ΣΤΑΛΙΝ ΚΑΙ ΠΟΥΤΙΝ: ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΗ Η ΣΥΓΚΡΙΣΗ;

Print Friendly, PDF & Email
spot_img
Αλεξάντρ Προχάνωφ
Ένα κείμενο που συγκρίνει τον Πούτιν με τον Στάλιν, εξυμνώντας τον Στάλιν και χαντακώνοντας τον Πούτιν.
Γραμμένο από έναν εκ των τελευταίων μαέστρων της Ρώσικης πέννας, τον Αλεξάντρ Προχάνωφ, δημοσιεύθηκε εφημερίδα Ζαβτρα, στις 11 Μαρτίου του 2002.
Ο λόγος του Προχανωφ έχει πολλά λογοπαίγνια και υπονοούμενα. Απολαύστε!
“Αν ο Πούτιν σταθεί σε μια καρέκλα, σηκωθεί στις μύτες των ποδιών του και προσπαθήσει πολύ σκληρά, τότε ίσως μπορέσει να δέσει τα κορδόνια στα παπούτσια του Στάλιν. Είναι δυνατόν να συγκρίνουμε τον Πούτιν με τον Στάλιν; Τη μύγα με τον Γαλαξία; Τον εκνευριστικο υπόηχο ενός κουνουπιού με το βουητό του Νιαγάρα; Ένα στιχάκι του Σεντεροβιτς (Ρώσος Σαβόπουλος) με ένα ποίημα του Δάντη?
Ο Στάλιν πάλεψε για την εξουσία, έφτασε σε αυτήν μέσα από φυλακές, τραγωδίες, μεγάλα έργα. Τον Πούτιν τον έφεραν και τον τοποθέτησαν, όπως φέρνουν μια τσαγιέρα σκεπασμένη και την αφήνουν στη μέση του τραπεζιού.
Ο Στάλιν κατείχε την «εικόνα του μέλλοντος», έβλεπε εκατό χρόνια μπροστά, δημιούργησε αυτό το μεγάλο μέλλον. Κατείχε τον ιστορικό υλισμό, προέβλεψε πολέμους και επαναστάσεις, υπέδειξε τη θέση που έπρεπε να πάρει η ΕΣΣΔ στον μαινόμενο εικοστό αιώνα. Ο Πούτιν εκφωνεί μόνο τα άδεια και ανόητα κείμενα των «δημοσίων σχέσεων», από τα οποία ξεραίνονται τα γεράνια στις γλάστρες και ξινίζει η λαχανόσουπα στην κουζίνα.
Ο Στάλιν σχεδίαζε την ιστορία, τη δημιουργούσε, σχημάτιζε με διορατικότητα το επόμενο τμήμα της. Ο Πούτιν, από την άλλη βρίσκεται ακόμα στο στάδιο των «επενδυτικών προσδοκιών».
Κάθε χρόνος και μήνας της διακυβέρνησης του Στάλιν σημαδεύονταν από αποτελέσματα: κατασκευασμένα εργοστάσια, εφευρημένες μηχανές, γυρισμένες ταινίες, μοίρες αεροσκαφών και στόλοι πλοίων. Επί Πούτιν, τα εργοστάσια στέκονται ακίνητα σκουριασμένα, αλλά ανοίγουν «καζίνο» και «νυχτερινά κέντρα» και παντού υπάρχει συνεχής, εξαντλητική και ανούσια κουβέντα – μπούρδες και πάλι μπούρδες.
Ο Στάλιν εργαζόταν και ζούσε για χάρη των εργαζομένων, έχτιζε νέες πόλεις, άνοιγε βιβλιοθήκες, εξοικονομούσε τα καπίκια(δεκάρες) του λαού, επενδύοντάς τα στην άμυνα, την επιστήμη και την υγεία. Άφησε στους ανθρώπους μια πανίσχυρη διαστημική δύναμη και στην οικογένειά του ένα ζευγάρι φθαρμένες μπότες.
Ο Πούτιν ζει για εκατοντάδες χαραμοφάηδες που λήστεψαν τη χώρα, αφαίμαξαν τους ανθρώπους, εξάγουν κλεμμένα δισεκατομμύρια στο εξωτερικό, και περιφράχτηκαν από τους ανθρώπους σε βίλες με συρματοπλέγματα και πολυβόλα. Υπό αυτόν, ο πληθυσμός μειώνεται κατά ένα εκατομμύριο ετησίως και οι “πόλεις των χρυσών τουαλετών” αναπτύσσονται στην οδό Ουσπένσκι, όπου και ο ίδιος κατέχει έναν πύργο.
Ο Στάλιν δημιούργησε μια πολιτική ελίτ από ταλαντούχους αγρότες και εργάτες, περιστοιχίζονταν από γνήσιους πατριώτες, αποκάλυψε τις απεριόριστες ικανότητες του λαού, γεγονός που επέτρεψε στην Ρωσία της ΕΣΣΔ να ανέβει στην κορυφή του κόσμου, με τον καλύτερο στρατό, κινηματογράφο, φυσική και αεροναυπηγική.
Ο Πούτιν περιστοιχίζεται από κοσμοπολίτες που περιφρονούν τη Ρωσία, έκλεισε την πρόσβαση προς την ελίτ στους «κοινούς θνητούς», καταδικάζοντάς τους σε φυλακές, εγκληματικές ομάδες και πρόωρο θάνατο από καταχρήσεις.
Η Ρωσία κύλισε στην πισινή αυλή της ιστορίας και ο Ζβανέτσκι από την Οδησσό έγινε ο εθνικός της ήρωας.
Ο Στάλιν δημιούργησε το «Μεγάλο Στυλ» στην τέχνη, γεννήθηκαν σκηνοθετες, καλλιτέχνες, συγγραφείς, αρχιτέκτονες, και συνθέτες για να δημιουργήσουν μια μεγαλειώδη «κόκκινη εικόνα» η οποία ενέπνευσε όλη η ανθρωπότητα. Ο Πούτιν ψιθυρίζει δειλά κάτι για πολιτισμό με τον υπουργό Σβιντκοι, ο οποίος έγινε διάσημος επειδή έδειξε τα γεννητικά όργανα ενός εισαγγελέα και των ιερόδουλων στην τηλεόραση και υπερασπίζεται τη νομιμότητα της άσεμνης γλώσσας στη ρωσική λογοτεχνία.
Ο Στάλιν διεύρυνε τα εδάφη της ΕΣΣΔ, προσάρτησε σε αυτά προστατευμένες ρωσικές εκτάσεις, περικύκλωσε τη χώρα με ισχυρές ζώνες φιλικών χωρών. Ο Πούτιν, ακολουθώντας τους Γκορμπατσόφ και Γέλτσιν, δεν προστατεύει τα εδάφη, αλλά προετοιμάζει τη μεταφορά των Κουρίλων νήσων στους Ιάπωνες, διώχνει τους φίλους από τη Ρωσία, κάνει εχθρό την Κίνα, αφήνοντας τη μοίρα του ρωσικού κράτους στα χέρια του Πενταγώνου και της CIA.
Ο Στάλιν ήταν ο Πρώτος Ηγέτης του κόσμου, νίκησε σε έναν τρομακτικό Πόλεμο τον μεγαλύτερο στην ιστορία και στην Τεχεράνη και στη Γιάλτα επέβαλε τη θέλησή του στον Ρούσβελτ και τον Τσόρτσιλ, δεν γυρνούσε άσκοπα σε όλο τον κόσμο σαν τουρίστας ή σαν ποπ τραγουδιστής. Ο Πούτιν επιτρέπεται να μπει στο G8 ως παιδί-κουβαλητής, που φέρνει πούρα στον Μπους και κινητά τηλέφωνα στον Μπλερ. Ακόμη και στην «Ολυμπιακή Επιτροπή» δεν θυμούνται το όνομά του.
Όλα όσα λέει ή κάνει ο Πούτιν είναι μια «επιχείρηση κάλυψης» για την απόκτηση υπερκερδών από τους μεγιστάνες του πετρελαίου, του αλουμινίου και των διαμαντιών, καθώς και για παράνομες διαρροές συναλλάγματος ύψους εκατό δισεκατομμυρίων δολαρίων το χρόνο.
Ο Στάλιν είναι κάτι περισσότερο από άνθρωπος και ηγέτης. Είναι μια κατηγορία. Είναι ο τρόπος ύπαρξης της Ρωσίας στον εικοστό αιώνα. Πρόκειται για μια αθάνατη αρχή, που θα ενσαρκώνεται συνεχώς στις τραγικές καμπές της ιστορίας. Και ακόμη θα δούμε πώς πάνω από μια ταπεινωμένη και προσβεβλημένη χώρα, σιγά-σιγά, με το χέρι μέσα στο πλάι από το μακρύ του παλτό, καπνίζοντας την πίπα του, φορώντας ένα καπέλο με κόκκινο αστέρι, θα περάσει ένας ήρεμος, γνώριμος σε όλους άνθρωπος, επιστρέφοντας τα εργοστάσια, πανεπιστήμια, καρδιολογικά κέντρα στον λαό, και θα αρχίσουμε να μελετάμε τους κανόνες της ρωσικής γλώσσας όχι σύμφωνα με τις «βρισιές» του Σβιντκοι και τον «τζουντοκα» Πούτιν, αλλά σύμφωνα με τα «Ζητήματα Γλωσσολογίας» του συντρόφου Στάλιν. “
Αλεξάντρ Προχάνωφ
-Δημοσιευμένο στην εφημερίδα Ζαβτρα, στις 11 Μαρτίου του 2002
spot_img

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Διαβάστε ακόμα

Stay Connected

2,900ΥποστηρικτέςΚάντε Like
2,736ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
21,900ΣυνδρομητέςΓίνετε συνδρομητής
- Advertisement -spot_img

Τελευταία Άρθρα