«Έξω οι Βάσεις», ήταν ο κύριος τίτλος του εκφραστικού οργάνου του ΑΚΕΛ την Τετάρτη προβάλλοντας την εκδήλωση του άλλου οργάνου του κόμματος, του Συμβουλίου Ειρήνης, όπου ομιλητής ήταν και ο Γενικός Γραμματέας. Μια δυναμική εκδήλωση «με κυρίαρχο σύνθημα», όπως έγραφε η «Χαραυγή», «έξω οι βάσεις του θανάτου».
Σήμερα, τα στελέχη του ίδιου κόμματος επικρίνουν τον σημερινό Πρόεδρο διότι, λένε, δεν απαίτησε από τους Βρετανούς να μην χρησιμοποιήσουν τις βάσεις για τις επιθέσεις στο Ιράν. Για να αποδειχτεί, δηλαδή, πως καμιά κυβέρνηση, ούτε αυτή του ΑΚΕΛ, δεν ασχολήθηκε ποτέ σοβαρά με ένα ζήτημα που μας προσβάλλει βάναυσα όλους τους Κύπριους. Και το ευρωπαϊκό μας κράτος!
Όταν ο Χριστόφιας, μίλησε για κυριαρχία, ο Γιαννάκης Κασουλίδης εξέδωσε ανακοίνωση για να του απαντήσει. «Αυτή είναι η βρετανική εκδοχή», έλεγε ο κ. Κασουλίδης. Αργότερα (όπως και προηγουμένως) ήταν υπουργός Εξωτερικών ο ίδιος, αλλά ούτε αυτός έθεσε ζήτημα για βρετανική εκδοχή περί κυριαρχίας. Αυτή είναι η ουσία όμως. Μπορεί, οι νομικοί να κάνουν γνωματεύσεις με διαφορετικές ερμηνείες, αλλά η πολιτική θέση της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν μπορεί να είναι αυτή που εξέφρασε ο Χριστόφιας, και ξεχνά το Κόμμα, που είναι η βρετανική εκδοχή. Το μόνο που θα έπρεπε μονότονα να προβάλλει η Κυπριακή Δημοκρατία, όλες οι κυβερνήσεις, όλα τα κόμματα, είναι ότι οι βάσεις είναι κατάλοιπο αποικιοκρατίας. Αλλά να το πιστεύουν και να το παλεύουν, όχι μόνο για σόου όποτε βοηθούν οι περιστάσεις.
Αν πραγματικά ενοχλούσε τις κυβερνήσεις μας και τα κόμματα η παρουσία των βάσεων και η συμπεριφορά των Βρετανών και η συνεχιζόμενη αποικιοκρατία, και αν αναγνώριζαν ότι ο ρόλος τους στην Κύπρο ειδικά μετά το 1974, είναι εχθρικός για τα συμφέροντα των Κυπρίων, θα άκουγαν τον πρώην Γενικό Εισαγγελέα, Κώστα Κληρίδη. Αντί να φωνάζουν ευκαιριακά «έξω οι βάσεις του θανάτου», ας ζητήσουν τουλάχιστον επαναδιαπραγμάτευση του καθεστώτος.
Αυτό, ειδικά μετά την απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, για ένα να νησάκι στον Ινδικό Ωκεανό, τον Μαυρίκιο, έκτασης μόλις 2.040 τετραγωνικών χιλιομέτρων το οποίο πήρε τη Βρετανία στο Διεθνές Δικαστήριο και εξέδωσε απόφαση (το 2019) για το καθεστώς των βρετανικών βάσεων, που έλεγε ότι «η αποαποικιοποίηση στον Μαυρίκιο, δεν διενεργήθηκε νόμιμα και ως εκ τούτου η Βρετανία πρέπει να αποχωρήσει το συντομότερο δυνατόν». Μετά από αυτό, οι Βρετανοί αναγκάστηκαν να μπουν σε διαπραγμάτευση που οδήγησε σε συμφωνία το 2024, με την οποία η κυριαρχία της βάσης επιστρέφει στον Μαυρίκιο, ενώ η Βρετανία διατηρεί περιορισμένη παρουσία σε τμήμα της περιοχής με μακροχρόνια μίσθωση και οικονομικά ανταλλάγματα.
Εμείς βάλαμε τη χώρα μας στην ΕΕ, και ακόμα να τολμήσουμε να ζητήσουμε την πραγματική αποαποικιοποίησή της. Ούτε καν τα ενοίκια που μας χρωστούν δεν ζητούμε!
