Η Γερμανική Ιδεολογία και εμείς

23/11/20 | 3 | 1 | 723 εμφανίσεις

του ΠΑΝΤΕΛΗ ΣΑΒΒΙΔΗ

Λίγο πριν από το θάνατο του Ιλία Πριγκόζιν, η Ένωση Χημικών Βελγίου τίμησε τον μεγάλο επιστήμονα στις Βρυξέλλες. Η γνωριμία μας με τον στενό συνεργάτη του, καθηγητή Γιάννη Αντωνίου, μας έδωσε τη δυνατότητα μιας πρόσκλησης στην εκδήλωση. Μετά το πέρας της καθίσαμε στην Grand Place για έναν καφέ, και στην παρέα ήταν και ένας Γερμανός επιστήμονας. Πάνω στη συζήτηση τον ρώτησα γιατί η Γερμανία δεν αναλαμβάνει πρωτοβουλίες για να εμβαθύνει την Ένωση. Μου απάντησε πως είναι καλύτερα η Γερμανία να μην κάνει τίποτε ακόμη. Καλύτερα να σιωπά. Αυτό την σώζει. Για να είμαι ειλικρινής δεν αντιλήφθηκα, τότε, το νόημα των λέξεων ενός ανθρώπου που θα έζησε και τον πόλεμο.

Με τον καιρό διαπίστωσα πως μάλλον είναι καλύτερα η Γερμανία να μην κάνει τίποτε.

Διότι στο γερμανικό υποσυνείδητο είναι καταγεγραμμένη η γερμανική ιδιαιτερότητα. Η γερμανική εξαίρεση. Η αντίληψη του ξεχωριστού έθνους που δημιούργησε ένα ξεχωριστό κράτος και έχει ιδιαίτερους στόχους και δυνατότητες. Αυτά, σε συνδυασμό με τον γερμανικό παρτικουλαρισμό, την αντίληψη δηλαδή ότι αντί των γενικών αρχών και αντιλήψεων πρέπει να επικρατούν οι ειδικές, επιμέρους ιδέες, αντί της καθολικότητας του ορθού λόγου οι εθνικές ιδιαιτερότητες και οι ικανότητες του νου (η γερμανική υπεροχή με άλλα λόγια), συνιστούν αυτό που θα λέγαμε Γερμανική Ιδεολογία.

Το πρόβλημα με τη γερμανική πολιτική είναι ότι τα βασικά σημεία αναφοράς της τόσο ιστορικά όσο και πολιτισμικά διαπνέονται από το ήθος της γερμανικής εξαίρεσης.

Αυτή η ιδεολογία υποχώρησε μετά τον πόλεμο και καθ’ όλη τη διάρκεια της Δημοκρατίας της Βόννης. Αλλά μετά την ένωση των δύο Γερμανιών και τη μεταφορά της πρωτεύουσας στο Βερολίνο, επανήλθε ως κυρίαρχη.

Αυτή η ιδεολογία, λοιπόν, δεν θεωρεί άλλον ευρωπαϊκό λαό ικανό να κάνει ό,τι μπορούν να πετύχουν ο Γερμανοί. Θεωρεί πως το Παρίσι δεν μπορεί να είναι, όπως κάποτε, πολιτιστική πρωτεύουσα. Πρέπει να γίνει η Γερμανία. Δεν μοιράζεται τίποτε, και αν το κάνει θα το κάνει με το στανιό.

Είναι η ιδεολογία που κυριάρχησε μετά τον Κολ και μας κάνει να αναρωτιόμαστε γιατί η Μέρκελ που τον διαδέχθηκε είναι τόσο διαφορετική. Δεν πρόκειται για διαφορά Μέρκελ-Κολ. Αλλά για την επικράτηση παλιών γερμανικών αντιλήψεων που δεν επέτρεψαν τη δημιουργία μιας ευρωπαϊκής Γερμανίας (όπως με τη Δημοκρατία της Βόννης) αλλά μιας γερμανικής Ευρώπης μετά τη Δημοκρατία του Βερολίνου. Το τραγικό είναι ότι διαμορφώθηκε με αναφορές και στην Αρχαία Ελλάδα.

Δυστυχώς η τάση αυτή, που έχει αναλυθεί από μεγάλους Γερμανούς διανοούμενους (από τον Νίτσε ως τον Χέρντερ, από τον Γιουνγκ ως τον Γκάνταμερ και, βεβαίως, τον Χάιντεγκερ), δεν είναι περιθωριακή ή εθνικιστική και δεν ενδημεί μόνο στην Ακροδεξιά. Απέκτησε στέρεα θεμέλια στη γερμανική κοινωνία μετά την ενοποίηση. Οι πολιτισμικές ορίζουσες της χώρας έχουν μεταβληθεί σημαντικά.

Και ενώ όλοι αναμένουμε γερμανικές πρωτοβουλίες για την συγκρότηση μιας ομοσπονδιακής Ευρώπης, τέτοιες πρωτοβουλίες δεν θα δούμε διότι το πλαίσιο που περιγράφηκε παραπάνω δεν το επιτρέπει.

Πρέπει να αλλάξει κάτι ριζικό στη γερμανική αντίληψη, αλλά αυτή η αλλαγή δεν θα επέλθει.

Αναμφιβόλως, αν επιχειρήσει να κατατάξει κανείς τις αναφορές αυτές στο ιδεολογικό φάσμα είναι μάλλον δεξιές και ακροδεξιές, αλλά για τα δεδομένα της Γερμανίας διατρέχουν οριζόντια το πολιτικό φάσμα. Αν κάποιος θα το αμφισβητούσε θα ήταν μια γερμανική Αριστερά (χωρίς και αυτό να είναι σίγουρο), αλλά και αυτή εξέλιπε.

Σε αυτό το πλαίσιο ο Ερντογάν έχει προνομιακή θέση στην πολιτική της καγκελαρίου. Το ίδιο και οι αντιλήψεις του. Ρήξη της Γερμανίας με την Τουρκία σημαίνει μερική, έστω, αναθεώρηση της γερμανικής ιδεολογίας. Εκτός και αν η ρήξη καλυφθεί από μια φυλετική αντιμετώπιση της Τουρκίας. Αλλά και αυτό είναι επικίνδυνο.

Ίσως σώσει την κατάσταση η διοχέτευση του γερμανικού δυναμισμού στην οικονομία μετά τον πόλεμο. Αλλά και εδώ πλεονεκτεί η Τουρκία. Τα γερμανικά συμφέροντα είναι μεγαλύτερα στη γειτονική χώρα.

Πολύ φοβάμαι πως το μέλλον της Ελλάδας δεν είναι στην Ευρώπη. Αν και θα το ήθελα. Μήπως αυτή η ανάλυση ώθησε τους Βρετανούς να φύγουν από την Ένωση; Πού βασίζονται οι Γάλλοι και αισιοδοξούν;

Category: Κυριο Θεμα, Προτεινόμενα άρθρα

( 3 )

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. 1
    Μαρία Μ. says:

    Συμφωνώ ότι “στο γερμανικό υποσυνείδητο είναι καταγεγραμμένη η γερμανική ιδιαιτερότητα”, άρα δεν αλλάζει η αντίληψή τους.

    Η γερμανική ιδεολογία δεν υπήρξε αντικείμενο ουσιαστικής αμφισβήτησης από τη μαρξιστική ιδεολογία αλλά αντικατάσταση του ρομαντικού σκέλους της με το υλιστικό.
    Επίσης, η αντίθεση ανάμεσα στον οπορτουνιστικό ρεαλισμό της Αγγλίας και τον σοβινιστικό υποκειμενισμό της Γερμανίας, κρύβει το ρόλο γης γερμανικής ιδεολογίας στη νομιμοποίηση του “πολιτισμού” των Βορείων = ιμπεριαλισμός-αποικιοκρατία.
    Όλα όσα επιβάλλουν οι “προσγειωμένοι” Αγγλοαμερικάνοι, τα θεωρητικοποιούν-νομιμοποιούν οι “ανώτεροι” Γερμανοί.

    Η μόνη λύση για την Ελλάδα είναι το να γίνει συνειδητή η αντίθεση Βορείων και Νοτίων και να δημιουργηθεί οπωσδήποτε ένα γερό μπλοκ των Νοτίων.
    Η αναγέννηση της αληθινής Αριστεράς μπορεί να συμβεί μόνον αν γίνει κατανοητό ότι πρόκειται για την πίστη στην Κοινωνία, κάτι ανύπαρκτο για τη Δεξιά που συμπυκνώνει τον ατομικισμό-“φιλελευθερισμό” των Βορείων (= βάρβαρων γερμανικών φύλων)

    • 1.1
      Σ.Α.Ν. says:

      Ποια είναι αυτή η Αριστερά ,που εξ ορισμού (υπάρχει, ιδίως στην επιστήμη, αλλά και στην ζωή κάτι το σταθερό;;;) πιστεύει στην αφηρημένη και μεταλλασσόμενη έννοια Κοινωνία και πότε αυτό -τον Άη πότε- θα το κατανοήσει η Αριστερά , για να δώσει ελπίδα ,που μέχρι τώρα δεν έδωσε ,αλλά αλυσόδεσε όλους τους λαούς, όπου επικράτησε;;;.
      Ακόμη δεν καταλάβαμε- οι νουν έχοντες τουλάχιστον -μετά την εμπειρία και της κατάρρευσης της όποιας Αριστεράς μετά το 1989 – ότι πια ,-σύμφωνα και με τον μοναδικό κοινωνικό παρατηρητή και φιλόσοφο αείμνηστο Παναγιώτη Κονδύλη-, καμιά ”Δεξιά” και καμιά ”Αριστερή” σοφία δεν θα βοηθήσει ,αν οχτώ ,ή, δέκα δισεκατομμύρια ανθρώπων επιδιώκουν μανιωδώς να καταναλώσουν τόσες πρώτες ύλες ,τόση ενέργεια και τόσα αγαθά όσα οι Βορειοαμερικανοί και Ευρωπαίοι και ότι οι άνθρωποι θα αγωνίζονται εφεξής για την επιβίωσή τους, χωρίς τις μέχρι τώρα γνωστές ιδεολογίες ,συντηρητική ,φιλελεύθερη και σοσιαλιστική;;;.

  2. 2
    Σ.Α.Ν. says:

    Είναι ιστορική αλήθεια ότι πάντα η ενωμένη Γερμανία υπερείχε στην Ευρώπη από την εποχή του ΒΙΣΜΑΡΚ ,γιατί με ”Σπαρτιατική νοοτροπία”-αχ αυτή η κλασική Ελλάδα μας ,που εμπνέει- δημιούργησε ένα πειθαρχημένο κράτος , λαό και στρατό ,στα οποία βασίστηκε και κυριάρχησε -εκούσα, ακούσα ,λόγω της συνεχιζόμενης διαλύσεως των άλλων Ευρωπαικών κρατών (να μη ξεχάσουμε τις Συμφωνίες του Μονάχου του 1938 και την Ρίμπεντροπ-Μολότωφ το 1939).
    Κινδύνευσε να διαλυθεί με την Δημοκρατία της Βαιμάρης ,αλλά με τέτοιο υπόβαθρο στον λαό και τον στρατό της υποτάχθηκε πλήρως στον ικανώτατο λαικιστή Δεκανέα του Α΄Παγκοσμίου Πολέμου Αδόλφο Χίτλερ, ο οποίος, εάν δεν έκανε το ολέθριο και απάνθρωπο σφάλμα να εξοντώνει αμάχους -κυρίως τους Εβραίους- θα κατείχε θέση μεγάλου ηγέτη ,δίπλα από τον Γάλλο Ναπολέοντα.
    Ας μη αποφύγουμε να ψέξουμε και τους συνασπισμένους Συμμάχους εναντίον της- εξ Ανατολών και Δυσμών-, οι οποίοι ,μετά την αυτοκτονία του Χίτλερ και την πλήρη παράδοση της Γερμανίας ,συνέχιζαν να ”ισοπεδώνουν” με συνεχείς βομβαρδισμούς τις πόλεις της και να ταπεινώνουν τον λαό της- μόλις προ 75 ετών-,όπως δείχνουν τα ντοκυμανταίρ που συνεχίζουν να μας δείχνουν.
    Και αυτά είναι, που μάλλον κατέγραψε η συλλογική μνήμη των Γερμανών- οριζοντίως και καθέτως -,ιδίως στους πρώην Ανατολικογερμανούς ,οι οποίοι μαζί με το εκδικητικό και απάνθρωπο αίσχος του τείχους του Βερολίνου, -που επέβαλαν οι ”δημοκράτες” Σοβιετικοί -,τους κράτησαν χωριστά και από στενούς συγγενείς επί τέσσερες 10ετίες.
    Και εμείς -όλοι οι άλλοι Ευρωπαίοι -θέλουμε αυτή η Γερμανία, που επεκράτησε παγκοσμίως στην τεχνική και όχι μόνο πρόοδο κατά την μεταπολεμική ειρήνη και αντιστάθηκε σε όλους τους -ισμούς ,να έρθει στο επίπεδο των κρατών των άλλων 26 πια εταίρων της στην Ένωσή μας ,για να ικανοποιήσει την ιδεοληπτική μας -και ανύπαρκτη στην ζωή όλων των εμβίων- ισότητα, ενώ έπρεπε να αρκούμεθα στην εφικτή ισοορροπία .
    Εμείς δε οι Έλληνες ,δεν δικαιολογούμεθα ,γιατί εννοείται ότι διαβάσαμε τον διάλογο Μηλίων και Αθηναίων στον Θουκιδίδη μας.
    ΤΕΛΟΣ ευχή όλων μας να υλοποιηθεί η Ομοσπονδιακή Ευρώπη , η οποία όμως έτσι θα εξελιχθεί σε ανταγωνιστική Αυτοκρατορία έναντι των άλλων γεωπολιτικών παικτών, αλλά – όπως όλες οι Αυτοκρατορίες- για να επιβιώσει θα πρέπει να έχει ισχυρή κεντρική διοίκηση , η οποία θα αναθέτει -χωρίς δημοκρατική υποχρέωση- κρατικές υποθέσεις στα κράτη μέλη της , που σίγουρα δεν θα έχουν ΒΕΤΟ, όπως ,μέχρι τώρα.
    Το ίδιο δεν έκαναν η δική μας του Μεγάλου Αλεξάνδρου ,των Ρωμαίων και των Οθωμανών ,που είχαν διάρκεια και τώρα των Κινέζων και των Ρώσων και από μείωση αυτής της ισχυρής κεντρικής διοίκησης δεν κινδυνεύουν ο ΗΠΑ ,με τις πανίσχυρες 50 Πολιτείες της ;;;.
    Πως να αναλάβει τέτοιες πρωτοβουλίες η σημερινή τόσο δυσφημισμένη παγκοσμίως Γερμανία ,η οποία απ’ότι φαίνεται ”μετράει ” τα πάντα και φυσικά δεν πρόκειται ως τότε να ”λυπηθεί” ούτε την Γαλλία ,ούτε και την Ελλάδα μας-που ας μη ξεχνάμε την ”έδιωχνε ”ο κ.Τσίπρας το πρώτο εξάμηνο του 2015…

  3. 3
    Επισκέπτης says:

    “Πολύ φοβάμαι πως το μέλλον της Ελλάδας δεν είναι στην Ευρώπη. Αν και θα το ήθελα. Μήπως αυτή η ανάλυση ώθησε τους Βρετανούς να φύγουν από την Ένωση; Πού βασίζονται οι Γάλλοι και αισιοδοξούν;”

    Το μέλλον τής Ελλάδας πάντα ήταν και είναι πρωτίστως στην ίδια την Ελλάδα. Επειδή η άρχουσα τάξη ούτε το κατάλαβε αυτό, ούτε την ενδιαφέρει να το καταλάβει, διότι απλούστατα δεν την ενδιαφέρει το μέλλον τής Ελλάδας, ούτε το παρόν φυσικά, η Ελλάδα δεν έχει μέλλον. Ήδη αποτελεί παρελθόν.

    Θα μπορούσε να είχε μέλλον στην Ευρώπη, αν μπορούσε να πείσει να την πάρουν στα σοβαρά και αν η Ευρώπη δεν ήταν γερμανοκρατούμενη.

    Ασφαλώς οι Βρετανοί έφυγαν, διότι δεν ανέχονταν να ζουν σε μία γερμανική Ευρώπη. Όσο για τούς Γάλλους, κάποτε αισιοδοξούσαν, μέχει που κατάντησαν ουρά τής Γερμανίας. Τώρα δεν νομίζω ότι αισιοδοξούν πια, γι αυτό και άρχισαν ν’ αφίστανται τού Βερολίνου.

Back to Top

Leave a Reply

 characters available

 


Το σχόλιο της ημέρας

Ροή Ειδήσεων


Εορτολόγιο

Φωτογραφία της ημέρας