ΑΠΟΨΕΙΣ: με αφορμή τον θάνατο του Πάπα: στα άδυτα του καθολικισμού

Πάπας Φραγκίσκος: Ο αποθανών δεδικαίωται πάντα;

Επιλογή και επιμέλεια κειμένων:

Κλεάνθης Γρίβας

26 Απριλίου 2025

1. ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΑΠΑΣ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ; (2025)
2. ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΑΠΑΣ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ; (2013)
3. ΧΙΛΗ: Ο ΚΑΡΔΙΝΑΛΙΟΣ ΤΟΥ ΣΑΝΤΙΑΓΚΟ KATA ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ
4. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ CARLO MARIA VIGANO (ΑΠΟΣΤΑΣΜΑΤΑ)
5. SPOTLIGHT: ΕΝΑ ΥΨΗΛΟ ΔΕΙΓΜΑ ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑΣ (2002)

 Ως καρδινάλιος, ο Χόρχε Μάριο Μπεργκόλιο της Αργεντινής συνεργάστηκε με τον «Βρώμικο Πόλεμο» της αιματοβαμμένης δικτατορίας του Βιδέλα (1976-1983), ενώ ως Πάπας Φραγκίσκος (2013-2025) συγκάλυψε το πολυπλόκαμο διεθνές δίκτυο της παιδεραστίας των αξιωματούχων της Καθολικής Εκκλησίας που η αποκάλυψή του από τα τέλη της δεκαετίας του 1990 και μετά, συντάραξε τα θεμέλια του ολοκληρωτικού μηχανισμού της.

• Στο πρώτο μέρος παρατίθεται η εργασία του καθηγητή Michel Chossudovsky που δημοσιεύθηκε στο Global Research αρχικά στις 14 Μαρτίου 2013 (και εν συνεχεία επικαιροποιημένη στις 21 Απριλίου 2025), στην οποία θίγεται η πολιτεία του καρδινάλιου Χόρχε Μάριο Μπεργκόλιο στην Αργεντινή κατά την περίοδο των ματωμένων χρόνων της στρατιωτικής δικτατορίας (1976-1983).
• Στη δεύτερο μέρος, που αφορά τη συγκάλυψη του πολυπλόκαμου δικτύου της παιδεραστίας των αξιωματούχων της Καθολικής Εκκλησίας από τον Πάπα Φραγκίσκο (2013-2025), παρατίθενται αποσπάσματα της «Μαρτυρίας» του Carlo Maria Vigano – Αρχιεπισκόπου και Αποστολικού Νούντσιου στην Αμερική – Ρώμη, 22 Αυγούστου 2018 (το πρωτότυπο στα ιταλικά– το επίσημο κείμενο στα αγγλικά).
• Στο τελευταίο μέρος γίνεται αναφορά ως φόρος τιμής στη δημοσιογραφική ομάδα Spotlight της μεγάλης εφημερίδας Boston Globe που το 2002 ανέλαβε την έρευνα μιας υπόθεσης σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών μέσα στους κόλπους της Καθολικής Εκκλησίας, αποκαλύπτοντας ότι σ’ αυτή οποία εμπλέκονταν περίπου 80 ιερείς, πράγμα που πυροδότησε αντίστοιχες έρευνες σε εκατοντάδες πόλεις σε όλο τον κόσμο (που αναφέρονται στο κλείσιμο της ταινίας που ενέπνευσε αυτό το υψηλό δείγμα ερευνητικής δημοσιογραφίας).

Κλεάνθης Γρίβας

1. ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΑΠΑΣ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ (2025)

Ο Καρδινάλιος Χόρχε Μάριο Μπεργκόλιο και ο «Βρώμικος Πόλεμος» της δικτατορίας στην Αργεντινή

Του καθηγητή Michel Chossudovsky

Global Research, 21 Απριλίου 2025

https://www.globalresearch.ca/washingtons-pope-who-is-francis-i-cardinal-jorge-mario-bergoglio-and-argentinas-dirty-war/5326675

Εκατομμύρια Καθολικοί θρηνούν τον θάνατο του Πάπα Φραγκίσκου  Α’.  Αφού πρόφερε τις τελευταίες του λέξεις  Buona Pasqua  (Καλό Πάσχα) την Κυριακή του Πάσχα, ευλόγησε το πλήθος χιλιάδων πιστών από το μπαλκόνι του Βατικανού, και διαβάστηκε εκ μέρους του ένα ισχυρό μήνυμά του: «Δεν μπορεί να υπάρξει ειρήνη χωρίς θρησκευτική ελευθερία, ελευθερία της σκέψης, ελευθερία της έκφρασης και σεβασμός για τις απόψεις των άλλων».

Ο καρδινάλιος Jorge Bergoglio – ο μετέπειτα Πάπας Φραγκίσκος – όχι μόνο υποστήριξε τη στρατιωτική Χούντα του στρατηγού Χόρχε Βιδέλα, αλλά και συνεργάστηκε στον «Βρώμικο Πόλεμό» της, οδηγώντας στη σύλληψη, φυλάκιση, βασανιστήρια και εξαφάνιση προοδευτικών καθολικών ιερέων και λαϊκών.

Οι δύο ιερείς Francisco Jalics και Orlando Yorio, που απήχθησαν από τα τάγματα θανάτου τον Μάιο του 1976, αφέθηκαν ελεύθεροι πέντε μήνες αργότερα, αφού βασανίστηκαν, ενώ έξι άλλα άτομα που είχαν σχέση με την ενορία τους που απήχθησαν στο πλαίσιο της ίδιας επιχείρησης “εξαφανίστηκαν”» (desaparecidos).

Κατά μια πικρή ειρωνεία, οι δύο ιερείς που στάλθηκαν στο θάλαμο βασανιστηρίων ήταν αφοσιωμένοι στη Θεολογία της Απελευθέρωσης, εναντίον της οποίας ο Μπεργκόλιο αντιτάχθηκε σθεναρά εκείνη την εποχή.

Αλλά, παρόλα αυτά, λίγο μετά την ανάδειξή του σε Πάπα, τον Μάρτιο του 2013, ο Φραγκίσκος περιγράφηκε από τα βρετανικά μέσα ενημέρωσης ως ο Πάπας που «έφερε τη Θεολογία της Απελευθέρωσης στο Βατικανό», στα χνάρια του Φραγκίσκου της Ασίζης.

Επρόκειτο για μια χονδροειδώς ψευδή δήλωση (fake news): Το 1976, η πρόθεση του καρδινάλιου Jorge Bergoglio ήταν να συντρίψει τη Θεολογία της Απελευθέρωσης, και συνεργάστηκε με τη στρατιωτική χούντα του εγκληματία στρατηγού Jorge Videla.

Το 2005, η δικηγόρος για τα ανθρώπινα δικαιώματα Myriam Bregman κατέθεσε ποινική μήνυση κατά του τότε καρδινάλιου Jorge Bergoglio ( (και μετέπειτα Πάπα Φραγκίσκου) κατηγορώντας τον για συνεργασία με τη στρατιωτική χούντα στην απαγωγή δύο Ιησουιτών ιερέων το 1976.

Αρκετά χρόνια αργότερα, πολλοί επιζώντες του «Βρώμικου Πολέμου» της δικατορίας του χασάπη Βιδέλα, κατηγόρησαν ανοιχτά τον καρδινάλιο Jorge Bergoglio για συνέργεια στην απαγωγή των ιερέων Francisco Jalics και Orlando Yorio καθώς και έξι μελών της ενορίας τους (που «εξαφανίστηκαν»).  (El Mundo, 8 Νοεμβρίου 2010)

Ο Χόρχε Μάριο Μπεργκόλιο και ο στρατηγός Χόρχε Βιδέλα

Όλα αυτά ήταν γνωστά πριν γίνει Πάπας. Αλλά, δεν αποκαλύφθηκαν στο κοινό, με αποτέλεσμα οι Καθολικοί σε όλο τον κόσμο αγνοούν τελείως «Ποιος ήταν ο Πάπας Φραγκίσκος», τέως Καρδινάλιος Jorge Mario Bergoglio.

Το παρακάτω άρθρο γράφτηκε για πρώτη φορά τον Μάρτιο του 2013 μετά την εκλογή του Καρδινάλιου Jorge Mario Bergoglio ως Πάπα Φραγκίσκου Α’ από το κονκλάβιο του Βατικανού.

2. ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΑΠΑΣ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ (2013)

Ο καρδινάλιος Χόρχε Μπεργκόλιο και ο «Βρώμικος Πόλεμος» στην Αργεντινή

Του καθηγητή Michel Chossudovsky

Global Research, 14 Μαρτίου 2013

Σημείωση του Michel Chossudovsky:  Το παρακάτω άρθρο δημοσιεύτηκε δύο ημέρες μετά την ανακοίνωση της απόφασης του Κονκλάβιου που συγκλήθηκε στην Καπέλα Σιξτίνα και εξέλεξε ως Πάπα τον καρδινάλιο Jorge Mario Bergoglio στις 12 Μαρτίου 2013. Έζησα τους πρώτους μήνες της στρατιωτικής δικτατορίας της Αργεντινής. Μεγάλο μέρος της έρευνάς μου χρονολογείται από τον Μάρτιο-Ιούνιο του 1976, κατά τη διάρκεια της παραμονής μου στην Αργεντινή ως επισκέπτης καθηγητής στο Universidad Nacional de Cordoba. Τρία χρόνια νωρίτερα, το 1973, έζησα το στρατιωτικό πραξικόπημα του Πινοσέτ στη Χιλή της 11ης Σεπτεμβρίου 1973

Εκτός από μικρές διορθώσεις, δεν έγιναν αλλαγές σε αυτό το άρθρο. Σ’ αυτό προστέθηκε το Παράρτημα για τα αποχαρακτηρισμένα έγγραφα.

Ποιος είναι ο Καρδινάλιος Jorge Mario Bergoglio

Το 1973, ο Καρδινάλιος Jorge Mario Bergoglio διορίστηκε «Επαρχιακός» της Αργεντινής για την Εταιρεία του Ιησού. Μ’ αυτή την ιδιότητα, ήταν ο υψηλότερος Ιησουίτης στην Αργεντινή κατά τη διάρκεια της αιματοβαμμένης στρατιωτικής δικτατορίας του στρατηγού Jorge Videla (1976-1983). Αργότερα, έγινε επίσκοπος και εν συνεχεία αρχιεπίσκοπος του Μπουένος Άιρες, και το 2001, ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β’ τον ανέδειξε σε καρδινάλιο.

Μετά την ανατροπή της στρατιωτικής χούντας το 1983, ο εκλεγμένος πρόεδρος Ραούλ Αλφονσίν δημιούργησε μια Επιτροπή Αλήθειας για τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν από τη Χούντα στο πλαίσιο του «Βρώμικου πολέμου» της.

Η στρατιωτική χούντα είχε υποστηριχθεί από την Ουάσιγκτον και τον υπουργό Εξωτερικών Χένρι Κίσινγκερ ο οποίος έπαιξε σημαίνοντα ρόλο στην επιβολή του στρατιωτικού πραξικοπήματος του 1976. Όπως δήλωσε ο αναπληρωτής του Κίσινγκερ για τη Λατινική Αμερική, Γουίλιαμ Ρότζερς, του είπε δύο ημέρες μετά το πραξικόπημα ότι «πρέπει να περιμένουμε μεγάλη καταστολή, και πιθανώς, πολύ αίμα, στην Αργεντινή».  ( Αρχείο Εθνικής Ασφάλειας, 23 Μαρτίου 2006)

Henry Kissinger και στρατηγός Jorge Videla (δεκαετία 1970)

Επιχείρηση Condor

Κατά ειρωνικό τρόπο, στις 5 Μαρτίου 2013 ξεκίνησε μια μεγάλη δίκη στο Μπουένος Άιρες, μια εβδομάδα πριν από την ανάληψη των καθηκόντων του Καρδινάλιου Μπεργκόλιο ως Ποντίφικα. Η εν εξελίξει  δίκη στο Μπουένος Άιρες είχε ως στόχο: «να εξεταστεί το σύνολο των εγκλημάτων που πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο της Επιχείρησης Condor, μιας συντονισμένης εκστρατείας από διάφορες δικτατορίες της Λατινικής Αμερικής – που υποστηρίζονταν από τις ΗΠΑ – στις δεκαετίες του 1970 και του 1980 με σκοπό να κυνηγήσουν, να συλλάβουν, να βασανίσουν και να δολοφονήσουν δεκάδες χιλιάδες αντιπάλους αυτών των καθεστώτων».

Για περισσότερες λεπτομέρειες, βλ. Operation Condor: Trial On Latin American Rendition And Assassination Program των Carlos Osorio & Peter Kornbluh, 10/3/ 2013.

Η στρατιωτική χούντα με επικεφαλής τον στρατηγό Jorge Videla ήταν υπεύθυνη για αμέτρητες δολοφονίες, απαγωγές, βασανιστήρια, εκτελέσεις, και «εξαφανίσεις» πολιτών, συμπεριλαμβανομένων ιερέων και μοναχών, που αντιτάχθηκαν στον στρατιωτικό καθεστώς μετά το πραξικόπημα της 24ης Μαρτίου 1976 που υποστηρίχθηκε από τη CIA, το οποίο ανέτρεψε την κυβέρνηση της Isabel Peron:

«Ο Βιντέλα ήταν μεταξύ των στρατηγών που καταδικάστηκαν για εγκλήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων “εξαφανίσεων”, βασανιστηρίων, δολοφονιών και απαγωγών. Το 1985, καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη στη στρατιωτική φυλακή της Μαγδαλένας. Πέθανε τον Μάιο του 2013».

Η Wall Street και η νεοφιλελεύθερη οικονομική ατζέντα

Ένας από τους βασικούς διορισμούς της στρατιωτικής χούντας (κατόπιν οδηγιών της Wall Street) ήταν ο υπουργός Οικονομίας, Jose Alfredo Martinez de Hoz , μέλος του επιχειρηματικού κατεστημένου της Αργεντινής και στενός φίλος του David Rockefeller.

Το νεοφιλελεύθερο πακέτο μακροοικονομικής πολιτικής που εγκρίθηκε υπό τον Martinez de Hoz ήταν αντίγραφο αυτού που επιβλήθηκε τον Οκτώβριο του 1973 στη Χιλή από τη δικτατορία του Πινοσέτ υπό τις οδηγίες των διαβόητων «Chicago Boys» (μιας ομάδας ακραίων φιλελεύθερων οικονομολόγων, μαθητών του Μίλτον Φρίντμαν)  μετά το πραξικόπημα της 11ης Σεπτεμβρίου 1973 και τη δολοφονία του προέδρου Salvador Allende.

Οι μισθοί πάγωσαν αμέσως με διάταγμα. Η πραγματική αγοραστική δύναμη έπεσε πάνω από 30% στους 3 μήνες μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα της 24ης Μαρτίου 1976, (εκτιμήσεις του συγγραφέα, Κόρδοβα, Αργεντινή, Ιούλιος 1976), και ο πληθυσμός της Αργεντινής εξαθλιώθηκε.

(Από αριστερά: Χοσέ Αλφρέντο Μαρτίνεθ ντε Χοζ, Ντέιβιντ Ροκφέλερ και Χόρχε Βιδέλα)

Ο Χένρι Κίσινγκερ και ο Ντέιβιντ Ροκφέλερ είχαν συναντήσεις με τη Χούντα. Υπό τον υπουργό Οικονομίας Jose Alfredo Martinez de Hoz, η νομισματική πολιτική της κεντρικής τράπεζας καθοριζόταν σε μεγάλο βαθμό από τη Wall Street και το ΔΝΤ. Η αγορά συναλλάγματος χειραγωγήθηκε. Το πέσο ήταν σκόπιμα υπερτιμημένο, οδηγώντας σε ένα ανυπέρβλητο εξωτερικό χρέος. Ολόκληρη η εθνική οικονομία οδηγήθηκε σε χρεοκοπία.

Η Wall Street και η Ιεραρχία της Καθολικής Εκκλησίας

Η Wall Street ήταν σταθερά πίσω από τη στρατιωτική Χούντα που διεξήγαγε τον «Βρώμικο πόλεμο» κατά του πληθυσμού, για λογαριασμό της. Με τη σειρά της, η ιεραρχία της Καθολικής Εκκλησίας έπαιξε κεντρικό ρόλο στη διατήρηση της νομιμότητας της στρατιωτικής Χούντας.

Το Τάγμα του Ιησού –το οποίο αντιπροσώπευε τη συντηρητική παράταξη με τη μεγαλύτερη επιρροή εντός της Καθολικής Εκκλησίας, στενά συνδεδεμένο με τις οικονομικές ελίτ της Αργεντινής– ήταν σταθερά πίσω από τη στρατιωτική Χούντα, ενάντια στους λεγόμενους «Αριστερούς» του κινήματος των Περονιστών.

«Ο Βρώμικος Πόλεμος» της στρατιωτικής δικτατορίας και καταγγελίες κατά του καρδινάλιου Jorge Mario Bergoglio

Η καταδίκη της στρατιωτικής δικτατορίας (συμπεριλαμβανομένων των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων) ήταν ένα ταμπού εντός της Καθολικής Εκκλησίας, που τα ανώτερα κλιμάκιά της υποστήριζαν τη Χούντα, ενώ η βάση της ήταν σθεναρά αντίθετή της.

Το 2005, η δικηγόρος για τα ανθρώπινα δικαιώματα Myriam Bregman κατέθεσε μήνυση κατά του καρδινάλιου Jorge Bergoglio, κατηγορώντας τον για συνωμοσία με τη στρατιωτική χούντα στην απαγωγή το 1976 των ιερέων Francisco Jalics και Orlando Yorio καθώς και έξι μελών της ενορίας τους. (El Mundo, 8 Νοεμβρίου 2010)

Χόρχε Μάριο Μπεργκόλιο και Στρατηγός Χόρχε Βιδέλα

Ο Μπεργκόλιο, ο οποίος εκείνη την εποχή ήταν «Επαρχιακός» για την Κοινωνία του Ιησού, είχε διατάξει τους δύο «Αριστερούς» Ιησουίτες ιερείς και πολέμιους της στρατιωτικής χούντας «να εγκαταλείψουν το ποιμαντικό τους έργο» (δηλαδή απολύθηκαν) μετά από διασπάσεις εντός της Κοινωνίας του Ιησού σχετικά με τον ρόλο της Καθολικής Εκκλησίας και τις σχέσεις της με τη στρατιωτική Χούντα.

Ενώ οι δύο ιερείς Francisco Jalics και Orlando Yorio, που απήχθησαν από τα τάγματα θανάτου τον Μάιο του 1976, αφέθηκαν ελεύθεροι πέντε μήνες αργότερα, αφού βασανίστηκαν, άλλα έξι άτομα που συνδέονταν με την ενορία τους απήχθησαν στο πλαίσιο της ίδιας επιχείρησης και «εξαφανίστηκαν» (desaparecidos). Σε αυτούς περιλαμβάνονται τέσσερις δάσκαλοι που συνδέονται με την ενορία και δύο από τους συζύγους τους.

Μετά την απελευθέρωσή του, ο ιερέας Orlando Yorio «κατηγόρησε τον Bergoglio ότι τους παρέδωσε ουσιαστικά [συμπεριλαμβανομένων και άλλων 6 ανθρώπων] στα τάγματα θανάτου … Ο ιερέας Jalics αρνήθηκε να συζητήσει την καταγγελία, αφού μετακόμισε σε απομόνωση σε ένα γερμανικό μοναστήρι». ( Associated Press, 13 Μαρτίου 2013)

«Κατά τη διάρκεια της πρώτης δίκης των ηγετών της στρατιωτικής χούντας το 1985, ο Yorio δήλωσε: «Είμαι σίγουρος ότι ο ίδιος [ο Bergoglio] παρέδωσε τη λίστα με τα ονόματά μας στο Ναυτικό». Οι δυο ιερείς μεταφέρθηκαν στο διαβόητο κέντρο βασανιστηρίων της Σχολής Μηχανικών του Ναυτικού (ESMA) και κρατήθηκαν για περισσότερους από πέντε μήνες προτού ναρκωθούν και πεταχτούν σε ένα μέρος έξω από την πόλη (Βλ. Bill van Auken: Ο Πάπας του «The Dirty War»,  Παγκόσμια Έρευνα, 14 Μαρτίου 2013).

Μεταξύ εκείνων που «εξαφανίστηκαν» από τα τάγματα θανάτου ήταν η Mοnica Candelaria Mignone  κόρη του ιδρυτή του CELS (Centro de Estudios Legales y Sociales) Emilio Mignone και η María Marta Vázquez Ocampo , κόρη του προέδρου της Madres de Plazacam Ocamo. (El Periodista Online, Μάρτιος 2013).

Η María Marta Vasquez, ο σύζυγός της Cesar Lugones (στη φωτογραφία) και η Monica Candelaria Mignone που «παραδόθηκαν στα τάγματα θανάτου» από τον ιησουίτη «Provincial» Jorge Mario Bergoglio, είναι μεταξύ των χιλιάδων «desaparecidos» (εξαφανισθέντων) στη διάρκεια της «Επιχείρησης Condor» που υποστηρίχτηκε από την Ουάσιγκτον.

Κατά τη διάρκεια της δίκης που άρχισε το 2005:

«Ο Καρδινάλιος Μπεργκόλιο [μετέπειτα, Πάπας Φραγκίσκος Α] επικαλέστηκε δύο φορές το δικαίωμά του να αρνηθεί να εμφανιστεί σε ανοιχτό δικαστήριο, και όταν τελικά κατέθεσε το 2010, οι απαντήσεις του ήταν απλές υπεκφυγές. Τουλάχιστον δύο υποθέσεις αφορούσαν άμεσα τον Μπεργκόλιο. Η μία εξέτασε τα βασανιστήρια που υπέστησαν δύο από τους Ιησουίτες ιερείς του — τον Ορλάντο Yorio και τον Francisco Jalics, ιερείς στις παραγκουπόλεις που υποστήριζαν τη θεολογία της απελευθέρωσης.

Ο Orlando Yorio κατηγόρησε τον Bergoglio ότι τους παρέδωσε ουσιαστικά στα τάγματα θανάτου, αρνούμενος να πει στο καθεστώς ότι ενέκρινε το έργο τους. Ο Francisco Jalics αρνήθηκε να καταθέσει αφού απομονώθηκε σε ένα γερμανικό μοναστήρι». (Los Angeles Times, 1 Απριλίου 2005)

Το Μυστικό Μνημόνιο

Η στρατιωτική κυβέρνηση αναγνώρισε σε ένα Μυστικό Μνημόνιο (βλ. παρακάτω) ότι ο καρδινάλιος Μπεργκόλιο είχε κατηγορήσει τους δύο ιερείς ότι είχαν δημιουργήσει επαφές με τους αντάρτες και ότι είχαν παρακούσει τις εντολές της ιεραρχίας της Εκκλησίας ( Conflictos de obedecencia ). Ανέφερε επίσης ότι το τάγμα των Ιησουιτών είχε ζητήσει τη διάλυση της ομάδας τους και ότι αρνήθηκαν να συμμορφωθούν με τις οδηγίες του Μπεργκόλιο.

Το Μνημόνιο αναγνωρίζει ότι η «σύλληψη των δύο ιερέων, οι οποίοι οδηγήθηκαν στο κέντρο βασανιστηρίων και κράτησης στη Σχολή Μηχανικών του Ναυτικού (ESMA), βασίστηκε σε πληροφορίες που έδωσε ο καρδινάλιος Bergoglio στις στρατιωτικές αρχές». (Το μνημόνιο υπογράφεται από τον κ. Orcoyen – βλ. παρακάτω).

Ενώ μόνο ένα πρώην μέλος της ομάδας ιερέων είχε ενταχθεί στην αντίσταση, δεν υπήρχαν στοιχεία ότι οι ιερείς είχαν επαφές με το αντάρτικο κίνημα.

«Θεία Κοινωνία για τους Δικτάτορες»

Οι κατηγορίες κατά του Μπεργκόλιο σχετικά με τους δύο απαχθέντες Ιησουίτες ιερείς και έξι μέλη της ενορίας τους δεν είναι παρά η κορυφή του παγόβουνου. Ο Bergoglio ήταν μια σημαντική προσωπικότητα στην Καθολική Εκκλησία, αλλά δεν ήταν ο μόνος αξιωματούχος της που υποστήριξε τη στρατιωτική Χούντα.

Σύμφωνα με τη δικηγόρο Myriam Bregman: «Οι δηλώσεις του ίδιου του Bergoglio απέδειξαν ότι οι εκκλησιαστικοί αξιωματούχοι γνώριζαν από νωρίς ότι η χούντα βασάνιζε και σκότωνε τους πολίτες της, και ωστόσο υποστήριζαν δημόσια τους δικτάτορες. Η δικτατορία δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει με αυτόν τον τρόπο χωρίς αυτή τη βασική υποστήριξη» ( Los Angeles Times, 1 Απριλίου 2005)

Ολόκληρη η καθολική ιεραρχία βρισκόταν πίσω από την στρατιωτική δικτατορία που υποστηρίζονταν από τις ΗΠΑ.  Αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι στις 23 Μαρτίου 1976, παραμονές του στρατιωτικού πραξικοπήματος:

«Ο Videla και άλλοι συνωμότες έλαβαν την ευλογία του Αρχιεπισκόπου της Parana, Adolfo Tortolo, ο οποίος υπηρέτησε επίσης και ως εφημέριος των ενόπλων δυνάμεων. Την ημέρα της ανάληψης, οι στρατιωτικοί ηγέτες είχαν μια μακρά συνάντηση με τους ηγέτες της επισκοπικής διάσκεψης… υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες δεν μπορεί να μην συμμετέχουν ακόμη και όταν πρόκειται για προβλήματα που σχετίζονται με τη συγκεκριμένη τάξη του κράτους». Ο Αρχιεπίσκοπος της Parana, Adolfo Tortolo προέτρεπε τους Αργεντινούς να συνεργαστούν με θετικό τρόπο με τη νέα κυβέρνηση». ( The Humanist.org , Ιανουάριος 2011)

Σε μια συνέντευξη στην El Sur, ο στρατηγός Jorge Videla , ο οποίος εξέτιε ποινή ισόβιας κάθειρξης για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας (πέθανε τον Μάιο του 2013) επιβεβαίωσε ότι:

«Κρατούσε ενήμερη την καθολική ιεραρχία της χώρας για την πολιτική του καθεστώτος του να «εξαφανίζει» πολιτικούς αντιπάλους και ότι οι Καθολικοί ηγέτες του πρόσφεραν συμβουλές για το πώς να “διαχειριστεί” την πολιτική του».

Ο Χόρχε Βιντέλα είπε ότι «είχε «πολλές συνομιλίες με τον προκαθήμενο της Αργεντινής, τον καρδινάλιο Ραούλ Φρανσίσκο Πριματέστα», σχετικά με τον βρόμικο πόλεμο του καθεστώτος του εναντίον των αριστερών ακτιβιστών, και ότι «υπήρξαν επίσης συνομιλίες με άλλους κορυφαίους επισκόπους από την επισκοπική διάσκεψη της Αργεντινής καθώς και με τον παπικό νούντσιο της χώρας τότε, Πίο Λάγκι».

«Μας συμβούλεψαν για τον τρόπο με τον οποίο να αντιμετωπίσουμε την κατάσταση», είπε ο Βιντέλα. Βλ. «Ο πρώην δικτάτορας της Αργεντινής λέει ότι ενημέρωσε την Καθολική Εκκλησία για τους εξαφανισμένους»,  (Irish Times, 24 Ιουλίου 2012)

Αξίζει να σημειωθεί ότι σύμφωνα με δήλωση του Αρχιεπισκόπου Adolfo Tortolo το 1976, ο στρατός θα διαβουλεύεται πάντα με ένα μέλος της καθολικής ιεραρχίας στην περίπτωση της «σύλληψης» ενός μέλους της βάσης του κλήρου. Αυτή η δήλωση έγινε ειδικά σε σχέση με τους δύο απαχθέντες Ιησουίτες ιερείς, των οποίων οι ποιμαντικές δραστηριότητες ήταν υπό την εξουσία του «επαρχιακού» της Κοινωνίας του Ιησού, Χόρχε Μάριο Μπεργκόλιο. ( El Periodista Online, Μάρτιος 2013).

Υποστηρίζοντας τη στρατιωτική Χούντα, η καθολική ιεραρχία ήταν συνένοχη σε βασανιστήρια και μαζικές δολοφονίες,. Εκτιμάται ότι « υπήρξαν 22.000 νεκροί και εξαφανισμένοι, από το 1976 έως το 1978  … και χιλιάδες επιπλέον που σκοτώθηκαν μεταξύ 1978 και 1983, όταν ο στρατός αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την εξουσία». (Αρχείο Εθνικής Ασφάλειας, 23 Μαρτίου 2006).

Ο ρόλος του Βατικανού

Ο Νούντσιο του Βατικανού Pio Laghi και ο στρατηγός Jorge Videla

Το Βατικανό υπό τον Πάπα Παύλο ΣΤ’ και τον Πάπα Ιωάννη Παύλο Β’ έπαιξε κεντρικό ρόλο στην υποστήριξη της στρατιωτικής Χούντας στην Αργεντινή.

Ο αποστολικός νούντσιο του Βατικανού στην Αργεντινή Pio Laghi, παραδέχτηκε ότι «έκλεισε τα μάτια στα βασανιστήρια και τις σφαγές». Ο Pio Laghi είχε προσωπικούς δεσμούς με μέλη της χούντας, συμπεριλαμβανομένου  του στρατηγού Χόρχε Βιδέλα και του ναυάρχου Εμίλιο Μασέρα.

Ο ναύαρχος Emilio Massera σε στενή επαφή με τους Αμερικανούς καθοδηγητές του, ήταν ο εγκέφαλος του «Βρώμικου Πολέμου. Υπό την αιγίδα του, ιδρύθηκε «ένα κέντρο ανακρίσεων και βασανιστηρίων στη Ναυτική Σχολή Μηχανικών (ESMA) κοντά στο Μπουένος Άιρες, ένα εξελιγμένο ίδρυμα ζωτικής σημασίας στο στρατιωτικό σχέδιο για τη δολοφονία περίπου 30.000 “εχθρών του κράτους”, που ρίχθηκαν από αεροσκάφος στη θάλασσα και στον ποταμό Πλάτα.

Ο Massera, το πιο ισχυρό μέλος της τριάδας, είχε στενότατες σχέσεις με την Ουάσιγκτον. Βοήθησε στην ανάπτυξη της Επιχείρησης Condor, ενός σχεδίου συνεργασίας για τον συντονισμό της τρομοκρατίας που ασκούνταν από τα στρατιωτικά καθεστώτα της Νότιας Αμερικής». (βλ. Hugh O’Shaughnessy, «Ναύρχος Emilio Massera: Αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού που συμμετείχε στο πραξικόπημα του 1976 στην Αργεντινή και αργότερα φυλακίστηκε για τη συμμετοχή του στα εγκλήματα της χούντας», The Independent, 10 Νοεμβρίου 2010)

Οι αναφορές επιβεβαιώνουν ότι ο εκπρόσωπος του Βατικανού Πίο Λάγκι και ο ναύαρχος Εμίλιο Μασέρα διατηρούσαν στενή φιλική σχέση.

Ο Πάπας Παύλος VI υποδέχεται στο Βατικανό τον ναύαρχο Emilio Massera, αρχιτέκτονα του «Βρώμικου Πολέμου» στην Αργεντινή

3. ΧΙΛΗ: Ο ΚΑΡΔΙΝΑΛΙΟΣ ΤΟΥ ΣΑΝΤΙΑΓΚΟ KATA ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ

Σε πλήρη αντίθεση με την επαίσχυντη στάση της ιεραρχίας της καθολικής εκκλησίας στην Αργεντινή, η ιεραρχίας της καθολικής εκκλησίας στη Χιλή καταδίκασε το στρατιωτικό πραξικόπημα της 11ης  Σεπτεμβρίου 1973. Ο καρδινάλιος του Σαντιάγο Ραούλ Σίλβα Χενρίκες καταδίκασε ανοιχτά τη στρατιωτική χούντα του στρατηγού Αουγκούστο Πινοσέτ. Αυτή η στάση του περιόρισε κάπως τις πολιτικές δολοφονίες και τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατά των υποστηρικτών του Σαλβαδόρ Αλιέντε και των αντιπάλων του στρατιωτικού καθεστώτος.

Λίγο μετά το πραξικόπημα του Πινοσέτ, ο καρδινάλιος Ραούλ Σίλβα Χενρίκες, και άλλοι εκκλησιαστικοί ηγέτες δημοσίευσαν μια δήλωση που καταδίκαζαν το καθεστώς και εκφράζανε τη λύπη τους για το αιματοκύλισμα. Αυτό ήταν ένα θεμελιώδες σημείο καμπής για πολλά μέλη του κλήρου της Χιλής… Ο καρδινάλιος Ραούλ Σίλβα επισκέφτηκε το Εθνικό Στάδιο [όπου κρατούνταν χιλιάδες πολίτες] και, σοκαρισμένος από την κλίμακα της κυβερνητικής καταστολής, έδωσε εντολή στους βοηθούς του να αρχίσουν να συλλέγουν πληροφορίες από τους χιλιάδες πολίτες που συρρέουν στην εκκλησία για καταφύγιο. Οι ενέργειες του Σίλβα οδήγησαν σε ανοιχτή σύγκρουση με τον Πινοσέτ, ο οποίος δεν δίστασε να απειλήσει την εκκλησία και την Comité Pro-Paz.

Santiago de Chile: Καρδινάλιος Raúl Silva Henríquez

Χιλή: Ο Augusto Pinochet δέχεται τον απεσταλμένο των ΗΠΑ Χένρι Κίσινγκερ

Αν η καθολική ιεραρχία στην Αργεντινή και ο Χόρχε Μάριο Μπεργκόλιο (ο μετέπειτα Πάπας Φραγκίσκος) είχαν κρατήσει μια στάση παρόμοια με αυτή του καρδινάλιου Ραούλ Σίλβα Χενρίκες, του Σαντιάγκο, θα είχαν σωθεί χιλιάδες ζωές.

Σύμφωνα με την Σαμάνθα Πάουερ, «Ο Χόρχε Μάριο Μπεργκόλιο δεν ήταν, απλός «θεατής» των γεγονότων, ούτε ο μετέπειτα Πάπας Φραγκίσκος Α’ ήταν ένας άνθρωπος του λαού δεσμευμένος να βοηθήσει τους φτωχούς της Αργεντινής στα βήματα του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης», όπως προβάλλεται από τη χορωδία των αγιογράφων του στα δυτικά μέσα ενημέρωσης.

Ήταν το ακριβώς αντίθετο: οι προσπάθειές του κατά τη στρατιωτική δικτατορία της Αργεντινής, είχαν στόχο τα προοδευτικά μέλη του καθολικού κλήρου και αφοσιωμένους ακτιβιστές για τα ανθρώπινα δικαιώματα που συμμετείχαν σε προγράμματα κατά της φτώχειας από τη βάση.

Υποστηρίζοντας τον «βρώμικο πόλεμο» της χούντας της Αργεντινής, ο Χόρχε Μάριο Μπεργκόλιο παραβίασε κατάφωρα τις ίδιες τις αρχές της χριστιανικής ηθικής που προτάσσουν την αξία της ανθρώπινης ζωής.

«Επιχείρηση Condor» και η Καθολική Εκκλησία

Η εκλογή του Καρδινάλιου Μπεργκόλιο από το κονκλάβιο του Βατικανού ως Πάπα με το όνομα Φραγκίσκος Α’ (το 2013) θα έχει άμεσο αντίκτυπο στην συνεχιζόμενη Δίκη για την «Επιχείρηση Κόνδωρ» στο Μπουένος Άιρες, στην οποία θα καταδειχθεί ότι η

Καθολική Εκκλησία συμμετείχε στην υποστήριξη της στρατιωτικής Χούντας. Και θα γίνουν προσπάθειες να συσκοτιστεί ο ρόλος της καθολικής ιεραρχίας.

Χόρχε Μάριο Μπεργκόλιο: «Ο Πάπας της Ουάσιγκτον στο Βατικανό»;

Η εκλογή του Πάπα Φραγκίσκου Α’ έχει ευρείες γεωπολιτικές επιπτώσεις για ολόκληρη την περιοχή της Λατινικής Αμερικής.

Στη δεκαετία του 1970, ως καρδινάλιος Χόρχε Μάριο Μπεργκόλιο υποστήριξε μια στρατιωτική δικτατορία που καθοδηγούνταν από τις ΗΠΑ. Η καθολική ιεραρχία στην Αργεντινή υποστήριξε τη στρατιωτική κυβέρνηση. Το πρόγραμμα της Χούντας για βασανιστήρια, δολοφονίες και «εξαφανίσεις» χιλιάδων πολιτικών αντιπάλων συντονίστηκε και υποστηρίχθηκε από την Ουάσιγκτον στο πλαίσιο της «Επιχείρησης Κόνδωρ» της CIA. Και τα συμφέροντα της Wall Street εξυπηρετήθηκαν από τον υπουργό Οικονομίας της δικτατορίας Jose Alfredo Martinez de Hoz.

Η Καθολική Εκκλησία στη Λατινική Αμερική έχει μεγάλη επιρροή τόσο στην πολιτική, όσο και στην κοινή γνώμη. Αυτό το γνωρίζουν καλά οι αρχιτέκτονες της εξωτερικής πολιτικής και οι υπηρεσίες πληροφοριών των ΗΠΑ.

Στη Λατινική Αμερική, όπου ορισμένες κυβερνήσεις αμφισβητούν τώρα την ηγεμονία των ΗΠΑ, θα περίμενε κανείς –δεδομένου του ιστορικού του βάρους– ότι ο Bergoglio ως νέος πάπας Φραγκίσκος Α΄, ηγέτης της Καθολικής Εκκλησίας, θα παίξει de facto, έναν διακριτό «κρυφό» πολιτικό ρόλο για λογαριασμό της Ουάσιγκτον.

Με τον Jorge Bergoglio ως Πάπας Φραγκίσκο Α’ στο Βατικανό –ο οποίος υπηρέτησε πιστά τα συμφέροντα των ΗΠΑ στην εποχή της ακμής της δικτατορίας του στρατηγού Jorge Videla– η ιεραρχία της Καθολικής Εκκλησίας στη Λατινική Αμερική μπορεί και πάλι να χειραγωγηθεί αποτελεσματικά για να υπονομεύσει τις «προοδευτικές» (αριστερές) κυβερνήσεις, σε ολόκληρη την περιοχή, συμπεριλαμβανομένων της Βενεζουέλας, του Ισημερινού και της Βολιβίας. Η ανάδειξη ενός «παπά υπέρ των ΗΠΑ» συνέβη μια εβδομάδα μετά τον θάνατο του προέδρου Ούγκο Τσάβες.

«Αλλαγή καθεστώτος» στο Βατικανό

Το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ πιέζει τακτικά τα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ με σκοπό να επηρεάσει τις ψηφοφορίες του. Οι μυστικές επιχειρήσεις και οι εκστρατείες προπαγάνδας των ΗΠΑ εφαρμόζονται τακτικά με σκοπό να επηρεάσουν τις εθνικές εκλογές σε διάφορες χώρες σε όλο τον κόσμο. Ενώ, η CIA έχει μια μακροχρόνια μυστική σχέση με το Βατικανό.

Η κυβέρνηση των ΗΠΑ επιχείρησε να επηρεάσει το αποτέλεσμα της εκλογής του νέου ποντίφικα; Αποφασισμένος να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ στη Λατινική Αμερική, ο Χόρχε Μάριο Μπεργκόλιο ήταν ο προτιμώμενος υποψήφιος της Ουάσιγκτον.

Ασκήθηκαν κρυφές πιέσεις διακριτικά από την Ουάσιγκτον, εντός της Καθολικής Εκκλησίας, άμεσα ή έμμεσα, στους 115 καρδινάλιους που είναι μέλη του Κονκλάβιου του Βατικανού;

Σημείωση του συγγραφέα καθηγητή Michel Chossudovsky

Από την αρχή του στρατιωτικού καθεστώτος το 1976, ήμουν επισκέπτης καθηγητής στο Ινστιτούτο Κοινωνικής Πολιτικής του Universidad Nacional de Cordoba της Αργεντινής. Η κύρια ερευνητική μου εστίαση εκείνη την εποχή ήταν η διερεύνηση των κοινωνικών επιπτώσεων των θανατηφόρων μακροοικονομικών μεταρρυθμίσεων που υιοθέτησε η στρατιωτική Χούντα. Δίδασκα στο Πανεπιστήμιο της Κόρδοβα (με σύμβαση της ΔΟΕ) κατά το αρχικό κύμα δολοφονιών που στόχευαν επίσης στα προοδευτικά μέλη της βάσης του καθολικού κλήρου. Η Χούντα είχε αναθέσει στην Πολεμική Αεροπορία της Αργεντινής να επιβλέπει το Universidad Nacional.

Η βόρεια βιομηχανική πόλη της Κόρδοβα ήταν το κέντρο του κινήματος της αντίστασης. Έβλεπα πώς η καθολική ιεραρχία υποστήριζε ενεργά και συστηματικά τη στρατιωτική χούντα, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα εκφοβισμού και φόβου σε ολόκληρη τη χώρα. Η γενική αίσθηση εκείνη την εποχή ήταν ότι οι Αργεντινοί είχαν προδοθεί από τα ανώτερα κλιμάκια της Καθολικής Εκκλησίας.

Τρία χρόνια νωρίτερα, την εποχή του στρατιωτικού πραξικοπήματος της 11ης Σεπτεμβρίου 1973 στη Χιλή, που οδήγησε στην ανατροπή της κυβέρνησης Λαϊκής Ενότητας του Σαλβαδόρ Αλιέντε, ήμουν επισκέπτης καθηγητής στο Οικονομικό Ινστιτούτο του Καθολικού Πανεπιστημίου της Χιλής, στο Σαντιάγο ντε Χιλή.

Αμέσως μετά το πραξικόπημα στη Χιλή, είδα πώς ο καρδινάλιος του Σαντιάγο, Ραούλ Σίλβα Χενρίκεθ – ενεργώντας για λογαριασμό του λαού της Χιλής και της Καθολικής Εκκλησίας – αντιμετώπισε με θάρρος τη στρατιωτική δικτατορία του στρατηγού Augusto Pinochet.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Σχετικά άρθρα:

▪ Αρχείο Εθνικής Ασφάλειας. Δημοσιοποιημένα αποχαρακτηρισθέντα έγγραφα 

▪ Επιλεγμένα έγγραφα για το στρατιωτικό πραξικόπημα της Αργεντινής Μαρτίου 1976

Το παράρτημα προστέθηκε στο άρθρο στις 21 Απριλίου 2025

▪ Ο νέος Πάπας συνδέεται με τον βρώμικο πόλεμο της χούντας της Αργεντινής

14 Μαρτίου 2013

▪ Βίντεο: Ποιος ήταν ο Πάπας Φραγκίσκος πριν γίνει Πάπας;

31 Αυγούστου 2018

4. Η «ΜΑΡΤΥΡΙΑ» ΤΟΥ CARLO MARIA VIGANO (ΑΠΟΣΤΑΣΜΑΤΑ)

Αρχιεπίσκοπου και Αποστολικού Νούντσιου στην Αμερική

Ρώμη, 22 Αυγούστου 2018

Στο δεύτερο μέρος της, που αφορά τη συγκάλυψη του πολυπλόκαμου δικτύου της παιδεραστίας των αξιωματούχων της Καθολικής Εκκλησίας από τον Πάπα  Φραγκίσκο (2013-2025), παρατίθενται αποσπάσματα της «Μαρτυρίας» του Carlo Maria Vigano – Αρχιεπισκόπου και Αποστολικού Νούντσιου στην Αμερική – Ρώμη, 22 Αυγούστου 2018 (το πλήρες κείμενο στα ιταλικά – και το επίσημο κείμενο στα αγγλικά)

• «Επίσκοποι και ιερείς, κάνοντας κατάχρηση της εξουσίας τους, διέπραξαν φρικτά εγκλήματα εις βάρος των πιστών τους, ανηλίκων, αθώων θυμάτων και νεαρών ανδρών που πρόθυμοι να προσφέρουν τη ζωή τους στην Εκκλησία ή με τη σιωπή τους δεν απέτρεψαν τη συνέχιση τέτοιων εγκλημάτων».
• «Για να αποκαταστήσουμε την ομορφιά της αγιότητας στο πρόσωπο της Νύμφης του Χριστού, που έχει παραμορφωθεί τρομερά από τόσα αποτρόπαια εγκλήματα, και αν θέλουμε πραγματικά να ελευθερώσουμε την Εκκλησία από τον άθλιο βάλτο στον οποίο έπεσε, πρέπει να έχουμε το θάρρος να γκρεμίσουμε την κουλτούρα της μυστικότητας και να ομολογήσουμε δημόσια τις αλήθειες που έχουμε κρύψει. Πρέπει να γκρεμίσουμε τη συνωμοσία σιωπής με την οποία προστατεύτηκαν επίσκοποι και ιερείς σε βάρος των πιστών τους…» (Λουκάς, 12:3)».
• «Τώρα που η διαφθορά έχει φτάσει στην κορυφή της ιεραρχίας της Εκκλησίας, η συνείδησή μου υπαγορεύει να αποκαλύψω αυτές τις αλήθειες σχετικά με τη σπαρακτική υπόθεση του ομότιμου Αρχιεπισκόπου της Ουάσιγκτον, Θίοντορ ΜακΚάρικ, που γνώρισα κατά τη διάρκεια των καθηκόντων που μου ανέθεσε το 2009 ο Πάπας Βενέδικτος XVI, ως Αποστολικό Νούντσιο στις ΗΠΑ, από τις 19 Οκτωβρίου 2011 έως τα τέλη Μαΐου 2016».
• Οι Αποστολικοί Νούντσιοι στις ΗΠΑ, Gabriel Montalvo και Pietro Sambi, πρόωρα αποθανόντες και οι δύο, δεν παρέλειψαν να ενημερώσουν αμέσως την Αγία Έδρα, μόλις έμαθαν για τις βαρύτατες ανήθικες συμπεριφορές του Αρχιεπισκόπου McCarrick με μέλη του επισκοπικού σεμιναρίου».
• «Σύμφωνα με όσα έγραψε ο Νούντσιο Pietro Sambi, ο πατέρας Boniface Ramsey συνέταξε επιστολή του με ημερομηνία 22 Νοεμβρίου 2000, ύστερα από αίτημα του αείμνηστου Νούντσιο Montalvo. Στην επιστολή, ο πατέρας Ramsey, ο οποίος ήταν καθηγητής στο επισκοπικό σεμινάριο στο Νιούαρκ από τα τέλη της δεκαετίας του 1980 έως το 1996, επιβεβαιώνει ότι υπήρχε μια επαναλαμβανόμενη φήμη στο σεμινάριο ότι «ο Αρχιεπίσκοπος McCarrick μοιράστηκε το κρεβάτι του με ιεροδιδασκάλους, προσκαλώντας πέντε κάθε φορά να περάσουν το Σαββατοκύριακο μαζί του στο παραθαλάσσιο σπίτι του». Και πρόσθεσε ότι «γνώριζε ορισμένους ιεροδιδασκάλους, μερικοί από τους οποίους αργότερα χειροτονήθηκαν ιερείς για την Αρχιεπισκοπή του Νιούαρκ, οι οποίοι είχαν προσκληθεί σε αυτό το παραλιακό σπίτι και είχαν μοιραστεί ένα κρεβάτι με τον Αρχιεπίσκοπο».
• «Το δικό μου σημείωμά  της 6ης Δεκεμβρίου 2006 παρακρατήθηκε από τους ανωτέρους μου και δεν μου δόθηκε ποτέ απάντησή τους για αυτό το θέμα».
• «Ο καρδινάλιος Angelo Sodanoήταν υπουργός Εξωτερικών μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2006: όλες οι πληροφορίες κοινοποιήθηκαν σ’ αυτόν. Τον Νοέμβριο του 2000, ο νούντσιο Montalvo του έστειλε την έκθεσή του, μεταβιβάζοντάς του και την προαναφερθείσα επιστολή του πατέρα Boniface Ramsey στην οποία κατήγγειλε τις σοβαρές καταχρήσεις που διέπραξε ο McCarrick».
• «Είναι γνωστό ότι ο Sodano προσπάθησε να καλύψει το σκάνδαλο του πατέρα Maciel μέχρι τέλους. Απομάκρυνε ακόμη και τον Νούντσιο στην Πόλη του Μεξικού, τον Τζούστο Μούλορ, ο οποίος αρνήθηκε να συνεργήσει στο σχέδιό του να καλύψει τον Μασιέλ, και στη θέση του διόρισε τον Σάντρι, τότε Νούντσιο στη Βενεζουέλα, ο οποίος ήταν πρόθυμος να συνεργαστεί στη συγκάλυψη. Ο Sodano έφτασε μάλιστα στο σημείο να εκδώσει δήλωση στο γραφείο Τύπου του Βατικανού στην οποία επιβεβαιώθηκε ένα ψεύδος, ότι δηλαδή ο Πάπας Βενέδικτος είχε αποφασίσει ότι η υπόθεση Maciel έπρεπε να θεωρηθεί κλειστή. Ο Βενέδικτος αντέδρασε, παρά την σκληρή αντίσταση του Σοντάνο, και ο Μασιέλ κρίθηκε ένοχος και καταδικάστηκε αμετάκλητα».
• «Ο καρδινάλιος Pietro Parolin, ο σημερινός υπουργός Εξωτερικών, ήταν επίσης συνένοχος στην κάλυψη των παραπτωμάτων του McCarrick, ο οποίος, μετά την εκλογή του Πάπα Φραγκίσκου, καυχιόταν ανοιχτά για τα ταξίδια και τις αποστολές του σε διάφορες ηπείρους. Τον Απρίλιο του 2014, οι Washington Timesείχαν πρωτοσέλιδο ρεπορτάζ για το ταξίδι του ΜακΚάρικ στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία και εξ ονόματος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Ως Νούντσιο στην Ουάσιγκτον, έγραψα στον καρδινάλιο Parolin ρωτώντας τον εάν οι κυρώσεις που επιβλήθηκαν στον ΜακΚάρικ από τον Πάπα Βενέδικτο εξακολουθούν να ισχύουν. Είναι τρομερό που η επιστολή μου δεν έλαβε ποτέ καμία απάντηση».
• «Η συνείδησή μου απαιτεί επίσης να αποκαλύψω γεγονότα που έζησα προσωπικά, σχετικά με τον Πάπα Φραγκίσκο, που έχουν δραματική σημασία, τα οποία ως Επίσκοπος, συμμεριζόμενος τη συλλογική ευθύνη όλων των επισκόπων για την οικουμενική Εκκλησία, δεν με αφήνουν να σιωπήσω και δηλώνω εδώ, έτοιμος να τα επιβεβαιώσω ενόρκως καλώντας τον Θεό ως μάρτυρά μου».
• «Ο Πάπας Φραγκίσκος έχει επανειλημμένα ζητήσει από τους επισκόπους πλήρη διαφάνεια στην Εκκλησία και από τους πιστούς να ενεργούν με παρρησία. Οι πιστοί σε όλο τον κόσμο το απαιτούν επίσης από αυτόν το ίδιο. Πρέπει να δηλώσει πότε έμαθε για πρώτη φορά για τα εγκλήματα που διέπραξε ο ΜακΚάρικ, ο οποίος έκανε κατάχρηση της εξουσίας του με ιεροδιδασκάλους και ιερείς. Σε κάθε περίπτωση, ο Πάπας Φραγκίσκος το έμαθε από εμένα στις 23 Ιουνίου 2013 αλλά συνέχισε να τον καλύπτει. Δεν έλαβε υπόψη του τις κυρώσεις που του είχε επιβάλει ο Πάπας Βενέδικτος στον ο ΜακΚάρικ, και τον έκανε έμπιστο σύμβουλό του μαζί με τον Μαραντιάγκα».
• «Τώρα στις υψώνεται πολλές φωνές, ειδικά από τους λαϊκούς στους οποίους προστέθηκαν αρκετοί επίσκοποι και ιερείς, ζητώντας να παραιτηθούν όλοι όσοι με τη κάλυψαν σιωπή τους την εγκληματική συμπεριφορά του ΜακΚάρικ ή τον χρησιμοποίησαν για να προωθήσουν την καριέρα τους ή τις φιλοδοξίες και την εξουσία τους στην Εκκλησία».
• «Αλλά αυτό δεν θα είναι αρκετό για να θεραπεύσει την κατάσταση της εξαιρετικά σοβαρής ανήθικης συμπεριφοράς του κλήρου: επισκόπων και ιερέων. Πρέπει να ανακτηθεί η αρετή της αγνότητας στον κλήρο και στα σεμινάρια. Πρέπει να καταπολεμηθεί η διαφθορά στην κατάχρηση των πόρων της Εκκλησίας και των προσφορών των πιστών. Η σοβαρότητα της ομοφυλοφιλικής συμπεριφοράς πρέπει να καταγγελθεί. Όπως έγραψε πρόσφατα η Janet Smith, καθηγήτρια Ηθικής Θεολογίας στο Sacred Heart Major Seminary στο Ντιτρόιτ:

«Τα ομοφυλοφιλικά δίκτυα που υπάρχουν στην Εκκλησία πρέπει να εξαλειφθούν. Το πρόβλημα της κακοποίησης των κληρικών δεν μπορεί να επιλυθεί απλώς με την παραίτηση ορισμένων επισκόπων, και ακόμη λιγότερο με γραφειοκρατικές οδηγίες. Το βαθύτερο πρόβλημα βρίσκεται στα ομοφυλοφιλικά δίκτυα εντός του κλήρου που πρέπει να εξαλειφθούν, βρίσκεται στη δύναμη των πλοκαμιών του χταποδιού, που στραγγαλίζει αθώα θύματα, και ολόκληρη την Εκκλησία».

• Παρακαλώ όλους, ιδιαίτερα τους Επισκόπους, να μιλήσουν γι’ αυτή την τόσο διαδεδομένη συνωμοσία σιωπής, και να αναφέρουν τις περιπτώσεις κακοποίησης που γνωρίζουν στα μέσα ενημέρωσης και τις κοσμικές αρχές των πολιτών».
• Την Κυριακή 12 Αυγούστου 2018 ο Πάπας Φραγκίσκος είπε τα εξής: «Καθένας είναι ένοχος για το καλό που μπορούσε να κάνει και δεν έκανε… Αν δεν αντιτιθέμεθα στο κακό, τότε το ενισχύουμε σιωπηρά. Πρέπει να επέμβουμε όπου διαδίδεται το κακό· γιατί το κακό εξαπλώνεται εκεί που λείπουν οι τολμηροί Χριστιανοί που αντιτίθενται στο κακό με το καλό. Αν αυτό πρέπει δικαίως να θεωρηθεί σοβαρή ηθική ευθύνη για κάθε πιστό, πόσο σοβαρό είναι για τον ανώτατο κληρικό της Εκκλησίας, ο οποίος στην περίπτωση του ΜακΚάρικ όχι μόνο δεν αντιτάχθηκε στο κακό, αλλά συνεργάστηκε με κάποιον που γνώριζε ότι ήταν βαθιά διεφθαρμένος, για να κάνει κακό. Ακολούθησε τις συμβουλές κάποιου που γνώριζε καλά ότι ήταν διεστραμμένος, πολλαπλασιάζοντας έτσι εκθετικά με την υπέρτατη εξουσία του το κακό που έκανε ο ΜακΚάρικ. Και πόσοι άλλοι κακοί πάστορες συνεχίζουν να στηρίζουν την ενεργό καταστροφή της Εκκλησίας».
• «Σε αυτήν την εξαιρετικά δραματική στιγμή για την οικουμενική Εκκλησία, ο Πάπας Φραγκίσκος πρέπει να αναγνωρίσει τα λάθη του και, σύμφωνα με τη διακηρυγμένη αρχή της μηδενικής ανοχής, πρέπει να είναι ο πρώτος που θα δώσει το καλό παράδειγμα για τους καρδινάλιους και τους επισκόπους που κάλυψαν τις καταχρήσεις του ΜακΚάρικ».

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Νούντσιος ονομάζεται ο διαπιστευμένος αντιπρόσωπος του Πάπα στις κυβερνήσεις ξένων χωρών. Είναι δηλαδή ο διπλωματικός εκπρόσωπος (αντίστοιχος του πρέσβη) του Βατικανού στην ξένη χώρα όπου αυτός διαμένει και έχει την εποπτεία των πάσης φύσεως εκκλησιαστικών ζητημάτων που αναφέρονται στη Καθολική Εκκλησία.

Οι Νούντσιοι διακρίνονται σε εκείνους α΄ τάξεως (αντίστοιχοι με τους Πρέσβεις α΄ τάξεως) και οι οποίοι μετά την ανάκλησή τους αναγορεύονται συνήθως καρδινάλιοι και σε νούντσιους β΄ τάξεως που συνήθως είναι τιτουλάριοι αρχιεπίσκοποι.

Η πλειοψηφία των Νούντσιων προέρχεται από την Εκκλησιαστική Ακαδημία (Accademia Ecclesiastica), την επίσημη σχολή διπλωματίας του Βατικανού.

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9D%CE%BF%CF%8D%CE%BD%CF%84%CF%83%CE%B9%CE%BF%CF%82

5. SPOTLIGHT: ΕΝΑ ΥΨΗΛΟ ΔΕΙΓΜΑ ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑΣ (2002)

Το 2002, η δημοσιογραφική ομάδα Spotlight της μεγάλης εφημερίδας Boston Globe  ανέλαβε την έρευνα μιας υπόθεσης σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών μέσα στους κόλπους της Καθολικής Εκκλησίας, αποκαλύπτοντας ότι σ’ αυτή οποία εμπλέκονταν περίπου 80 ιερείς, η οποία πυροδότησε αντίστοιχες έρευνες σε εκατοντάδες πόλεις σε όλο τον κόσμο (που αναφέρονται στο τέλος της ταινίας). Ένα υψηλό δείγμα ερευνητικής δημοσιογραφίας, για την οποία η ομάδα βραβεύθηκε με Πούλιτζερ και η έρευνά της μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο (το 2015).

Τα περισσότερα παιδιά που είχαν κακοποιηθεί σεξουαλικά ένιωθαν ντροπή και ενοχές. Γι’ αυτό και δεν μιλούσαν.  Προέρχονταν από φτωχικές οικογένειες που ζούσαν σε υποβαθμισμένες γειτονιές και ήταν ανήμπορα να τα βάλουν με την ισχυρή καθολική εκκλησία.

Η ταινία Spotlight (2015), βραβευμένη με Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας και Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου, δείχνει ότι η δημοσιογραφία μπορεί να είναι λειτούργημα.

*Τα κείμενα που δημοσιεύονται εκφράζουν τους συντάκτες τους και όχι απαραιτήτως το ιστολόγιο. Οι “Ανιχνεύσεις” επιχειρούν σφαιρική ενημέρωση των αναγνωστών τους.