Πρός συμφωνία Μητσοτάκη καί Ἐρντογάν γιά παραπομπή ὅλων τῶν ἐκκρεμῶν θεμάτων στό Διεθνές Δικαστήριο τό 2027 – Σκάκι γιά τήν Μεσόγειο στό «παλάτι» – Ἐμμονή γιά τήν τουρκική μειονότητα – Ὁ κύριος Μητσοτάκης ἔθεσε τήν ἄρση τοῦ casus belli, ἀλλά ξέχασε τήν Κύπρο καί δέν ἀνεφέρθη στά 12 μίλια – Ὑπογράψαμε ὅσα ἤθελαν στήν ΔιακήρυξηΑΝ ΜΕΙΝΕΙ κανείς στήν ἐπιφάνεια τῶν δηλώσεων τῶν κ.κ. Μητσοτάκη καί Ἐρντογάν, χθές στήν Ἄγκυρα, μέ τήν ὁλοκλήρωση τοῦ 6ου Ἀνωτάτου Συμβουλίου Συνεργασίας Ἑλλάδος – Τουρκίας, θά μποροῦσε νά θεωρήσει ὅτι οἱ δύο χῶρες ἐμμένουν στίς θέσεις τους. Ὅτι πράγματι οἱ συζητήσεις περιορίζονται στήν συνεργασία ἐπί θεμάτων «χαμηλῆς πολιτικῆς» καί «θετικῆς ἀτζέντας». Μιά προσεκτική ἀνάγνωσις τῶν δηλώσεων ὅμως δεικνύει ὅτι ὁ συμβιβασμός εἶναι ἐπί θύραις. Πρέπει νά τόν περιμένουμε ἐντός τοῦ 2027.
Καί δέν θά περιορισθεῖ στά ζητήματα ὁριοθετήσεως θαλασσίων ζωνῶν. Θά περιλάβει, ὅπως πολύ χαρακτηριστικά εἶπε ὁ Τοῦρκος Πρόεδρος, καί τά «ἀλληλένδετα ζητήματα» καθώς καί τά ζητήματα τῆς Ἀνατολικῆς Μεσογείου τά ὁποῖα εἰδικῶς συνεζητήθησαν στό «λευκό παλάτι» τοῦ νεοσουλτάνου στήν Ἄγκυρα. Μπορεῖ ὁ Ἐρντογάν νά μήν κατωνόμασε τά «ἀλληλένδετα ζητήματα», ἀλλά ὅλοι ἀντιλαμβανόμεθα ὅτι ἐννοεῖ τήν συνεκμετάλλευση τοῦ θαλασσίου πλούτου τοῦ Αἰγαίου, τήν ἀποστρατιωτικοποίηση τῶν νησιῶν, τίς «γκρίζες ζῶνες» καί ὅλα τά ἄλλα ζητήματα πού ἔχει κατά καιρούς θέσει ἡ Τουρκία.
Ἀπό τό κείμενο τοῦ κοινοῦ ἀνακοινωθέντος ἐξ ἄλλου τεκμαίρεται ὅτι ὁ μηχανισμός συγκυριαρχίας ἔχει συμφωνηθεῖ. Ἀναφέρεται συγκεκριμένα στό κείμενο:
«Ἡ Τουρκία καί ἡ Ἑλλάδα ἐπαναβεβαίωσαν τή δέσμευσή τους γιά βελτίωση τῶν ἀποτελεσματικῶν διαύλων καί μηχανισμῶν ἐπικοινωνίας σέ ὅλα τά ἐπίπεδα, καθώς καί γιά τήν ἐξάλειψη ἀδικαιολόγητων πηγῶν ἔντασης, ὥστε νά ἀποφευχθεῖ πιθανή κλιμάκωση καί κίνδυνοι γιά τήν ἐπιτυχῆ διαχείριση τῶν διμερῶν τους σχέσεων».
Ἐπιπροσθέτως, στό κοινό ἀνακοινωθέν ἀναφέρεται ἡ συνεργασία γιά τήν πόντιση ἠλεκτρικοῦ καλωδίου, κατά τρόπον ὥστε καθίσταται ξεκάθαρο ὅτι ὑπογράψαμε ὅ,τι ἀκριβῶς ἤθελε ἡ Τουρκία. Ἀναφέρει τό ἀνακοινωθέν:
«Ὑπό τό πρῖσμα τῆς αὔξησης τοῦ διμεροῦς ἐμπορίου καί τῆς οἰκονομικῆς συνεργασίας, οἱ δύο χῶρες συμφώνησαν νά ἐνισχύσουν περαιτέρω τούς ἐμπορικούς τους δεσμούς καί νά ἐπιτύχουν τόν στόχο τῶν 10 δισ. δολαρίων σέ ὄγκο διμεροῦς ἐμπορίου ἕως τό τέλος τῆς δεκαετίας. Γιά τόν σκοπό αὐτό δεσμεύτηκαν νά ἐντείνουν τή συνεργασία μεταξύ τῶν ἐπιχειρηματικῶν τους κοινοτήτων, μέ ἰδιαίτερη ἔμφαση στίς δραστηριότητες τοῦ Ἑλληνοτουρκικοῦ Κοινοῦ Ἐπιχειρηματικοῦ Συμβουλίου, καθώς καί ἄλλων σχετικῶν ἐπιχειρηματικῶν ἑνώσεων καί φορέων προώθησης ἐπενδύσεων.
»Καί οἱ δύο χῶρες ἐξέφρασαν τήν ἀποφασιστικότητά τους νά ἀξιολογήσουν ὑφιστάμενες εὐκαιρίες συνεργασίας στόν τομέα τῆς ἐνέργειας –ἰδίως στή διασύνδεση ἠλεκτρικῆς ἐνέργειας καί στίς ἀνανεώσιμες πηγές– μέ στόχο τήν ἐνίσχυση τῆς περιφερειακῆς σταθερότητας».
Ἐξ ἄλλου ὁ Πρόεδρος Ἐρντογάν μίλησε καθαρά γιά ἐξελίξεις ἐντός τοῦ 2027 καί ὁ κ. Μητσοτάκης ἐδήλωσε ὅτι συμμερίζεται τήν αἰσιοδοξία του. Ὅμως ὁμίλησε γιά Διεθνές Δικαιοδοτικό Ὄργανο, στό ὁποῖο θά μποροῦσαν νά παραπεμφθοῦν οἱ διαφορές. Δέν ἀνεφέρθη συγκεκριμένα στό Διεθνές Δικαστήριο τῆς Χάγης, ἀφήνοντας ἀνοικτό τά ἐνδεχόμενο παραπομπῆς τῶν θεμάτων ἀκόμη καί σέ Διεθνῆ Διαιτησία, κάτι πού ἀφήνει μεγάλη ἐλαστικότητα ὡς πρός τήν ἐφαρμογή τῶν κανόνων τοῦ Διεθνοῦς Δικαίου, ἀλλά καί δέν ἀπαιτεῖ τό συνυποσχετικό πού εἶναι ἀπαραίτητο γιά νά ἐκκινήσει διαδικασία ἐπιλύσεως στήν Χάγη.
Συγκεκριμένα ὁ κ. Ἐρντογάν ἀνέφερε:
«Καί τώρα μαζί καί στή συνάντησή μας μέ τόν κ. Πρωθυπουργό συζητήσαμε γιά ἄλλη μιά φορά μέ σαφήνεια καί εἰλικρίνεια τίς θέσεις μας σχετικά μέ τό Αἰγαῖο καί τήν Ἀνατολική Μεσόγειο. Ἐμεῖς ὅσον ἀφορᾶ αὐτό τό θέμα ὑποστηρίζω ἀπό τό παρελθόν μέχρι τώρα τό ἑξῆς, παρ’ ὅλο πού τά ὑφιστάμενα ζητήματα εἶναι ἀκανθώδη δέν εἶναι ἄλυτα στήν βάση τοῦ δικαίου, ἀρκεῖ νά ὑπάρχει καλή θέλησις, ἐποικοδομητικός διάλογος καί βούλησις γιά λύση. Μέ ἱκανοποίηση βλέπω ὅτι συμφωνοῦμε μέ τόν πολύτιμο φίλο μου, κ. Μητσοτάκη, ἀκριβῶς σέ αὐτό τό θέμα καί ὅπως καί σέ ὅλους τούς ὑπόλοιπους τομεῖς τῶν σχέσεών μας, καί πιστεύουμε στήν ἐπίλυση τῶν ἀλληλένδετων ζητημάτων στό Αἰγαῖο».
Ἀπό τήν πλευρά του ὁ Ἕλλην Πρωθυπουργός ἔθεσε τό ζήτημα τοῦ casus belli, χωρίς ὅμως τήν παραμικρή ἀναφορά στό θέμα τῆς ἐπεκτάσεως τῶν χωρικῶν ὑδάτων τῆς Ἑλλάδος στά 12 μίλια καί στά κυριαρχικά δικαιώματα τῶν νησιῶν, πού εἶναι καί τά σημεῖα τριβῆς γιά τήν Τουρκία. Ἐδήλωσε:
«Μέ τήν τελική θέση νά παραμένει σταθερή ὅτι ἡ ὁριοθέτηση θαλάσσιων ζωνῶν ὑφαλοκρηπίδας καί ἀποκλειστικῆς οἰκονομικῆς ζώνης στό Αἰγαῖο καί στήν Ἀνατολική Μεσόγειο νά ἀποτελεῖ τή μόνη διαφορά, ἡ ὁποία θά μποροῦσε νά ὁδηγηθεῖ ἐνώπιον ἑνός διεθνοῦς δικαιοδοτικοῦ ὀργάνου μέ βάση τό διεθνές δίκαιο καί εἰδικότερα τό Δίκαιο τῆς Θάλασσας. Καί εὔχομαι εἰλικρινά, κ. Πρόεδρε, νά συμμεριστῶ καί τή δικιά σας αἰσιοδοξία, ὅτι οἱ συνθῆκες θά ἐπιτρέψουν μιά ἐξέλιξη πρός αὐτή τήν κατεύθυνση καί γιά αὐτό καί πιστεύω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι τό ἴδιο πνεῦμα μέ τή θετική ἐμπειρία ἡ ὁποία ἔχει μεσολαβήσει ὅτι εἶναι καιρός πιά νά ἀρθεῖ κάθε ἀπειλή, τυπική καί οὐσιαστική στίς μεταξύ μας σχέσεις. Ἄν ὄχι τώρα, πότε;».
Καί ἐνῷ ὁ Πρόεδρος Ἐρντογάν ἐπέμεινε νά χαρακτηρίζει τήν μουσουλμανική μειονότητα τῆς Θράκης «τουρκική» καί νά ἀπαιτεῖ τήν δική του «λύση» γιά τήν Κύπρο, ὁ κ. Μητσοτάκης εἶπε γιά τήν Μεγαλόνησο τά τετριμμένα περί λύσεως στό πλαίσιο τῶν ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου Ἀσφαλείας τοῦ ΟΗΕ (πού ἔχουν ἀποδειχθεῖ ἀτελέσφορες 50 χρόνια τώρα) καί γιά ἐπανάληψη τοῦ διαλόγου πού διεκόπη τό 2017!
estianews.gr



Ούτε για επέκταση των χωρικών μας υδάτων στα 12 ν.μ. μίλησε, ούτε για ανκήρυξη ΑΟΖ. Για λόγους εσωτερικής καταναλώσεως απλώς ανέφερε το casus belli. Ε, και; Ήρθη; Τα όσα λένε ότι είπαν είναι προσυμφωνημένα και μόνον αφελείς μπορούν να πιστεύουν ότι κάτι αλλάζει.
Αν ο Ερντογάν επιμένει να αποκαλεί “τουρκική” την μουσουλμανική μειονότητα τής Θράκης, το λάθος είναι δικό μας και όχι δικό του. Για πρώτη φορά μετά την Συνθήκη τής Λωζάννης, η κυβέρνηση Παπάγου έδωσε εντολή το 1954 στον νομάρχη Θράκης Φεσσόπουλο να αντικαταστήσει την λέξη μουσουλμανικός με την λέξη τουρκικός. Όπου μάλλιστα καθιστερούσε αυτό να γίνει, ο Φεσσόπουλος επανήλθε δριμύτερος! Έτσι, ονομάσαμε “Τούρκους” όχι μόνον τούς τουρκογενείς, αλλά και τούς Πομάκους και τούς Τσιγγάνους και τούς στείλαμε, παρά την θέλησή των, σε τουρκόφωνα σχολεία. Τι κι αν εδόθη η εντολή να επανέλθει το “μουσουλμανικός” μετά τα Σεπτεμβριανά τού ’55; Η “πατάτα” είχε γίνει, εμείς την ξεκινήσαμε για να χαϊδέψομε τούς Τούρκους, οι οποίοι μάς τον ανταπέδωσαν κατά τον συνήθη τρόπο, και τώρα διαμαρτυρόμεθα για τον Ερντογάν. Αλήθεια, ξεχάστηκε η Ιστορία, ή δεν θέλομε να την θυμόμαστε;
«Ο λαός που ξεχνά την Ιστορία του είναι καταδικασμένος να την ξαναζήσει».
Όσον αφορά στα «ἀλληλένδετα ζητήματα», ο αλήστου μνήμης Σημίτης χαίρεται από τον τάφο του τον χαρισματικό μαθητή του και προστατευόμενο, Μητσοτάκη, ο οποίος ακολουθεί πιστά την πολιτική του (Ελσίνκι 1999). Μόνον αυτοί οι δύο έχουν μιλήσει για περισσότερα τού ενός (υφαλοκριπίδα νήσων) θέματα με την Τουρκία. Και οι δύο αυτοί, συνδεόμενοι με τον εθνομηδενισμό, έχουν συμβούλους τούς ΕΛΙΑΜΕΠηδες, κάνοντας στην άκρη το ΔΣ.
«Ἀπειλή» γιά τήν περιφερειακή σταθερότητα ἡ ἄσκηση τῆς ἐθνικῆς μας κυριαρχίας;
Δεν θα σχολιάσω για να μη διακόψω την χαρά της ΕΣΤΙΑΣ και όλων των αντιΜητσοΝεοδημοκρατών , φίλων -κατά το ”γίνε φίλος του εχθρού του γείτονά σου”-κ. Έρντογαν.