του Melvin Goodman (*)
Η απροκάλυπτη εκστρατεία του Ντόναλντ Τραμπ για το Νόμπελ Ειρήνης προσθέτει μια νέα «επιτυχία» στο βιογραφικό του – η «διπλωματία» του συμβάλλει σε μια Νέα Παγκόσμια Τάξη. Δυστυχώς, πρόκειται για μια παγκόσμια τάξη που όχι μόνο δεν έχει θέση για τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά τις αποκλείει ενεργά. Αυτή η παγκόσμια τάξη συμβάλλει στους πλούσιους δεσμούς μεταξύ Ρωσίας και Κίνας, οι οποίοι δεν έχουν υψηλότερο προηγούμενο, καθώς και τους δεσμούς μεταξύ Κίνας, Ινδίας, Ρωσίας και Βόρειας Κορέας. Οι σχέσεις των ΗΠΑ με καθεμία από αυτές τις χώρες βρίσκονται σε μεγάλη πτώση, σε παρακμή. Οι σχέσεις μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ινδίας είναι το πιο πρόσφατο θύμα -η πιο πρόσφατη σημαντική εξέλιξη- στη διαμόρφωση της Νέας Παγκόσμιας Τάξης.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν το κλειδί για την κατανόηση και λειτουργία της παγκόσμιας τάξης που δημιουργήθηκε στο τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Για πρώτη φορά μετά από 80 χρόνια, οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται εκτός κάδρου, κοιτάζοντας, όχι μόνο στην Ευρώπη αλλά και στον Ινδο-Ειρηνικό.
Η παρακμή της Ουάσιγκτον μπορεί να γίνει αντιληπτή με όρους ισχύος, επιρροής, αξιοπιστίας και κύρους.
Για πρώτη φορά μετά από 80 χρόνια, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν διαθέτουν μια ομάδα εθνικής ασφάλειας με επιρροή που να μπορεί να συνεργαστεί στενά με έναν πρόεδρο που έχει «ιδιαίτερες ιδέες» για την πολιτική και τις διαδικασίες. Το γεγονός ότι ο Μάρκο Ρούμπιο υπηρετεί τόσο ως υπουργός Εξωτερικών όσο και ως αναπληρωτής σύμβουλος εθνικής ασφάλειας (και έχει πολύ περιορισμένη επιρροή και στις δύο αυτές ιδιότητες) υπογραμμίζει το πρόβλημα. Ως αποτέλεσμα, ο Ρούμπιο έχει αφιερώσει τις εξουσίες του στον περιορισμό των θεωρήσεων για τους αλλοδαπούς, ιδίως για τους ξένους φοιτητές -ένας ακόμη βασικός παράγοντας απομόνωσης των ΗΠΑ.
Ο Τραμπ κατέβαλε …κάθε δυνατή προσπάθεια για να απομονώσει τις Ηνωμένες Πολιτείες από την παγκόσμια κοινότητα. Η τελευταία του ενέργεια ήταν η άρνηση και η ανάκληση της άδειας συμμετοχής μελών της Παλαιστινιακής Αρχής και της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ αυτόν τον μήνα στη Νέα Υόρκη! Αυτό συμβαίνει σε μια εποχή που βασικοί σύμμαχοι των ΗΠΑ (Βρετανία, Γαλλία, Καναδάς και Αυστραλία) σχεδιάζουν να ενωθούν με 147 χώρες-μέλη του ΟΗΕ που ήδη αναγνωρίζουν ένα παλαιστινιακό κράτος!
Η άρνηση χορήγησης βίζας στην ΟΑΠ παραβιάζει τον χάρτη του ΟΗΕ του 1947, ο οποίος ορίζει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες «δεν θα επιβάλουν κανένα εμπόδιο» στα ταξίδια των εκπροσώπων των αποστολών του ΟΗΕ στην «περιοχή της έδρας» στη Νέα Υόρκη. Αυτή η απαγόρευση βίζας θα επηρεάσει περισσότερους από 80 Παλαιστίνιους, καθώς και τον πρόεδρο της Παλαιστινιακής Αρχής, Μαχμούντ Αμπάς. (Σημειώνεται χαρακτηριστικά ότι: το 1988, η Γενική Συνέλευση συνεδρίασε στη Γενεύη, ώστε ο Παλαιστίνιος ηγέτης Γιάσερ Αραφάτ να μπορέσει να απευθυνθεί στη συνέλευση.) Αυτή την εβδομάδα, η κυβέρνηση Τραμπ ανέστειλε όλα τα είδη βίζας για όλους τους Παλαιστίνιους.
Σχέσεις Κίνας-Ρωσίας: Η Κίνα και η Ρωσία δεν είχαν ποτέ τόσο στενή σχέση όσο αυτή που υπάρχει σήμερα. Υπάρχουν πολλοί λόγοι για αυτό, αλλά οι ενέργειες της κυβέρνησης Τραμπ είναι καθοριστικές για τη σφυρηλάτηση τόσο στενών δεσμών. Οι κοινές στρατιωτικές ασκήσεις αποτελούν βασικό μέρος της τρέχουσας κατάστασης, καθώς και η γενναιόδωρη ανταλλαγή στρατιωτικών πληροφοριών, όπλων και εξοπλισμού. Η σύγκλιση της Μόσχας και του Πεκίνου έρχεται σε αντίθεση με την αυξανόμενη διαφωνία μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και των συμμάχων τους στην Ευρώπη και την Ασία, ενισχύοντας ακόμα περισσότερο το παγκόσμιο βάρος της Σινο-Ρωσικής συνεργασίας.
Σχέσεις Κίνας-Ρωσίας-Ινδίας: Η σύνοδος κορυφής του Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης αυτή την εβδομάδα, μιας ευρασιατικής ομάδας ασφαλείας με επικεφαλής τη Μόσχα και το Πεκίνο, έφερε τον Ινδό πρωθυπουργό Ναρέντρα Μόντι στην Κίνα για πρώτη φορά μετά από επτά (7) χρόνια! Και πάλι, ο Τραμπ ήταν ο καταλύτης για την απόφαση του Μόντι λόγω των σκληρών δασμολογικών πολιτικών του Τραμπ και της ψευδούς ανάληψης ευθύνης για την κατάπαυση του πυρός μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν πριν από αρκετούς μήνες. Η διπλωματία του πρόεδρου Σι έπαιξε σημαντικό ρόλο στην προσέγγιση της Ινδίας τόσο με τη Μόσχα όσο και με το Πεκίνο. Ο Σι ωφελήθηκε από τη διασφάλιση ότι η Ινδία δεν θα ενταχθεί στην πολιτική περιορισμού της Ουάσινγκτον κατά της Κίνας.
Σχέσεις Κίνας-Ρωσίας-Βόρειας Κορέας: Η συμμετοχή του Κιμ Γιονγκ Ουν στη σύνοδο κορυφής στην Κίνα σηματοδοτεί ένα σημαντικό βήμα για τον τερματισμό της διαφωνίας μεταξύ Πεκίνου και Πιονγιάνγκ. Οι σχέσεις του Κιμ με τη Μόσχα βρίσκονται επίσης σε στέρεο έδαφος, δεδομένης της στρατιωτικής υποστήριξης από τη Βόρεια Κορέα στον πόλεμο της Ρωσίας με την Ουκρανία. Ο κακός χειρισμός από τον Τραμπ της πρόσφατης συνάντησης με τον πρόεδρο της Νότιας Κορέας Λι Τζάε Μιουνγκ και η σκληρή εμπορική πολιτική με την Ιαπωνία αποτελούν πρόσθετα σημεία αντίθεσης.
BRICS: Οι ιδρυτικές χώρες: της Βραζιλίας, της Ρωσίας, της Ινδίας, της Κίνας και της Νότιας Αφρικής έχουν προσθέσει την Αίγυπτο, την Αιθιοπία, την Ινδονησία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα σε μια προσπάθεια να σχηματίσουν μια εναλλακτική λύση, οπωσδήποτε ένα αντίβαρο, στην G7. Οι στόχοι της είναι αντιδυτικοί και αντιαμερικανικοί. Η ισραηλινή γενοκτονία και η συνενοχή των ΗΠΑ, καθώς και οι δασμολογικές και εμπορικές πολιτικές του Τραμπ, έχουν προσθέσει στη δημοτικότητα, τη διεισδυτικότητα και την αξιοπιστία των BRICS.
Σχέσεις ΗΠΑ-Ινδίας: Μέχρι πρόσφατα, η Ινδία, η μεγαλύτερη πληθυσμιακά δημοκρατία στον κόσμο, και οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν σε καλό δρόμο για να δημιουργήσουν μια εγκάρδια και αμοιβαία διπλωματική, οικονομική και πολιτική σχέση, όπου και οι δύο πλευρές θα μπορούσαν να εξυπηρετήσουν η μία την άλλη. Ο Τραμπ ουσιαστικά έθεσε τέλος σε αυτή την πολιτική γραμμή με τον διπλασιασμό των δασμών στις εξαγωγές της Ινδίας. Ενώ ταυτόχρονα, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ινδία έχουν μετατρέψει τα συστήματά του σε προβληματικές δημοκρατίες.
Τέλος, η κυβέρνηση Τραμπ σε καθοριστικό βαθμό, αλλά σε υπολογίσιμο βαθμό και εκείνη του Μπάιντεν, έχουν συμβάλει στην απομόνωση και την αποξένωση των Ηνωμένων Πολιτειών στη διεθνή κοινότητα με τη συνενοχή τους στη γενοκτονία των Παλαιστινίων στη Γάζα από το Ισραήλ. Το μεταπολεμικό σχέδιο του Τραμπ, βασισμένο στην ιδέα του να κάνει τη Γάζα τη «Ριβιέρα της Μέσης Ανατολής», θα δημιουργούσε μια κηδεμονία υπό την αιγίδα των ΗΠΑ στη Γάζα για τουλάχιστον δέκα χρόνια, ενώ θα μετατρεπόταν σε τουριστικό θέρετρο. Μόνο οι βαρόνοι των ακινήτων όπως ο Τραμπ, ο γαμπρός του Τζάρεντ Κούσνερ και ο Στιβ Γουίτκοφ θα μπορούσαν να σκεφτούν μια τόσο κυνική και εκμεταλλευτική ιδέα. Το γεγονός ότι μερικοί από τους ίδιους Ισραηλινούς που δημιούργησαν το δυσλειτουργικό Ανθρωπιστικό Ίδρυμα για τη Γάζα, το οποίο απέτυχε να διανείμει τρόφιμα στους πεινασμένους πολίτες και τις οικογένειες στη Γάζα, συμπληρώνει την αποκρουστική εικόνα της ισραηλινής γενοκτονίας.
Εν τω μεταξύ, τα ερείπια στη Γάζα συνεχίζουν να συσσωρεύονται και οι …Ισραηλινοί συνεχίζουν να αρνούνται ότι υπάρχει λιμός.
(*) Melvin A. Goodman ανώτερος συνεργάτης στο Κέντρο Διεθνούς Πολιτικής, Καθηγητής διακυβέρνησης στο Πανεπιστήμιο Johns Hopkins, πρώην αναλυτής της CIA, συγγραφέας πολλών βιβλίων σχετικών με τις Διεθνείς Σχέσεις, την Εθνική Ασφάλεια και τις σύγχρονες τάσεις στις ΗΠΑ και τον Κόσμο. Σταθερός αρθρογράφος για θέματα Εθνικής Ασφάλειας στο counterpunch.org.
Y.Γ.: H φωτογραφία της αφίσας συνοδεύει επίσημα (στο Counterpunch) το συγκεκριμένο άρθρο και αποτελεί πλακάτ από τις πρόσφατες διαδηλώσεις στις ΗΠΑ.
πηγή: περιοδικό Δίαυλος
