Όχι εγώ αλλά Το Στέμμα.

6/1/21 | 3 | 3 | 294 εμφανίσεις
Βλέπω το Στέμμα. Μου αρέσει. Καλοί οι ηθοποιοί, αξιόλογο το σενάριο. Μου αρέσει διότι όσο και αν φαντασιοποιεί ορισμένα πράγματα κάτι υπάρχει που αποκαλύπτει πίσω από το πέπλο της εξουσίας. Και, κυρίως, την καθημερινότητά της.
Πέρα από τις δημόσιες εκδηλώσεις στις οποίες οι “επίσημοι” μας εμφανίζονται φανταχτεροί και ευαίσθητοι υπάρχει μια καθημερινότητα που και γι αυτούς είναι πεζή.
Στην περίπτωση του Στέμματος υπάρχει και μια ιστορική αφήγηση με μεγάλο ενδιαφέρον διότι, ακόμη, η βρετανική αυτοκρατορία δεν είχε παρακμάσει. Βρισκόταν σε διαδικασία παρακμής.
Δεν θέλησα, όμως, να γράψω το σημερινό σχόλιο για να σας εξηγήσω γιατί βλέπω το Στέμμα. Αλλά για να σας επισημάνω κάτι που για μένα έχει σημασία ενόψει της αλλαγής προεδρίας στην Ουάσιγκτον.
Ο ελληνισμός περιμένει πολλά από τον Μπάιντεν και υπάρχουν, πράγματι οι ανθρώπινες, και πολιτικές, προϋποθέσεις γι αυτές τις προσδοκίες.
Αλλά προσέξτε την μικρή ιστορία του Στέμματος.
Η ταινία, ουσιαστικά περιγράφει την βασιλεία της Ελισάβετ.
Η Ελισάβετ είχε μια αδελφή, τη Μαργαρίτα. Πριν πεθάνει ο πατέρας τους βασιλιάς Γεώργιος ο Ε ! τις κάλεσε και πήρε και από τις δύο υπόσχεση ότι η μια θα υποστηρίζει την άλλη.
Τα χρόνια περνούσαν, ο Γεώργιος πέθανε, η Ελισάβετ ανέλαβε και η Μαργαρίτα ερωτεύθηκε τον σμήναρχο του παλατιού. Έλα, όμως, που δεν μπορούσε να τον παντρευτεί διότι ο σμήναρχος ήταν διαζευγμένος και η Αγγλικανική Εκκλησία- και το κράτος- δεν επιτρέπει τον γάμο μέλους της βασιλικής οικογένειας με διαζευγμένο!
Η Μαργαρίτα η οποία ήταν κομμάτι ατίθαση άρχισε να πιέζει την Ελισάβετ να βρει λύση για να παντρευτεί τον αγαπημένο της. Και η Ελισάβετ επειδή θέλησε να τηρήσει την υπόσχεση που έδωσε στον πατέρα της πιέζει και παρακαλά λιτούς και δεμένους.
Στο τέλος πείθεται από τον θείο της (αδελφό του πατέρα της ο οποίος βασίλεψε για ένα διάστημα πριν εγκαταλείψει το θρόνο για την αγαπημένη του) ότι καλά τα προσωπικά αισθήματα και οι υποσχέσεις αλλά ως βασίλισσα πρέπει να κάνει ότι επιβάλλει το Στέμμα.
Και η κρίσιμη στιγμή εκτυλίσσεται στη βασιλική αίθουσα όπου η Μαργαρίτα επισκέπτεται την Ελισάβετ για να μάθει τι γίνεται.
Και εκεί η Ελισάβετ της λέει πόσο στεναχωριέται που δεν μπορεί η αδελφή της να παντρευτεί τον άνδρα που αγάπησε.
Η Μαργαρίτα υπομειδιά και της λέει πως της αρνήθηκε την ευτυχία.
Και η ουσιαστική ατάκα της Ελισάβετ:
“ΌΧΙ ΕΓΩ ΑΛΛΑ ΤΟ ΣΤΕΜΜΑ”.
Με δυο λόγια η Ελισάβετ ήθελε να βοηθήσει αλλά το Στέμμα δεν το επέτρεπε.
Θέλω να ελπίζω πως στη δημοκρατική Αμερική αν ο πρόεδρος θελήσει να αποδώσει δικαιοσύνη με βάση το διεθνές δίκαιο δεν θα παρέμβει το Σύμβολο να του το απαγορεύσει. Τώρα, μάλιστα, που το κύρος του αμερικανικού αετού έχει προσβληθεί επανειλημμένως από τον αμετροεπή τούρκο πρόεδρο.

Category: Το σχόλιο της ημέρας

( 3 )

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. 1
    Ελένη Π. says:

    Δύο ποιήματα γιά αὐτούς πού ψάχνουν.

    -Αντώνης Φωστιέρης, «Ποτάμι»
    «Έπεσα σε λάκκο με άσπρο και κάηκα.
    Όμως το ποίημα είναι ποτάμι
    Και μια υγρασία θαυμαστική
    Θαρρώ γλυκαίνει τη σιωπή απ’ την οργή της
    Αν την πρόδωσα. Δεν φταίω, τ’ ορκίζομαι.
    Κάποιοι ξεχάσαν ένα βάζο με φωνήεντα στο ράφι
    Που θα το ‘φτανα. Ύστερα έμαθα με φλούδες συλλαβών
    Να φτιάνω πλοία. Μικρά, όσο το δάχτυλο παιδιού
    Και τα ‘ριχνα μες στο νεράκι που έφευγε —
    Τότε κατάλαβα : Μονάχα ο χωρισμός
    ενώνει τους ανθρώπους. Τα υπόλοιπα
    Τα ξέρετε από άλλες διηγήσεις. Πως «πίσω δεν γυρνάει»
    Πως «δις εμβήναι τω αυτώ ουκ έστιν» και τα όμοια.
    Μας τα ‘παν, τα ξανάπαν, σαν το αυτονόητο
    Να είχε χρείαν ερμηνείας. Αλλά το ποίημα
    Είναι ποτάμι από δάκρυα ξένα. Παιδί που αντρώθηκε
    Συχνά το βλέπω να γυρνάει προς την πηγούλα του.
    Κι όταν φουσκώνει
    Απ’ την πολλήν αγάπη
    Πνίγει.»
    (Από τη συλλογή Η σκέψη ανήκει στο πένθος, Καστανιώτης)

    -Νικηφόρος Βρεττάκος, «Το ποτάμι»
    «Εγώ θα σε λέω Μαρία. Μπορείς να με λες
    κ’ εσύ αδελφό, ή ποτάμι
    γιατί,
    έχω μέσα μου ένα τραγούδι όπως ένα
    μεγάλο ποτάμι που έχει χάσει τις άκρες του,
    που μπορούνε, λαμπρά δαχτυλίδια, οι στροφές του
    να καλύψουν την έρημο. Να φτάσει, αναβλύζοντας
    ατέλειωτες μάζες φωτός εξαπτέρυγες,
    ως εκεί που κανένα ποτάμι δεν έφτασε
    σε τούτο τον κόσμο. Να φτιάξει μια διάφανη
    λίμνη στα πόδια σας, να βλέπετε μέσα σας.
    Να γίνει δυο ζώνες χρυσές: μια για τ’ άπειρο
    και μια για τη γη»
    (Νικηφόρος Βρεττάκος, ΤΟ ΒΑΘΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ)

  2. 2
    Επισκέπτης says:

    Κι ένα γι αυτούς που έχουν ήδη ψάξει:

    Μυρωμένοι στίχοι (Σουρή)

    Τίποτε δεν απόμεινε στον κόσμο πια για μένα,
    όλα βρωμούν τριγύρω μου και φαίνονται χεσμένα.
    Όλα σκατά γενήκανε και ο δικός μου κώλος
    σκατά εγίνηκε κι αυτός, σκατά ο κόσμος όλος.

    Μόνο σκατά φυτρώνουνε στον τόπο αυτό τον άγονο
    κι όλοι χεσμένοι είμαστε, σκατάδες στο τετράγωνο.
    Μας έρχεται κάθε σκατάς, θαρρούμε πως σωθήκαμε,
    μα μόλις φύγει βλέπομε πως αποσκατωθήκαμε.

    Σκατά βρωμάει τούτος δω, σκατά βρωμά κι εκείνος,
    σκατά βρωμάει το σκατό, σκατά βρωμά κι ο κρίνος.
    Σκατά κι εγώ, μες στα σκατά, και με χαρτί χεσμένο
    ό, τι κι αν γράψω σαν σκατό προβάλλει σκατωμένο.

    Σκατά τα πάντα θεωρώ και χωρίς πια να απορώ,
    σκατά μασώ, σκατά ρουφώ, σκατά πάω να χέσω,
    απ’ τα σκατά θα σηκωθώ και στα σκατά θα πέσω.

    Όταν πεθάνω χέστε με, τα κόλλυβά μου φάτε
    Και πάλι ξαναχέστε με και πάλι ξαναφάτε,
    μα απ’ τα γέλια τα πολλά κοντεύω ν’ αρρωστήσω
    και δεν μπορώ να κρατηθώ, μου φεύγουν από πίσω.

    Σκατά ο μεν, σκατά ο δε, σκατά ο κόσμος όλος
    κι απ’ το πολύ το χέσιμο μου πόνεσε ο κώλος!

  3. 3
    Ελένη Π. says:

    Κι ἄλλοι ἔψαξαν καί ἔγραψαν τό Ἆσμα Ἀσμάτων, τούς Χαιρετισμούς, τό Ἄξιον Ἐστί.

    • 3.1
      Επισκέπτης says:

      Η στροφή, που έχω τονίσει, ιδίως οι δύο τελευταίοι στοίχοι της, λέει μιαν ωμή πραγματικότητα. Με χιούμορ αριστοφάνειο βέβαια, αλλά πραγματικότητα. Ίσως το χιούμορ τού Σουρή δεν σ’ αρέσει, αρέσει όμως σε μένα.

      • 3.1.1
        Ελένη Π. says:

        Λατρεύω τόν Σουρῆ. Ἕνας ἐρωτευμένος ποιητής,
        λίγα σχετικά μέ τήν ζωή του.

        http://www.peri-grafis.net/ergo.php?id=545

        Κι ἐγώ γιά πραγματικότητα ἔγραψα. Ὅλοι αὐτοί οἱ στίχοι, τό Ἆσμα Ἀσμάτων, τό πιό ἐρωτικό ποίημα, ἀλλά καί τά ἄλλα, γιά πραγματικότητα μιλᾶνε.

        • 3.1.1.1
          Επισκέπτης says:

          Ευχαριστώ για το άρθρο. Αναφέρθηκα στην ελληνική πραγματικότητα, αυτό μ’ ενδιαφέρει και καίει, βλέπεις, με την οποία τα ποιήματα που αναφέρεις, δεν έχουν καμμία σχέση. Για ποιαν πραγματικότητα μιλάς;

Back to Top

Leave a Reply

 characters available

 


Το σχόλιο της ημέρας

    21/1/21 | (1 σχόλια)
    του Max Boot (*) Η πρόκληση - και η ευκαιρία - για τον Τζο Μπάιντεν είναι ότι διαδέχεται τον χειρότερο πρόεδρο στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών. Η θητεία του Ντόναλντ Τραμπ χαρακτηρίστηκε από κολοσσιαία ανικανότητα και αδιαφορία για το δημόσιο ...

Ροή Ειδήσεων


Εορτολόγιο

Φωτογραφία της ημέρας