Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
Η Ελλάδα, αφού βιάστηκε εδώ και πολλά χρόνια να το θάψει, αποφάσισε ξαφνικά να «αναστήσει εκ νεκρών» το «ενιαίο αμυντικό δόγμα». Θα στείλει λέει, δύο φρεγάτες και τέσσερα αεροπλάνα να υπερασπιστούν την Κύπρο.
Το δόγμα όμως φτιάχτηκε για να αμυνθούν Ελλάδα και Κύπρος κατά της τουρκικής απειλής. ‘Όχι για να βοηθήσουν σε απρόκλητες επιθέσεις τρίτων κρατών εναντίον φιλικών προς τον ελληνισμό δυνάμεων.
Φυσικά η φρεγάτα και τα αεροπλάνα δεν μπορούν να αναχαιτίσουν drones και πυραύλους που δεν καταφέρνει να αναχαιτίσει ούτε ο πολυδιαφημισμένος, αλλά αρκετά τρύπιος κατά τα φαινόμενα «Σιδερένιος Θόλος».
Το πιθανότερο είναι ότι οι διοικούντες, για λογαριασμό ΗΠΑ και Ισραήλ, το κράτος μας και τις ένοπλες δυνάμεις του βρήκαν την ευκαιρία να στείλουν ελληνικές δυνάμεις κοντύτερα στο θέατρο του πολέμου, μπας και τις χρειαστεί ο δήθεν «στρατηγικός σύμμαχος», το γενοκτονικό Ισραήλ. Το ίδιο Ισραήλ που ήταν πίσω από το κυπριακό και την εισβολή της Τουρκίας, πίσω από το σχέδιο Ανάν, αν όχι και τα Μνημόνια, ελέγχει και παρακολουθεί τα πάντα και τους πάντες σε Ελλάδα και Κύπρο και τώρα μοιάζει να θέλει να αποικίσει την Κύπρο! Με τέτοιους συμμάχους τι να τους κάνεις τους εχθρούς;
Που άλλωστε θα πάνε τα πλοία και τα αεροπλάνα; Στη ναυτική βάση Φλωράκης που έχει παραχωρηθεί από την Κύπρο σε αμερικανικά και ισραηλινά πλοία και στην αεροπορική βάση Ανδρέας Παπανδρέου που ετοιμάζουν για να δώσουν στους Αμερικανούς! Αποικία έκαναν ξανά το νησί, το πούλησαν οι διοικούντες και τώρα τρέμουν για τις συνέπειες. Γέμισαν την Κύπρο Αμερικανούς, Ισραηλινούς, Βρετανούς και Γάλλους και ξύνουν το άδειο κεφάλι τους να καταλάβουν γιατί έγιναν στόχος.
Οι σιδερένιοι θόλοι και τα ελληνικά πλοία και αεροσκάφη στην Κύπρο μπορούν να την προστατεύσουν όσο και τα ξύλινα τείχη προστάτευσαν την Αθήνα. Αυτό που μπορεί όντως να προστατεύσει την Κύπρο, αυτό που απετέλεσε στο παρελθόν και θα μπορούσε να αποτελέσει και σήμερα τον πραγματικό αμυντικό της θόλο είναι η περήφανη και πολυδιάστατη πολιτική του Μακαρίου, του Λυσσαρίδη και των διαδόχων τους.
Η Κύπρος μπορεί όντως και αποτελεσματικά να προστατευθεί ακολουθώντας το παράδειγμα της Ισπανίας που σώζει κυριολεκτικά την τιμή της Ευρώπης.
Αυτή η πολιτική επέτρεψε στο παρελθόν στη μικρούλα Λευκωσία να βγάλει τα ψηφίσματα στον ΟΗΕ κατοχυρώνοντας την κυριαρχία και την ανεξαρτησία της. Σήμερα με τη στήριξη που παρέχει, μαζί και η Ελλάδα, στον πόλεμο του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία, στις κυρώσεις της ΕΕ κατά του εαυτού της, στη γενοκτονία των Παλαιστινίων και στην κατάργηση όλου του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ και του Διεθνούς Δικαίου, με την υποταγή της στους νέους Χίτλερ της εποχής μας, η Κύπρος, όπως και η Ελλάδα, εξοντώνει όσο ηθικό, διπλωματικό και πολιτικό κεφάλαιο της απομένει και σκάβει η ίδια το λάκκο της.
Η ασφάλεια ενός κράτους είναι πρώτα υπόθεση πολιτικής και μετά υπόθεση τεχνικών μέσων και όπλων. Η Ελλάδα έκανε με ασφάλεια Ολυμπιακούς Αγώνες, όχι γιατί προμηθεύτηκε το πανάκριβο C4I που δεν δούλευε άλλωστε, αλλά λόγω των σχέσεων που είχε με τους Παλαιστινίους και τον αραβικό κόσμο και του τεράστιου πολιτικού και διπλωματικού κεφαλαίου που έκτοτε σκόρπισαν οι διοικούντες στους πέντε ανέμους.
Ουδέν κακόν αμιγές καλού, λένε. Το πλήγμα στο Ακρωτήρι μοιάζει τώρα να ξύπνησε τουλάχιστο τον κυπριακό λαό που πνέει μένεα όπως μαθαίνω εναντίον ΗΠΑ και Ισραήλ. Δυστυχώς βέβαια η Κύπρος, όπως και σχεδόν όλες οι δυτικές χώρες δεν έχουν πολιτικά υποκείμενα να εκφράσουν τη βούληση των λαών τους. ‘Ολοι, στη Δύση, ενίοτε και εκτός αυτής, μοιάζουν τρωτοί και ευάλωτοι σε παγκόσμια κυκλώματα διαφθοράς και εγκλήματος, όπως η αυτοκρατορία του ‘Επστιν, η ίδια που έχει στα δίχτυα της και τον Ντόναλντ Τραμπ.
Πολλοί και διάφοροι στο νησί θυμήθηκαν τώρα ότι δεν έπρεπε να υπάρχουν βρετανικές βάσεις, οι περισσότεροι όμως από δαύτους δεν έκαναν τίποτα στο παρελθόν για να φύγουν.
Αλλά η βάση δεν επλήγη ως βρετανική βάση αλλά γιατί εκεί σταθμεύουν αμερικανικές δυνάμεις όπως άφησε εμμέσως πλην σαφώς να εννοηθεί ένας στρατηγός των «Φρουρών της Επανάστασης»
Όντως δεν έπρεπε να υπάρχουν οι βρετανικές βάσεις. Αλλά μήπως πρέπει να υπάρχουν αμερικανικές δυνάμεις στο νησί ή να δοθεί στις ΗΠΑ η αεροπορική βάση Ανδρέας Παπανδρέου; ‘Ετσι που πάνε οι Κύπριοι ιθύνοντες, θα την ονομάσουν στο τέλος «Χένρι Κίσσινγκερ», αφού τη δική του δουλειά ολοκληρώνουν τώρα.
Δεν θα πρέπει οι πολιτικοί που ορθώς λένε κάτι για τους Βρετανούς, κατ’ ουσίαν για το αποικιακό παρελθόν της Κύπρου, να πούνε κάτι και για το αποικιακό της μέλλον, για τους Αμερικανούς και τους Ισραηλινούς, που έχουν κάνει σχεδόν αποικία τους την Κύπρο; ‘Η μήπως διώχνοντας τους Βρετανούς δεν επιθυμούν παρά να παραδώσουν το νησί τους αμόλυντο, από άλλες ξένες παρουσίες, στο Ισραήλ και τις ΗΠΑ.
Γιατί αν πρέπει κανείς να είναι, και πρέπει να είναι, υπέρ της κατάργησης όλων των υπολειμμάτων της βρετανικής αποικιοκρατίας, γιατί πρέπει να είναι υπέρ της Αμερικανικής, Ισραηλινής και ΝΑΤΟϊκής νεοαποικιοκρατίας;
Για πρώτη φορά στην ιστορία του, εδώ και χιλιάδες χρόνια, το ελληνικό νησί της Κύπρου, όπως το αποκαλούσε ο Ναζίμ Χικμέτ, κινδυνεύει να κοπεί σε μια εβραϊκή και σε μια τουρκική Κύπρο, με τον ελληνικό πληθυσμό να παίρνει σε βάθος χρόνου την άγουσα για μια παγκόσμια Διασπορά, επιβραβεύοντας έτσι τη διορατικότητα του ιδρυτή του Σιωνιστικού Κινήματος Θεόδωρου Χερζλ.
ΥΓ. Είχε γραφτεί αυτό το άρθρο όταν πληροφορούμαστε ότι οι ΗΠΑ ζήτησαν ανάπτυξη αμερικανικών στρατευμάτων στην Κύπρο για … ανθρωπιστική υποστήριξη των κατοίκων. Τα παίρνουν όλα και μας δουλεύουν κι από πάνω.
Στην πραγματικότητα τα αμερικανικά στρατεύματα και τα αντιαεροπορικά που τα συνοδεύουν θα πάνε στην Κύπρο για να αντιακαταστήσουν τις βάσεις των Αμερικανών που επλήγησαν και να καλύψουν το Ισραήλ και θα γίνουν κατ’εξοχήν στόχος των Ιρανών.
Επιπλέον καλό είναι να σταματήσει η κοροϊδία του ελληνικού λαού από τους ηγέτες Ελλάδας και Κύπρου. Και η Ελλάδα και η Κύπρος έχουν βοηθήσει και βοηθούν, δυστυχώς, ποικιλότροπα και παρανόμως τόσο τη γενοκτονία των Παλαιστινίων, ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, όσο και την ωμή και απρόκλητη επίθεση κατά του Ιράν και τώρα του Λιβάνου. Δεν καταλαβαίνουν ότι υποτιμούν τη νοϋμοσύνη μας και γελοιοποιούνται όταν υπόσχονται να μην το … κάνουν στο μέλλον; ‘Οσο για τον κ. Μητσοτάκη που θυμήθηκε τώρα ακόμα και τον «όλο ελληνισμό» δεν ξέρει κανείς αν πρέπει να γελάσει ή να κλάψει!
