13/07/2025
Απευθύνουμε εμείς οι “ενενήντα” την έκκληση σε δύο πρώην Πρωθυπουργούς, τον Κώστα Καραμανλή και τον Αντώνη Σαμαρά που υπηρέτησαν την χώρα με ανιδιοτέλεια και πατριωτισμό. Με όλες μου τις δυνάμεις έχω υπερασπισθεί την χώρα ως δημόσιος λειτουργός επί 36 έτη, από τις τάξεις της Διπλωματικής Υπηρεσίας του Υπουργείου Εξωτερικών, του Υπουργείου που είναι ταγμένο να υπερασπίζεται σε καθημερινή βάση το εθνικό συμφέρον. Ουδέποτε στην υπηρεσιακή μου διαδρομή έχω δει την πατρίδα μου τόσο διπλωματικά απομονωμένη και τόσο στρατιωτικά αδύναμη!
Μετά τον εθνικό ακρωτηριασμό που υπέστη η Ελλάς στην Κύπρο τον Ιούλιο του 1974, επαπειλείται σήμερα νέα απώλεια όχι μόνο κυριαρχικών δικαιωμάτων, αλλά και εθνικής κυριαρχίας. Αποτροπή της απειλής δεν υφίσταται. Πρωτίστως διότι οι κυβερνώντες έχουν δώσει διαπιστευτήρια απροθυμίας και ανικανότητας να χρησιμοποιήσουν τα –διαρκώς ανεπαρκέστερα και λιγότερα– στρατιωτικά μέσα που διαθέτει η χώρα σε λειτουργική κατάσταση. Υποστηρίζω ότι δεν θα υπάρξει έγκαιρη εντολή να αντιταχθεί άμυνα στην κατάληψη ελληνικού εδάφους από την Τουρκία, όποτε αυτή κρίνει πως είναι η κατάλληλη συγκυρία. Δεν θα την δώσουν αυτοί που βαυκαλίζονται ότι ασπίδα της χώρας δεν είναι ο λαός της και οι Ένοπλές του Δυνάμεις αλλά το διεθνές δίκαιο και η συμμετοχή στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ.
Στις τρέχουσες πολεμικές συγκρούσεις (Ουκρανία, Συρία, Ιράν) εξαπολύονται κατά κόρον προληπτικά στρατιωτικά πλήγματα που δημιουργούν πολιτικά τετελεσμένα. Οι ίδιες οι ΗΠΑ μετέρχονται και νομιμοποιούν αυτή την πρακτική. Τί είδους προστασία έχει οικοδομήσει η χώρα μας για να αντιμετωπίσει αντίστοιχο τουρκικό εγχείρημα; Τους θόλους που εξαγγέλλει ο Υπουργός Άμυνας και οι οποίοι απεδείχθησαν αναποτελεσματικοί στο Ισραήλ; Τις φρεγάτες που ακόμη δεν έχουμε παραλάβει, είτε τελούν υπό κατασκευήν; Καταντήσαμε να συνυπολογίζουμε και συστήματα που δεν έχουμε καν παραγγείλει (π.χ. 4η Belharra, F-35, Ιron dome)!
Στην Αθήνα δεν υπάρχει επί επτά μήνες Αμερικανός Πρέσβυς. O δε Πρόεδρος Τραμπ απαξιεί μια τυπική έστω χειραψία στα διεθνή fora με τον Έλληνα πρωθυπουργό. Την ίδια στιγμή, η προσωπική σχέση Τραμπ-Ερντογάν είναι εγκάρδια και ουσιαστική, ενώ η τουρκική πολεμική βιομηχανία θεωρείται ζωτική από τις χώρες της ΕΕ για την αντι-ρωσική τους εκστρατεία. Παράλληλα, η Διακήρυξη των Αθηνών ακυρώνει κάθε διπλωματική δυνατότητα να πείσουμε τους συγκατοίκους μας στη “σωστή πλευρά της Ιστορίας” ότι η “Γαλάζια Πατρίδα” της Τουρκίας συνιστά καίρια απειλή για την Ελλάδα. Έχουμε, κοντολογίς, απομείνει μόνοι, με περιορισμένα όπλα και κυρίως χωρίς κυβέρνηση με πολιτική βούληση να υπερασπιστεί την πατρίδα!
Ποιος θα συμμαχήσει με μια Ελλάδα που αρνείται να αμυνθεί; Ποιος θα συμμαχήσει με μια Ελλάδα που πανηγυρικά κατοχυρώνεται ως πρωταθλήτρια χώρα της συστημικής διαφθοράς στην ΕΕ; Ως χώρα όπου οι Υπουργοί εγκληματούν ατιμωρητί και σε κοινή θέα, όπου για τους 57 νεκρούς των Τεμπών θα δικασθεί ο σταθμάρχης, όπου οι εκλογές χειραγωγούνται μέσω της μαζικής αποχής και της εξαγοράς αυτών που προσέρχονται στην κάλπη με ευρωπαϊκές επιδοτήσεις. Τί είδους διπλωματία μπορεί να ασκήσει μια τέτοια χώρα; Την διπλωματία των τεμενάδων και της αποδοχής των ραπισμάτων, ακόμη και από τον Χαφτάρ!
Για πολλούς εξεγερμένους του διαδικτύου, οι δύο πρώην Πρωθυπουργοί είναι φθαρμένοι, έχουν κάνει μύρια ασυγχώρητα λάθη όπως ο ΕΝΦΙΑ, «άνοιξαν τα σύνορα στο Αλβαναριό» κοκ! Επιμένω ότι μόνον αυτοί μπορούν να πλήξουν θανάσιμα και να γκρεμίσουν το σημερινό καθεστώς. Προφανώς δεν θα το κάνουν με εργολαβία, κατ` ανάθεσιν από όσους ματώνουν στο πληκτρολόγιο και παθαίνουν κράμπες στον καναπέ τους! Θα το κάνουν στηριζόμενοι από τους “ενενήντα” και τους πολύ περισσότερους που συμμερίζονται την έκκλησή μας. Ο στόχος δεν είναι η κάθαρση και αναγέννηση της ΝΔ. Το συγκεκριμένο κομματικό μόρφωμα αμετάκλητα πορεύεται στο τέλος του, όπως ακριβώς συνέβη με την ιταλική Χριστιανοδημοκρατία που δια παντός βυθίστηκε, αξεδιάλυτα σφιχταγκαλιασμένη με πολλαπλά εγκληματικά δίκτυα.
Ο στόχος των “ενενήντα” είναι η διαφύλαξη της ακεραιότητας της χώρας, αλλά και η αναγέννησή της. Κι αυτό σημαίνει ξερίζωμα της διαφθοράς από την πολιτική σκηνή, από τους κόλπους της κρατικής μηχανής, της Δικαιοσύνης μη εξαιρουμένης. Σημαίνει αποκατάσταση της λειτουργίας των θεσμών, το τέλος της ατιμωρησίας. Σημαίνει την άσκηση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο, σημαίνει την ραγδαία ενδογενή οικονομική ανάπτυξη της Ελλάδας με στήριγμα τους σημαντικούς πόρους που προσφέρει η εξόρυξη των υδρογονανθράκων και του λοιπού ορυκτού πλούτου της χώρας. Σ` αυτό το τιτάνιο κυριολεκτικά έργο καλούμε τους δύο πρώην πρωθυπουργούς να μας συνδράμουν.
Πρόκειται για έργο που υπερβαίνει όχι μόνον τις δυνατότητες αλλά και ίσως και τις προβλέψεις όσων τολμήσουν να το αναλάβουν. Προφανώς δεν είναι δουλειά για τους ex cathedra ιεροκήρυκες της πολιτικής, ιατρο-φιλοσόφους, πολιτικούς στοχαστές και λοιπούς αναμάρτητους. Είναι δουλειά για τους ανθρώπους της πράξης, δουλειά για όσους θέλουν να συν-στρατευθούν, να διακινδυνεύσουν, να μάθουν από τα λάθη τους και ενδεχομένως να αποτύχουν, αλλά πάντως να προσπαθήσουν. Όσοι, συνεπώς, αντέχουν την δοκιμασία της καμίνου, δεν έχουν παρά να κατέβουν από τις κερκίδες στον στίβο!
Θνησιγενής διακήρυξη, μαζεύτηκαν κάποιοι πρώην να σώσουν την Ελλάδα ως κράχτες του Σαμαρά.
Φαίνεται ότι αναζητούν ρόλους προβολή κλπ.
Ο κ. Αϋφαντής θα έπρεπε να καταλάβει ότι το εγχείρημα θα είχε ελπίδες, αν έβγαινε αυτός μπροστά.
Αντίθετα, μόνο και μόνο η αναφορά σε τελειωμένα ονόματα όπως π.χ. το άτομο που έτρεχε τη χώρα με 15% έλλειμμα, μας προκαλεί ασυγκράτητα γέλια.
Ο δε Σαμαράς, θα έπρεπε να αποκλείεται από χέρι λόγω ηλικίας. Άσε που στους ακροδεξιούς ορόφους της δεξιάς πολυκατοικίας, υπάρχουν εδώ και καιρό εναλλακτικές με παγιωμένα ποσοστά εδώ και πολύ καιρό.
Αυτά.
Αναπαράγω μιά απάντηση που με βρίσκει εντελώς σύμφωνο:
===
Ιστολόγιο: «Θράξ Αναρμόδιος»
Απόσπασμα:
—
Ναι διαφωνώ.
Εντελώς μα εντελώς δηλαδή.
Το πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι τα πρόσωπα.
Τα πολιτικά πρόσωπα είναι προϊόντα του πολιτικού περιβάλλοντος.
Και το πολιτικό περιβάλλον αυτό είναι το πολίτευμα και οι κανόνες του.
Το πρόβλημα της Ελλάδας είναι το πολίτευμά της και οι κανόνες του.
—
Πηγή:
https://anarmodios.wordpress.com/2025/07/12/ναι-διαφωνώ/
Γράφει, όμως, παρακάτω:
“Οσο για το πλατωνικό επιχείρημα της πολιτικής εμπειρίας, είναι ένα επιχείρημα που υποστηρίζει την λογική της «πεφωτισμένης διακυβέρνησης» και περιφρονεί το εκλογικό σώμα.
Είναι ένα επιχείρημα που τοποθετεί το εκλογικό σώμα στην θέση του κηδεμονευόμενου που έχει ανάγκη από «γνώστες», «έμπειρους» και «πεφωτισμένους» κυβερνήτες.”
Για τα σημερινά χάλια τής Ελλάδας ευθύνονται μόνον οι πολιτικοί, ή και αυτοί που τούς ψήφισαν κι εξακολουθούν να τούς ψηφίζουν, δηλαδή το εκλογικό σώμα; Πόση ωριμότητα έχει, πώς μπορεί να αποφασίζουν όλοι για όλα, έστω κι αν δεν έχουν ιδέα τού αντικειμένου, ποιος αποφασίζει τελικά και βάσει ποιας λογικής;Τής πλειοψηφίας; Τα είχα ξαναγράψει κάποτε αυτά, αλλά παραμένουν απλώς γραπτά, αφού τίποτε δεν αλλάζει στο άθλιο πολιτικό μας σύστημα, διότι δεν μπορεί ν’ αλλάξει.
Ευχαριστώ για τις επισημάνσεις σου,
Κάποιες επιγραμματικές σκέψεις:
Στο υφιστάμενο πολίτευμα (που το χαρακτηρίζω ως «Προεδρευομένη
Κοινοβουλευτική ολιγαρχία») υφίστανται δύο διακριτά υποσύνολα του
εκλογικού σώματος:
Α. Αυτό των ασκούντων νομοθετική εξουσία. (Το σύνολο αυτό αποτελείται
από τους έχοντες τη βουλευτική ιδιότητα, τα μέλη της κυβέρνησης, και
τα μέλη των λεγόμενων «ανεξάρτητων αρχών».)
Β. Αυτό των υπηκόων. (Τα μέλη του εκλογικού σώματος που δέν ανήκουν
στο σύνολο Α)
Χαρακτηριστικά:
1. Για το σύνολο Α.
– Τα μέλη της βουλής εκλέγονται από το εκλογικό σώμα.
– Τα μέλη της Κυβέρνησης διορίζονται από την εκάστοτε πρωθυπουργό
καθώς και τα μέλη των «ανεξάρτητων αρχών).
– Στο διάστημα της θητείας τους, ασκούν νομοθετική εξουσία
χωρίς να λογοδοτούν στο σύνολο των υπηκόων.
– Στο διάστημα της θητείας τους, επιβάλλουν τις αποφάσεις τους
στο εκλογικό σώμα χρησιμοποιώντας τους κρατικούς μηχανισμούς.
– Μπορούν να παρεμβαίνουν στά όργανα της δικαστικής εξουσίας.
2. Για το σύνολο Β.
– Καλείται σε τακτά χρονικά διαστήματα να εκλέξει τους βουλευτές.
– Δέν μπορεί να ασκήσει νομοθετική εξουσία.
– Δέν μπορεί να ασκήσει δικαστική εξουσία.
Επομένως, τα μέλη του συνόλου Α έχουν αναλογικά τη μεγαλύτερη ευθύνη
για «τα σημερινά χάλια της Ελλάδος», ενώ τα μέλη του συνόλου Β έχουν
ευθύνη μόνο για τις επιλογές τους τη στιγμή της ψηφοφορίας.
Η ωριμότητα του εκλογικού σώματος είναι θέμα της κοινωνικής του παιδείας
η οποία διαμορφώνεται τόσο μέσω της κρατικής παιδείας όσο και της
κοινωνικής αλληλεπίδρασης. Όταν το πολιτικό σύστημα απαξιώνει τη κρατική
παιδεία, και προωθεί τον ατομισμό στη κοινωνική ζωή, συνειδητά συμβάλλει
στην ανωριμότητα του εκλογικού σώματος.
Για το επιχείρημα «πώς μπορεί να αποφασίζουν όλοι για όλα, έστω και άν δέν
έχουν ιδέα του αντικειμένου»:
Υπάρχουν δύο διακριτές οντότητες στη πολιτειακή ζωή:
α. Αυτή των νόμων.
β. Αυτή των αποφάσεων.
Οι νόμοι — κατά την άποψή μου– θα πρέπει να βρίσκονται κάτω από τη
πλήρη κυριαρχία του εκλογικού σώματος. Απαραίτητη προϋπόθεση για την
ψήφισή τους είναι ο κανόνας της Ισηγορίας.
Οι αποφάσεις μπορούν να λαμβάνονται από ειδικά σώματα που προβλέπονται
από νόμους.
(Παράδειγμα: Στην αρχαία Αθηναϊκή Δημοκρατία η νομοθετική εξουσία
ήταν στη κυριαρχία των πολιτών, η δε στρατιωτική της οργάνωση, ήταν
στην ευθύνη του σώματος των αιρετών 10 στρατηγών.)
Γιά τον κανόνα της πλειοψηφίας:
Έχει νόημα μόνο σε αποφάσεις κοινωνικού περιεχομένου.
Δέν έχει νόημα σε αποφάνσεις επιστημονικού περιεχομένου.
Επιπλέον, το ότι κάποιες αποφάσεις απαιτούν εξειδικευμένες γνώσεις,
αυτό δέν συνεπάγεται ότι αυτές είναι υπεράνω κριτικής από τους
μή εξειδικευμένους.
Τα αντικείμενα του σύνολου Β θέλουν να πάνε στο συνολο Α και θα κανουν οτι χρειάζεται για αυτο.
Άν τα αντικείμενα του συνόλου Β πάνε στο σύνολο Α, τότε το πολίτευμα μετατρέπεται από «Προεδρευομένη Κοινοβουλευτική Ολιγαρχία» σε Δημοκρατία. Βλέπετε να υπάρχει στη δημόσια σφαίρα τέτοια απαίτηση;
Θα σού φέρω ένα παράδειγμα, για να γίνει κατανοητό αυτό που έγραψα, αν και νομίζω ότι είναι σαφές:
Όταν χρεοκοπήσαμε την προγουμένη δεκαετία, είχα πει ότι, για να βγούμε από την κρίση, πρέπει να κλείσει η βουλή και να συγκροτηθεί επιτροπή εμεπιρογνωμων, η οποία θα καταστρώσει σταθερό σχέδιο, που θα μάς βγάλει από την κρίση, χωρίς να έχουν στα πόδια των βουλευτές (ανίδεους) να πρέπει να ψηφίσουν, οι οποίοι ούτε γνωρίζουν από οικονομικά, ούτε τούς ενδιαφέρει ουσιαστικά τίποτε άλλο, εκτός από την “καρέκλα” και τα εξ αυτής πηγάζοντα “τυχηρά”.
Στην επιτροπή θα συμμετείχαν αποκελιστικώς Έλληνες γνώστες τού αντικειμένου, μη δεσμευόμενοι από κόμματα και λοιπές συμμορίες. Γιατί μόνον Έλληνες και μάλιστα από την Ελλάδα; Διότι αυτοί γνωρίζουν την ελληνική πραγματικότητα, την νοοτροπία τού λαού, την δυνατότητα εφαρμογής προγράμματος και ποίου κλπ.
Λίγες μέρες μετά και όλως συμπτωματικώς, έγραψε στην επιφυλίδα του στην “Καθημερινή” ακριβώς τα ίδια πράγματα ο αείμνηστος Γιανναράς. Έπεσαν να τον φάνε ότι ονειρεύεται χούντες και λοιπές αηδίες. Κυρίως οι πολιτικοί έκαναν την επίθεση για λόγους ευνοήτους και ακολοθούσαν κάποια τζουτζέκια (κομματόσκυλα, ή ανεγκέφαλοι, μικρή η διαφορά) από το περίφημο εκλογικό σώμα. Κι όμως ακόμη πιστεύω ότι θα είχαμε αποφύγει μεγάλο μέρος τής ταλαιπωρίας που τραβήξαμε και θα είχαμε (γρηγορότερα) ξεμπερδέψει.
Ένα είναι το πρόβλημα με την λύση αυτή και ομολογώ ότι δεν έχω απάντηση: ΠΟΙΟΣ θα όριζε την επιτροπή εμπειρογνωμόνων;
Ευχαριστώ και για το παράδειγμα. Μιά προσπάθεια απάντησης στο ερώτημά σου είναι η παραπάνω απόκρισή μου. Νάσαι πάντα καλά.
Το ίδιο κι εσύ.
Εγώ τότε είχα προβλέψει ότι δεν προκειται να γίνει τίποτε απο αυτά που είχες πει εσύ και άλλοι. Ποιος θα οριζε την επιτροπη εμπειρογνωμόνων; οι μεγαλοπαράγοντες και οι κοτσαμπασιδες (μαζί με τον εξωτερικό παραγοντα) όπως και σε περίπτωση ίδρυσης εθνικού συμβουλιου οι ημέτεροι θα μπουν μέσα.
Εντάξει αλλά μεσω προσώπων ερχονται αι αλλαγαί. Δεν θα πάει ένα άλλο “συστημα” μόνο του να παραμερίσει το παλιό. Βεβαια και άλλο προσωπο να πάει και αυτό ελληνικά μυαλά θα έχει διότι και με άλλο πολιτευμα το ελληνικό μυαλό θα τα κάνει όλα μαντάρα. Οπότε δεν υπαρχει διέξοδος.
Πώς τεκμηριώνετε το «και με άλλο πολιτευμα το ελληνικό μυαλό θα τα κάνει όλα μαντάρα.»; Άν υπήρχε απλά ο θεσμός της ακύρωσης νόμων της βουλής μέσω δημοψηφισμάτων από πρωτοβουλία π.χ. 100 000 πολιτών, και ίσχυε η αρχή της ισηγορίας, θα είχαμε τη σημερινή κατάσταση; Έχετε κατανοήσει ότι το σημερινό μας πολίτευμα είναι
«Προεδρευομένη Κοινοβουλευτική Ολιγαρχία»;
Έχω την εντύπωση ότι τα έχετε γράψει πάμπολες φορές αυτά. Νομίζω δηλ μια και δεν έχω συγκρατήσει το username.
Πως θ’ αλλάξει το πολίτευμα δεν μας λέτε όμως. Στα καλά καθούμενα, δεν παίζει. Συνήθως γίνεται μετά από κάποιου είδους καταστροφή, μετά από χούντες, πολέμους κλπ.
Μιά πρόταση:
Συνταγματική Αλλαγή με Αναθεώρηση του Αρθρου 110
Δεν θα πω ψεύδεται -για να μη παρεξηγηθώ- ο κ. Αϋφαντής ,αλλά δεν απευθύνθηκαν επωνύμως στους δύο πρώην πρωθυπουργούς οι (90) με το κείμενο -διακήρυξή τους και είμαι βέβαιος πως θα τους αγριοκοίταζε ο κ. Κώστας Καραμανλής , γιατί σε καμιά των περιπτώσεων θα επεδίωκε να ”γκρεμίσει” την πολυκατοικία ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ , που έκτισε ο Μεγάλος και μοναδικός θείος του συνώνυμος και συνεπώνυμος το 1974.
Ο κ. Αντώνης Σαμαράς μάλλον θα υποτροπιάσει μετά την ίδρυση της Πολιτικής Άνοιξής του ,ΑΛΛΑ ”πού θα κρυφτεί όταν μαυριστεί στις επόμενες εκλογές ,εκτός αν τον συνδράμει και ο ”σχολάζων ” κ .Ευάγγελος Βενιζέλος .
Υ.Γ Συνταξιοδοτήθηκαν , έχουν περιορισμένη απήχηση ,δεν εισακούονται και ειδικά όταν θέλουν να γκρεμίσουν μαζί με τον σημερινό πρωθυπουργό και ότι ψηφίστηκε και εφαρμόζεται στην σημερινή Ελλάδα, μια Ελλάδα-Πατρίδα όλων μας , που θα γίνει πλήρως ευρωπαϊκή στη νέα 4ετία της Ν.Δ από το 2027-2031.
ΜΑΣ ΧΡΩΣΤΟΥΝ ΟΙ ”ΑΡΙΣΤΕΡΟΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟΙ” ΚΑΙ ΤΑ ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΗΜΕΡΕΣ ΤΟΥ ΟΠΕΚΕΠΕ ΑΠΟ ΤΟ 1998 -ΠΟΥ ΙΔΡΥΘΗΚΕ-,ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΘΑ ΜΑΘΟΥΜΕ ΜΕ ΤΗΝ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ ,Η ΟΠΟΙΑ ΘΑ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ ΜΕΤΑ ΤΑ ΜΠΑΝΙΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ.
Όλα εδώ πληρώνονται, όπως και ο ”οίστρος ”τους για το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών στο οποίο τυμβωρυχούσαν .