Τουρκικές Παραστρατιωτικές Οργανώσεις: Ο ρόλος τους στην Ερντογανική εξωτερική πολιτική

Print Friendly, PDF & Email
spot_img
Χωριανόπουλος Άγγελος

Το παρακάτω κείμενο αποτελεί προϊόν σύνθεσης πληροφοριών από ανοιχτές πηγές, κυρίως από τα δίκτυα southfront( του ThomasSt)arabweekly και AhvalNews και ως σκοπό έχει να παρουσιάσει την γενικότερη μεθοδολογία υπό την οποία δρουν οι παραστρατιωτικές οργανώσεις της Τουρκίας όχι μόνο στο εσωτερικό (για την πολιτική περιθωριοποίηση των Κούρδων) αλλά και στο εξωτερικό. Σκοπός των οργανώσεων κατά την Τουρκική εξωτερική πολιτική είναι η δια των όπλων διαμόρφωση μίας νέας γεωγραφίας επί της Ανατολικής Μεσογείου-Μέσης Ανατολής και η μετέπειτα πολιτικοποίηση των αποτελεσμάτων ως προς όφελος της Άγκυρας.

Το «μακρύ χέρι» του Τούρκου προέδρου διαδραματίζει βασικό ρόλο στην επίτευξη των φιλοδοξιών του και στην ενίσχυση της εξουσίας του όχι μόνο εντός της χώρας, αλλά ειδικά στο εξωτερικό, σε μια σαφή προσπάθεια επέκτασης της επιρροής της Τουρκίας στην ευρύτερη περιοχή της Βόρειας Αφρικής και τη Μέση Ανατολή – σε περιοχές που κάποτε κυβερνούσε η Οθωμανική Αυτοκρατορία. Χρησιμοποιώντας τις υπάρχουσες πρακτικές και δομές του τουρκικού «βαθέως κράτους» (Türkiye’dederindevlet), με τη βοήθεια μιας ακμάζουσας αμυντικής βιομηχανίας, αλλά και με τη χρήση σύγχρονων μεθόδων όπως οι πόλεμοι μεσολάβησης, ο Πρόεδρος Ερντογάν θέλει να επεκτείνει το κύρος του ως διεθνούς ηγέτη, αλλά και την περιφερειακή ηγεμονία της χώρας του.

Ο Ερντογάν περιέγραψε το «βαθύ κράτος» ως «επικίνδυνο φαινόμενο», «μια συμμορία που λειτουργεί εκτός νόμου» και «εσωτερικό εχθρό» (έκφραση του Κεμάλ) το 2007.

«Τμήμα Ειδικού Πολέμου» (Özel Harp Dairesi, ÖHD)

Η Ειδική Μονάδα Πολέμου (ÖHD) ιδρύθηκε κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου και λίγο μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα του 1971 για την αντιμετώπιση οποιασδήποτε σοβιετικής εισβολής. Ωστόσο, χρησιμοποιήθηκε για να συντρίψει τους πολιτικούς αντιπάλους, όπως Τούρκους αριστερούς, Κούρδους ακτιβιστές, κ.λπ. Ήταν ένας από τους κλάδους του Gladio, του δικτύου ειδικών μονάδων στις χώρες του ΝΑΤΟ που στόχευε στην αντιμετώπιση μιας πιθανής εισβολής στην ΕΣΣΔ. Αν και το ÖHD ήταν μέρος του TSK, λίγοι γνώριζαν την ύπαρξή του. Ακόμα και ο πρώην πρωθυπουργός Μπουλέντ Έσεβιτ είχε ενημερωθεί καλά για αυτό το 1978, ενώ λέγεται ότι εξεπλάγην από τη στρατολόγηση των «Γκρίζων Λύκων» από το ÖHD.

Γκρίζοι Λύκοι

Ο κύριος στόχος των «Γκρίζων λύκων» ήταν να καταπολεμήσει τις κομμουνιστικές απειλές αλλά και το PKK, το κουρδικό αυτονομιστικό κίνημα. Ως μέρος της πτέρυγας της νεολαίας του Εθνικιστικού Κόμματος Δράσης (MHP), το οποίο διευθύνεται επί του παρόντος από τον συνεργάτη του Ερντογάν, Ντέλετ Μπαχτσέλι, και καθοδηγείται από την ιδεολογία του παντουρκισμού, τα μέλη αυτής της οργάνωσης έλαβαν στρατιωτική εκπαίδευση με τουρκο-ισλαμικό υπόβαθρο. Οι δραστηριότητές τους στο εξωτερικό εντατικοποιήθηκαν τη δεκαετία του ’80. Στη συνέχεια άρχισαν πογκρόμ εναντίον μιας αρμενικής οργάνωσης που φέρεται να δολοφόνησε Τούρκους διπλωμάτες. Η ανίερη συμμαχία του τουρκικού κράτους με τους «γκρίζους λύκους» εναντίον των Κούρδων αποδείχθηκε από το πλέον διαβόητο ατύχημα στο Σουζούρλουκ στις 3 Νοεμβρίου 1996.

Οι «Γκρίζοι Λύκοι» αναπτύχθηκαν επίσης στην Τσετσενία, και μετά το ξέσπασμα του Συριακού εμφυλίου πολέμου, βρισκόταν στις πρώτες γραμμές δίπλα στους Σύριους Τουρκμένους. Η πολιτική συμμαχία του AKP-MHP, η οποία σφυρηλατήθηκε από το αποτυχημένο πραξικόπημα το 2016, τους έδωσε έναν «ενεργό» προεκλογικό ρόλο στη σιωπή των πολιτικών αντιπάλων και της αντιπολίτευσης. Αποκαλύφθηκε η σχέση τους με τη μαφία που είναι γνωστή για τις υπερεθνικιστικές θέσεις τους.

Στενή συνεργασία με το Κατάρ

Η συνεργασία Τουρκίας-Κατάρ έχει επίσης μεγάλη σημασία στο πλαίσιο της προσπάθειας της Τουρκίας να ακολουθήσει εξωτερική πολιτική άμυνας μέσω των «στρατιωτικών αντιπροσώπων» της. Μεγάλο μέρος της στενής σχέσης Άγκυρας-Ντόχα αφορά την άμυνα, καθώς η Τουρκία διατηρεί περίπου 3.000 στρατεύματα στο έδαφος του Κατάρ, ενώ υπάρχει διμερής συμφωνία για τη δημιουργία δύο τουρκικών βάσεων, στρατιωτικών και ναυτικών. Μέσω της παρουσίας της στο Κατάρ, η Τουρκία είχε για πρώτη φορά «αποτύπωμα» στην περιοχή του Κόλπου.

Τούρκοι μισθοφόροι και ρόλος της SADAT

Το 2012, ο Στρατηγός Adnan Tanriverdi και 22 από τους συναδέλφους του, οι οποίοι είχαν αποβληθεί από το στρατό λόγω των φιλο-ισλαμιστικών πεποιθήσεών τους, ίδρυσαν τη SADAT (SADAT Inc. International Defense Consultancy), τη μόνη ιδιωτική εταιρεία συμβούλων στον τομέα της άμυνας στην Τουρκία. Η SADAT παρέχει υπηρεσίες συμβούλων και εκπαίδευσης στον τομέα της άμυνας, όπως και η περιβόητη American Blackwater Στους πελάτες της περιλαμβάνονται η ειδική μονάδα της τουρκικής αστυνομίας (Polis Özel Harekat – PÖH), οι ένοπλοι φύλακες γειτονιάς (Bekçi) που ενεργούν ως επαναστατικοί σωματοφύλακες του Ερντογάν, αλλά και οι ειδικοί προεδρικοί φρουροί, γνωστοί ως «Ενισχύσεις» (Takviye).

Η SADAT επιλέχθηκε να διαδραματίσει βασικό ρόλο στην εκπαίδευση μισθοφόρων ομάδων που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν από την Άγκυρα για την εκπλήρωση των περιφερειακών της φιλοδοξιών. Αυτή η στρατηγική εφαρμόστηκε επίσης στη γειτονική Συρία εν μέσω του μακρού εμφυλίου πολέμου που έπληξε τη χώρα μετά την Αραβική Άνοιξη. Η SADAT ανέλαβε την εκπαίδευση ανταρτών, δημιουργώντας αρκετές βάσεις στις περιοχές της Κωνσταντινούπολης και του Μαρμαρά. Η εκπαίδευση μιας μεγάλης και ελεγχόμενης παραστρατιωτικής δύναμης της Συρίας επέτρεψε σε τρεις τουρκικές στρατιωτικές επιχειρήσεις να εισβάλουν στη Συρία: «Euphrates Shield», «Olive Branch» και «Peace Spring». Πρόκειται για δαπανηρές στρατιωτικές επιχειρήσεις που στοχεύουν στη δημιουργία ελεγχόμενων ζωνών στη βόρεια Συρία για να αποτρέψουν την εμφάνιση μιας αυτόνομης κουρδικής οντότητας και να διασφαλίσουν την επιρροή από την κατοχή εδάφους.

Παρόμοιες μέθοδοι χρησιμοποιήθηκαν στη Λιβύη. Οι εταιρείες που στρατολόγησαν τους μαχητές τους πολιτογράφηθηκαν ως Τούρκοι, ενώ υπέγραψαν συμβάσεις εργασίας 3-6 μηνών, με 3.000 $ μισθό. Η διαδικασία μεταφοράς μαχητών από τη Συρία στην Τουρκία και από εκεί στη Λιβύη πραγματοποιήθηκε από την SADAT και υπό την επίβλεψη του τουρκικού στρατού. Η SADAT διαδραμάτισε βασικό ρόλο στην πρόσληψη, οργάνωση και μεταφορά μαχητών στο Αζερμπαϊτζάν για τη σύγκρουση Ναγκόρνο-Καραμπάχ με την Αρμενία.

Τουρκικές Παραστρατιωτικές Οργανώσεις: Ο ρόλος τους στην Ερντογανική εξωτερική πολιτική

spot_img

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Διαβάστε ακόμα

Stay Connected

2,900ΥποστηρικτέςΚάντε Like
2,659ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
18,200ΣυνδρομητέςΓίνετε συνδρομητής
- Advertisement -spot_img

Τελευταία Άρθρα