Γιατί ο Λάζαρος δεν γέλασε ποτέ ξανά μετά την ανάστασή του

Print Friendly, PDF & Email
spot_img

Τι απέγινε ο 30χρονος φίλος του Ιησού, σύμφωνα με τα ιερά βιβλία

Γιατί ο Λάζαρος δεν γέλασε ποτέ ξανά μετά την ανάστασή του

Ξημερώνει το Σάββατο πριν το Μεγάλο Σάββατο και σύμφωνα με το χριστιανικό εορτολόγιο είναι γνωστό ως Σάββατο του Λαζάρου. Η ημέρα αυτή αναφέρεται σε ένα από τα θαύματα του Χριστού, που περιέχονται στα ιερά κείμενα της Εκκλησίας.

Ο Λάζαρος ο επονομαζόμενος και Δίκαιος ή Τετραήμερος, αρρώστησε βαριά και πέθανε, σε ηλικία μόλις 30 χρονών (Ιωάννου ια’ 1-44).

Κατά την Καινή Διαθήκη, οι αδελφές του ειδοποίησαν τον Ιησού ο οποίος βρισκόταν στη Γαλιλαία ότι ο φίλος του ασθενεί βαρέως.

Στους μαθητές του, σύμφωνα με το dogma.gr, είπε ότι ο φίλος του κοιμήθηκε και ότι θα μεταβεί στη Βηθανία για να τον ξυπνήσει. Όταν έφθασε στη Βηθανία με τους μαθητές του, η Μαρία του παραπονέθηκε ότι αν ερχόταν εγκαίρως δεν θα πέθαινε ο αδελφός της.

Ο Ιησούς δάκρυσε και ζήτησε να τον οδηγήσουν στον τάφο -ένα σπήλαιο φραγμένο με πέτρα βαριά. Παρότι προειδοποιήθηκε ότι, η οσμή θα ήταν ανυπόφορη, περίμενε να ανοίξει η είσοδος του τάφου και υψώνοντας φωνή μεγάλη είπε: «Λάζαρε δεύρο έξω!».

Ο Χριστός ανάστησε τον Λάζαρο τέσσερις ημέρες μετά τον θάνατό του -εξού και ο χαρακτηρισμός «Τετραήμερος».

Γιατί ο Λάζαρος δεν ξαναγέλασε ποτέ μετά την Ανάστασή του

Η λαϊκή παράδοση θέλει τον Λάζαρο σκυθρωπό και αγέλαστο μετά την Ανάστασή του. Μάλιστα, δικαιολογεί τη θλίψη του αυτή στα όσα είχε δει κατά την τετραήμερη παραμονή του στον κόσμο των νεκρών.

Οι ίδιες παραδόσεις αναφέρουν ότι γέλασε μόνο μία φορά, όταν είδε κάποιον να κλέβει ένα πήλινο αγγείο και σχολίασε αποφθεγματικά: «το ένα χώμα κλέβει το άλλο».

Τι απέγινε ο Λάζαρος μετά την Ανάσταση

Όπως ήταν φυσικό, το θαύμα της εγέρσεως του Λαζάρου εξέγειρε τους Ιουδαίους και «εβουλεύσαντο οι αρχιερείς, ίνα και τον Λάζαρον αποκτείνωσιν» (Ιω. ιβ΄ 9-11), καθότι ήταν το ζωντανό τεκμήριο του θαύματος. Ετσι ο Άγιος διωκόμενος από τους Ιουδαίους καταφεύγει στη νήσο Κύπρο, όπου τον συναντούν οι απόστολοι Παύλος και Βαρνάβας και τον χειροτονούν πρώτον επίσκοπο Κιτίου.

Το αρχαίο Κίτιο, η πόλη του φιλοσόφου Ζήνωνος είχε τη μεγάλη τιμή να ευαγγελισθεί το λόγο της Αληθείας όχι από έναν απλό εργάτη του Ευαγγελίου αλλά από ένα προσωπικό φίλο του Κυρίου. Σύμφωνα με τον Άγιο Επιφάνιο επίσκοπο Κωνσταντίας της Κύπρου (367-403), ο δίκαιος Λάζαρος έζησε άλλα τριάντα χρόνια μετά την έγερσή του. «Εν παραδόσεσιν εύρομεν ότι τριάκοντα ετών ήταν τότε ο Λάζαρος ότε εγήγερται, μετά δε το αναστήναι αυτόν άλλα τριάκοντα έζησε, και ούτω πρός Κύριον εξεδήμησε κοιμηθείς».

newsbeast.gr

spot_img

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. Πως η λαική ελληνική παράδοση βλέπει την ανάσταση του Λαζάρου με αυτήν του Λουκά. Δεν την βλέπει αλλά πως ο μύθος ξεχειλίζει στους αδυνάτους. Αυτών που νοιώθουν το εφήμερο. Γεια σου μάγκα Σολομώντα και εβδομήκοντα:

    Άκουσε τι λέγει ο Σολομώντας, που γνώρισε τα παρόντα πράγματα· «έχτισα», λέγει, «για τον εαυτό μου σπίτια, φύτεψα κήπους και παραδείσους, αμπελώνες και πισίνες με νερά, απέκτησα χρυσό και άργυρο, όρισα να μου τραγουδούν τραγουδιστές και τραγουδίστριες, απέκτησα πρόβατα και βόδια» (Εκκλ. 2, 4-8). Πραγματικά κανένας δεν έκαμε τόσο τρυφηλή ζωή, κανένας δεν υπήρξε τόσο ένδοξος, κανένας τόσο σοφός, κανένας τόσο άρχοντας, κανένας δεν είδε τα πράγματα να συμβαίνουν τόσο πολύ όπως τα ήθελε αυτός. Τι λοιπόν; Τίποτε από αυτά δεν ωφελήθηκε· αλλά τι λέγει μετά από όλα αυτά; «Ματαιότης ματαιοτήτων τα πάντα ματαιότης»

    https://www.youtube.com/watch?v=lsdouKjFu0I

    Μια Τρίτη ο μήνας δεκατρείς, φτωχός αλήτης και μπεκρής
    πήρε τον δρόμο ο Λουκάς να πάει στον κάτω κόσμο μπας
    μπας και βρεθεί καμιά γωνιά, που να ‘χει ο μήνας πάντα εννιά

    Ο Χάροντας που καρτερεί στη πόρτα μπρος την παγερή
    σαν πάει να μπει του κράζει μη, πρώτα κατέβαινε δραχμή
    απένταρος ρε συ Λουκά πως πας στον κάτω κόσμο

    Κυρ Χάροντά μου να χαρείς, κλάφτηκε ο γέρος ο μπεκρής
    άσε να μπω να βολευτώ και την δραχμούλα στη χρωστώ

    Στον κάτω Κόσμο ρε Λουκά πεθάνανε τα δανεικά

    Μια Τρίτη, ποιος να φανταστεί, από τον κόσμο τον σταχτί
    γύρισε πίσω ο Λουκάς στο καπηλειό της γειτονιάς
    να δοκιμάσει άλλη μια που να ‘χει ο μήνας πάντα εννιά…

    Ποιος συνομιλητής μπορεί να διαχωρίσει το θεικό με το λαικό, το απλό με το πολύπλοκο, το Σωκρατικό με τα χρέη πριν το θάνατο και το νεοελληνικό του Ζαμπέτα.

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Διαβάστε ακόμα

Stay Connected

2,900ΥποστηρικτέςΚάντε Like
2,656ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
18,000ΣυνδρομητέςΓίνετε συνδρομητής
- Advertisement -spot_img

Τελευταία Άρθρα