Το ξεκίνημα ήταν θεαματικό. Η Συμμαχία Σάρα Βάγκενκνεχτ (BSW) που ιδρύθηκε τον Ιανουάριο του 2024, έχοντας αποσχισθεί από το Κόμμα της Αριστεράς, πέτυχε διψήφια ποσοστά στις τρεις εκλογικές αναμετρήσεις ανατολικογερμανικών κρατιδίων την ίδια χρονιά. Στο Βρανδεμβούργο και τη Θουριγγία, το κόμμα το οποίο είναι μόλις ενός έτους, συμμετέχει ήδη στις τοπικές κυβερνήσεις. Αυτό θα μπορούσε να είχε γίνει και στη Σαξονία, αλλά οι διαπραγματεύσεις για κυβερνητικό συνασπισμό με τη Χριστιανοδημοκρατική Ένωση και το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα απέτυχαν.
Στις πρόωρες ομοσπονδιακές εκλογές της 23ης Φεβρουαρίου 2025, η συμμαχία BSW θέλει να μπει για πρώτη φορά στο ομοσπονδιακό γερμανικό κοινοβούλιο. Αν και έχουν ήδη δέκα βουλευτές στην Μπούντεσταγκ κέρδισαν τις έδρες τους ως μέλη του Κόμματος της Αριστεράς. Αυτή τη φορά, κατεβαίνουν για τη Συμμαχία Σάρα Βάγκενκχνεχτ – κάτι που συμβαίνει για πρώτη φορά. Αν θα τα καταφέρουν, δεν είναι καθόλου βέβαιο. Η Συμμαχία Βάγκενκνεχτ θα πρέπει να λάβει ποσοστό πάνω από 5% για να μπει στην ομοσπονδιακή Βουλή.
Κατά των αποστολών όπλων στην Ουκρανία
Εάν η συμμαχία που φέρει το όνομα της επικεφαλής της, δηλαδή της Σάρα Βάγκενκνεχτ, καταφέρει να κερδίσει έδρες στην Μπούντεσταγκ, μάλλον θα πρέπει να αρκεστεί σε ρόλο αντιπολίτευσης. Ο κύριος λόγος είναι ότι ζητά τον τερματισμό των γερμανικών αποστολών όπλων στην Ουκρανία. Μια απαράδεκτη στάση για τα υπόλοιπα δυνητικά κυβερνητικά κόμματα δηλαδή τη Χριστιανική Ένωση , τους Σοσιαλδημοκράτες και τους Πράσινους.
Όσον αφορά το πρόγραμμα, υπάρχει σχετικά μεγάλη επικάλυψη μεταξύ της νέας συμμαχίας και του κόμματος της Αριστεράς. Έχουν όμως αντίθετες θέσεις όσον αφορά τη μεταναστευτική πολιτική. Όπως και τα περισσότερα άλλα κόμματα στη Γερμανία, το BSW τάσσεται υπέρ μιας αυστηρότερης στάσης απέναντι στους πρόσφυγες. Η κατάσταση είναι διαφορετική όσον αφορά τον πόλεμο και την ειρήνη. Τόσο η συμμαχία BSW όσο και η Αριστερά αρνούνται οποιαδήποτε στρατιωτική υποστήριξη είτε πρόκειται για την Ουκρανία είτε για το Ισραήλ.
Και οι δύο προειδοποιούν ότι η Γερμανία θα μπορούσε να παρασυρθεί σε πόλεμο. «Χρειαζόμαστε μια γερμανική κυβέρνηση που θα κάνει ό,τι μπορεί για να ελαχιστοποιήσει αυτόν τον κίνδυνο», λέει η Βάγκενκνεχτ. Θα κάνει επίσης εκστρατεία γι’ αυτό στο προεκλογικό συνέδριο του κόμματος στις 12 Ιανουαρίου στη Βόννη. Η 55χρονη πολιτικός είναι πεπεισμένη ότι θα καταφέρει να μπει στην Μπούντεσταγκ και όπως λέει: «στην καλύτερη περίπτωση, θα έχουμε ακόμη και την ευκαιρία να συμβάλουμε στη διαμόρφωση μιας κυβέρνησης».
«Ανόητη στρατηγική» ο αποκλεισμός της AfD
Η οικονομολόγος, η οποία μεγάλωσε και πολιτικοποιήθηκε στην Ανατολική Γερμανία είναι ανοιχτή και λέει ότι ετικέτες όπως «αριστερά» ή «δεξιά» δεν πείθουν πλέον. Επίσης δεν φοβάται ούτε την επαφή με το λαϊκιστικό AfD . Το 2023 είχε δηλώσει ότι υπάρχουν άνθρωποι στο κόμμα που κακώς χαρακτηρίζονται ναζιστές και είχε επισημάνει ότι απλώς «υπάρχουν συντηρητικοί άνθρωποι που ήταν Χριστιανοδημοκράτες».
Η υποψήφια καγκελάριος της AfD, Αλίς Βάιντελ υπερασπίζεται επίσης τη Σάρα Βάγκενκχνετ . Αλλά και η νέα αρχηγός της Συμμαχίας έχει καλά λόγια να πει: «Η κυρία Βάιντελ είναι η αρχηγός ενός κόμματος στο οποίο υπάρχουν ναζί, αλλά η κυρία Βάιντελ δεν είναι ναζί» και συμπληρώνει πως «o αποκλεισμός της AfD είναι μια ανόητη στρατηγική».
Τα άλλα κόμματα που εκπροσωπούνται στην Μπούντεσταγκ βλέπουν πάντως τα πράγματα διαφορετικά και για αυτά, η συνεργασία με το AfD αποκλείεται. Ορισμένα μάλιστα τάσσονται υπέρ της απαγόρευσής του από το Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο της Καρλσρούης.
Η Βάγκενκνεχτ δεν έκανε κάτι πρωτότυπο. Το κόμμα της είναι μέρος μιας νέας πολιτικής αντίληψης, όπου η ιδεολογία, εφόσον συνεχίζει να υπάρχει, υποτάσσεται στα άτομα και κατ’ επέκτασιν σε ένα κεντρικό πρόσωπο, από το οποίο συνήθως εκπορεύονται όλες οι αποφάσεις. Στην Ελλάδα έχουμε ένα λαμπρό, πανομοιότυπο πολιτικό παράδειγμα, την Κωνσταντοπούλου. Προερχόμενη από την αριστερά, σήμερα απορρίπτει τις ετικέτες, δηλαδή τις ταμπέλες, που όμως είναι αυτές που την ανέδειξαν στην πολιτική, κρατώντας κάποιους συμβολισμούς που να θυμίζουν τόσο λίγο ή τόσο πολύ την αριστερή της προέλευση, όσο λίγο ή πολύ κατά περίπτωση συνεχίζει ή έχει πάψει να είναι αριστερή (δηλαδή κατά το δοκούν). Ο Κασσελάκης επίσης, όσο περίεργο και αν ακούγεται εκ πρώτης, προσπαθεί επίσης να κάνει κάτι αντίστοιχο, αν και προερχόμενος από άλλο ιδεολογικό πλαίσιο. Ο Βελόπουλος είναι ακόμα ένα παράδειγμα αυτού του τύπου, όπου όλες οι κομματικές δομές και αποφάσεις εκπορεύονται από τον πρόεδρο. Όλοι αυτοί, στην προσπάθειά τους να αποστασιοποιηθούν από τα “παραδοσιακά πολιτικά κόμματα”, παρουσίασαν έναν νέο τύπο κόμματος, που “φαίνεται να έχει” αλλά στην ουσία δεν έχει τίποτα καινούριο (ποντάρισαν στο “φαίνεσθαι” δηλαδή). Αντί να εμβαθύνουν στο κομμάτι της ιδεολογίας και των δομών του κόμματος, απλά πέταξαν στα σκουπίδια τόσο την ιδεολογία τους, όσο και την κομματική γραφειοκρατία, που όσο πεπαλαιωμένη και αν είναι σαν αντίληψη και πρακτική, μπορούσε ως έναν βαθμό να διασφαλίσει την δημοκρατικότητα ενός φορέα και συνεπακόλουθα την επιβίωσή του. Όλα αυτά τα κόμματα που προανέφερα, θα διαλυθούν πολύ σύντομα. Δεν έχουν κανένα ουσιαστικό συνεκτικό στοιχείο που να ενώνει τα μέλη τους.