Τον Μακρόν ή την Λεπέν;

30/4/17 | 3 | 2 | 1,246 εμφανίσεις

του Δημήτρη Μακροδημόπουλου.

Τι προσδοκούν οι Γάλλοι από τις προεδρικές εκλογές τις τελευταίες δεκαετίες; Την απάντηση στους νέους συσχετισμούς που διαμορφώθηκαν με το τέλος του Ψυχρού πολέμου στην Ευρώπη, με την ενοποίηση της Γερμανίας και τη διεύρυνση αντί της εμβάθυνσης της Ε.Ε. με την ένταξη των κρατών της Βαλτικής και της Ανατολικής Ευρώπης, κρατών δορυφόρων ιστορικά και οικονομικά του Βερολίνου. Μέχρι τότε το Παρίσι είχε το πρόσταγμα στον Γαλλογερμανικό άξονα ενώ σήμερα, βαθμιαία από τότε, έχει μεταβληθεί σε ακόλουθο του Βερολίνου και με τη συναίνεσή του νομιμοποιεί την επικυριαρχία της Γερμανίας με αντάλλαγμα κάποιες επιλεκτικές εξαιρέσεις, όπως π.χ. από το στόχο του 3% του δημοσιονομικού ελλείμματος που επιβάλλει το Σύμφωνο Σταθερότητας. “Ευτυχώς” για τη Γαλλία  που υπάρχει τη Εθνικό Μέτωπο της Μαρί Λεπέν το οποίο προβάλλουν ως “μπαμπούλα” για να συγκρατούν το εκλογικό σώμα στα “επιτρεπτά” όρια αποπροσανατολίζοντας έτσι τη δυσαρέσκειά του για την υποβάθμιση της Γαλλίας στο Ευρωπαϊκό οικοδόμημα αλλά και του βιοτικού του επιπέδου στη ,μεταψυχροπολεμική περίοδο.

Οι Γάλλοι έχουν αποδείξει μέχρι σήμερα ότι δεν είναι φιλοευρωπαϊστές στο βαθμό που τους εμφανίζουν τα ΜΜΕ. Το Σεπτέμβρη του 1992 ενώ η συντριπτική πλειοψηφία του πολιτικού κόσμου είχε ταχθεί υπέρ της ψήφισης της Συνθήκης του Μάαστριχτ, ο γαλλικός λαός, καίτοι ανυποψίαστος ακόμη για ό,τι θα ακολουθούσε με την επανένωση της Γερμανίας, καταψήφισε με ποσοστό 49% τη Συνθήκη. Μάλιστα, τον Μάιο του 2005 όταν πλέον βίωνε την ανατροπή των συσχετισμών στην Ευρώπη σε βάρος της Γαλλίας, το εκλογικό σώμα καταψήφισε σε δημοψήφισμα το Ευρωσύνταγμα με ποσοστό 54%. Ποια ήταν η απάντηση της γαλλικής πολιτικής ελίτ, η οποία στο όνομα της προστασίας της δημοκρατίας επισείει σήμερα τον κίνδυνο εκλογής της Λεπέν, στην απόρριψη του Ευρωσυντάγματος; Αντί να θέσει σε νέο δημοψήφισμα τη Συνθήκη της Λισσαβώνας, διότι υποκατάστησε το απορριφθέν Ευρωσύνταγμα, την έθεσε προς ψήφιση στο κοινοβούλιο, όπου και υπερψηφίστηκε. Η περιφρόνηση της δημοκρατίας στη Γαλλία, δεν οδήγησε στην ανάκαμψή της χώρας αλλά αντίθετα εμβάθυνε την κρίση και επιδείνωσε τη θέση της. Στην Ε.Ε. μάλιστα οδήγησε σε ολοκληρωτικές μορφές λήψης αποφάσεων από μη αιρετά όργανα (Κομισιόν, Eurogroup, Euroworking group)  που καθορίζουν το μέλλον των λαών ερήμην τους. Γιαυτό μεγιστοποιείται ο κίνδυνος τυχόν εκλογής της Μαρί Λεπέν, ώστε να προβάλλεται στον ψηφοφόρο ως κριτήριο επιλογής “το μη χείρον βέλτιστον” άσχετα τι συνιστά το “μη χείρον”, επικαλύπτοντας έτσι τη λαϊκή δυσαρέσκειά του για όσα αναφέρθηκαν. Μπορεί να απαντήσει ο Μακρόν στους νέους συσχετισμούς που διαμορφώθηκαν με το τέλος του Ψυχρού πολέμου στην Ευρώπη σε βάρος της Γαλλίας; Αναμφισβήτητα όχι, αν κρίνουμε από τον Σόιμπλε ο οποίος προεκλογικά δήλωσε πως αν ήταν Γάλλος μάλλον θα ψήφιζε τον Μακρόν, κυρίως όμως από την ανεπιφύλακτη υποστήριξη της γερμανικής καγκελαρίας, της Κομισιόν και του προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου προς το πρόσωπό του.

Οι Γάλλοι αναζητώντας το νέο που θα επανέφερε τη Γαλλία στην πρωτοπορία της Ευρώπης, ταύτισαν προφανώς τις νέες ιδέες που μπορούν να δρομολογήσουν την υπέρβαση με την ηλικία και τη νεότητα. Το ένα δεν αποκλείει το άλλο αλλά ο Εμανουέλ Μακρόν μέχρι σήμερα  δεν έδειξε κατ’ ελάχιστο ότι είναι φορέας του νέου, δεν απέδειξε σε καμιά περίπτωση ότι είναι ένα πολιτικοποιημένο άτομο ώστε να αντιμετωπίσει πολιτικά τις αντιφάσεις και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Γαλλία στην μετά Μάαστριχτ εποχή. Αποτελεί μια ανανεωμένη εκδοχή του παλιού.

Αντίθετα η Λεπέν είναι αναμφισβήτητα πολιτικός, κληρονόμος και φορέας ιδεών που αμφισβητούν τις ιδέες που διαμόρφωσαν τα βιώματά μας. Όμως, οι φόβοι ότι αν εκλεγεί θα υλοποιήσει τις ακραίες ιδέες του πατρός Λεπέν είναι υπερβολικές. Αυτό το διαπιστώσαμε με τον Τραμπ ο οποίος παρά τις προεκλογικές του εξαγγελίες, απέτυχε να καταργήσει το obamacare ενώ αναγκάστηκε να απομακρύνει δύο στενούς συνεργάτες του σε θέματα Εθνικής Ασφάλειας, τον Στίβεν Μπάνον και τον Μάικλ Φλιν και έκανε στροφή 180 μοιρών στις σχέσεις με τη Ρωσία βομβαρδίζοντας τη Συρία. Οι δομές και οι μηχανισμοί ενός κράτους δεν καταλύονται με την εκλογή ενός πολιτικού προσώπου. Υπάρχουν και οι ασφαλιστικές δικλείδες των κοινοβουλευτικών σωμάτων. Εξ άλλου ό γαλλικός λαός γνωρίζει να μάχεται, όπως απέδειξε πρόσφατα αντιδρώντας σε νόμο του Ολάντ, αλλά και το 1968. Σήμερα αντί να προβάλλονται τα προσόντα του Μακρόν, προβάλλεται ο φόβος για τη Λεπέν. Γιαυτό οι προεδρικές αναμετρήσεις που διεξήχθησαν με κριτήριο τον φόβο των Λεπέν και όχι την αξιοσύνη των υποψηφίων οδήγησαν στην εξουσία μετριότητες με επακόλουθο την παρακμή.

Στο δίλημμα Μακρόν ή Λεπέν αρμόδιος να απαντήσει είναι ο γαλλικός λαός. Όμως εμείς οι Έλληνες, όπως και πολλοί λαοί της ΕΕ και κυρίως της Ευρωζώνης που υφιστάμεθα τις συνέπειες της γερμανικής επικυριαρχίας και του αντιδημοκρατικού τρόπου λειτουργίας της ΕΕ, θα πρέπει να αξιολογήσουμε και την άλλη όψη του νομίσματος. Μετά το Brexit, το εκλογικό αποτέλεσμα των γαλλικών προεδρικών εκλογών που θα συντάρασσε συθέμελα την ΕΕ και θα οδηγούσε στην επανίδρυσή της θα ήταν η επικράτηση της Λεπέν. Ο Franklin Delano Roosevelt έλεγε ότι «το μόνο πράγμα που πρέπει να φοβόμαστε είναι ο ίδιος ο φόβος». Ο γαλλικός λαός θα πρέπει να υπερβεί τον «φόβο του φόβου» όχι μόνον χάριν των λαών του ευρωπαϊκού περιθωρίου αλλά προκειμένου να επανέλθει η Γαλλία στην πρωτοπορία των εξελίξεων

Μακροδημόπουλος Δημήτρης

Αλεξ/πολη – κιν. 6947-771412

28-4-2017

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Category: Διπλωματία

( 3 )

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. 1
    Σ Α Ν says:

    Αγαπητε κ. Μακροδημοπουλε δεν με εξεπληξε η προτιμηση σας στην εκλογη της κας ΛΕΠΕΝ -φυσικα απο τους Γαλλους πολιτες-, παρ’οτι ανηκετε σε αλλον πολιτικο χωρο , οπως δηλωσατε και προκυπτει απο τις θεσεις σας στα εξαιρετικα Σημειωματα σας στις ΑΝΙΧΝΕΥΣΕΙΣ μας, γιατι σαυτην την πολιτικη αναλυση σας , επιτελους, πρυτανευσε η λογικη ,αντι των συναισθηματων, αν και δεν αποκλειω να επεκρατησε στις σκεψεις σας ,το κυριαρχο ,-κυριως ,στην εξωτερικη πολιτικη -,δογμα ” ειμαι φιλος του εχθρου του γειτονα μου”, μια και καταληγετε οτι μονο η ΛΕΠΕΝ , θα ”συντριψει” την αντιδημοκρατικη Γερμανικη επικυριαρχια στην Ευρωπαικη μας Ενωση και θα συμβαλει στην επανιδρυση της Ευρωπαικης Ενωσεως απο την αρχη,-ας πουμε-, οπως πριν απο 60 χρονια το 1957, με τα εξη (6) συνασπισθεντα κρατη και ολα τα υπολοιπα να ξανακανουμε αιτησεις για την ενταξη μας σαυτην την καινουργια Ενωση . Στην σημερινη καλυτερευση της λειτουργιας αυτης της Ενωσεως μας,ΟΜΩΣ ΦΡΟΝΩ, πως θα συμβαλλουν τοσον η αναδειξη αξιων και φιλοευρωπαιων παιδιοθεν ηγετων απο τα κρατη μελη, οσον και η καλλιεργεια φιλοευρωπαικης συνειδησεως μεταξυ των πολιτων τους και της μειωσεως των επιρροων των ακρων της πολιτικης εκπροσωπησεως , με τις μονιμες αρνησεις και αυταπατες τους. Αν ξεκινησουμε απο την Ελλαδα μας ουτε το ενα, ουτε το αλλο εχουμε εδω και επτα χρονια και συνεχως βριζουμε τους διαιτητες για τα ασχημα αποτελεσματα μας ως κρατος και κυριως ως οικονομια, διαιτητες ,που παντου και παντα κανουν και λαθη ,ως ανθρωποι και που δεν αποκλειεται να ειναι ”μιλημενοι” απο εκτος Ευρωπης ”φιλους”μας για να μας εχουν διχασμενους και να διαλυσουν και εμας και την Ευρωπη μας. Το ιδιο δεν ζουμε στην Ελλαδα μας απο τοι πρωτο Εθνικο διχασμο του 1915 στα εθνικα μας θεματα;;;. Μπορουμε να αλλαξουμε εμεις και να αποκτησουμε εθνικο βηματισμο , με εθνικη συναδελφωση , χωρις να κατακρινουμε τους παντες , που παντως δεν χρωστανε να μας κανουν καλο-οπως μας συμβουλευαν οι αειμνηστοι γονεις μας , για να μας πεισουν οτι πρεπει να μαθουμε να εργαζομαστε και να ειμαστε τιμιοι και πανω απ’ολα πατριωτες ,ετοιμοι για αυτοθυσια γιαυτη την Πατριδα, που, απο το 490 π.Χ ,θελουν να την καταλαβουν και στη συνεχεια την Ευρωπη , οπως αποπειραθηκαν και οι Μωαμεθανοι ,- Αραβες και Τουρκοι , απο τον 7ο εως τον 16ο αιωνα μ. Χ. Επανερχομενος στο θεμα υπολογιζω ,με βεβαιοτητα, πως, αν η προσφιλης μας Γαλλια και η φιλτατη Πατριδα μας , ειχαν σημερα ηγετες ,τους αειμνηστους ΝΤΕ ΓΚΩΛ και ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ αντιστοιχως, αλλην σταση θα ειχαν οι ικανωτατοι με την σημεριν η ηγεσια τους Γερμανοι . Τι λεει η λαικη παροιμια ”βρισκουν και τα κανουν”, η δε πολιτικη και κυριως η διεθνης, πρεπει επιτελους να το καταλαβουμε οτι, ουτε ηταν, ουτε ειναι, ουτε ποτε θα ειναι φιλευσπλαχνη και αυτη ειναι η μεγαλυτερη αυταπατη σχεδον του συνολου των πολιτικων ηγετων μας , εκτος αν θελουν να ”μας δουλευουν” ,-το τραβαει και ο οργανισμος, που λεμε- για να κυβερνουν. ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ.

  2. 2
    Μακροδημόπουλος Δημήτρης says:

    Αγαπητέ ΣΑΝ ευχαριστώ για την παρέμβασή σας. Εκείνο που θέλω να πω στο κείμενο είναι ότι όταν ένας λαός ψηφίζει συνεχώ εδώ και χρόνια με κίντρο τον φόβο τότε οδηγείται πολιτικά στην παρακμή αφού ο κάθε τυχαίος μπορεί να αναλάβει τις τύχες της χώρας. Το είδαμε και στην Ιταλία τα χρόνια της απλής αναλογικής που θεσμίδτηκε στοχεύοντας το ΚΚΙ μα αποτέλεσμα να αναπαραγάγει κάθε φορά τον ίδιο πεντακομματικό κυβερνητικό σχηματισμό. Το αποτέλεσμα ήταν να είναι εκ προοιμίου προεκλογικά γνωστό το μετεκλογικό κυβερνητικό σχήμα. Το αποτέλεσμα; Η Ιταλία κατέληξε στην κατάρρευση της πολιτικής ζωής, στα “Καθαρά Χέρια’, στον Μπερλουσκόνι και τώρα στον σαλτιμπάγκο των 5 Αστέρων. Κάτι ανάλογο συμβαίνει στη Γαλλία που υποχωρεί συνεχώς στο ευρωπαικό σκηνικό.
    Όσον αφορά την ΕΕ, τη Γερμανία, διασπείρει συνεχώς το φόβο με αφορμή το Brexit. Οι πάντες προβάλλουν τί πρόκειται να πάθει η Βρετανία που φεύγει από την ΕΕ και κανένας δεν μας λέει τί παθαίνουν όσοι αδύναμοι μένουν στην ΕΕ με τις σημερινές προυποθέσεις. Όσοι εκθειάζουν τις αρχές της Ευρώπης, όπως ο ΠτΔ, νομίζω ότι θα πρέπει να θυμηθούν την Ευρωπαική Ιστορία από τον Τριακονταετή Πόλεμο μέχρι σήμερα αλλά και την ιστορία της αποικιοκρατίας πάλι μέχρι σήμερα. Καλό μήνα και Καλή Πρωτομαγιά.

    • 2.1
      Σ Α Ν says:

      Με συγωρειτε , που θα συνεχισω με ποδοσφαικη ορολογια . Βγαλατε την μπαλα κορνερ ,σαυτα που εγω εγραψα στην παρεμβαση μου, αλλ’εγω δεν θα κτυπησω το κορνερ . Απλως δεν μπορω να μη σχολιασω την εμμονη σας οτι η Γερμανια διασπειρει συνεχως τον φοβο με αφορμη το ΒΡΕΧΙΤ , παραγνωριζοντας οτι ,στην προσφατη εκτακτη συνοδο των (27) κρατων της Ε.Ε ομοφωνως(και ο πρωθυπουργος μας) αποφασισαν να τελειωσουν μια ωρα αρχητερα με την ”αυτοκτονησασα ” Μ. Βρετανια με το δημοψηφισμα -σε ποσοστα αναλογα του Ερντογανικου στην Τουρκια-, η οποια Βρετανια, καθως φαινεται ,ανοιξε τον ασκο του Αιολου και μπορει να χασει την Βορειο Ιρλανδια, που κατα πως γραφουν , προετοιμαζεται να ζητησει με δημοψηφισμα την ενωση της με την Νοτια Ιρλανδια, που παραμενει στην Ευρωπαικη Ενωση. Απορω πως παραγνωριζονται τα σοβαρα προβληματα, που θα προκυψουν για τους εργαζομενους και φοιτητες στην Βρετανια -Ελλαδιτες και Ελληνοκυπριους-, που θα χασουν το προνομιο της δευτερας υπηκοοτητος τους -του Ευρωπαιου πολιτου-, για το οποιο προνομιο και μονο επρεπε να μακαριζουμε ισοβιως και αιωνιως τον αειμνηστο πεισματαρη Μακεδονα Καραμανλη, που μας εβαλε στην ΕΟΚ το 1979. Οσο για την βαθεια αναδρομη σας στην Ευρωπαικη Ιστορια απο τον 30ετη πολεμο ,εκτος του οτι ολες γενικα οι επαναληψεις-και κυριως οι ιστορικες – καταληγουν σε φαρσες, παραγνωριζετε και το γεγονος οτι, παρα την 30ετια των δυο Παγκοσμιων πολεμων (1914-1945), αυτοι οι μεσευρωπαιοι και κυριως οι καταστραφεντες σχεδον ολοσχερως -μοιρασμενοι στα δυο δε-Γερμανοι απο το 1955-57 συμφιλιωθηκαν πληρως με τους νικητες αντιπαλους τους . Τωρα φταινε αν- οπως τα ψηλα σταχυα- ξεχωριζουν και ολοι οι αλλοι -και κυριως οι ”τζιτζικιζοντες”επι 35ετια μεχρι τωρα και κομπλεξικοι Ελλαδιτες , θελουμε να καταργησουμε και σαυτους την εκ Θεου ,γονεων και παιδειας τους δοθεισα ΑΡΙΣΤΕΙΑ, που εμεις καθιερωσαμε απο την Ομηρικη εποχη με το ”αιεν αριστευειν ….”. Συγγνωμη που επιμενω ,πως ηλθε ο καιρος και λογω ηλικιας και πολαπλων εμπειριων -οι περισσοτεροι των ”ΑΝΙΧΝΕΥΤΩΝ ”,να μη σκεπτομεθα με την καρδια και τα συνασθηματα μας, για να λιγοστεψουμε τις αυταπατες μας. ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ για σας και για ολους τους συνελληνες και την Ελλαδα μας.

  3. 3
    Αφαντος says:

    Φυσικα και φοβουνται τη Λεπεν, το ιδιο συμβαινει και με τον Τραμπ και ολους τους αντιστοιχους. Οχι γιατι ειναι αντισυστημικοι (μη χεσω) αλλα γιατι ειναι ενδειξη οτι το συστημα αναπτυσσει εντροπικες τασεις. Αλλα τους φοβουνται λιγο, ελαχιστα θα ελεγα, γιατι οπως ειπε κι ενας δημοσιογραφος στο ντοιτσε βελε “το AfG θα παρει δεκα- δεκαπεντε τοις εκατο στις επομενες εκλογες, θα μπει στο κοινοβουλιο και θα συνεργαστει με τους Χριστιανοδημοκρατες και δε θα ειναι και το τελος του κοσμου”. Οσο ομως αυτη η διαδικασια συνεχιζεται η δημοκρατια θα γινεται ολο και πιοεπιζημια για τον καπιταλισμο. Στην Ελλαδα καταφεραν να παρακαμψουν το προβλημα, με πλαγιους τροπους προσπαθουν να το μαζεψουν και στη Βρετανια, το θεμα ειναι οτι οσο οι κοινωνικες ανισοτητες αυξανουν, κι απ οτι φαινεται εκει βρισκεται το μελλον, δε θα μπορει να κρυβεται η ασυμβατοτητα μεταξυ δημοκρατικων διαδικασιων και λειτουργιας τον αγορων, οποτε οι δευτερες θα πρεπει να βρουν εναν ευσχημο τροπο να καταπιουν τις πρωτες. Η γνωμη μου ειναι οτι Μακρον η’ Λεπεν δε θα εχει τοσο μεγαλη διαφορα και μια πιθανη εκλογη της δευτερης δε θα οδηγουσε σ’ επανιδρυση της ΕΕ, απλως θα ξεβολευε λιγο το κατεστημενο που θα επρεπε να βρει καινουργιες παπατζες να λεει στους σκλαβους για να τους κραταει υπο ελεγχο (εθνοπατριωτικες αυτη τη φορα). Κι επισης κατι αλλο που φαινεται ειναι οτι μετα το καζο των επαναστατικων εγχειρηματων του προηγουμενου αιωνα η εργατικη ταξη της ευρωπης δεν ειναι ετοιμη να μιλησει ευθεως για την ταμπακιερα που δεν ειναι αλλη απο τις τερατωδεις συσσωρευσεις και τις κοινωνικες ανισοτητες που δημιουργουν. Οταν η ελιτ ασκει τετοια ιδεολογικη ηγεμονια πανω στην ταξη που υποτιθεται οτι εκμεταλλευεται το μονο που μενει ειναι μια Λεπεν που λεει στο γαλλικο λαο να κανουμε σε αλλους λαους, κυριως τριτοκοσμικους και ασυντακτους, αυτο που ο καπιταλισμος κανει στους εργαζομενους, συναπτοντας νεες, ευνοικοτερες για εμας εθνικες εμπορικες συμφωνιες.

    • 3.1
      Σ Α Ν says:

      Θα ηθελα να καταληξετε με την περαιτερω πορεια της Ελλαδος μας , που επιμενει να αγωνιζεται , -με το 20% των πολιτων της -να αλλαξει αυτην την Ευρωπαικη Ενωση των αλλων (26) κρατων-μελων της, που περιγραψατε , η , θα ριχνουν νερο σε τρυπιο κουβα και θα συνεχισουν να μας κοροιδευουν;;;

Back to Top

Leave a Reply

 characters available

 


Το σχόλιο της ημέρας

    21/1/21 | (1 σχόλια)
    του Max Boot (*) Η πρόκληση - και η ευκαιρία - για τον Τζο Μπάιντεν είναι ότι διαδέχεται τον χειρότερο πρόεδρο στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών. Η θητεία του Ντόναλντ Τραμπ χαρακτηρίστηκε από κολοσσιαία ανικανότητα και αδιαφορία για το δημόσιο ...

Ροή Ειδήσεων


Εορτολόγιο

Φωτογραφία της ημέρας