Η αναθεώρηση της στρατηγικής για τη Γενοκτονία

20/5/17 | 5 | 4 | 1,445 εμφανίσεις

του ΠΑΝΤΕΛΗ ΣΑΒΒΙΔΗ.

Το ζήτημα της Γενοκτονίας του ελληνισμού της Ανατολής πρέπει να αποτελέσει πρόταγμα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής σε συνεργασία με τις κρατικές υποστάσεις των άλλων χριστιανικών λαών που υπέστησαν τα ίδια δεινά. Κυρίως τους Αρμένιους, διότι οι Ασσύριοι δεν έχουν κράτος. Αλλά, βεβαίως, και με τη δική τους συμπερίληψη.

Αυτό προϋποθέτει αναθεώρηση της στρατηγικής για την προώθηση της Γενοκτονίας και ανάληψη της ευθύνης διαμόρφωσης των τακτικών κινήσεων από θεσμούς που διακρίνονται για τη σοβαρότητά τους και έχουν μια πολιτειακή διάσταση.

Οι Πόντιοι, κυρίως, αλλά και οι άλλες οντότητες (Μικρασιάτες, Θράκες, Κωνσταντινουπολίτες κτλ.) επέβαλαν το ζήτημα της Γενοκτονίας στην αδρανούσα ελληνική πολιτεία. Και το προώθησαν όσο πιο πολύ μπορούσαν. Από εδώ και πέρα, το θέμα ξεπερνά τις δυνατότητές τους. Πρέπει να μπει στην ατζέντα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής με προσοχή και αναλυτική επιμέλεια. Να εξεταστούν οι διαστάσεις του, να εκτιμηθούν οι δυσκολίες και να αποτιμηθεί η δυνατότητα προώθησής του για πολλούς λόγους:

  • Ο πρώτος είναι ότι οι κοινωνίες σέβονται την ιστορία τους και αποδίδουν τιμή στους προγόνους τους, ιδιαιτέρως αν υπέστησαν τα μαρτύρια των ελληνικών πληθυσμών της Ανατολής. Διαφορετικά δεν διασφαλίζεται η συνέχεια.
  • Ο δεύτερος είναι η διατήρηση εν εγρηγόρσει ελληνικών πληθυσμιακών ομάδων σε μια δύσκολη στιγμή που η τάση είναι η υποχώρηση και η παραίτηση.
  • Ο τρίτος είναι η διεθνής έγκληση της Τουρκίας ως ενός κράτους που διέπραξε Γενοκτονία, και η πίεση να εγκαταλείψει ανάλογες μεθόδους τις οποίες χρησιμοποιεί και σήμερα. Αυτό θα έχει ευεργετικά αποτελέσματα στο σύνολο των λαών της περιοχής, και ενδεχομένως να διαμορφώσει αξιόλογες συνεργασίες.

Οι δυνατότητες που είχε ο καλούμενος «οργανωμένος ποντιακός χώρος» εξαντλήθηκαν εδώ και χρόνια. Θα μπορούσε να περιοριστεί στην αναπαραγωγή της παράδοσης, όπου τα πηγαίνει περίφημα.

Στο μεγάλο ζήτημα, όμως, της προώθησης της Γενοκτονίας, παράγει παθογένειες. Ούτε τη συλλογική γνώση διαθέτει για τη διαχείριση ενός τέτοιου ζητήματος, ούτε και τη δυνατότητα διεθνούς αναφοράς. Θα μπορούσε να συνεπικουρήσει μια καλά οργανωμένη και σοβαρή προσπάθεια που θα αναληφθεί από την ελληνική πολιτεία.

Υπάρχουν δύο σοβαρές αντιρρήσεις σ’ αυτό:

  • Η πρώτη προέρχεται από ομάδα που υπέστη δεινά ως και την πρόσφατη ελληνική ιστορία, και της οποίας ηγείται μια αξιόλογη προσωπικότητα. Η ομάδα αυτή βασίζεται στις δυνατότητες της προσωπικότητας που ηγείται αλλά αυτό δεν μπορεί να συμβαίνει για πάντα. Κάποια στιγμή επέρχεται και το βιολογικό τέλος. Η ομάδα αυτή έχει το σοβαρό επιχείρημα ότι όποτε απευθύνθηκε στο ελληνικό κράτος, συνάντησε την αδράνεια αν όχι την αδιαφορία του. Όταν, φυσικά, αναφερόμαστε στο θέμα, το κάνουμε με την προϋπόθεση ότι η ελληνική πολιτεία θα θελήσει να αναλάβει δράση και θα έχει πειστεί γι αυτό.
  • Η δεύτερη αντίρρηση προέρχεται από τους κρατικώς δρώντες και υποστηρίζει πως η εμπλοκή του ελληνικού κράτους θα δυσχεράνει ακόμη περισσότερο τις ήδη ταραγμένες ελληνοτουρκικές σχέσεις. Η επιφύλαξη αυτή αίρεται με την επισήμανση ότι η ελληνική πολιτεία θα συνεκτιμήσει τα οφέλη και τους κινδύνους από την ανάληψη ενός τέτοιου ρόλου. Κατά μία προσέγγιση, η υιοθέτηση του ζητήματος από την ελληνική εξωτερική πολιτική θα διευκολύνει την επιδιωκόμενη ισορροπία.

Το θέμα είναι πολύ σοβαρό για να ασχολούνται με αυτό άνθρωποι που είτε το γνωρίζουν μερικώς, είτε ξεφεύγει από τις δυνατότητές τους η διαχείριση ζητημάτων διεθνούς εμβέλειας. Μπορεί να κολακεύονται με την ιδέα ότι ασκούν εξωτερική πολιτική, αλλά υπάρχει ο κίνδυνος από τη μια διεθνούς γελοιοποίησης και από την άλλη εμπλοκής της χώρας σε ανεπιθύμητες καταστάσεις.

Ασχολούνται με το θέμα με τρόπο επικίνδυνο που εκθέτει όλους τους Ποντίους και υπονομεύει μια προσπάθεια που λειτουργεί στο συλλογικό ποντιακό υποσυνείδητο και αρχίζει να προσελκύει και άλλες ομάδες του ελληνικού πληθυσμού.

Οι Πόντιοι είναι εκατοντάδες χιλιάδες και δεν εκπροσωπούνται από έναν μικρό αριθμό οργανωμένων ομάδων που ομιλούν –και δρουν– στο όνομα όλου του ποντιακού ελληνισμού. Έχουν οδηγήσει, μάλιστα, τα πράγματα σε μια αντιπαράθεση όχι μόνο μεταξύ τους, αλλά και με τις άλλες πληθυσμιακές ομάδες που υπέστησαν επίσης τη γενοκτόνα μανία των Τούρκων.

Σ’ αυτό το φαινόμενο πρέπει να τεθεί ένα τέλος με τον επαναπροσδιορισμό του στρατηγικού στόχου και της τακτικής. Ως στόχος δεν μπορεί να παραμείνει η αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων, αλλά η αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Ανατολής (και της Θράκης συμπεριλαμβανομένης). Τα ιστορικά στοιχεία υπάρχουν. Η τακτική προσδιορίστηκε με όσα αναφέρθηκαν παραπάνω, χρειάζεται, όμως, αναλυτικότερη μελέτη.

Και η οργάνωση δεν μπορεί να γίνει στη βάση των μέχρι σήμερα συλλόγων και ομοσπονδιών. Χρειάζεται ένας οργανωτικός εκσυγχρονισμός στη βάση της θεωρίας δικτύων και της πολυπλοκότητας.

Η κάθε πληθυσμιακή συσπείρωση θα θεωρείται ως κόμβος η σημασία του οποίου θα προσδιορίζεται από την επιρροή που θα έχει στο δίκτυο. Και όπως είναι γνωστό, στα πολύπλοκα συστήματα τα μέρη αλληλοεπηρεάζονται.

Η Τουρκία με τη συμπεριφορά της περιέρχεται σε διεθνή απαξίωση. Η εικόνα που παρουσιάζει διεθνώς, αποδίδει το πραγματικό της στίγμα ως διεθνούς υποκειμένου και κοινωνικής συμπεριφοράς. Αργά ή γρήγορα η διεθνής κοινότητα θα αντιληφθεί ότι δεν μπορεί να εκβιάζεται από ένα κράτος τρομοκράτη.

Το περιβάλλον είναι κατάλληλο για προσεκτικές κινήσεις. Αλλά οι δυνατότητες των ανθρώπων που διαχειρίζονται την υπόθεση της Γενοκτονίας είναι αναντίστοιχες των διεθνών απαιτήσεων.

Το τραγικό είναι ότι έχουν ελέγξει το χώρο. Και το ερώτημα: θέλουμε να πάμε μπροστά ή να ασχολούμαστε με κάτι;

pontos-news.gr

Category: Κυριο Θεμα, Προτεινόμενα άρθρα

( 5 )

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. 1
    Χρήστος says:

    Ο Χαραλαμπίδης ‘ βγάζει το καπέλο’ στον Ανδρέα Παπανδρέου για την αναγνώριση της γενοκτονίας.
    Τα καλά ν αναγνωρίζονται.
    Κι όχι μόνο αυτό, έβγαλε τον ποντιακό ελληνισμό από τα γκέτο.

    • 1.1
      Επισκέπτης says:

      Σε ποια γκέτο ζούσε ο ποντιακός ελληνισμός;

    • 1.2
      Σ Α Ν says:

      Τον κ. Χαραλαμπιδη ,ομως, τον εδιωξαν απο το μεταΑνδρεικο Πασοκ . Α… και δεν επιβεβαιωνεται ο”χωρατας” οτι ο Χαραλαμπιδης -Μιχαλη τον λενε-”βγαζει το καπελο του στον Ανδρεα Παπανδρεου”,γιατι δεν φορει καπελο και γιατι δεν καπελωνεται ,επειδη ειναι ασυμβιβαστος και αυτοδημιουργητος και καθως φαινεται ”πηρε των ομματιων του ”’ απο τον σημερινο διχασμενο ποντιακο ελληνισμο, που στις 10ετιες του 1980 και 1990, ειχε καβαλησει και το καλαμι, με τους γνωστους ποντιοσυνδικαλισταδες και προεδρους των συλλογων του. Γνωστα πραγματα . Δεν κομιζουμε γλαυκα εις Αθηνας. .

  2. 2
    Ο Λούμπεν says:

    Δυστηχώς κανένας από τους τρεις λόγους οι οποίοι αναφέρθηκαν δεν αποτελεί ικανή συνθήκη για να αποτελέσει η αναγνώριση της γενοκτονίας στοιχείο της επίσημης εξωτερικής πολιτικής. Η εξωτερική πολιτική σοβαρών και ανεξάρτητων κρατών βασίζεται στα αντίστοιχα εθνικά συμφέροντα.

  3. 3
    anixneuseis says:

    Υπάρχουν πράγματα που μπορούν να γίνουν και να ωφελήσουν κ. Λούμπεν και δεν λέγονται. Ούτε δημοσιογραφικά.

    • 3.1
      Ο Λούμπεν says:

      Τότε είναι άστοχο να γράφεται ένα άρθρο χωρίς να μπορεί να αναφερθεί το κυριότερο στοιχείο.

  4. 4
    Χρήστος says:

    Έρθεν κι εστάθεν ο καιρός και τα λαλίας επερίσσεψαν , τα περισάνικα μωρά έντανε κυβερνήτες. 

    Μάνα μ τ αχουλια τουν εχάθανε , κι ερχίνεσαν το λατάρισμα κι αποτσαχάλισαν τη ψης την ευμορφίαν.

    Άβουλοι και αχμάκιδες ακάλεστοι ελάχμαξαν ασόν χορόν κι ενέσπαλαν   τα σα τα ομνήσματα .

    Το τόλμησα.
    Όποιος ξέρει διορθώνει.

  5. 5
    anixneuseis says:

    Για μένα τα επιχειρήματα που αναφέρονται στο κείμενο αρκούν για να συμπεριληφθεί το θέμα στην ατζέντα της εξωτερικής πολιτικής της χώρας. για σας , όχι. Έχουμε διαφορετική άποψη.

Back to Top

Leave a Reply

 characters available

 


Το σχόλιο της ημέρας

    21/1/21 | (1 σχόλια)
    του Max Boot (*) Η πρόκληση - και η ευκαιρία - για τον Τζο Μπάιντεν είναι ότι διαδέχεται τον χειρότερο πρόεδρο στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών. Η θητεία του Ντόναλντ Τραμπ χαρακτηρίστηκε από κολοσσιαία ανικανότητα και αδιαφορία για το δημόσιο ...

Ροή Ειδήσεων


Εορτολόγιο

Φωτογραφία της ημέρας