Μεγάλες ψυχές πίσω από θολωμένες προσωπίδες

23/11/20 | 3 | 2 | 450 εμφανίσεις

(της Κατερίνας Χατζηνικολάου, ιατρού)

Ξημερώνει του Αγίου Δημητρίου. Είμαι για έκτη ημέρα θετική στον κορωνοϊό. Ανεβάζω ξαφνικά πυρετό, ενώ τα αρχικά μου συμπτώματα είχαν υποχωρήσει.

Πηγαίνω κατευθείαν στο ΑΧΕΠΑ. Ξέρω καλά ότι συχνά τέτοιες μέρες (5η έως 7η) εμφανίζονται οι πνευμονίες του ιού.

Εφημερεύει η Α’ Παθολογική κλινική. Είμαστε καμιά δεκαριά “θετικοί” σε ένα από τα αμφιθέατρα του νοσοκομείου. Όλοι νεότεροι από μένα. Με τη σειρά υποβαλλόμαστε σε κλινική εξέταση, αιματολογικό έλεγχο, ακτινογραφία θώρακος και αξονική (όταν χρειάζεται). Περιμένουμε αρκετές ώρες υπομονετικά να βγουν τα αποτελέσματά μας. Τελικά μου ανακοινώνεται ότι πρέπει να νοσηλευτώ, διότι έχω πνευμονία. Η κλινική έχει γεμίσει, οπότε όσοι δεν χωράμε (είμαστε περίπου 30) φιλοξενούμαστε στη Γ’ Χειρουργική κλινική.

Τώρα πια ζω αυτά που μόνο στις ειδήσεις έβλεπα. Είμαι συνεχώς με ορούς και οξυγόνο και με την αγωνία του τι θα μου συμβεί. Ξέρω καλά πως ο ιός είναι ύπουλος και απρόβλεπτος. Η διπλανή μου στο δωμάτιο, νοσηλεύτρια της καρδιολογικής, δυσκολεύεται αρκετά με την αναπνοή της. Σε κοντινά δωμάτια νοσηλεύονται η προϊσταμένη της και συνάδελφοί της. Έπεσαν στην εκτέλεση του καθήκοντος.

Γιατροί και νοσηλευτές, μπαινοβγαίνουν διαρκώς. Ελέγχουν τα ζωτικά μας σημεία, κάνουν τις απαραίτητες αιμοληψίες, αλλάζουν ορούς κ.λπ. Μας λένε μια καλή κουβέντα, θέλοντας να μας ενθαρρύνουν. Πίσω από τα προστατευτικά γυαλιά και τις προσωπίδες που είναι πάντα σχεδόν θολωμένα, διακρίνω το ενδιαφέρον, την αγάπη, την έννοια, τη συμμετοχή στην αγωνία και τον πόνο μας. Οι στολές δυσβάσταχτες. Τα γάντια, τρία ζευγάρια απανωτά. Οι λεπτές κινήσεις γίνονται με δυσκολία. Η κούραση αφόρητη. Αλλά όλοι στο πλευρό μας!

Κάθε φορά που ο Α. (ο γιατρός) μπαίνει στο δωμάτιο με τον καλό του λόγο, αισθάνομαι ότι ανέτειλε ο ήλιος, ότι όλα θα αλλάξουν. Κάθε πρωί που μπαίνει η Μ. (η γιατρός) με τα μεγάλα εκφραστικά χαρούμενα μάτια της, αισθάνομαι ότι υπάρχει ελπίδα.

Δεν θα ξεχάσω ένα πρωινό, μόλις είχε τελειώσει η γενική εφημερία του νοσοκομείου, μπήκε η Μ. στο δωμάτιο, διαλυμένη με δακρυσμένα μάτια. Ένιωσα τον πόνο και την κούρασή της, θέλησα να την αγκαλιάσω με όλη μου την ύπαρξη και να της πω, πόσο σημαντικός άνθρωπος είναι. Δεν μπόρεσα να πω τίποτε…

Αλλά και ο διευθυντής της κλινικής και ο υπεύθυνος λοιμωξιολόγος και όλοι οι υπόλοιποι πάντα κοντά μας, στην προσπάθεια να αφουγκραστούν τη δυσκολία μας.

Έτσι κάπως κύλησαν δέκα δύσκολες μέρες. Βελτιώθηκα. Ήρθε η ώρα να φύγω. Αναθάρρησε και η διπλανή μου, αλλά την ίδια μέρα διαπιστώθηκε ότι είχε επιβαρυνθεί η αναπνευστική της λειτουργία. Έπρεπε να κάνη αρκετή υπομονή ακόμη. Ξέσπασε σε ένα βουβό κλάμα, γεμάτο απογοήτευση!

Τώρα βρίσκομαι στο σπίτι μου. Αδύναμη, αλλά αναπνέω χωρίς βοήθεια. Η καρδιά μου όμως έμεινε στο ΑΧΕΠΑ. Στους αρρώστους που αγωνίζονται να αναπνεύσουν, στους γιατρούς και τους νοσηλευτές που πασχίζουν να διακρίνουν μέσα από τις θολωμένες προσωπίδες τις αγωνίες και τους φόβους των αρρώστων τους.

Αναρωτιέμαι, αν κάποια στιγμή συναντήσω αυτούς τους αφανείς ήρωες στο δρόμο, θα μπορέσω να τους αναγνωρίσω; Έχω δει μόνο τα μάτια τους. Είμαι πάντως σίγουρη ότι η καρδιά μου θα τους αναγνωρίσει. Και φυσικά δεν θα πάψω να δοξάζω συνεχώς το Θεό, γιατί υπάρχουν γύρω μου η αγάπη και η θυσία, προσωποποιημένες σε τόσο ωραίους ανθρώπους!

 

Category: Προτεινόμενα άρθρα, Το σχόλιο της ημέρας

( 3 )

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. 1
    Σ.Α.Ν. says:

    ΠΕΡΑΣΤΙΚΑ-ΠΕΡΑΣΤΙΚΑ στην κυρία Χατζηνικολάου και ευχαριστήρια ,γιατί στο τέλος τόλμησε- στις μέρες μας τόλμη χρειάζεται γιαυτό – να ομολογήσει και να δοξάσει τον Θεό και όχι τον ουμανισμό, που είναι καλός ,αλλά σε κάθε περίπτωση δεν διδάσκει την αγάπη μέχρις αυτοθυσίας.

  2. 2
    Banned_Member says:

    Ενδιαφέρον.

    Ο Θεός αν υπάρχει (δεν είμαι σίγουρος γι΄αυτό, σε αντίθεση με το 88% του Δυτικού κόσμου) σίγουρα δε διδάσκει καμία αγάπη, ούτε θα ήταν δυνατόν να ενδιαφέρετε για την κ. Χατζηνικολάου, την κ. Παπαπέτρου ή τον κ. Κρεμαστινό. Πόσο γρήγορα ξεχάστηκε αυτή η προσωπικότητα άραγε;

    Από που προκύπτει ότι διδάσκει την αγάπη ο Θεός; Μέχρι αυτοθυσίας μάλιστα; Από τα φολκλόρ παραμύθια της Βίβλου;

    Αν υπάρχει ο Θεός (που δίνω ακριβώς ίση πιθανότητα με το να μην υπάρχει), σίγουρα έχει σοβαρότερα πράγματα για να ασχοληθεί. Όπως για παράδειγμα να δει πως εξελίσσονται τα δις των γαλαξιών που δημιουργεί. Σίγουρα δεν ενδιαφέρθηκε για τον Χίτλερ, πόσο μάλλον να δίνει δεκάρα για τον αν κολλήσει και πεθάνει από κορωνοϊό η Χρυσούλα που διατηρεί ένα μικρό κομμωτήριο στη Ν. Ιωνία.

    • 2.1
      Σ.Α.Ν. says:

      ” Ή λες ότι υπάρχει Θεός ,΄,η λες δεν ξέρω”, έγραψε πολλά χρόνια πριν ο μεγαλύτερος φιλόσοφός μας του 20ου αιώνος -και μάλλον τελευταίος-αείμνηστος Κων/νος Τσάτσος και λέω και εγώ ο ανώνυμος ότι καμιά επιστήμη και κανένας δεν επιτρέπεται να ερευνά για την ανυπαρξία του, που καθημερινώς αποδεικνύεται στους πιστεύοντες και μη πιστεύοντες και με το ”νενίκηκάς με Ναζωραίε” και την επίκλησή Του στις δύσκολες στιγμές στην ζωή όλων των ανθρώπων ,ασχέτως σε ποιους Θεούς πιστεύουν .
      Οι άπιστοι-άθεοι επιστήμονες ισοβίως θα ερευνούν ,αλλά ούτε την πληρότητα της γνώσης θα εξασφαλίσουν και η προσπάθειά τους θα ισοβίως θα είναι ανεκπλήρωτος -κυρίως για την ανυπαρξία του Θεού.
      Υ,Γ” Ανησύχησα” γιατί αμφιβάλλετε για την αγάπη του Θεού που χωρίς να αναμένεται εμφανίζεται και ψηλαφείται από πολλούς συναθρώπους σας ,ενώ θα θυμάστε και εσείς την Παύλειο επιστολή προς Κορινθίους ,που μεταξύ άλλων τους-μας- έγραψε ”αγάπην δε μη έχω γέγονα χαλκός ηχών ,ή, κύμβαλον αλαλάζον”.
      Όσο για τον δικό μας Επίκουρο -που μάλλον δεν έχησε κακουχίες και πανδημία και ούτε συζήτησε με τον Ιπποκράτη-όλοι όλοι οι ασθενείς θα έυχονται να μη πέσουν στα χέρια ιατρών-νοσηλευτών πιστών του Επικούρου.

  3. 3
    Στέφανος Χ. says:

    Ένα σχόλιο για το παραπάνω με αριθμό 2 σχόλιο:
    Εκτμώ απεριόριστα τη δήλωση του σχολιαστή, ότι δίνει στην ύπαρξη του Θεού ίση πιθανότητα με το να μη υπάρχει. Σέβομαι απολύτως τη θέση του.
    Όμως τα υπόλοιπα σχόλια περί των ενδιαφερόντων του Θεού, περί Χίτλερ κλπ., δείχνουν αφέλεια και ρηχότητα. Και να με συγχωρεί.

    • 3.1
      Banned_Member says:

      Πιθανόν να είμαι αφελής και ρηχός και κάποια άλλα ακόμα. Δε νομίζω όμως ότι μπορείτε να ισχυριστείτε το ίδιο και για τον Επίκουρο.

Back to Top

Leave a Reply

 characters available

 


Το σχόλιο της ημέρας

    26/1/21 | (4 σχόλια)
    του Παντελή Σαββίδη Μετανεωτερική είναι η εποχή της απόλυτης σχετικοποίησης. Δεν υπάρχει καμιά αλήθεια, μόνο αφηγήματα, τα οποία όποιος θέλει αποδέχεται. Ακόμη και τα έθνη είναι κατασκευές που δημιουργήθηκαν για να ικανοποιήσουν τις ανάγκες μιας εποχής. Μέσα στον κυκεώνα των ...

Ροή Ειδήσεων


Εορτολόγιο

Φωτογραφία της ημέρας