του Παντελή Σαββίδη
Έγινε-και γίνεται-πολύς λόγος για την κ. Καρυστιανού, τις εμφανίσεις της και το Κίνημα που εκφράζει.
Στην κυβέρνηση, στα λοιπά κόμματα και στα ΜΜΕ που υποστηρίζουν την κυβέρνηση Μητσοτάκη, υπάρχει μια λανθασμένη εκτίμηση για την εξουδετέρωσή της, η οποία είναι ιστορικά μετέωρη.
Η κ. Καρυστιανού δεν εμφανίσθηκε απο το πουθενά.
Στο πρόσωπό της συνέκλινε ένα σημαντικό, αριθμητικά, ρεύμα της ελληνικής κοινωνίας που , σήμερα, είναι κοινωνικά, οικονομικά και πολιτικά περιθωριοποιημένο.
Αυτό το ρεύμα υπήρχε πριν την Καρυστιανού. Και αυτό το ρεύμα την ώθησε να μπεί στην διαδικασία να το εκφράσει.
Αυτό το ρεύμα δεν επηρεάζεται αν οι δημοσιογράφοι επιχειρούν, επιτυχώς ή μη, να αποδείξουν ότι η Καρυστιανού δεν γνωρίζει όσα και ο κ. Μητσοτάκης και οι άλλοι αρχηγοί αγνοούν.
Αντιθέτως, η κ. Καρυστιανού γνωρίζει καλύτερα απο τον κ. Μητσοτάκη, λόγω ενσυναίσθησης και σεβασμού στην ελληνική ιστορία, πως η παρακαταθήκη του Κεμάλ ήταν η σφαγή των Ελλήνων, οι διώξεις μετά τη δημιουργία τουρκικού κράτους και ο εξοβελισμός τους απο τις πατρογονικές τους εστίες (π.χ. Σεπτεμβριανά).
Αλλά δεν είναι αυτά-μόνο- τα ζητήματα που απασχολούν το ρεύμα που την έφερε στο κέντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης.
Το ρεύμα αυτό-επαναλαμβάνω, αριθμητικά σημαντικό- θα στηρίξει την Καρυστιανού ό,τι και να πει για τις αμβλώσεις και όσο μη πολιτικά ορθώς εγκαλέσει τον κ. Μητσοτάκη να δώσει λόγο στην ελληνική κοινωνία για το περιεχόμενο των συνομιλιών του με τον κ. Ερντογάν.
Η κ. Καρυστιανού ξεκινά την πολιτκή της εμφάνιση απο ένα υψηλό αριθμητικά, κατώφλι. Το ρεύμα.
Την εμφάνισή της είδαν θετικά και άλλα κοινωνικά στρώματα και ιδεολογικοπολιτικές τάσεις που μπορεί να προβληματίστηκαν απο τις αρχικές της δηλώσεις. Αν αυτά τα στρώματα και οι τάσεις θεωρούν πως η παρούσα κυβέρνηση καταστρέφει ό,τι έχει μείνει ως σήμερα όρθιο απο μια κακρόχρονη παρακμιακή πορεία, τότε θα συνειδητοποιήσουν πως δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική λύση, πέραν της Καρυστιανού, για να επέλθει η Αλλαγή.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η Καρυστιανού, ως φυσικό πρόσωπο, ικανοποιεί όλες τις συνθήκες της αναμονής. Σημαίνει ότι το ρεύμα που την στηρίζει είναι το μόνο που μπορεί να επιφέρει μια πολιτική Αλλαγή.
Βγάλτε την Καρυστιανού απο το πολιτικό σκηνικό. Τι μένει;
Γι αυτό μην την πυροβολείτε. Ο θανάσιμος τραυματισμός της θα ενισχύσει τον Μητσοτάκη. Και τότε η ευθύνη για την τραγωδία της χώρας θα είναι μεγάλη.
Υπήρχε, και ίσως ακόμη υπάρχει, και ένα άλλο μέρος της κοινωνίας που αυτοπροσδιορίζεται ως αριστερά. Τα πολιτικά υποκείμενα που το απαρτίζουν και τα κοινωνικά στρώματα που τους ακολουθούν είναι τακτοποιημένα κοινωνικά και οικονομικά και για λόγους ιστορικούς, συναισθματικούς ή όποιους άλλους αυτοπροσδιορίζονται ως αριστερά.
Τα στρώματα αυτά είναι στην καλύτερη περίπτωση συντηρητικά και στην χειρότερα ακραία καιροσκοπικά.
Αυτά δηλώνουν πως εγκαταλείπουν την προσπάθεια. Δεν είναι σίγουρο ότι μετείχαν.
Το μεγάλο πρόβλημα της κ. Καρυστιανού θα είναι με ποιο πολιτικό πλαίσιο θα επιχειρήσει να εκφράσει αυτό το ανομοιογενές ρεύμα που δεν είναι καν Κίνημα.
Έδω οι ευθύνες της είναι ιστορικές.
Το αν θα μπορέσει να ανταποκριθεί θα το δούμε.
Η επόμενη πρόκληση είναι μετεκλογική. Αυτό το ρεύμα αν δεν σταθεί δυνατό να συγκροτηθεί σε Κίνημα με ενοποιητικά πολιτικά και ιδεολογικά χαρακτηριστικά, δεν είναι σίγουρο ότι θα παραμείνει συντεταγμένο. Τον ριζοσπαστισμό του δεν θα τον χάσει γιατί ο ριζοσπαστισμός του προέρχεται απο βαθιά απογοήτευση και περιθωριοποίηση.
Οδηγούμαστε, δηλαδή, νομοτελειακά σε μια κοινωνική σύγκρουση με επικίνδυνα χαρακτηριστικά. Την σύγκρουση αυτή μπορεί να την λειάνει η κ. Καρυστιανού προσωρινά, όσο συσπειρώνεται το ρεύμα γύρω της αλλά για αργότερα πρέπει να συνδράμει και η αστική τάξη της χώρας και η διανόησή της.
Το ρεύμα πρέπει να βρει κοινωνική, οικονομική και πολιτική διέξοδο. Πρέπει να εκτονωθεί η κοινωνική ένταση στην χώρα.
Ο κίνδυνος είναι ορατός και οι γραμμές αυτές διατυπώνονται μετά απο μια ψυχρή ανάλυση σαν και αυτή που έγινε σήμερα στην εκπομπή Ανιχνεύσεις.
Την οποία σας συνιστώ να παρακολουθήσετε.
Δεν είναι δυνατόν να προεξοφλεί κανείς την αποτυχία κάποιου που δεν έχει ποτέ δκιμασθεί και που αγωνίζεται για το ίδιο ακριβώς που κι εκείνος παραπονείται ότι μάς λείπει: ΤΗΝ ΔΙΚΑΟΣΥΝΗ.
Το απόστημα τής διεφθαρμένης μέχρι μυελού οστών πολιτικής νομενκλατούρας πρέπει να σπάσει. Αφού κάποιος αγωνίζεται γι αυτό, ας μην σπεύδομε από μικροκομματικά κίνητρα να τον καταδικάζομε εκ των προτέρων.
Το ”ρεύμα” υπέρ της κ. Καρυστιανού θα επιβεβαιωθεί μόνον εάν και φέτος στις 28 Φεβρουαρίου έχουμε τις περυσινές συγκεντρώσεις ”με το μέγα πλήθος και το μέγα πάθος” , που έδωσαν την ιδέα στην μεν κ. Καρυστιανού να πολιτευθεί , στους δε όλους τους άλλους αντιΜητσοΝεοδημοκράτες να την ”σφιχταγκαλιάσουν ” και τώρα που θα πολιτευθεί ”να την περιμένουν στη γωνία” ΜΕ ΑΓΩΝΙΑ .
Λυπούμαι που προβλέπω πως -επειδή και τίποτε δεν επαναλαμβάνεται – και επειδή με την παραίτηση της από τον Σύλλογο των συγγενών των θυμάτων των Τεμπών δεν θα έχει τον πρώτο λόγο στην εξέδρα ”δεν θα λάμψει το άστρο της” όπως πέρυσι.
Φέτος θα έχουμε μπροστά τα γνωστά ερυθροπράσινα λάβαρα , μαυροφόρες και μαυροχίτωνες και ομιλητές με χωνιά ,όπως σε κάθε αντικυβερνητικό συλλαλητήριο .
Άραγε θα υπάρξει και ”μπλοκ” της κ. Καρυστιανού;;;.
Υ.Γ Παρακολούθησα την σημερινή εκπομπή ”του πρωϊνού καφέ” των Ανιχνεύσεων και οι εκτιμήσεις μου για το ”τόλμημα” της κ. Καρυστιανού σχεδόν ταυτίζονται με τις εκτιμήσεις του επί τιμή πρέσβη κ. Αϋφαντή .
Σε κάθε περίπτωση δεν θα ήθελα μετά από τέτοιο πόνο και υπερέκταση της στα ΜΜΕ να αγωνίζεται στις επόμενες εκλογές να μπει στη Βουλή.
Έχετε τελειώσει…!!!
Αν υπάρχει κάποιος που δεν θέλει την ανεξαρτιτοποίηση τής Δικαιοσύνης από την Εκτελεστική εξουσία (διορισμό δικαστικών από την κυβέρνηση), πρέπει να εξηγήσει και τούς λόγους. Ωσαύτως, πρπέπει να καταργηθεί η ισοβιότητα των δικαστών (δεν μπορεί γερο-ξεκούτηδες να απονέμουν δικαιοδύνη) και φυσικά να επαναξετεσθεί και καθοριστεί η βουλευτική ασυλία. Για το άρθρο 86 τού Συντάγματος τα έχομε κατ’ επανάληψη πει. Αν θέλομε να έχομε κράτος σοβαρό, πρέπει (και) τα έχοντα σχέση με την απονομή τής Δικαιοσύνης ν’ αλλάξουν.
Τα Συντάγματα ψηφίζονται και αναθεωρούνται -σε όλα τα κράτη -από την Βουλή των αντιπροσώπων, που ψηφίζονται ανά 4ετία -το πολύ-, οπότε ό,τι και να θέλουν και να γράφουν οι ανευθυνουπεύθυνοι δημοσιογράφοι και πολίτες -είναι σαν τις κάργες , που δεν τις ακούει ο Θεός (όπως λέει η παροιμία).
Νομίζουμε -στα σοβαρά- ότι θα προκύψει μετά τις εκλογές του 2027 πλειοψηφία για ”επαναστατικές”΄ τροποποιήσεις του Συντάγματος ;;;. Όσοι το πιστεύουν μετεωρίζονται .
Το 1985 αι το 2001 είναι καθοριστικά για την παγίωση των πολιτικών απόψεων και των κυβερνητικών , που ζούμε .
ΟΛΟΙ ΕΙΔΑΜΕ ΤΙΣ ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΙΣΗΓΗΤΟΥ ΤΩΝ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΕΩΝ ΤΟΥ 1985 ΚΑΙ 2001 ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΛΟΓΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΌΥ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ , που θέλει να είναι και στο ”απυρόβλητο”.
Υ.Γ Η προσωπική μου άποψη είναι να επιλέγεται η ηγεσία των Ανωτάτων των Δικαστηρίων από την εκάστοτε κυβέρνηση ,με εισήγηση Επιτροπής από βουλευτές , καθηγητές των Νομικών Σχολών και δικηγόρους παρ’Αρείω Πάγω ΟΛΟΥΣ ΜΕ ΚΛΗΡΩΣΗ και πάντως ΟΧΙ από συνδικαλιστικές εκλογές των δικαστών και Εισαγγελέων .
“Χρωστᾶμε σ’ ὅσους ἦρθαν, πέρασαν, θά ‘ρθουνε, θὰ περάσουν. Κριτὲς θὰ μᾶς δικάσουν οἱ ἀγέννητοι , οἱ νεκροὶ» στίχοι σὰν αὐτὸν τοῦ Κωστῆ Παλαμᾶ καὶ αὐτὲς οἱ φωτογραφίες, αὐτὰ τὰ πρόσωπα ποὺ ἀγωνίσθηκαν ἐνάντια στὸν ναζισμό, ποὺ ἐμφανίσθηκαν τὸ ψυχοσάββατο, πρέπει νὰ μᾶς ξυπνήσουν. Νὰ ξαναβροῦμε τὸ ἦθος, τὶς ἀρχὲς καὶ ἀξίες, τὴν ὀμορφιά, τὴν προστασία τοῦ τόπου, τὴν προστασία τοῦ ἀνθρώπου. Δὲν σβήνεται τὸ παρελθόν, κι ἂν ἐμεῖς τὸ ξεχνᾶμε, μᾶς τὸ θυμίζουν οἱ γονεῖς, τὰ παιδιὰ καὶ τὰ ἐγγόνια μας. Τὰ ἴχνη αὐτοῦ τοῦ λαοῦ καὶ αὐτοῦ τοῦ πολιτισμοῦ, δὲν σβήνουν, εἶναι γραμμένα στὴν πέτρα. Ἕνας μηχανισμός των Ἀντικυθήρων ποὺ ἀποτυπώνει, ἕνας πολιτισμὸς ποὺ ἀποτυπώνει τὸ κάλλος, μόνο νὰ μελετηθοῦν ἀξίζει. Μπορεῖ κάποιος νὰ προσπαθήσει νὰ τοὺς μπλοκάρει, ἀλλὰ εἶναι πιὸ δύσκολο νὰ καταφέρουν νὰ τοὺς μελετήσουν.
Οἱ εὐθύνες εἶναι ὅλων μας, ὅσων καταλαβαίνουν, καὶ εἶναι ἱστορικές.
Όλοι γνωρίζουμε ότι στα μονοκομματικά καθεστώτα ,ιδίως του Ιταλικού Φασισμού , του Γερμανικού Νσζισμού και του Ρωσικού κομμουνισμού δεν συλλαμβάνονται ,κρατούνται και εκτελούνται μόνο αυτοί που αγωνίζονται , αλλά και αυτοί που απλώς πιστεύουν σε άλλες ιδεολογίες και καθεστώτα .
Δεν γνωρίζουμε αν οι 200 που εκτελέσθηκαν από τους Γερμανούς ενήργησαν κατά των κατακτητών ή πίστευαν απλώς μέχρι θανάτου στον κομμουνισμό ή όσοι εκτελέσθηκαν επί κομμουνισμού έδρασαν εναντίον του ή απλώς πίστευαν σε άλλες ιδέες μεταξύ των οποίων και στη Δημοκρατία .
Μετρήσαμε ποτέ πόσους θαμμένος και άταφους Έλληνες δημοκράτες (όχι κομμουνιστές) έχουμε από το 1941-49;;;.
Εν Ελλάδι, οι εισαγγελείς χρειάζονται εξώδικα για να κάνουν την δουλειά των:
Καρυστιανού: Είχε επιδώσει εξώδικο στην Εισαγγελία Λάρισας για την εκταφή
Αν αυτό δεν είναι κατάντημα για ένα κράτος, που θέλει να λέγεται και ευρωπάϊκό (όχι ασφαλώς με την γεωγραφική έννοια), τότε τι είναι;
Άραγε γιατί καθυστέρησαν -κοντά πέντε μήνες- να κάνουν το εξώδικο για την εκταφή και γιατί μόνον αυτοί ι συγγενείς ;;;.
Μήπως για να μη ξεκινήσει η δίκη στις 23 Μαρτίου , κάτι που ”τ’ώπιασε” η γυναίκα προϊσταμένη της Εισαγγελίας Εφετών Λαρίσης και έθεσε προθεσμίες μέχρι τέλους Φεβρουαρίου .
Ας έχουμε εμπιστοσύνη στη Δικαιοσύνη , που έχει και μορφωμένους λειτουργούς και ενεργεί συννόμως , όταν μάλιστα έχουμε διάδικους με διεκδικήσεις μέχρι και πολιτικό όφελος, όπως τώρα η κ. Καρυστιανού.
Τέμπη: Εξώδικο συγγενών κατά της εισαγγελέα Λάρισας – «Κολοβή και σκανδαλώδης εκταφή»
«Μη έχοντας ιερό, ούτε όσιο τολμήσατε να ασελγήσετε στη μνήμη των παιδιών μας» τονίζουν οι γονείς της Μάρθης και της Φραντζέσκας
Το ότι η Δικαιοσύνη στην Ελλάδα δεν είναι ανεξάρτητη και γι’ αυτό μάλλον αναξιόπιστη, είναι γνωστό σε όσους δεν φορούν παρωπίδες. Αλλά να πρέπει να συναλλάσσεται κανείς μαζί της με εξώδικα, πάει πολύ.