του Ανδρέα Νικολόπουλου
Στις 24 Ιουλίου του 2002 ξεκίνησε η μεγαλύτερη και πλέον ρηξικέλευθη στρατιωτική άσκηση στην ιστορία των ΗΠΑ.
Η πιο λεπτομερή ανάπτυξη στο πεδίο και σε προσομοιωτές των πιο μοντέρνων στρατιωτικών ιδεών . Λίγες ημέρες μετά τα πάντα άλλαξαν και κατέληξε η πλέον αμφιλεγόμενη στρατιωτική άσκηση στην παγκόσμια στρατιωτική ιστορία. Το ταχύ και καθηλωτικό αποτέλεσμα επέφερε σοκ και αντιδράσεις μεγαλύτερες και από αυτής της «Able Archer 83».
Αναφερόμαστε φυσικά στην «Millenium Challenge 02 MC02». Όπως φαίνεται από την ονομασία της, γεννήθηκε λίγο πριν τη νέα χιλιετία ως ανάγκη των επιτελείων, προεξάρχοντος του Στρατηγού Buck Kernan, να αποτελέσει το λάκτισμα προς το μέλλον των στρατιωτικών επιχειρήσεων. Παραγγέλθηκε από το Κογκρέσο για να ‘’εξερευνήσουν τις κρίσιμες στρατιωτικές προκλήσεις σε πολεμικό επιχειρησιακό επίπεδο, που θα αντιμετωπίσουν οι ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ μετά το 2010’’. Θεωρήθηκε τόσο σπουδαίο έργο που ο τότε ΥΕΘΑ David Rumsfeld επισκέφθηκε τους χώρους διεξαγωγής της άσκησης.
Ο Στρατηγός B. Kernan δήλωνε: Η MC02 είναι το κλειδί της στρατιωτικής μας μεταμόρφωσης.
Η MC02 ήταν άσκηση προσομοίωσης, χάρτου και χρήσης στρατιωτών, υλικών και μέσων επί του πεδίου. Η προετοιμασία της έφτασε τα 2 χρόνια και η διάρκεια της ήταν 23 ημέρες, από τις 24 Ιουλίου έως τις 25 Αυγούστου. Σεναριακά, ο υποτιθέμενος χρόνος σύγκρουσης ήταν το 2007 και οι αντίπαλοι δύο.
Οι ΗΠΑ (μπλε ομάδα) με επικεφαλής το Στρατηγό B.B. Bell και ένα επιτελείο 350 στρατιωτικών, ειδικών επιστημόνων και συμβούλων ασφαλείας, όπου πέραν των προσομοιωτών και των χλιδατων αιθουσών διαχείρισης κρίσεων, θα οδηγούσαν 13.500 στελέχη του 1st Marine Regiment και της 82nd Airborn Division στον πόλεμο κατά του αντιπάλου.
Αντίπαλος ήταν ένα κράτος του Περσικού κόλπου (κόκκινη ομάδα) με παραπομπές χρονικές στο ΙΡΑΚ, αλλά στρατηγικής, λογικής και ουσίας στο ΙΡΑΝ. Αρχιστράτηγος της κόκκινης ομάδας ήταν ο Αξιωματικός θρύλος του Σώματος των Πεζοναυτών, ο Στρατηγός ε.α Paul van Riper. Βετεράνος πολλών πολέμων και επιχειρήσεων, πολυβραβευμένος και με ανορθόδοξο τρόπο σκέψης. Στους επιτελείς γνωστός από την Unified Vision 01. O Van Riper ήταν ο απόλυτος πρωταγωνιστής με τις τολμηρές κινήσεις του, όπως θα περιγράψουμε ευθύς αμέσως.
Ο Van Riper προσάρμοσε τις τακτικές του σε μία στρατηγική που μάλλον ξεπερνούσε τις διαχειριστικές ικανότητες της ηγεσίας του ΙΡΑΝ έναντι μίας κρίσης πρωτοφανούς πολυπλοκότητας. Εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο, τα αναγκαστικά λόγω σεναρίου, λάθη της μπλε ομάδας. Χρησιμοποίησε ανορθόδοξες τακτικές και μεθόδους π.χ τη μεταφορά των εντολών του στους κατά τόπους διοικητές με μοτοσικλετιστές, αχρηστεύοντας το μεγάλο πλεονέκτημα της τεχνολογικά ανώτερης μπλε ομάδας, το δίκτυο ηλεκτρονικής παρακολούθησης.
Το ΙΡΑΝ – οι κόκκινοι είχαν ήδη απορρίψει το τελεσίγραφο παράδοσης των μπλε. Γνωρίζοντας το δόγμα της νέας Διακυβέρνησης των ΗΠΑ – μπλε για προληπτικά χτυπήματα απομοίωσης της όποιας υπεροχής του αντιπάλου (πόσο κοντά στο σήμερα) ο Van Riper αποφάσισε να επιφέρει το πρώτο χτύπημα, προλαμβάνοντας τους πτολαμβάνοντες. Εξαπέλυσε βροχή πυραυλικών επιθέσεων από επίγειους εκτοξευτήρες, εμπορικά πλοία και αεροσκάφη. Τα μαχητικά αεροσκάφη απογειώνονταν ακολουθώντας φωτεινά σήματα και όχι οδηγίες μέσω ενδοεπικοινωνίας με τους πύργους ελέγχου. Παράλληλα, ένας ιδιόρρυθμος στολίσκος πυραυλακάτων, κανονιοφόρων και ταχύπλοων σκαφών βρισκόταν στα ανοιχτά σε αποστολή αυτοκτονίας. Όλων των παραπάνω στόχος ήταν ο στόλος των μπλε. Τα αποτελέσματα θριαμβευτικά. Καταστράφηκαν ολοσχερώς 1 αεροπλανοφόρο, 10 καταδρομικά, 16 πολεμικά πλοία διαφόρων χρήσεων και τύπων και 6 αμφίβια/αποβατικά. Οι νεκροί ναύτες και πεζοναύτες ήταν 22.000. Ουσιαστικά ο τις στόλος των ΗΠΑ, που ναυλουχούσε στο Μπαχρέιν είχε καταστραφεί. Η άσκηση είχε λήξει στη δεύτερη κιόλας ημέρα με τραγικά αποτελέσματα για την μπλε ομάδα. Οι κόκκινοι είχαν θριαμβεύσει! Ο επικεφαλής της μπλε ομάδας παραδέχτηκε την ήττα του μονολογώντας: ‘’μου βύθισε το … μου ναυτικό ‘’.
Η συνέχεια ήταν απίστευτη. Η Διαιτησία της άσκησης (Λευκό κελί/κυψέλη) αποφάσισε να ανελκύσει τον βυθισμένο στόλο και να αναστήσει τους νεκρούς μπλε ναύτες και πεζοναύτες. Ξανάρχιζε την άσκηση θέτοντας ανεπίτρεπτους περιορισμούς και ασκώντας τους αφόρητη πίεση. Ήταν προφανές ότι δεν θα τους επιτρεπόταν η επανάληψη του θριάμβου.
Στην κόκκινη ομάδα απαγορεύτηκε η στοχοποίηση των μεταγωγικών αεροσκαφών και ελικοπτέρων που μετέφεραν την 82α Αερομεταφερόμενη, στο έδαφός της. Επιβλήθηκε η μετακίνηση των α/α δυνάμεων της σε ανοιχτό χώρο, ώστε να είναι εύκολος στόχος και η πιο εξωφρενική διαταγή της Λευκής κυψέλης αφορούσε τις κινήσεις των ενόπλων δυνάμεων της κόκκινης ομάδας, όπου θα γίνονταν κατόπιν δικής της εντολής. Σε ερώτηση του Van Riper για χρήση χημικών όπλων η απάντηση ήταν φυσικά αρνητική.
Εν τέλει η μπλε ομάδα νίκησε. Ο Στρατηγός αντέδρασε σφοδρά. Συνέταξε μία μακροσκελή έκθεση που απέστειλε στα Επιτελεία χωρίς ποτέ να λάβει απάντηση. Ξεκίνησε μία συζήτηση με φίλους συναδέλφους του για την MC02. Αρκετά από τα συζητηθέντα διέρρευσαν στον Τύπο, βοηθώντας το χτίσιμο του μύθου γύρω από τη συγκεκριμένη άσκηση.
Άσκηση που σήμερα είναι πιο επίκαιρη από ποτέ. Οι επιτελείς και των δύο κρατών έχουν ανοίξει τα ‘’παλιά βιβλία ‘’ και την ξαναμελετούν. Έμαθαν από τα λάθη τους οι Αμερικανοί; Οι Ιρανοί θα εκμεταλλευθούν τις ιδέες του Van Riper; Μένει να δούμε.
