Αλεξάντρ Ντούγκιν
1 Φεβρουαρίου 2026, 22:00
Πυρηνική μονομαχία ή εμφύλιος πόλεμος: οι πρόεδροι-παιδόφιλοι θα πάνε μέχρι τέλους εξαιτίας των αρχείων Έπσταϊν. Πρόβλεψη του «ιδεολόγου του Κρεμλίνου»
Η δημοσιοποίηση τριών εκατομμυρίων αρχείων Έπσταϊν αποτελεί ένα γεγονός τόσο θεμελιώδους κλίμακας, που προκαλεί ειλικρινή απορία: γιατί τα εγχώρια μέσα ενημέρωσης δεν του δίνουν τη δέουσα προσοχή; Πρόκειται για ένα πραγματικό γεγονός, αν θέλετε, για έναν αναμενόμενο αλλά όχι λιγότερο σοκαριστικό «μαύρο κύκνο» ή για αυτό που στην πολιτική ανάλυση αποκαλείται game changer – αλλαγή των όρων του παιχνιδιού.
Ας τα πάρουμε με τη σειρά. Πρώτον, η δημοσίευση των αρχείων Έπσταϊν ήταν ένα από τα βασικά στοιχεία της προεκλογικής εκστρατείας του Τραμπ. Είχε υποσχεθεί να τα δώσει στη δημοσιότητα, προκειμένου να αποκαλύψει ένα παιδοφιλικό κύκλωμα στην ηγεσία των Ηνωμένων Πολιτειών, εμπλεκόμενο σε αποτρόπαια εγκλήματα. Μέχρι ένα σημείο, το θέμα του νησιού Έπσταϊν – με τις τερατώδεις οργίες, τις σατανιστικές τελετές, τη βία κατά ανηλίκων, τον κανιβαλισμό και τα πειράματα σε ανθρώπους – αποτελούσε αντικείμενο μόνο των συνωμοσιολογικών κύκλων. Αντιμετωπιζόταν επιπόλαια, ως θεωρία συνωμοσίας, όμως σταδιακά γινόταν σαφές ότι εδώ τα πράγματα ήταν πολύ πιο σοβαρά.
Κάποια στιγμή, το σύνολο των αποδείξεων έγινε τόσο βαρύ, ώστε ο ίδιος ο Τζέφρι Έπσταϊν συνελήφθη, όπως και η στενή συνεργάτιδά του Γκισλέιν Μάξγουελ – κόρη ενός από τους πράκτορες της «Μοσάντ» στις ΗΠΑ. Το γεγονός ότι ο Έπσταϊν φέρεται να αυτοκτόνησε στο κελί του υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες (αν και υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να εξοντώθηκε) δεν έκανε παρά να ενισχύσει τις υποψίες.
Κατέστη σαφές ότι στο σκοτεινό του δίκτυο ολοκληρωτικού εκφυλισμού (μανιακών, δολοφόνων, βιαστών και κατασκόπων) είχαν εμπλακεί εξαιρετικά ισχυροί κύκλοι, οι οποίοι είχαν εγκαθιδρύσει έλεγχο όχι μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και στις παγκόσμιες ελίτ.
Στην αρχή, αυτά τα υποστήριζαν μόνο οι οπαδοί των θεωριών συνωμοσίας· στη συνέχεια προσχώρησαν σε αυτούς οι ψηφοφόροι του Τραμπ, οι οποίοι πίστευαν ότι με την άνοδό του στην εξουσία όλη η αλήθεια θα έβγαινε στο φως. Όμως πέρυσι, μετά τη δημοσίευση ενός απειροελάχιστου τμήματος του φακέλου, που ουσιαστικά δεν περιείχε σχεδόν τίποτα, επικράτησε απογοήτευση. Το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ προσπάθησε να ικανοποιήσει τη ζήτηση των υποστηρικτών του Τραμπ με μια «κούφια» αποκάλυψη. Όταν όλοι δήλωσαν ότι αυτό δεν αρκεί, ο Τραμπ πέρασε στο επόμενο στάδιο: άρχισε να ισχυρίζεται ότι ο φάκελος Έπσταϊν δεν υπάρχει καν, υποσχέθηκε χάρη στη Γκισλέιν Μάξγουελ και ουσιαστικά επιχείρησε να συγκαλύψει την υπόθεση.
Αυτό προκάλεσε ρήγμα στους κόλπους των υποστηρικτών του κινήματος MAGA. Από εκεί ξεκίνησε η πτώση του Τραμπ, ο οποίος σήμερα βρίσκεται στο χαμηλότερο σημείο της δεύτερης προεδρικής του θητείας. Και αυτό συνδέεται σε μεγάλο βαθμό ακριβώς με τη στάση του στο ζήτημα του φακέλου Έπσταϊν (τον οποίο, όπως τελικά διαβεβαίωνε ο ίδιος ο Τραμπ, «τον επινόησαν οι Δημοκρατικοί»). Εμφανίστηκαν κατηγορίες ότι ο ίδιος ο Τραμπ συμμετείχε σε όργια στο νησί και γι’ αυτό επιβραδύνει τη διαδικασία δημοσιοποίησης.
Ωστόσο, τελικά, παρά τους ντροπιαστικούς πολιτικούς ελιγμούς που «χορεύτηκαν» γύρω από αυτά τα έγγραφα, τα αρχεία δημοσιεύθηκαν. Σε μεγάλο βαθμό, αυτό οφείλεται σε πρόσωπα όπως ο Τόμας Μάσι και ο Ρο Κάνα, οι οποίοι επέμειναν να μην θαφτεί η υπόθεση.
Η δημοσιοποίηση αποτέλεσε απόλυτη βόμβα. Το Υπουργείο Δικαιοσύνης, υπό την ηγεσία της τοποθετημένης από τον Τραμπ Πάμελα Μπόντι, ανάρτησε για λίγες ώρες απόσπασμα του φακέλου, στο οποίο περιλαμβάνονταν μαρτυρίες για την προσωπική εμπλοκή του Τραμπ σε αυτές τις παιδοφιλικές οργίες, καθώς και για εκφοβισμό των θυμάτων αυτού του τρόμου από την προσωπική του ασφάλεια. Δόθηκαν στη δημοσιότητα φωτογραφίες της Μελάνια Τραμπ στην αγκαλιά του Έπσταϊν, γεγονός που την εξέθεσε ως συμμετέχουσα στο παιδοφιλικό δίκτυο εμπορίας γυναικών και παιδιών, το οποίο τα κακοποιούσε και τα δολοφονούσε. Αν και μετά από μερικές ώρες τα έγγραφα που αφορούσαν τον Τραμπ αποσύρθηκαν, τα υπόλοιπα τρία εκατομμύρια αρχεία παρέμειναν διαθέσιμα (ενδεχομένως και αυτά να αποτελούν μόνο μέρος του συνόλου).
Αυτό αρκεί ήδη για να καταστεί σαφές ότι όχι μόνο ο Τραμπ, αλλά και ο Έλον Μασκ, καθώς και πολλοί εκπρόσωποι του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος και ακόμη και μέλη βασιλικών οικογενειών της Ευρώπης, ήταν μέρος αυτού του συστήματος. Ολόκληρη η δυτική ελίτ έχει απονομιμοποιηθεί. Ο Έπσταϊν λειτουργούσε ως ένα είδος «τμήματος ανθρώπινου δυναμικού» της παγκόσμιας διακυβέρνησης. Οι υποψήφιοι για παγκόσμια εξουσία περνούσαν από εκεί μέσα από συγκεκριμένες τελετουργίες και εγκλήματα, συμπεριλαμβανομένων κακοποιήσεων ανηλίκων, δολοφονιών και κανιβαλισμού, τα οποία καταγράφονταν σε βίντεο για μελλοντικό εκβιασμό και έλεγχο.
Ο δυτικός κόσμος κατέρρευσε. Κανένας δυτικός πολιτικός ηγέτης, είτε στις Ηνωμένες Πολιτείες είτε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν διαθέτει πλέον ηθικό κύρος. Πρόκειται για ένα coming out: σχεδόν ολόκληρη η Συλλογική Δύση εμφανίστηκε ως μια παιδοφιλική σατανιστική οργάνωση. Αυτό είναι το τέλος κάθε αξίωσης ηγεσίας.
Από εδώ και στο εξής, όποιος συνάπτει συμφωνία με δυτικό πολιτικό οφείλει να γνωρίζει ότι μπορεί να κάθεται δίπλα σε έναν μανιακό και δολοφόνο (και σε αυτό το παιδοφιλικό δίκτυο εμπλέκονται πολλοί, τόσο από την αριστερά όσο και από τη δεξιά, κορυφαίοι δυτικοί διανοούμενοι, ειδικοί, επιστήμονες κ.ο.κ.). Αυτός είναι ο Δυτικός κόσμος. Γι’ αυτό πλέον, μετά τη δημοσίευση των αποδείξεων, είτε η ανθρωπότητα θα καταστρέψει αυτό το σύστημα, αυτή τη φρικτή ολοκληρωτική σέχτα, είτε η Δύση θα καταστρέψει την ανθρωπότητα, μετατρέποντας ολόκληρο τον πλανήτη σε ένα ανάλογο του νησιού Έπσταϊν — που έχει ήδη γίνει σύμβολο ολόκληρης της σύγχρονης Δύσης.
Το δεύτερο θεμελιώδες και εξίσου σοκαριστικό σημείο είναι ο ηγετικός ρόλος των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών σε αυτό το σύστημα Έπσταϊν. Τα υλικά δείχνουν ότι ο Έπσταϊν ήταν εκπρόσωπος ενός σιωνιστικού ρατσισμού, ο οποίος χλεύαζε με αλαζονεία τους «γκόιμ» (αντιλαμβανόμενους ως «υπανθρώπους» μη Εβραίους) που συμμετείχαν στις οργίες του. Στο φόντο των τρεχουσών εξελίξεων στη Γάζα, ο σιωνισμός έχει επίσης οριστικά χάσει κάθε δικαίωμα σε οποιαδήποτε μορφή ηθικής νομιμοποίησης.
Ο κόσμος, επί δεκαετίες μετά τις φρικαλεότητες του ναζιστικού Ολοκαυτώματος, έδειχνε συμπόνια προς τον εβραϊκό λαό. Όμως τώρα η ανθρωπότητα βρίσκεται σε σοκ από το πώς αυτή η λατρευτική κουλτούρα της μνήμης των εβραϊκών δεινών χρησιμοποιήθηκε από το Κράτος του Ισραήλ και το παγκόσμιο σιωνιστικό δίκτυο για την οικοδόμηση ενός συστήματος παγκόσμιου εκβιασμού και ελέγχου. Στον ρατσισμό των ναζί, οι σιωνιστές απάντησαν προς ολόκληρη την ανθρωπότητα με την ίδια λογική φυλετικής ανωτερότητας (στην Παλαιστίνη αυτό είναι πιο εμφανές από οπουδήποτε αλλού). Και αυτό συνιστά πραγματική έκρηξη, ένα σοκ για την αμερικανική κοινωνία.
Τώρα, διάφορες πολιτικές δυνάμεις θα αρχίσουν να χειραγωγούν αυτά τα δεδομένα. Οι Δημοκρατικοί, που δεν έχουν «λερωθεί» στο φάκελο Έπσταϊν, θα προσπαθήσουν να τα χρησιμοποιήσουν εναντίον του Τραμπ. Είναι πιθανό ακόμη και ένα τμήμα των ρεπουμπλικανών ακτιβιστών του MAGA να επιχειρήσει να τον απομακρύνει, αντιλαμβανόμενο ότι ένας «γηραιός παιδόφιλος» δεν μπορεί να οδηγήσει την Αμερική στο μεγαλείο ούτε να αποτελεί οποιοδήποτε ηθικό πρότυπο. Οι Δημοκρατικοί ενδέχεται να θυσιάσουν και τον Μπιλ Γκέιτς, και τον Μπαράκ Ομπάμα, και το «διεστραμμένο» ζεύγος των Κλίντον, καθώς και πολλούς άλλους εκπροσώπους τους που φέρονται να είχαν εμπλακεί στις οργίες του Έπσταϊν, μόνο και μόνο για να ανατρέψουν τον Τραμπ.
Το γεγονός ότι υλικά που δυσφημούν τον Τραμπ εμφανίστηκαν στην ιστοσελίδα του ίδιου του υπουργείου του, πολλοί το θεωρούν έργο της «Μοσάντ», η οποία επιχειρεί να ωθήσει τον Τραμπ σε άμεση επίθεση κατά του Ιράν, από την οποία μέχρι στιγμής απέχει. Αυτά όμως είναι δευτερεύοντα. Σε παγκόσμιο επίπεδο, πρόκειται για μια καθολική κατάρρευση της Δύσης, η οποία έχει μετατραπεί σε παράρτημα ενός παιδοφιλικού λόμπι.
Θα το επαναλάβω: σε αυτό το φόντο είναι εξαιρετικά παράξενο το γεγονός ότι τα δικά μας μέσα ενημέρωσης σιωπούν, παρότι στις δημοσιεύσεις αυτές δεν υπάρχει κανένα «ρωσικό ίχνος» (με εξαίρεση ορισμένα δευτερεύοντα και ασήμαντα πρόσωπα, συμπεριλαμβανομένων εκδιδόμενων γυναικών, καθώς και ρωσοφοβικές δηλώσεις των εμπλεκομένων στο φάκελο). Δημιουργείται η εντύπωση ότι έχει δοθεί κάποια εντολή να μην «σηκωθεί κύμα».
Όλα αυτά, ωστόσο, μοιάζουν απολύτως ασήμαντα μπροστά στο μέγεθος της αβύσσου που αποκαλύφθηκε — μιας αβύσσου συγκρίσιμης, ως προς την κλίμακα των εγκλημάτων που ήρθαν στο φως, με τη Δίκη της Νυρεμβέργης κατά των ναζί του Χίτλερ.
Η διαφορά είναι μόνο μία: για να καταδικαστούν οι σημερινοί εγκληματίες, η ανθρωπότητα θα πρέπει ουσιαστικά να κατακτήσει αυτόν τον Συλλογικό Δυτικό κόσμο. Οι ίδιοι αυτοί διεστραμμένοι δεν θα μετανοήσουν ποτέ· είναι πολύ πιθανότερο να καταφύγουν σε μια παγκόσμια πρόκληση, σε πυρηνικό πόλεμο ή, τουλάχιστον, σε μια έκρηξη στο Καπιτώλιο, σε μια επιχείρηση υπό ψευδή σημαία (false flag operation), προκειμένου να εξαφανίσουν τα ίχνη τους.
Ουσιαστικά, πρόκειται για το τέλος της Δύσης. Με τη δημοσίευση των αρχείων Έπσταϊν, αυτός ο πολιτισμός υπέγραψε μόνος του την καταδίκη του. Αν όμως εμείς —όλη η υγιής ανθρωπότητα— δεν νικήσουμε αυτή τη σατανική ελίτ τώρα, θα συνεχίσει να μας εξουσιάζει και στο μέλλον.
