Χρ. Λαζαρίδης: Δεν υπάρχει ένας νόμος για όλους και ένας για το ΚΚΕ και τους άλλους

15/11/20 | 1 | 0 | 268 εμφανίσεις

Η απόφαση να μην πραγματοποιηθεί η πορεία του Πολυτεχνείου πρέπει να εφαρμοστεί για όλους δεδομένων και των κινδύνων για την δημόσια υγεία, δηλώνει στο liberal.gr o Χρύσανθος Λαζαρίδης.

Ο πρώην βουλευτής, στενός συνεργάτης του Αντώνη Σαμαρά και μέλος της συντονιστικής επιτροπής του Πολυτεχνείου τις ημέρες της εξέγερσης, τονίζει πως είναι παράδοξο να επιμένει το ΚΚΕ στην υλοποίησή της τη στιγμή που είχε καταγγείλει το γεγονός ως έργο 350 προβοκατόρων. Και δηλώνει πως οι αποφάσεις ισχύουν για όλους.

Ο Χρύσανθος Λαζαρίδης, ο οποίος κατά τη διάρκεια της εξέγερσης ήταν μέσα στο Πολυτεχνείο, επισημαίνει ότι μετά τα πρώτα χρόνια, όπου οι πορείες είχαν νόημα, η υπόθεσή των επετειακών εορτασμών άρχισε να λαμβάνει άλλη διάσταση. Η δε εμφάνιση των μπάχαλων, οι καταστροφές, η βία, η χρήση μολότοφ αποτελούν προσβολή στην μνήμη των νεκρών και στη συνεισφορά όσων συμμετείχαν και κυρίως όσων δεν έσπευσαν να χτίσουν καριέρες πάνω σε αυτή την νεολαιίστικη εξέγερση κατά του καθεστώτος.

Σημειώνει μάλιστα ότι δεν γίνεται να τίθεται τέτοιο θέμα μέσα στην περίοδο της πανδημίας όταν έχουν ακυρωθεί εκδηλώσεις για εθνικές εορτές εθνικής σημασίας αλλά και θρησκευτικές προκειμένου να αποφευχθεί η διασπορά του κορονοϊού.

Θυμάται μάλιστα πως το ΚΚΕ είχε ζητήσει από στελέχη του που βρίσκονταν στο Πολυτεχνείο να αποχωρήσουν από τις συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας καθώς και ότι μιλούσε για προβοκάτσια.

«Έχουμε μείνει στο “Πολυτεχνείο” που τώρα το τιμούν όσοι τότε δεν συμμετείχαν!» σημειώνει χαρακτηριστικά και προσθέτει: «Για να μην πούμε για τον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος έχει τέτοια σχέση με το “μπάχαλο” που δεν μπορεί να αποκοπεί από αυτό. Δεν μπορεί να αποσυνδεθεί από το μπάχαλο. Και δυστυχώς το Πολυτεχνείο έχει καταλήξει να σηματοδοτεί το μπάχαλο»

Τέλος αναφορικά με την πορεία προς την αμερικανική πρεσβεία υπογραμμίζει ότι «ούτε οι ίδιοι που διοργανώνουν την πορεία πιστεύουν πως σηματοδοτεί κάτι. Ενδεχομένως λατρεύουν ένα “τοτέμ”, το οποίο δεν τολμάνε να θάψουνε» και καταλήγει:

«Ο “αντιαμερικανισμός” υπήρξε ο “συνδετικός ιστός” μιας Αριστεράς που έχει πια ξοφλήσει. Ο Μιτεράν – ο Σοσιαλιστής Μιτεράν – είχε πει κάποτε ότι ο αντιαμερικανισμός είναι ο σύγχρονος “μαρξισμός των ηλιθίων”! Δεν είχε άδικο…»

Συνέντευξη στον Τάσο Ευαγγελίου

– Εν μέσω πανδημίας το θέμα της πορείας για την επέτειο του Πολυτεχνείου εξελίσσεται σε μείζον με το ΚΚΕ να αντιδρά, όπως και η ΣΦΕΑ και να δηλώνουν αποφασισμένοι να προχωρήσουν στην πραγματοποίησή της. Πως το κρίνετε αυτό;

Κατά τη διάρκεια της πανδημίας και των μέτρων που ελήφθησαν για την αντιμετώπισή της. ματαιώθηκαν για φέτος οι εκδηλώσεις για την 25η Μαρτίου, ματαιώθηκαν οι θρησκευτικές εορτές του ΠΑΣΧΑ και του Δεκαπενταύγουστου, ματαιώθηκε πρόσφατα η παρέλαση για τον εορτασμό της 28ης Οκτωβρίου, αλλά κάποιοι δεν είχαν πρόβλημα με όλα αυτά. Αντιθέτως σήμερα επιμένουν να «εορτάσουν» την επέτειο του Πολυτεχνείου! Δηλαδή ένα γεγονός, το οποίο είναι και «διογκωμένο» και “αμφιλεγόμενο». Τρελαθήκαμε τελείως…

Η 17 Νοεμβρίου είναι μια επέτειος για ένα γεγονός «διογκωμένο», διότι τιμά μια πραγματική νεολαιίστικη Εξέγερση, που έγινε το 1973 κατά της στρατιωτικής δικτατορίας, η οποία, όμως, δεν είναι το ίδιο σημαντική όπως η 25η Μαρτίου και η 28η Οκτωβρίου. Δεν συγκρίνεται καν μαζί τους…

Δεν είναι καν τόσο σημαντική, όσο άλλες μεγάλες εκδηλώσεις, στις οποίες πρωτοστάτησε η νεολαία στην πρόσφατη ιστορία μας!

Όπως για παράδειγμα το μεγάλο συλλαλητήριο που έγινε για να ματαιώσει το 1943 την «πολιτική επιστράτευση» των Ναζί. Ήμασταν η μόνη κατακτημένη χώρα της Ευρώπης τότε, στην οποία ΔΕΝ έγινε πολιτική επιστράτευση! Δηλαδή, δεν κατάφεραν να πάρουν ανθρώπους από την Ελλάδα και να τους πάνε να δουλέψουν στα εργοστάσια της Γερμανίας. Θα έλεγα ότι εκείνο το Συλλαλητήριο υπήρξε ένα πανευρωπαϊκό αντιστασιακό γεγονός! Αλλά σήμερα έχει πλήρως ξεχαστεί…

Άλλο παράδειγμα, τον ίδιο χρόνο, το 1943, ένα ακόμη μεγαλύτερο συλλαλητήριο στην Αθήνα ενάντια στην προσάρτηση της Ανατολικής Μακεδονίας στην Βουλγαρία – η οποία ήταν τότε σύμμαχος των Ναζί.

Και στα δύο αυτά σημαντικά γεγονότα σκοτώθηκαν δεκάδες άνθρωποι από τα κατοχικά στρατεύματα – αλλά έχουν περιέλθει στη λήθη.

Τρίτο παράδειγμα: Το 1956 έγιναν συλλαλητήρια συμπαράστασης στον αγώνα των Κυπρίων αδελφών μας. Ειδικά αυτό της 9ης Μαΐου του 1956, που την επομένη απαγχονίστηκαν οι Καραολής και Δημητρίου, Και τότε υπήρξαν νεκροί στην Αθήνα. Αλλά κι αυτό επίσης ξεχάστηκε.

Όμως γιορτάζουμε με τέτοια επιμονή την «17η Νοεμβρίου» – και γι αυτό το λόγο αναφέρω ότι είναι ως γεγονός «διογκωμένο». Σε σχέση με άλλα περισσότερο σημαντικά…

Είναι και «αμφιλεγόμενο»! Διότι αυτοί που επιμένουν φέτος να γίνει η πορεία για το «Πολυτεχνείο», τότε ήταν απόντες!

Το ΚΚΕ, όχι απλώς δεν συμμετείχε, όχι μόνο «τράβηξε» τα στελέχη του που είχαν μπει στο Πολυτεχνείο – και σας το λέω γιατί εγώ ήμουν εκεί – αλλά εκ των υστέρων κατήγγειλε την εξέγερση ως… «έργο 350 προβακατόρων»!

– Αυτή ήταν και η επόμενη ερώτησή μου. Εκείνες τις ημέρες στο Πολυτεχνείο, ήσασταν μέλος της συντονιστικής επιτροπής και η άποψή σας για την εμμονή στην τέλεση των εκδηλώσεων και της πορείας ειδικά από το ΚΚΕ έχει μια βαρύτητα.

Επιμένουν να γιορταστεί κάτι, κόντρα στην πανδημία σήμερα – και στις αποφάσεις που έχει λάβει η πολιτεία. Και παρά το γεγονός ότι δεν είχαν αντίρρηση που ματαιώθηκε η 28η Οκτωβρίου και η 25η Μαρτίου επιμένουν, αν και ως κόμμα, όταν έγινε η εξέγερση την είχαν καταγγείλει! Τι να σας πως άλλο;

Να σας θυμίσω, πως ο Οδυσσέας Ελύτης, αφιέρωσε ένα συγκλονιστικό απόσπασμα στο ποίημα του «Άξιον Εστί», για την εξέγερση κατά της Πολιτικής Επιστράτευσης των Ναζί, το Φεβρουάριο του 1943. Εκεί γράφει:

«Τις ημέρες εκείνες έκαναν σύναξη μυστική τα παιδιά και λάβανε την απόφαση, επειδή τα κακά μαντάτα πλήθαιναν στην πρωτεύουσα, να βγουν έξω σε δρόμους και σε πλατείες, με το μόνο πράγμα που τους είχε απομείνει: Μια παλάμη τόπο κάτω από τ’ ανοιχτό πουκάμισο…Όπου είχε κράτος κι εξουσία η Άνοιξη».

Σε εκείνο το μεγάλο Συλλαλητήριο της 5ης Μαρτίου του 1943 αναφέρεται. Που είχε πολύνεκρη κατάληψη…

Πόσοι το ξέρουν σήμερα;

Το «Άξιον Εστί» το τραγούδησε όλη η αριστερά και όλος ο ελληνικός λαός. Αλλά αυτό δεν το ξέρει κανείς. Και δεν το τιμάει κανείς!

Έχουμε μείνει στο «Πολυτεχνείο» που τώρα το τιμούν όσοι τότε δεν συμμετείχαν!

Για να μην πούμε για τον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος έχει τέτοια σχέση με το «μπάχαλο» που δεν μπορεί να αποκοπεί από αυτό. Δεν μπορεί να αποσυνδεθεί από το μπάχαλο. Και δυστυχώς το Πολυτεχνείο έχει καταλήξει να σηματοδοτεί το μπάχαλο!

– Από το 1990 και μετά θα έλεγε κανείς πως αυτή είναι η εικόνα που δίνεται προς τα έξω. Καταλήψεις, εκδηλώσεις, πορεία και μπάχαλο. Μπορεί κανείς να αποκλείσει και αυτό το ενδεχόμενο; Να γίνουν πάλι φασαρίες μετά την πορεία;

Πως να περιφρουρηθούν οι «μπαχαλάκηδες». Εδώ δεν μπόρεσαν να τους σταματήσουν τόσα χρόνια, να καίνε την Αθήνα. Και τώρα θα τους βάλουν να περπατάνε σε αποστάσεις και να είναι… «κόσμιοι»;

Αυτοί πάνε να κάψουν. Θα βρουν την ευκαιρία. Δεν πηγαίνουν για να «τιμήσουν». Αυτοί τόσα χρόνια προσβάλουν τη μνήμη του Πολυτεχνείου. Και σας το λέει κάποιος που τότε συμμετείχε…

Ξέρετε ποιός είναι ο λόγος που εξεγερθήκαμε; Το γράψαμε στην ανακοίνωση της Συντονιστικής Επιτροπής: Για Εθνική Ανεξαρτησία και Λαϊκή Κυριαρχία!

Τι σχέση έχουν αυτά με όσα γίνονται σήμερα; Τι σχέση έχουν οι «μολότοφ»;

Ξέρετε τί ήταν οι βόμβες μολότοφ; Ήταν τα αυτοσχέδια όπλα που χρησιμοποίησαν οι ηρωικοί Φινλανδοί όταν αντιστάθηκαν στην επέμβαση της τότε Σοβιετικής Ένωσης στη χώρα τους, το 1939. Αυτοί χρησιμοποίησαν τις βόμβες μολότοφ και αναχαίτισαν την προέλαση των σοβιετικών τανκς.

Εμείς στο Πολυτεχνείο δεν χρησιμοποιήσαμε «μολότοφ». Ήμασταν εναντίον της Χούντας, αλλά δεν πετάξαμε μολότοφ. Και όχι μόνο. Κατεβαίναμε με τα πρόσωπα ακάλυπτα, γνωρίζοντας τις επιπτώσεις.

Σήμερα, σε καθεστώς Δημοκρατίας, καλύπτουν τα πρόσωπά τους, καίνε και καταστρέφουν και κάνουν κάτι ακόμη:

Καίνε την ελληνική σημαία…

Μόνο που εμείς, την ελληνική σημαία είχαμε να κυματίζει στο Πολυτεχνείο όταν κάναμε την εξέγερση.

Ελληνική σημαία στο μεγάλο κτήριο της Αρχιτεκτονικής, που ήταν το «στρατηγείο» μας και ελληνική σημαία στην πύλη εισόδου του Πολυτεχνείο. Να τη βλέπει όλος ο κόσμος…

Φαίνεται, άλλωστε, σε φωτογραφίες της εποχής. Όποιος έχει δει το ντοκιμαντέρ του Ολλανδού δημοσιογράφου – το μοναδικό που υπάρχει από εκείνη τη στιγμή – βλέπει το άρμα να μπαίνει μέσα στο χώρο του Πολυτεχνείου, και όπως πέφτει η πύλη, πέφτει και η ελληνική σημαία που ήταν αναρτημένη πάνω της.

Με την ελληνική σημαία ανοίγαμε τις πορείες που γίνονταν τα πρώτα χρόνια για να τιμήσουμε το Πολυτεχνείο – την αιματοβαμμένη ελληνική σημαία.

Και όμως βλέπουμε, τώρα, τους «μπάχαλους» να την καίνε!

Είμαστε η μόνη χώρα τρελών που για να τιμήσει ένα ιστορικό γεγονός, πρωτοστατούν σήμερα αυτοί που, όταν έγινε, το είχαν καταγγείλει! Και κάποιοι άλλοι πάνε μετά και καίνε το σύμβολο των τότε εξεγερμένων!

Τη σημαία, που ήταν και το μοναδικό μας σύμβολο της εξέγερσής μας…

Αυτό κατά τη γνώμη μου είναι κατάντια!

Να σας πώς και κάτι που δεν είναι πολύ γνωστό. Όταν κατεστάλη η εξέγερση, την επόμενη ημέρα, τα ελεγχόμενα από τη Χούντα Μέσα, αλλά και ΜΜΕ του εξωτερικού, δημοσίευσαν φωτογραφίες από καταστροφές μέσα στο χώρο του Πολυτεχνείου. Εμείς όλοι ήμασταν στην παρανομία, αλλά νιώσαμε την ανάγκη να βγούμε και να μαζέψουμε υπογραφές όλων των μελών της Συντονιστικής Επιτροπής, για να ξεκαθαρίσουμε ότι εμείς ΔΕΝ κάναμε καταστροφές, αλλά έγιναν κατά την επιχείρηση καταστολής. Δηλαδή νιώσαμε την ανάγκη να πούμε ότι δεν είχαμε σχέση με βανδαλισμούς.

Και για να το κάνουμε αυτό ρισκάραμε. Βγήκαμε από την παρανομία για να στείλουμε την ανακοίνωση και στο εξωτερικό. Ρισκάραμε κι αυτό δείχνει την αντίθεσή μας στους βανδαλισμούς και το μπάχαλο. Εμείς πολεμούσαμε τη Χούντα – όχι τους ανθρώπους της βιοπάλης και τις περιουσίες τους.

– Είδαμε πάντως και τον πρόεδρο του ΜεΡΑ25, τον Γιάνη Βαρουφάκη, να επιχειρεί να πρωτοστατήσει και με δηλώσεις του στη Βουλή να προαναγγέλλει συμμετοχή στην πορεία…

Αυτό πιστοποιεί όσα λέω. Μιλάμε για τον άνθρωπο που πιστεύει πως πρέπει να γίνουν όλα μπάχαλο για να… «επιβεβαιωθούν» οι απόψεις του! Αυτό μου ακούγεται αρρωστημένο.

Ο ίδιος δεν συμμετείχε στην εξέγερση. Τότε ήταν μικρός. Και αυτός που δεν συμμετείχε, ουσιαστικά μας λέει πως να τιμήσουμε κάτι, ενώ την ίδια στιγμή συμμετέχουν και άλλοι που συστηματικά τα σπάνε, τα καίνε και προκαλούν μπάχαλο.

Και κάτι ακόμη. Είναι δυνατόν να εμείς να έχουμε εξεγερθεί για «Εθνική ανεξαρτησία» και να την τιμούν σήμερα όσοι… δεν πιστεύουν στο Έθνος;

Είναι δυνατόν να μιλάμε για μια εξέγερση κατά την οποία ανέμιζε την ελληνική σημαία και σήμερα να την «τιμούν», τάχα, αυτοί που καίνε τη σημαία μας; «Τελετουργικά» μάλιστα…

– Ειπώθηκε και στη Βουλή από τον Πρωθυπουργό, το έχετε πει και εσείς στο παρελθόν, κάποιοι έκαναν καριέρα πάνω στην εξέγερση του Πολυτεχνείου.

Χαίρομαι που το είπε και ο Πρωθυπουργός στη Βουλή. Επιτέλους!

Πράγματι κάποιοι έκαναν καριέρα τις επόμενες δεκαετίες…

– Το νόημα της πορείας προς την Αμερικανική Πρεσβεία ποιο ακριβώς είναι; τι σηματοδοτεί; Είδαμε ότι πέρσι συμμετείχε και ο πρώην πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας φτάνοντας μέχρι το σημείο του ξενοδοχείου Μεγάλη Βρετανία…

Κοιτάξτε προσωπικά πιστεύω ότι ούτε οι ίδιοι που διοργανώνουν την πορεία πιστεύουν πως σηματοδοτεί κάτι. Ενδεχομένως λατρεύουν ένα «τοτέμ», το οποίο δεν τολμάνε να θάψουνε.

Στις πρώτες μεγάλες κινητοποιήσεις που έγιναν – σας θυμίζω ότι η πρώτη επέτειος του πολυτεχνείου συνέπεσε με τις πρώτες ελεύθερες εκλογές στις 17 Νοεμβρίου του 1974, (η επέτειος γιορτάστηκε μια εβδομάδα αργότερα τότε) – είχε νόημα να βγεις και να καταδικάσεις τη στήριξη που είχε προσφέρει η Αμερική στη Χούντα. Δεν ήταν φυσικά μόνο η Αμερική, ήταν και άλλοι. Σε κάθε περίπτωση τότε είχε κάποιο νόημα.

Από τότε όμως και μέχρι σήμερα αναρωτιέμαι, τι νόημα έχει να πηγαίνουμε και να καταδικάζουμε την αμερικάνικη στήριξη, για την οποίοι η ίδια η Αμερική, επισήμως, επί ελληνικού εδάφους, δια στόματος του τότε προέδρου της Μπίλ Κλίντον μάλιστα, ζήτησε συγνώμη;

Ως πότε εμείς θα επιμένουμε σε αυτό; Ποιός πάει σήμερα να διαμαρτυρηθεί μπροστά στην Βρετανική Πρεσβεία για τον απαγχονισμό του Καραολή και του Δημητρίου το 1956;

Ο «αντιαμερικανισμός» υπήρξε ο «συνδετικός ιστός» μιας Αριστεράς που έχει πια ξοφλήσει.

Ο Μιτεράν – ο Σοσιαλιστής Μιτεράν – είχε πει κάποτε ότι ο αντιαμερικανισμός είναι ο σύγχρονος «μαρξισμός των ηλιθίων»! Δεν είχε άδικο…

– Πρέπει να εφαρμοστεί η απόφαση της κυβέρνησης να μη γίνει η πορεία; Με δεδομένο ότι το ΚΚΕ και άλλοι δηλώνουν πως η πορεία θα γίνει…

Ναι! Χωρίς συζήτηση…

Και πρέπει να μάθει και το ΚΚΕ πως υπάρχει ένα δημοκρατικό κράτος – και όταν αυτό λαμβάνει μια απόφαση οι υπόλοιποι οφείλουμε να συμμορφωνόμαστε. Δεν υπάρχει ένας νόμος για όλους τους άλλους και ένας για το ΚΚΕ. Και εμένα δεν μου αρέσουν πολλά πράγματα που γίνονται, αλλά όταν η δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση λαμβάνει αποφάσεις τις ακολουθώ. Δεν είμαι Part time πολίτης, είμαι full time πολίτης. Δεν δέχομαι πως υπάρχουν κάποιοι οι οποίοι δεν σέβονται αυτά για τα οποία διαφωνούν – και θεωρούν πως δεν έχουν υποχρέωση να τα εφαρμόσουν.

Πόσο δε μάλλον όταν μιλάμε πλέον για ένα θέμα δημόσιας υγείας, με όλη τη σημασία της έννοιας. Δεν ξέρω αν καταλαβαίνουμε γιατί μιλάμε. Είναι τραγελαφικό αν σκεφτεί κανείς, ότι χθες κατηγορούσαν την Κυβέρνηση ότι «άργησε» να κάνει το δεύτερο lockdown, και σήμερα ζητούν να το σπάσουν οι ίδιοι! Για πόσο «ηλίθιους» μας περνούν;

Ασφαλώς πρέπει να εφαρμοστεί η απόφαση της απαγόρευσης! Και να εφαρμοστεί δρακόντεια. Εκτιμώ δε πως αν εφαρμοστεί, η κυβέρνηση θα κερδίσει πολιτικά! Ενώ, όπως ήλθαν τα πράγματα, αν δεν εφαρμοστεί, θα γίνει καταγέλαστη.

liberal.gr

Category: Προτεινόμενα άρθρα

( 1 )

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. 1
    Ελένη Π. says:

    Νά μήν ξεχνᾶμε ἤ καί νά μαθαίνουμε

    5 Μαρτίου 1943

    ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ
    
ΤΑ ΠΑΘΗ
    
ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΤΡΙΤΟ


    Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΞΟΔΟΣ
    ΤΙΣ ΗΜΕΡΕΣ εκείνες έκαναν σύναξη μυστική τα παιδιά

και λάβανε την απόφαση, επειδή τα κακά μαντάτα
πλήθαιναν στην πρωτεύουσα, να βγουν έξω σε δρόμους και σε πλατείες
με το μόνο πράγμα που τους είχε απομείνει: μια παλάμη τόπο κάτω από τ’ ανοιχτό πουκάμισο,
με τις μαύρες τρίχες και το σταυρουδάκι του ήλιου. Όπου είχε κράτος κι εξουσία η Άνοιξη.
Και επειδή σίμωνε η μέρα που το Γένος είχε συνήθιο να γιορτάζει τον άλλο Σηκωμό,
τη μέρα πάλι εκείνη ορίσανε για την Έξοδο.
Και νωρίς εβγήκανε καταμπροστά στον ήλιο, με πάνου ως κάτου απλωμένη την αφοβιά σα σημαία,
οι νέοι με τα πρησμένα πόδια που τους έλεγαν αλήτες.
Και ακολουθούσανε άντρες πολλοί, και γυναίκες, και λαβωμένοι με τον
επίδεσμο και τα δεκανίκια. Όπου έβλεπες άξαφνα στην όψη τους τόσες χαρακιές,
πού ‘λεγες είχανε περάσει μέρες πολλές μέσα σε λίγην ώρα.
Τέτοιας λογής αποκοτιές, ωστόσο, μαθαίνοντες οι Άλλοι, σφόδρα ταράχθηκαν.
Και φορές τρεις με το μάτι αναμετρώντας το
έχει τους, λάβανε την απόφαση να βγουν έξω σε δρόμους και σε πλατείες,
με το μόνο πράγμα που τους είχε απομείνει:
μία πήχη φωτιά κάτω απ’ τα σίδερα, με τις μαύρες κάνες και τα δόντια του ήλιου.
Όπου μήτε κλώνος μήτε ανθός, δάκρυο ποτέ δεν έβγαλαν.
Και χτυπούσανε όπου να ‘ναι, σφαλώντας τα βλέφαρα με απόγνωση.
Και η Άνοιξη ολοένα τους κυρίευε.
Σα να μην ήτανε άλλος δρόμος πάνω σ’ ολάκερη τη γη, για να περάσει η Άνοιξη
παρά μονάχα αυτός, και να τον είχαν πάρει αμίλητοι, κοιτάζοντας πολύ μακριά, πέρ’ απ’ την άκρη της
απελπισιάς, τη Γαλήνη που έμελλαν να γίνουν, οι νέοι με τα πρησμένα πόδια που τους έλεγαν αλήτες,
και οι άντρες, και οι γυναίκες, και οι λαβωμένοι με τον επίδεσμο και τα δεκανίκια.
Και περάσανε μέρες πολλές μέσα σε λίγην ώρα. Και θερίσανε πλήθος τα θηρία,
και άλλους εμάζωξαν. Και την άλλη μέρα εστήσανε στον τοίχο τριάντα.

    https://tvxs.gr/news/egrapsan-eipan/5-martioy-1943-i-megalyteri-niki-tis-antistasis

    https://www.sysype.gr/πολιτιστικά/5-μαρτίου-1943-όταν-οι-έλληνες-αρνήθηκαν-να/

Back to Top

Leave a Reply

 characters available

 


Το σχόλιο της ημέρας

    4/12/20 | (0 σχόλια)
    της Sylvie Kauffmann (*) Η τελευταία επίσκεψη του Τζο Μπάιντεν στην Ευρώπη χρονολογείται από τον Φεβρουάριο του 2019. Στη Διάσκεψη του Μονάχου για την ασφάλεια, ο αντιπρόεδρος Πενς τα έψελνε στους ευρωπαίους ηγέτες, καλώντας τους να αποσυρθούν, όπως και ...

Ροή Ειδήσεων


Εορτολόγιο

Φωτογραφία της ημέρας