του Παντελή Σαββίδη
Παρακολουθώ την εξέλιξη με την Chevron και το ενδιαφέρον της για εξορύξεις νότια της Κρήτης και δύο πράγματα μου κάνουν εντύπωση απο οσα έχουν έρθει στο φως της δημοσιότητας.
Το ένα είναι ότι και η Λιβύη παραχώρησε θαλασσοτεμάχια στην δική της περιοχή και σεβάστηκε, απολύτως, την μέση γραμμή με την Κρήτη, αποδεχόμενη επήρρεια και της Γαύδου.
Το άλλο είναι ότι παρόλο που ένα απο τα οικόπεδα που δηλώθηκε ότι θα παραχωρηθούν στη Chevron περιλαμβάνει και μέρος του τουρκολιβυκού συμφώνου (Γαλάζιας Πατρίδας) δεν υπήρξε αντίδραση, τουλάχιστον, μέχρι στιγμής απο την Τουρκία.
Μου έκανε, επίσης, εντύπωση η επίσκεψη του Μητσοτάκη στο Ισραήλ.
Σε τέτοιες κρισιμες στιγμές αυτά που ανακοινώνονται ότι συζητήθηκαν μοιάζουν με ακαδημαϊκές διαλέξεις. (Ενεργειακή συνεργασία και συμπαραγωγή στον αμυντικό τομέα).
Ο Νετανιάχου με όσα αντιμετωπίζει καθημερινά δεν έχει λεπτό για να ανασάνει, συζήτησε με τον Μητσοτάκη πως θα κάνουν αμυντικές συμπαραγωγές;
Λες και δεν μπορούσε να γίνει η συζήτηση σε άλλο επίπεδο.
Και κάτι για την Τουρκία.
Ακόμη και αν ελέγξει την τρέχουσα ρευστότητα στο εσωτερικό του ο Ερντογάν, το τζίνι βγήκε απο το μπουκάλι.
Η κατάληξη μιας μακράς εσωτερικής αντιπαράθεσης θα οδηγήσει σε μια άλλη Τουρκία.
Το κουρδικό ζήτημα ωρίμασε και ο τουρκισμός, ως ιδεολογία, δεν είναι βιώσιμος σήμερα.
Οι απορίες σας αγαπητέ κύριε Σαββίδη , που είναι απορίες και πολλών , είναι αναμενόμενες γιατί είχε γίνει δεκτό εξαρχής ως αναγνωρισμένο από το Διεθνές Δίκαιο για δράσεις της Τουρκίας το Τουρκολιβυκό Σύμφωνο- Μνημόνιο (για το οποίο έκαναν καριέρες αναλυτές σε ΜΜΕ και δημοσιογράφοι στα ΜΜΕ και το Διαδίκτυο) , ενώ αυτό ήταν μια Κίνηση εντυπωσιασμού από τον νεοΣουλτάνο κ.Έρντογαν , οι διπλωμάτες και οι ειδικοί του οποίου γνώριζαν πολύ καλά ότι ήταν ΝΟΜΙΚΩΣ ΑΝΥΠΟΣΤΑΤΟ ,όπως υποστήριζαν διαρκώς οι διαδοχικοί Έλληνες ΥΠΕΞ κ.κ. Δένδιας και Γεραπετρίτης , αλλά δεν εισακούονταν από τους Έλληνες αντικυβερνητικούς.
ΔΙΔΑΓΜΑ .
Δεν χάνει αυτός που γνωρίζει ότι έχει δίκιο και περιμένει να το βρει, χωρίς να προκαλεί και να βρίζει για να ικανοποιεί τον εγωϊσμό του -αν είναι ατομικό το πρόβλημα-και τους άλλους αν είναι συλλογικό και εθνικό, όπως έγινε τώρα με το θέμα αυτό . Το σπεύδε βραδέως δεν ελέχθη τυχαίως.
Όσον αφορά στις προνομιακές επαφές Μητσοτάκη -Νετανιάχου θεωρούνται φυσιολογικές και γιατί τα κόμματά που στηρίζουν τις κυβερνήσεις τους είναι συγγενή και γιατί συμπίπτουν τα εθνικά συμφέροντα των δύο χωρών μας ,αλλά και γιατί ”ενθαρρύνονται” από το Εβραϊκό λόμπυ της Ελλάδος ,που είναι ισχυρό ,-ιδιαίτερα στη Θεσσαλονίκη- και τέλος-τέλος δημιουργούν ισχυρό άξονα αποτροπής της Τουρκικής επιθετικότητος εις βάρος της Ελλάδος και της Κύπρου, γιαυτό και πρέπει να χειροκροτούνται από όλους τους πατριώτες Έλληνες χωρίς ” αστερίσκους” .
Απάντηση στην (διπλωματική) απορία του κ. Σαββίδη:
Ο επιτετραμμένος τότε στην αμερικανική πρεσβεία έγραφε το 1948 σε μια έκθεσή του:
«Είμαστε υποχρεωμένοι, ηθικά και πρακτικά, πάση θυσία να διαφυλάξουμε την Ελλάδα, διότι αυτή η χώρα είναι στην ουσία το όργανό μας… Ένα όργανο που εμείς διαμορφώνουμε για να χρησιμοποιήσουμε στην επέκταση της εξωτερικής μας πολιτικής..»
Περισσότερα εδώ https://kars1918.wordpress.com/2025/02/07/unrra-usaid1/#more-17567
Αγαπητέ Παντελή, διάβασα το άρθρο του κ. Συρίγου. Πριν το άρθρο υπήρχαν ανάλογες δημοσιεύσεις στην Κ και αλλού. Εμφανίζεται ως “νίκη” της χώρας εξ ουρανού ή για να είμαστε ακριβέστεροι λόγω παρέμβασης της αμερικανικής Chevron. Το ίδιο θα πίστευα και εγώ. Όμως αρκετές μέρες πριν, όπως σημειώνεις, η Λιβύη παραχώρησε οικόπεδα σεβόμενη το νόμο Μανιάτη. Με ποιόν ήλθε σε συμφωνία η Λιβύη;; Με την TRAO την τουρκική εταιρία για έρευνα κλπ. Η λιβύη είναι προτεκτοράτο της Άγκυρας.
Επομένως έχει ιεραρχήσει άλλες προτεραιότητες. Ήδη φαίνονται και θα φανούν περισσότερο. Όσον αφορά το πολιτικό σκέλος. Επί της ουσίας στη Γαλλία έγινε ακριβώς το ίδιο με ότι έγινε στην Τουρκία. Οι αντιδράσεις είναι διαφορετικές διότι οι λαοί είναι διαφοιρετικοί
Η Ελλάδα δεν μπορεί να επηρεάσει τις εξελίξεις, ακόμα και σε θετικά σενάρια θα παραμείνει παθητική. Η Τουρκία μπορεί να επηρεάσει τις εξελίξεις προς όφελος της ακόμα και σε αρνητικά σενάρια.
Η πράξη αυτό αποδεικνύει.
Έχει πολλούς θαυμαστές ο επί 23 συνεχή χρόνια ηγέτης της Τουρκίας κ. Έρντογαν ,- ο οποίος τα έξη τελευταία χρόνια ”ζωγραφίζει” την Γαλάζια Πατρίδα του και μας απειλεί -αλλά ας σκεφθούμε όλοι μας -και κυρίως οι θαυμαστές του στην Ελλάδα-τι θα του ”καταμαρτυρεί” -και με το δίκιο της- η Αντιπολίτευση όταν έμαθε ότι το πολυδιαφημισμένο Τουρκολιβυκό Μνημόνιο ήταν πά..λα.
Ελπίδα μας να λιγοστέψουν οι ”παραθυράτοι”αναλυτές , οι δημοσιογράφοι και οι διαδικτυακοί ”παίκτες” που μας κούρασαν με τις αντικυβερνητικές απόψεις τους .
Λιγότερο ”ξύλο” στους σιωπηλούς αλλά αποτελεσματικούς δικούς μας οι κ.κ. Μητσοτάκη και Γεραπτρίτη και τους ικανούς συνεργάτες – διπλωμάτες μας .
Προσωπικά αισθάνομαι δικαιωμένος-τα σχόλια μου υπάρχουν -.
Καλό μήνα σε όλους .
χαχαχαχαχαχ
Νομίζω ότι θά πρέπει νά ήμαστε επιφυλακτικοί γιατί είναι ή αρχή τού “αγώνα” ούτε ξέρουμε ούτε μας λένε πώς θά εξελιχθεί καί περισσότερο πώς θά τελειώσει!!!….. Αυτές οι ανελπιστες καί εύκολες φαινομενικά νίκες στά σημεία μπορεί νά κρύβουν δύσκολη συνέχεια καί ελπίζω όχι “κακό” τέλος….
Μοιάζει με μαγική εικόνα πού όμως μπορεί νά κρύβει από πίσω κακό δράκο…
Ο Ερντογάν περιμένει πρόσκληση επίσκεψης από τον Τράμπ και για αυτό κάνει το καλό παιδί.
Θέλει να πάρει τα F35 οπότε θα αφήσει πίσω τις υπερβολικές απαιτήσεις στην ΝΑ Μεσόγειο.
Ξέρει ότι έχει δημιουργήσει αρνητικά αποτελέσματα και έχει απέναντι Ελλάδα, Κύπρο, Ισραήλ, Αίγυπτο και μερικώς τις ΗΠΑ.
Οι Αμερικανοί με την ισχύ που έχουν δεν διαπραγματεύονται με την Τουρκία απλά κάνουν ότι είναι προς το συμφέρον τους.
Η χώρα που χρειάζεται μεγάλη προσοχή είναι η Αίγυπτος διότι προσπαθώντας να επιβιώσει δεν έχει σταθερή εξωτερική πολιτική. Με τον Ερντογάν ο Σίσι τα βρίσκουν και μπορεί να σκάσει καμιά βόμβα με συμφωνία ΑΟΖ.