Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δια του κ. Σκέρτσου παρενέβη στη λειτουργία της Δικαιοσύνης. Δεν ήταν δήλωση κυβερνητικού παράγοντα αυτή.
Δεν είναι ούτε απλό ούτε τυχαίο φαινόμενο.
Δεν πρέπει να περάσει. Εν μέσω κορονοϊού προειδοποίησα για τις συνέπειες που μπορεί να έχει η τυφλή υποταγή στην εξουσία.
Πολύ φοβάμαι ότι θα δούμε χειρότερα.
Δυστυχώς, παρερμηνεύθηκε εκείνο το σχόλιό μου και συνδέθηκε με απείθεια στις συστάσεις για παραμονή στο σπίτι.
Λάθος. Είχε να κάνει με την ανησυχία για εκμετάλλευση της δικαιολογημένης φοβίας της κοινωνίας απο τον κορονοϊό.
Βεβαίως, υπάρχουν περιπτώσεις που δικαστικοί λειτουργοί μπορεί να υποπέσουν σε λάθη. Υπάρχουν διαδικασίες ελέγχου τους. Και αυτές, φυσικά, γίνονται στο πλαίσιο του αρμόδιου υπουργείου. Εδώ έχουμε δήλωση κυβερνητικού στελέχους παρά τω πρωθυπουργό, μάλιστα. Δεν είναι ένας απλός πολίτης που είπε μια κουβέντα, οπότε δεν βαριέσαι. Οι δηλώσεις κυβερνητικών στελεχών δεσμεύουν την κυβέρνηση. Δεν υπάρχει δήλωση κυβερνητικού στελέχους ως ιδιώτη. Άρα η θέση Σκέρτζου είναι κυβερνητική θέση. Η κυβέρνηση, δηλαδή, παρεμβαίνει στη δικαιοσύνη. Έγκλημα καθοσιώσεως για φιλελεύθερες δημοκρατίες. Το δυστύχημα είναι ότι υπάρχουν πολίτες οι οποίοι επικροτούν την παρέμβαση επειδή συμφωνούν με το περιεχόμενο της δήλωσης του κυβερνητικού στελέχους. Αντιλαμβάνονται σε τι ατραπούς οδηγείται η δημοκρατία;
Επειδή η Εισαγγελική Αρχή ,-που εκπροσωπείται από κάθε Εισαγγελέα στην έδρα -εκπροσωπεί στην κατηγορία το κράτος ,που δεν δικάζει ,αλλά υποστηρίζει την κατηγορίαν .,ή, εισηγείται την αθωότητα του κατηγορουμένου, καλά θα ήταν η συγκεκριμένη κ.Εισαγγελεύς να απέφευγε αυτό που διδάχθηκε να πράττει ,δηλαδή στις αγορεύσεις τους να μη παρασύρονται από τα συναισθήματά τους ,γιατί ”εν θυμώ μη λέγε, μη πράττε” και κυρίως να περιγράφουν μόνο τα αδικήματα και ας αφήνουν τους χαρακτηρισμούς των δραστών στους δημοσιογράφους και στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων.
Ευτυχώς είναι η πρώτη φορά που υπερβολικά συνέβη το αντίθετο στην συγκεκριμένη δίκη -ίοως γιατί το θύμα ήταν γυναίκα (όχι πάντως ανήλικη)-και ίσως γιατί και η Εισαγγελική Αρχή εξεπροσωπείτο στην δίκη από γυναίκα Εισαγγελέα στην έδρα ,συμπαρομαρτούντων και του ακραίου φεμινισμού και αμφιλεγόμενου σεξισμού ,που ”κατεκάθησαν” στην ευαίσθητη και γυναικοκρατούμενη πια Ελληνική -και όχι μόνο -κοινωνία.
Ο παρεμβάς κ.Σκέρτσος ,-προσκεκολλημένος στον κ.Μητσοτάκη τώρα- , που διετέλεσε στενός συνεργάτης όλων των εκσυγχρονισμένων και μη Πασόκων ,μάλλον αυτενέργησε και σίγουρα το φαινόμενο δεν θα έχει συνέχεια -όπως φοβούνται οι”μυγιάγκιχτοι δημοκράτες”.
Εντύπωσιακό είναι πάντως το γεγονός ότι όλοι οι Δικηγορικοί Σύλλογοι της Χώρας καταφέρθηκαν κατά της ”ανθρώπινης” αγορεύσεως της κ.Εισσαγελέως ,η οποία δοθείσης της ευκαιρίας ”τα έσυρε” και εναντίον των δικηγόρων.
Είναι αυτοί οι δικηγόροι οι οποίοι -να είμαστε σίγουροι- ότι δεν θα αφήσουν να εκτραπεί το Ευρωπαικό μας κράτος ,γιατί ”έχει δικαστές και στο Στρασβούργο” ,με το υπερισχύον Ενωσιακό Δίκαιο .
Κύριε Σαββίδη, “παλιά μου τέχνη, κόσκινο”, που λέει κι ο λαός. Είναι γνωστό ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει ανεξάρτητη Δικαιοσύνη, εφ’ όσον οι λειτουργοί της διορίζονται από την εκάστοτε κυβέρνηση. Πρέπει ν’ αλλάξει το Σύνταγμα.
Όμως, όταν είχαμε την αήθη παρέμβαση Σαμαρά στην Δικαιοσύνη (Ντογιάκο alias “Παναθηναϊκάκια”) για την ΧΑ, η οποία καταγγέλθηκε με ηχητικό ντοκουμέντο(*), το οποίο ουδείς διέψευσε, δεν είδα να διαμαρτύρεται κανείς (πλην ελαχίστων), ούτε να παρεμβαίνει εισαγγελέας, ούτε ασφαλώς να παραιτούνται οι πρωταγωνιστές τού σκανδάλου. Πού τέτοια ευθιξία! Προς τι, λοιπόν, η σημερινή σας ανησυχία, για την κυβερνητική παρέμβαση στην Δικαιοσύνη;
Δείτε εδώ αντιμετώπιση τού θέματος από το
Όταν στην Ελλάδα μας -αλλά και σε όλο το κόσμο- δεν υπάρχουν ανεξάρτητοι άνθρωποι, τίποτε δεν είναι και ούτε μπορεί να γίνει ανεξάρτητον ,ιδιάιτερα όταν ο ”φέρελπις ανεξάρτητος” ,οφείλει την εκλογή του όχι σε ένα ,αλλά σε πολλούς ,προς τους οποίους -είναι φυσικό- να νοιώθει υποχρεωμένος και στους ”χρηματοδότες τ ” καθυποχρεωμένος.
Πόσα χρόνια έχουμε να ακούσουμε ένα δημόσιο πρόσωπο, να λέει την φράση ”στέγνωσα την ψυχή μου από συναισθήματα” γιαυτόν τον τόπο και αυτό να επιβεβαιώνεται με την ζωή του;;;.
Αβίαστα ,λοιπόν, πρέπει να κατατάξουμε με τους ανθρώπους των σημερινών κοινωνιών και την έννοια της ανεξαρτησίας ,όπως και της αξιοκρατίας ,της δημοκρατίας και όλων των άλλων ιδεοληψιών στην κατηγορία των ουτοπιών ,-με ορισμένες ,όπως πάντα εξαιρέσεις- ,λόγω της αλληλεξαρτήσεως των πάντων από τους πάντες και του συγχρωτισμού -προ του κορωνοιού – με μύριες όσες αφορμές και δικαιολογίες (κολλητοί, κομματικοί , επαγελματικοί ,προσωπικοί, οικογενειακοί ,ερωτικοί κλπ φίλοι).
Κάποια ελπίδα θα υπάρξει όταν αρχίζουν ν αλλάζουν οι άνθρωποι , αλλά μέχρι τώρα δεν υπάρχει ο καταλύτης της αλλαγής αυτής .
Απομακρυνθήκαμε και από τις θρησκείες -περισσότερο και απρόσμενα- εμείς οι Έλληνες .που κάποτε είμασταν το άλας της γης και το καλό προζύμι για την αλλαγή του κόσμου.
Τώρα ο Θεός.