Μήπως τελικά ο “ΧΡΗΣΙΜΟΣ ΗΛΙΘΙΟΣ ” ήταν ο Ζελενσκι;

Print Friendly, PDF & Email
spot_img

Παρις Δερμάτης

Σύμφωνα με τις δηλώσεις των Ουκρανών διαπραγματευτών που έλαβαν μέρος στις ειρηνευτικές συνομιλίες με την Ρωσία, την 29η Μαρτίου, στην Τουρκία, (υπό την αιγίδα του μεγάλου φιλειρηνιστή και δημοκράτη προέδρου Ταγίπ Ερντογάν), μεταξύ των δύο εμπόλεμων συζητείται, πλέον, ένα σχέδιο ειρήνευσης το οποίο θα στηριχθεί στην ουδετερότητα της Ουκρανίας και στην παροχή εγγυήσεων ασφαλείας από μία ομάδα τρίτων χωρών. Ουδετερότητα σημαίνει πως η Ουκρανία δεν θα ανήκει σε κανέναν στρατιωτικό συνασπισμό. Δηλαδή δεν πρόκειται να γίνει μέλος του ΝΑΤΟ και δεν θα έχει το δικαίωμα να φιλοξενήσει στο έδαφός της ξένα στρατεύματα και ξένες βάσεις. Επιπροσθέτως αυτού, όμως, συζητείται και η ιδέα το καθεστώς της Κριμαίας (δηλαδή η κατοχή και προσάρτησή της από τη Ρωσία) να θεωρηθεί επί μία 15ετία ως “μεταβατικό”, και στο τέλος της περιόδου αυτής να αποφασιστεί οριστικά η τύχη της περιοχής. Συζητείται, δηλαδή, να νομιμοποιηθεί  ενώπιον της διεθνούς κοινής γνώμης με ουκρανική συναίνεση η κατοχή και προσάρτηση ουκρανικού εδάφους στην Ρωσία.

Είναι προφανές πως με μία τέτοια συμφωνία ο Βλαντιμίρ Πούτιν και η Ρωσία θα πάρουν από την Ουκρανία όχι μόνο αυτά που ζητούσαν πριν από την έναρξη του πολέμου άλλα περισσότερα. Διότι, όταν, τον Δεκέμβριο του 2021 οι Ρώσοι είχαν εμφανίσει δύο σχέδια συμφωνίας, (ένα με τις ΗΠΑ και ένα με το ΝΑΤΟ), που προέβλεπαν, μεταξύ άλλων, ότι η Ουκρανία δεν θα γίνει μέλος του ΝΑΤΟ και ότι επίσης δεν θα μπορούσε να φιλοξενήσει ξένα στρατεύματα και ξένες βάσεις πυραύλων στο έδαφός της, δεν υπήρχε μέσα στα σχέδια αυτά η παραμικρή αναφορά στην Κριμαία και στο Ντομπάς. Τότε η ουκρανική πλευρά, έχοντας, μάλιστα, πρόσφατα ανανεώσει και αναβαθμίσει την συμφωνία στρατηγικής σύμπραξής της με τις ΗΠΑ, είχε χαρακτηρίσει ως “απαράδεκτες” τις προβλέψεις των σχεδίων, (παρά το ότι δεν απευθύνονταν προς αυτήν),  ενώ οι εκπρόσωποι των ΗΠΑ απέρριψαν επίσης τις ρωσικές προτάσεις χαρακτηρίζοντας κάποιες από αυτές, (συμπεριλαμβανόμενης και εκείνης για τον “αποκλεισμό” της Ουκρανίας από το ΝΑΤΟ) ως non starters.

Συνεπώς εκείνο που συμβαίνει σήμερα, ή θα συμβεί στο μέλλον, με την αλλαγή στάσης της Ουκρανίας είναι πως η Ρωσία, χωρίς καν να έχει κερδίσει το πόλεμο, κέρδισε με τον πόλεμο ό,τι  δεν μπορούσε να κερδίσει με την διπλωματία. Ουσιαστικά δηλαδή πέτυχε να ανακόψει αυτό που ο Βλαντιμίρ Πούτιν ήδη από το 2007, στη διάσκεψη Ειρήνης του Μονάχου δήλωνε ότι δεν ήταν δυνατόν να δεχθεί η Ρωσία: την αυξανόμενη στρατιωτική περικύκλωσή της από δυνάμεις του δυτικού συνασπισμού. Κάτι το οποίο. λίγες μέρες πριν από την εισβολή στην Ουκρανία επέλεξε να περιγράψει με πολύ παραστατικό τρόπο λέγοντας πως η Ρωσία δεν μπορεί να δεχθεί να υπάρχουν τόσο κοντά στα σύνορά της πύραυλοι που μπορούν να πλήξουν και να καταστρέψουν την Μόσχα  σε 5 λεπτά.

Όποιος ενδιαφέρεται να δει την κατάσταση αντικειμενικά, χωρίς παρωπίδες και μονομέρεια, αντιλαμβάνεται πως εκείνο που πραγματικά συνέβη ήταν πώς οι Ηνωμένες Πολιτείες δοκίμασαν τις ανοχές και αναζήτησαν το έσχατο σημείο υποχώρησης της Ρωσίας χρησιμοποιώντας ως πειραματόζωο την Ουκρανία και τον πρόεδρο της. Όταν αποδείχθηκε, τελικά, ότι η μετατροπή της Ουκρανίας σε προκεχωρημένη βάση της αμερικανικής στρατιωτικής ισχύος ήταν κάτι πέραν των ανοχών της Μόσχας, τότε οι ΗΠΑ στάθηκαν στο πλάι και άφησαν τον Πούτιν να καταστρέφει την Ουκρανία, χωρίς οι ίδιες να διακινδυνεύουν κάτι δικό τους-και ευτυχώς για όλους εμάς, βεβαίως! Την ίδια στιγμή, φυσικά, και η Ρωσία καταβάλει βαρύτατο τίμημα λόγω των απωλειών στον στρατό της αλλά και λόγω της βλάβης που θα υποστεί η οικονομία της από την επιβολή των δυτικών  κυρώσεων. (Ενώ βέβαια δεν γνωρίζουμε ακόμη και το μέγεθος της βλάβης που θα υποστούν οι ίδιες οι δυτικές οικονομίες, συμπεριλαμβανομένης και εκεινης των ΗΠΑ).

Δημιουργήθηκε μεγάλος θόρυβος για ένα άρθρο ευρωπαϊκού περιοδικού το οποίο χαρακτήριζε την πρώην καγκελάριο Μέρκελ και τη Γερμανία σαν τους “χρήσιμους ηλίθιους” του Πούτιν λόγω της εφεκτικής τάσεως που τήρησαν απέναντι στην Ρωσία όλα αυτά τα χρόνια. Η αλήθεια, όμως είναι, πως μάλλον δεν ισχύει ο χαρακτηρισμός αυτός για τους Γερμανούς διότι είχαν μία σχετικά συγκρατημένη και πραγματιστική στάση απέναντι στην Ρωσία χωρίς να πειραματίζονται με τις ανοχές της, διότι το βασικό τους κριτήριο ήταν αυτό που είναι πάντοτε: το στενό γερμανικό συμφέρον και τίποτα άλλο. Όποιος συμπεριφέρεται έτσι δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί ως “χρήσιμος ηλίθιος”. Αντίθετα, ο συγκεκριμένος χαρακτηρισμός ταιριάζει σε εκείνον ο οποίος μην αντιλαμβανόμενος την δυναμική των γεγονότων ενεργεί με τέτοιο τρόπο ώστε ενώ θεωρεί ότι προασπίζεται και προωθεί τα συμφεροντά του, στην πραγματικότητα τα υπονομεύει και τα υποσκάπτει. Με αυτήν την έννοια, ο κεντρικός “χρήσιμος ηλίθιος” στο δράμα της Ουκρανίας, εις βάρος των συμφερόντων της ίδιας της χώρας τους, προς όφελος του υπερατλαντικού παράγοντα, ήταν ο πρόεδρος και η πολιτική ηγεσία της Ουκρανίας. Αυτοί, δηλαδή, που οδήγησαν τη χώρα τους, προκαλώντας τα πιό φοβικά αντανακλαστικά του τρομερού τους γείτονα, σε μία εκατόμβη ανθρώπινων ζώων, στην ισοπέδωσή της που θα την φέρει οικονομικά 50 τουλάχιστον χρόνια πίσω, και στην εγκατάλειψη της από εκατομμύρια συμπατριωτών τους οι οποίοι είναι αμφίβολο αν θα επιστρέψουν ποτέ  ξανά μετά το τέλος του πολέμου αφού δεν θα βρουν εκεί ούτε τα σπίτια τους, ούτε τις δουλειές τους. Και όλα αυτά γιατί; Για να καταλήξει στο τέλος η Ουκρανία, αφενός μεν να συνθηκολογήσει και να κάνει αποδεκτό ακόμα και εκείνο το οποίο διακήρυττε ότι δεν υπήρχε ποτέ περίπτωση να δεχθεί, δηλαδή τον εδαφικό διαμελισμό της, αλλά και για να υπογράψει την ουδετερότητα που ακόμη και την προτεραία της ρωσικής εισβολής θεωρούσε αδιανόητη και απαράδεκτη.

Στη δυναμική των διεθνών σχέσεων υπάρχει ένας άγραφος κανόνας που λέει ότι όταν μεταξύ δύο μερών παρατηρείται δυσαναλογία μεταξύ θέσεων και  πραγματικής ισχύος, δηλαδή όταν ο λιγότερο ισχυρός έχει ή διεκδικεί περισσότερες και καλύτερες θέσεις από όσες αναλογούν στην ισχύ του, αυτό γρήγορα θα ανατραπεί και η θέση που κατέχει η κάθε πλευρά θα επανέλθει σε αναλογία με την πραγματική ισχύ της. Ό,τι δηλαδή συνέβη ή, μάλλον, μέλλει να συμβεί με αργό, επώδυνο και τραγικό τρόπο και με πολλά ακόμα αθώα θύματα στην περίπτωση της Ουκρανίας και της Ρωσίας.

Ο Ουκρανός πρόεδρος και το πολιτικό σύστημα της χώρας του δεν μπόρεσαν να αντιληφθούν την εν λόγω δυναμική και θεώρησαν ότι δύνανται να αποκτήσουν δεσπόζουσα θέση έναντι της Μόσχας, στον μεταξύ τους ανταγωνισμό, εάν καθιστούσαν την χώρα τους δυνητικό εφαλτήριο απειλής εναντίον της Ρωσίας με την προσχώρηση τους στον δυτικό στρατηγικό συνασπισμό. Ταυτοχρόνως θεωρούσαν πως η συμμαχία τους με τις ΗΠΑ θα τους καθιστούσε απρόσβλητους. Στην πραγματικότητα όμως αυτό που συνέβη ήταν να μετατρέψουν την χώρα τους στον ακούσιο πρωταγωνιστή ενός πειράματος το οποίο καταλήγει με τραγικό τρόπο για αυτήν. Τώρα το ΝΑΤΟ δεν είναι εκεί για να βοηθήσει, ούτε με τόλμη αλλά ούτε και με σωφροσύνη, ενώ οι δυτικές χώρες βοηθούν μόνο εξ αποστάσεως, χωρίς να διακινδυνεύσουν κάτι. Σε όσα μέλη της πολιτικής ηγεσίας της Ουκρανίας έχει απομείνει λίγη φρόνηση θα είναι σαφές ποιός υπήρξε πραγματικά ο “χρήσιμος ηλίθιος” που χρησιμοποιήθηκε, άθελά του, και μετά εγκαταλείφθηκε στην τύχη του, για να “δυναμομετρηθούν” τα αντανακλαστικά της ρωσικής άρκτου.

Όποιος αντιλαμβάνεται  τι πραγματικά σημαίνουν αυτά, θα πρέπει να ενδιαφέρεται και να υποστηρίζει την γρήγορη διακοπή της άσκοπης αιματοχυσίας, την επιβολή της (ούτως ή άλλως αναπόφευκτης) ειρήνης και, κυρίως, την αποτροπή του ενδεχομένου ο πόλεμος να επεκταθεί και σε άλλες περιοχές και να λάβει άλλες διαστάσεις .

 

spot_img

9 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Υπάρχουν όμως και οι μή χρήσιμοι Ηλίθιοι που ακούν στο όνομα Ευρωπαίοι <>, οι οποίοι σαν χάνοι περιμένουν να πάρουν διαταγές από τις ΗΠΑ για το τι θα κάνουν, με αποτέλεσμα οι λαοί τους να πληρώνουν τεράστιο οικονομικό κόστος για να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα των ΗΠΑ. Είναι ξεκάθαρο ότι από τη συμμετοχή τους στο ΝΑΤΟ οι χώρες της Ευρώπης δεν κερδίζουν τίποτε, παρά μόνο υπηρετούν τα συμφέροντα των ΗΠΑ.

  2. Ο “χρήσιμος ηλίθιος” έχει πετύχει την απόκρουση της Ρωσικής επίθεσης, την παλλαϊκή άμυνα και τον εξαναγκασμό οπισθοχώρησης του ρωσικού στρατού.
    Το δυσμενές ενδεχόμενο για τους Ρώσους είναι περισσότερο πιθανόν και η αποφυγή των χειρότερων οδηγεί τους Ρώσους σε γρηγορότερες διαπραγματεύσεις υπό τον φόβο ενός Βατερλώ.
    Ο Ζελένσκι πέτυχε τη μη Λευκορωσοποίηση της Ουκρανίας και την αποδοχή από τον Πούτιν του ευρωπαϊκού προσανατολισμού της Ουκρανίας.
    Η Ουκρανία γλιτώνει από τα σαγόνια του καρχαρία. Η ιστορία γράφεται με αίμα, πόνο και υπομονή.

  3. Αν η Ρωσία είχε προελάσει, δηλαδή, και είχε καταλάβει την Ουκρανία σε δύο ημέρες, κύριοι Leaders, τι περισσότερο θα είχε καταφέρει να κερδίσει από αυτά που σπεύδει τώρα να της προσφέρει η ίδια η Ουκρανία για να σταματήσει τον πόλεμο; Μάλλον τίποτα παραπάνω. Απλώς η χώρα ισοπεδώθηκε και θα ισοπεδωθεί κι άλλο. Δεν νομίζω να θέλατε να πάτε να ζήσετε εκεί μετά από το τέλος του πολέμου. Πολλά λόγια που γράφονται για αίμα και δόξα είναι κενολογίες και αντιστοιχούν μόνο στις ψυχολογικές ανάγκες αυτών που τα γράφουν. Στις διεθνείς σχέσεις για να επικρατεί ειρήνη θα έπρεπε να πρυτανεύει η λογική και όχι η παράνοια. Δηλαδή ο Ζελένσκι τώρα που νίκησε και η δόξα στεφάνωσε τα όπλα του θα βάλει την χώρα του στο ΝΑΤΟ και θα παρει πίσω και την Κριμαία; Και μετά θα ζήσουν όλοι οι συμπατριώτες του ευτυχισμένοι και ελεύθεροι; (Και για του λογου το ακριβές, η Ρωσία δεν ξεκίνησε κανέναν πόλεμο για τον “ευρωπαϊκό προσανατολισμό” της Ουκρανίας, ώστε να χρειαζόταν αιματοχυσία για να “κατοχυρωθεί” κάτι τέτοιο. Σε όποιον παρακολουθούσε το θέμα ήταν σαφές πως οι Ρώσοι θα το αποδέχονταν αυτό σε αντάλλαγμα του να μην μπούνε επιθετικοί πύραυλοι δίπλα από τα σύνορά τους. Αν γι’ αυτό τον λόγο ο Ζελένσκι προσκάλεσε τους Ρώσους να αιματοκυλίσουν και να ισοπεδώσουν την χώρα του, πλήρωσε πολύ ακριβά για κάτι που θα μπορούσε να έχει δωρεάν,εάν προσέφερε εξ αρχής αυτά που προσφέρει τώρα για να επιτύχει την ανακωχή: ουδετερότητα και την Κριμαία).

  4. Ο πόλεμος είναι προσχηματικός από την Ρωσία. Ο Πούτιν δεν χώνεψε ποτέ τη διάλυση της ΕΣΣΔ και ξεκίνησε τους πολέμους σε Τσετσενία, Γεωργία, Αρμενία, Ουκρανία για να αναβιώσει το Σοβιέτ. Για αυτό εξάλλου τα άρματα έχουν τη σημαία της ΕΣΣΔ. Τα περί φόβου δεν τα πιστεύουν ούτε οι ίδιοι οι Ρώσοι. Αυτό που προκάλεσε και πέτυχε ήταν να πάει η Ρωσία 100 χρόνια πίσω και να εκλιπαρεί τώρα για άρση των κυρώσεων και την μη περιθωριοποίηση της. Επίσης πέτυχε τη δυσφήμιση του Ρωσικού στρατού αφού μετά από 37 ημέρες πολέμου οπισθοχωρεί, ψάχνει τη διέξοδο και τον επώδυνο συμβιβασμό.
    Η Ουκρανία κερδίζει εγγυήσεις από μεγάλες δυνάμεις του ΝΑΤΟ (συμπεριλαμβανομένων ΗΠΑ, Μ. Βρετανία, Γαλλία, Καναδάς), ένταξη στην ΕΕ, εθνικές ένοπλες δυνάμεις, ελευθερία, δημοκρατία και εθνική ανεξαρτησία.
    Ο Ζελένσκι έχει κερδίσει τον θαυμασμό όλου του κόσμου και δεν άφησε την Ουκρανία να γίνει κράτος μαριονέτα όπως η Λευκορωσία. Νίκησε τον Πούτιν σε πολιτικό, στρατιωτικό και διπλωματικό πεδίο για αυτό απειλείται με πυρηνικά όπλα.

  5. Αυτά τα έχεις γράψει ξανά με άλλο όνομα, όπως όλα τα τρολ.

    “Για αυτό εξάλλου τα άρματα έχουν τη σημαία της ΕΣΣΔ”

    Μπορείς να μάς δείξεις, ή να δώσεις τον σύνδεσμο ενός ρωσσικού τ/θ με σημαία ΕΣΣΔ;

  6. Φίλε Σαρκ ή όπως αλλιώς σε λενε
    αυτά που λες είναι τελείως σουρεαλιστικά. Εντάξει να υποστηρίζεις την Ουκρανια, μαζί σου, αλλά η περιγραφή των γεγονότων που κάνεις είναι από άλλη διάσταση. Τι εφημερίδα διαβάζεις να διαβάσουμε κι εμείς.:
    (Σε λίγο θα μας πεις ότι ο Πούτιν, εκτός από τον Ζελένσκι παρακάλεσε γονατιστός για ανακωχή κι εσένα τον ίδιο).
    Πάντως νομίζω πως όλοι αυτοί που σκέφτονται σαν και σένα δεν νοιάζονται καθόλου για την μοίρα των Ουκραών. Τους βλέπουν μόνο σαν ένα μέσον για να βλάψουν τον Πουτιν. Να την πατήσει ο Πούτιν και δε πάει να γίνει η Ουκρανία κάρβουνο! Μάλλον έτσι σκέφτεσαι κι εσύγια να λες όλα αυτά τα περίεργα. θέλω να πω ότι το μίσος σου για τον Πούτιν είναι εμφανέστατα αβυσσαλέο, ενώ η αγωνία σου για τον απλό Ουκρανό πολίτη, (και ειδικά αυτόν που δεν έχει πάρει τα όπλα), είναι μηδαμινή.

  7. Better red than dead. Αποτελεί κεντρικό σύνθημα της Ρωσικής προπαγάνδας στην Ουκρανία προκειμένου να κάμψει την ομολογουμένως εκπληκτική ισχυρή αντίσταση των Ουκρανών (λαός, στρατός, κυβέρνηση).
    Επί 38 ημέρες σφυροκοπείται ανελέητα η Ουκρανία και δεν παραδίδεται ούτε συνθηκολογεί.
    Το αφήγημα λέει ότι αφού στο τέλος θα χάσετε τον πόλεμο γιατί δεν παραδίνεστε να σώσετε τις ζωές σας και την καταστροφή της χώρας σας. Οι αλληλέγγυοι ειρηνιστές πλασάρουν το αφήγημα της παράδοσης ως μόνη λύση στον πόλεμο. Κουβέντα για να σταματήσουν οι εισβολείς τις βόμβες στιλέτα και τα πλήγματα κατά των αμάχων. Σε αυτούς δείχνουν κατανόηση ενεργειών. Τα φύλλα συκής δεν αρκούν για να καλύψουν τις κρυφές επιθυμίες.
    Ο χρήσιμος ηλίθιος έχει πετύχει την αντίσταση επί 38 ημέρες, ενώ σε λίγο ξεκινά η β’ φάση του πολέμου και όποιος αντέξει θα είναι ο νικητής. Το ηθικό των Ουκρανών (θέληση για αντίσταση) είναι υψηλό ενώ των Ρώσων χαμηλό, για αυτό τρελάθηκε το αφεντικό και θέλει επί πίνακι τον χρήσιμο ηλίθιο. Η ειδική επιχείρηση αποδόμησης του βρίσκεται σε εξέλιξη, αλλά μάλλον αποτυγχάνει.
    Οι Ουκρανοί έχουν διαλέξει. Better dead than red. Και αφού αυτοί έτσι αποφάσισαν για τις ζωές τους και την πατρίδα τους, ας γίνει τουλάχιστον σεβαστή η επιθυμία του “θανάτου” τους.

  8. Γιατί όμως, τότε, κύριε Κωνσταντίνε, πρότειναν οι ίδιοι οι Ουκρανοί ουδετερότητα και παραχώρηση της Κριμαίας στην Ρωσία για να πάρουν την ανακωχή; Εμένα μου φαίνεται πως εσύ επείγεσαι να καταλήξουν dead, μπας και πάρουν και τον Πούτιν μαζί τους, παρά οι ίδιοι. Ο Ζελένσκι ζητάει εδώ και τρεις βδομάδες συνάντηση με τον Πούτιν και ο τελευταίος αρνείται. Τι νομίζεις ότι θέλει να του πει στην συνάντηση; Πως “…Κωνσταντίνο ρήμασι πειθόμενοι… θα πεθάνουμε μέχρι τον τελευταίο παρά να παραχωρήσουμε ουδετερότητα και Κριμαία”;
    (Ο Πούτιν προφανώς αρνείται ακόμη γιατί έχει την εντύπωση -που μπορεί να είναι και λάθος-ότι ο χρόνος δουλεύει γι΄αυτόν. Το ότι μπορεί να κάνει λάθος δεν έχει σημασία. Σημασία έχει πως εσείς όλοι που εκφράζετε αυτές τις απόψεις είσαστε βασιλικότεροι του βασιλέως και θέλετε ντε και καλά οι Ουκρανοί να πεθάνουν μέχρι τον τελευταίο για να ικανοποιήσουν τον δικό σας φανατισμό. Και αυτό είναι τρομερό!).

  9. Indeed, it’s amazing and terrible, there are no articles and demonstrations against invasion. If Putin stops bombing and killing innocent people they will survive, and peace will come.Oukranians support their home.

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Διαβάστε ακόμα

Stay Connected

2,900ΥποστηρικτέςΚάντε Like
2,740ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
21,900ΣυνδρομητέςΓίνετε συνδρομητής
- Advertisement -spot_img

Τελευταία Άρθρα