Η ιδέα μεγάλωνε στο μυαλό μου για καιρό: Η ΑΛΗΘΙΝΗ δύναμη. Όλοι οι άνθρωποι του βασιλιά δεν μπορούν να τη συναρμολογήσουν ξανά.
Αριστείδης Χατζής
13 Σεπτεμβρίου
Ρόμπερτ Ντε Νίρο ως οδηγός ταξί (1976)
Ο άνδρας που κατηγορείται για τη δολοφονία του Τσάρλι Κερκ ταιριάζει στο αναμενόμενο προφίλ. Από όσα έχουν αναφερθεί, μεγάλωσε στη Γιούτα, σε ένα συντηρητικό περιβάλλον, όπου τα πυροβόλα όπλα και μια κουλτούρα καχυποψίας αποτελούσαν μέρος της καθημερινής ζωής. Από μικρή ηλικία, ήταν βυθισμένος σε έναν παρανοϊκό, φανταστικό κόσμο, που τον αποσυνέδεε από την πραγματικότητα. Τελικά υιοθέτησε τη βίαιη ρητορική του αντισυστημικού κινήματος, η οποία ταίριαζε απόλυτα με τις μισανθρωπικές του τάσεις και την εμπειρία του με βίαια βιντεοπαιχνίδια. Ο καθένας αντιδρά διαφορετικά· τίποτα δεν είναι αναπόφευκτο. Σταδιακά άρχισε να μοιάζει με το αρχέτυπο που αποτύπωσαν ο Πολ Σρέιντερ και ο Μάρτιν Σκορσέζε στον «Οδηγό Ταξί»—ένας νέος άνδρας του οποίου η αποξένωση και η εσωτερική αναστάτωση εκρήγνυνται σε βία.
Ευτυχώς, συνελήφθη. Είναι ζωντανός και ίσως προσφέρει πληροφορίες που θα μας βοηθήσουν να κατανοήσουμε καλύτερα τα κίνητρά του. Ωστόσο, ίσως αυτό που διάβασα στις εφημερίδες να είναι αληθινό: «Δεν έχει ακόμη διαπιστωθεί αν υπάρχει μια συνεκτική ιδεολογία που να κινητοποίησε την πράξη». Αυτό δεν προκαλεί έκπληξη.
Και να σκεφτεί κανείς όλες τις ανοησίες και τις γελοίες θεωρίες συνωμοσίας που διαβάσαμε από τη δεξιά και την αριστερά τις τελευταίες ώρες. Ένα ακόμη χρήσιμο μάθημα. Είτε τελικά η πράξη του Ρόμπινσον συνδέεται με μια συνεκτική ιδεολογία είτε όχι, η ευρύτερη εικόνα είναι σαφής: η πολιτική βία στις Ηνωμένες Πολιτείες προέρχεται συντριπτικά από την άκρα δεξιά, όπως καταδεικνύει με σαφήνεια μια πρόσφατη ανάλυση του Cato Institute.
[Ο τίτλος και ο υπότιτλος προέρχονται από ατάκες της ταινίας «Οδηγός Ταξί» (1976).]
Μια πλήρης αντίστροφη της πραγματικότητας!