Θανάσιμο κίνδυνο για την Ελλάδα συνεπάγεται το τουρκικό παιχνίδι στο ΝΑΤΟ

Print Friendly, PDF & Email
spot_img
Του Ζαχαρία Μίχα*
(Διευθυντής Μελετών στο Ινστιτούτο Αναλύσεων Ασφάλειας και Άμυνας – ΙΑΑΑ/ISDA)

Κάθε μέρα που περνάει Ελλάδα και Τουρκία έρχονται πιο κοντά σε πολεμική σύρραξη. Η Τουρκία δε διστάζει να δείχνει το πιο απεχθές της πρόσωπο, όχι μόνο απέναντι στην Ελλάδα, αλλά και απέναντι στους συμμάχους της -υποτίθεται- στο ΝΑΤΟ. Μοναδική πολιτική που γνωρίζει να ασκεί είναι των διαρκών εκβιασμών, στηριζόμενη στην υψηλή γεωστρατηγική σημασία του τουρκικού χώρου. Η Ελλάδα έχει περάσει σε αντεπίθεση. Θα πρέπει όμως στρατηγικά να τη συνεχίσει και να την κλιμακώσει, αδιαφορώντας για περιστασιακές, τακτικής φύσεως αλλαγές της εικόνας…

Ανώτεροι αξιωματούχοι από την Τουρκία, τη Γαλλία, τη Γερμανία, το Ηνωμένο Βασίλειο και τις ΗΠΑ, συναντήθηκαν την περασμένη Τρίτη στο Βερολίνο, στο πλαίσιο της προπαρασκευής της Συνόδου Κορυφής (29-30) του ΝΑΤΟ, που θα επιχειρήσει να λύσει το πρόβλημα που έχει δημιουργήσει η Τουρκία μπλοκάροντας την είσοδο Σουηδίας και Φινλανδίας στη Συμμαχία.

Οι πληροφορίες που δημοσίευσε η καθεστωτική «Γενί Σαφάκ» στην Τουρκία, είναι εξόχως αποκαλυπτικές. Η Τουρκία, διά στόματος Ιμπραήμ Καλίν, του εξ απορρήτων του προέδρου Ερντογάν, επί της ουσίας ξεκαθάρισε τον εκβιασμό: Εάν θέλετε να πούμε ναι στις επιθυμίες σας, τότε θα πρέπει να μας ικανοποιήσετε σε ό,τι ζητάμε, κορυφαία θέση εντός των οποίων έχει το Αιγαίο και η ανατολική Μεσόγειος. Πώς αλλιώς να ερμηνευθεί η διαρροή των Τούρκων ότι «συζητήθηκαν» το Αιγαίο και η ανατολική Μεσόγειος σε μια συνάντηση που αφορούσε το ζήτημα της ένταξης Σουηδίας και Φινλανδίας;

 

“MAVI VATAN” ΚΑΙ 25ος ΜΕΣΗΜΒΡΙΝΟΣ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ

 

Η υπόθεση είναι πολύ σοβαρή. Αυτά δεν τα είπε ο Ιμπραήμ Καλίν σε κάποια συνάθροιση ακαδημαϊκής φύσεως για τις… γεωπολιτικές εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή. Παρόντες ήταν ο σύμβουλος εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ, Τζέικ Σάλιβαν, ο εκπρόσωπος του Γερμανού καγκελάριου σε θέματα εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας, Γενς Πλότνερ, ο σύμβουλος εθνικής ασφάλειας του Ηνωμένου Βασιλείου Στίβεν Λάβγκροβ και ο γενικός διευθυντής πολιτικών υποθέσεων και ασφάλειας στο γαλλικό υπουργείο Ευρώπης και Εξωτερικών, Φιλίπ Ερέρα.

Αυτή τη συνάντηση αξιοποίησε η Τουρκία για να δηλώσει ότι δεν θα κάνει πίσω στο Αιγαίο και στην ανατολική Μεσόγειο. Δηλαδή, επί της ουσίας είπε στους κοινούς μας συμμάχους, ότι στην Τουρκία ανήκει ο έλεγχος του μισού Αιγαίου (25ος μεσημβρινός) και όλη η θάλασσα στην ανατολική Μεσόγειο, με τον τρόπο που την καταγράφει ο χάρτης της «Γαλάζιας Πατρίδας» (Mavi Vatan). Επ’ αυτών δεν πρόκειται να υποχωρήσει.

Η Τουρκία αυτά τα ονομάζει «νόμιμα δικαιώματα». Όταν εγερθεί ένσταση περί της νομιμότητας των ισχυρισμών, αναγορεύει εαυτόν ως αυθεντικό ερμηνευτή του διεθνούς δικαίου, αρνούμενη να κριθεί η θέση της από οποιοδήποτε τρίτο ουδέτερο μέρος. Μια θέση η οποία περιλαμβάνει και τον ισχυρισμό ότι τα νησιά δεν δικαιούνται θαλασσίων ζωνών πέραν χωρικών υδάτων έξι ναυτικών μιλίων. Την εφάρμοσε δε στην πράξη στην περίπτωση του παράνομου Τουρκολιβυκού Μνημονίου, που ενέπλεκε νήσο του μεγέθους της Κρήτης!

ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΚΑΛΟΣ “ΚΑΤΕΥΝΑΣΜΟΣ”…
Παράλληλα, σχεδόν σε καθημερινή βάση, εκτοξεύονται απειλές εναντίον των Ελλήνων ότι θα πεταχτούν στη θάλασσα και «θα πάθουν ό,τι οι πρόγονοί τους», δηλαδή θα σφαχτούν. Με φρασεολογία μάλιστα χειρότερη και από τη ρητορική της ναζιστικής Γερμανίας όταν ανέκυψε το ζήτημα της Σουδητίας, η «διπλωματική διευθέτηση» του οποίου, έμεινε στην ιστορία να χαρακτηρίζει αρνητικά την πολιτική του κατευνασμού.

Αυτή είναι όμως η πολιτική που εφαρμόζει σήμερα η Συμμαχία και μάλιστα σε βάρος μιας χώρας-μέλους, της Ελλάδας, από άλλη χώρα-μέλος της οποίας ανέχεται τις σκανδαλώδεις ιδεολογικές και πρακτικές ομοιότητες με τη ναζιστική Γερμανία (Τουρκία). Κι ας μην είναι πολιτικώς ορθό να αναφέρεται.

Η ελληνική κυβέρνηση και το υπουργείο Εξωτερικών οφείλουν να αντιληφθούν ότι η κατάσταση παρουσιάζει ποιοτική διαφοροποίηση σε σχέση με το παρελθόν. Οφείλουν να αφήσουν κατά μέρος την πολιτικώς ορθή – «πολιτισμένη» αντιμετώπιση τέτοιων συμπεριφορών και να επικεντρωθούν στην εξισορρόπηση της τουρκικής στρατηγικής και τακτικής επί του πεδίου.

Το μήνυμα που πρέπει να αποστέλλεται σταθερά προς τους συμμάχους είναι απλό και σαφές: Με την πολιτική της ανοχής των τουρκικών επεκτατικών βλέψεων εναντίον της συμμάχου Ελλάδας, αργά αλλά σταθερά πλησιάζουμε σε μια πολεμική σύρραξη στην οποία η Ελλάδα δεν θα διστάσει να μπει για να προασπίσει την κυριαρχία και τα κυριαρχικά της δικαιώματα.

Διότι εάν οι χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ αντιμετώπιζαν παρόμοιο πρόβλημα, δεν θα έμπαιναν καν σε συζήτηση με τον επιτιθέμενο, αλλά θα ετοιμάζονταν με κάθε τρόπο να τον αντιμετωπίσουν. Η ακαταλληλότητα του κατευνασμού ενός αντιπάλου που εμφανίζεται να «ασφυκτιά» γεωγραφικά, όπως παλαιότερα ο Χίτλερ, δεν μπορεί να χρησιμοποιείται μόνο στην προσπάθεια αιτιολόγησης της υποστήριξης της Ουκρανίας μετά τη ρωσική εισβολή.

ΕΝΔΟΣΥΜΜΑΧΙΚΟΣ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΟΣ “ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ”
Η ελληνική διπλωματία οφείλει να ενημερώσει και τα πρόσωπα που συμμετείχαν στη σύσκεψη και τις χώρες τους στο ανώτατο επίπεδο, ότι δεν θα πρέπει να ποντάρουν πλέον σε μια κακώς νοούμενη ελληνική «πολιτισμένη συμπεριφορά», δήθεν για να επιχειρηθεί επίλυση του συμμαχικού προβλήματος.

Όταν η Τουρκία επιχειρεί να αξιοποιήσει εκβιαστικά τις νατοϊκές προτεραιότητες για να επεκταθεί σε βάρος συμμάχου, πέραν της ουσίας για την ελληνική ασφάλεια, την οποία υποτίθεται ότι προστατεύει με την παρουσία της στο ΝΑΤΟ, υπάρχει και ζήτημα αρχής για τη Συμμαχία. Αυτό οφείλει να αναδείξει άμεσα η Ελλάδα.

Διότι ο Ιμπραήμ Καλίν, κατά τη διάρκεια της συνάντησης στο Βερολίνο και σύμφωνα με την ενημέρωση της τουρκικής προεδρίας, τόνισε… «τη σημασίας της αλληλεγγύης της συμμαχίας». Το τουρκικό αίτημα αφορά όμως την επίδειξη αλληλεγγύης σε βάρος συμμάχου κράτους. Το ΝΑΤΟ οφείλει να λάβει ξεκάθαρη θέση. Η βλακώδης διπλωματία Στόλτενμπεργκ, αντί να ενισχύει τη Συμμαχία την πλήττει, καθώς «κουκουλώνει» τα προβλήματα, δεν τα αντιμετωπίζει.

Τα περί απερίφραστης καταδίκης της τρομοκρατίας που θέτουν οι Τούρκοι είναι απαράδεκτο να ακούγονται παθητικά από το ΝΑΤΟ. Διότι επί της ουσίας ισοδυναμούν με αποδοχή της κατηγορίας υπόθαλψης της τρομοκρατίας από την πλευρά της Συμμαχίας! Κι όταν δεν υπάρχει απάντηση επ’ αυτού, νομιμοποιείται ο ισλαμοφασισμός της Άγκυρας να κατατάσσει συλλήβδην ως τρομοκράτη όποιον επιθυμεί.

Στην ουσία οι Τούρκοι ζητούν από το ΝΑΤΟ να αποδεχθεί τη δική τους λίστα που περιλαμβάνει Κούρδους, Γκιουλενιστές… και την Ελλάδα, επειδή δήθεν φιλοξενεί στρατόπεδα εκπαίδευσης Κούρδων στο Λαύριο και παρέχει άσυλο σε πραξικοπηματίες! Φίλοι και σύμμαχοι οφείλουν να αντιληφθούν ότι ήρθε η ώρα να τεθούν όρια συμπεριφοράς… ακόμα και για την Τουρκία.

Μπορεί πίσω από τις κλειστές πόρτες οι σύμμαχοι να διαβεβαιώνουν την Ελλάδα ότι αντιλαμβάνονται πως τα πραγματικά σύνορα του δυτικού κόσμου βρίσκονται στο Αιγαίο. Αυτό όμως δεν αρκεί, ιδίως όταν το περίφημο «Άρθρο 5» του ΝΑΤΟ ενεργοποιείται μόνο όταν η απειλή κατά της εδαφικής ακεραιότητας κράτους-μέλους προέρχεται από χώρα εκτός της συμμαχίας. Πηγή ανησυχίας οφείλει να είναι και η αιδήμων σιωπή των ΗΠΑ, άρα και του ΝΑΤΟ περί του δικαιώματος η μη της Ελλάδας να προασπίζει νησιά τα οποία ακόμα και ονομαστικά διεκδικεί η Τουρκία

ΤΟΥΡΚΙΚΟΙ ΔΙΚΟΛΑΒΙΣΜΟΙ
Ενδιαφέρον έχει όμως και το ότι ο Ιμπραήμ Καλίν, καταληκτικά, συνδύασε ευφυώς το ότι η Τουρκία «δεν θα συμβιβαστεί όσον αφορά τα νόμιμα δικαιώματά της σε Αιγαίο και Μεσόγειο», με το γενικόλογο ότι «θα συνεχίσει αποφασιστικά τις προσπάθειές της για την εξεύρεση διπλωματικών λύσεων σε περιφερειακές και παγκόσμιες κρίσεις».

Με απλά λόγια λοιπόν: Επειδή οι επίσης «πολιτισμένοι» μας σύμμαχοι παγίως καλούν για την επίλυση των προβλημάτων με διάλογο, εάν δεν αντιδράσουμε θα οδηγηθούμε σε ένα τραπέζι διαπραγματεύσεων. Ποιο θα είναι εκεί το «μενού»; Όσα ζητεί (βλ. απαιτεί) να αρπάξει η Τουρκία από την Ελλάδα, έχοντας μάλιστα ξεκαθαρίσει ότι δεν συμβιβάζεται!

Άρα και τα μισά από όσα ζητά να αποσπούσε με δική μας συναίνεση, θα μας έχει κάνει και χάρη! Κατά συνέπεια, εάν δεν είμαστε επικίνδυνα αφελείς, πρέπει να εντείνουμε την κινητοποίηση προς κάθε πλευρά, επιχειρώντας κατά προτεραιότητα διά του Κογκρέσου στις ΗΠΑ, να πιέσουμε για το θέμα της «αποστρατιωτικοποίησης».

Διότι το «αναμφισβήτητη η ελληνική κυριαρχία» της Ουάσινγκτον, δεν αποκλείει παρασκηνιακή υποστήριξη της Τουρκίας στο θέμα της αποστρατιωτικοποίησης. Κατανοητή η ανάγκη των ΗΠΑ να προσφέρουν κάτι στην Τουρκία για να τη διατηρήσουν σε δυτική τροχιά. Όχι όμως σε βάρος της ελληνικής εθνικής ασφάλειας.

defence-point.gr/

spot_img

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Διαβάστε ακόμα

Stay Connected

2,900ΥποστηρικτέςΚάντε Like
2,752ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
22,400ΣυνδρομητέςΓίνετε συνδρομητής
- Advertisement -spot_img

Τελευταία Άρθρα