ΑΦΓΑΝΙΣΤΑΝ, ΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΜΕΓΑΛΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ

Print Friendly, PDF & Email
spot_img

της Μαρίας Ν. Παπαδοπούλου*

ΣΗΜΕΙΩΣΗ “Ανιχνεύσεων”: Η δικηγόρος Μαρία Ν. Παπαδοπούλου (@Marilou.Papa)κάνει μια εξαιρετικά εμπεριστατωμένη ανάλυση του τι συμβαίνει- και γιατί- στο Αφγανιστάν καθώς και για το διαφαινόμενο Νέο Μεγάλο Παιχνίδι.. Οι “Ανιχνεύσεις” δημοσιεύουν ολόκληρη, σήμερα και αύριο, την εξαιρετική αυτή ανάλυση διότι θεωρούν ότι θα βοηθήσει τους αναγνώστες τους να αποκτήσουν μια καλά εδραιωμένη άποψη.

Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους …» (Κ.Π.Καβάφης, Περιμένοντας τους Βαρβάρους, Ποιήματα 1897-1933)

Ο κανόνας κι οι νόμοι της φυσικής λένε ότι στον κόσμο αυτό για να κινηθούν, να εξελιχθούν και να μην πέσουν στην αδράνεια τα πράγματα χρειάζονται δύο αντίθετες δυνάμεις ( π.χ. δράση # αντίδραση, ώση # άπωση). Μία μόνον δύναμη δεν φθάνει. Αργά ή γρήγορα θα οδηγηθεί σε τέλμα. Ο ανταγωνισμός είναι αυτός που εξωθεί τα πράγματα προς τα εμπρός και για να υπάρχει, απαιτεί δύο αντίρροπες μεταξύ τους δυνάμεις.

Η αναγκαιότητα αυτή προέκυψε μεγαλύτερη από ποτέ κατά την λήξη του Ψυχρού Πολέμου κι ύστερα από την κατάλυση της ΕΣΣΔ, που έλαβε χώρα επισήμως την 26 Δεκεμβρίου 1991.

Ακόμα κι αν δεν υπήρχε αντίπαλο δέος οι ΗΠΑ όφειλαν να το εφεύρουν. Πόσο συμβολικό αλήθεια, που αυτό βρέθηκε στην αντίπερα όχθη του Ειρηνικού !

*

Ας ελέγξουμε λοιπόν υπό το πρίσμα της παραπάνω διαπίστωσης, τον πολύτιμο και κρίσιμο ρόλο που έπαιξε στην ιστορία του και μέχρι σήμερα το Αφγανιστάν στις εξελίξεις αλλά κι αυτόν που προορίζεται να παίξει μετά τα προσφάτως τεκταινόμενα στην χώρα αυτή …

α. Ισλάμ , τα Σχίσματα του, η Σαρία:

Το ισλάμ πολύ σύντομα από την γέννηση του αποσχίστηκε σε δύο κεντρικά δόγματα τον σουνιτισμό και τον σιϊτισμό. Κι αυτά εν συνεχεία σε άπειρες μικρότερες αιρέσεις ή κινήματα και ρεύματα .

Συγκεκριμένα, όταν πέθανε ο προφήτης Μωάμεθ, στον οποίο δεν αναγνωρίζουν στο ισλάμ καμία άλλη ταυτότητα πέρα από την ανθρώπινη, προέκυψε θέμα διαδοχής του στην ηγεσία. Μια ομάδα , που αργότερα μετεξελίχθηκε στους σιίτες υποστήριξε την κληρονομική διαδοχή και πως πρέπει να τον διαδεχθεί ο Αλί , ο εξάδελφος και γαμπρός του, δηλαδή ο άντρας της κόρης του. Μια άλλη μεγαλύτερη ομάδα υποστήριξε πως έπρεπε να γίνουν εκλογές και να αναδειχθεί με την φώτιση του Αλλάχ ο διάδοχός του. Αυτοί εξελίχθηκαν στους σημερινούς σουνίτες.

Έτσι πολύ σύντομα οι δύο αυτές ομάδες αποσχίστηκαν γιατί όταν οι σουνίτες εξέλεξαν για την ηγεσία του ισλάμ τον Αμπού Μπακρ, που ήταν ακόλουθος του προφήτη, πολύ σύντομα οι σιίτες τον έριξαν για να ανεβάσουν τον Αλί και το πράγμα οδηγήθηκε σε αιματοχυσία, που κρατάει εδώ κι αιώνες φτάνοντας μέχρι τις μέρες μας.

Στο ισλάμ πιστεύουν ότι. στον Μωάμεθ εμφανίστηκε ο Αρχάγγελος Γαβριήλ και του αποκάλυψε τον θεϊκό λόγο. Την αληθινή πίστη από καταβολής κόσμου , από την οποία παρέκκλινε ο άνθρωπος από την εποχή του Αβραάμ και τις αιρετικές θεωρίες του ιουδαϊσμού κι αργότερα του χριστιανισμού.

Τον θείο λόγο που του αποκαλύφθηκε ο προφήτης τον αποστήθισε, γιατί δεν ήξερε να γράφει. Αργότερα ο λόγος αυτός γράφηκε κι έγινε το Κοράνι.

Ο προφήτης όμως ,όσο ζούσε, με βάση την θεία αποκάλυψη , μετακινούμενος από την Μέκκα, όπου του έγινε η αποκάλυψη στην Μεδίνα, πέρα από την μετάδοση του θείου λόγου άσκησε εκεί και πολιτική εξουσία με βάση τον λόγο αυτόν. Για αυτό το ισλάμ έχει εξ’ ορισμού του πολιτικό-θρησκευτικά χαρακτηριστικά .

Το Χαντίθ του αγγέλου Γαβριήλ

Τους κανόνες αυτούς άσκησης πολιτικής εξουσίας από τον προφήτη τους μετέφεραν αρχικά από στόμα σε στόμα οι ακόλουθοί του, δημιουργώντας μια ισλαμική παράδοση, με βάση αυτά που δίδαξε ο προφήτης, αυτά που έπραξε ο προφήτης, αυτά που ενέκρινε ο προφήτης, αυτά που κατέκρινε ο προφήτης, αυτά που απαγόρευσε κλπ. Ολες αυτές οι άπειρες παραδόσεις, που επεκτείνονται πάνω σε κάθε έκφανση του ανθρώπινου βίου, καταγράφηκαν σε τόμους γραπτών συλλογών που αποτελούν την Χαντίθ.

Χαντίθ και Κοράνι, έχουν γίνει έκτοτε αντικείμενο επισταμένης μελέτης διάφορων ουλεμάδων, δηλαδή μορφωμένων ερευνητών νομοδιδασκάλων και φυλάκων της καθαρής πίστης, που λαμβάνουν αρχηγική θέση στην ούμα , δηλαδή στην ισλαμική κοινότητα. Ο καθένας από αυτούς ερμηνεύει με τον δικό του τρόπο με βάση την «σούνα» ,δηλαδή την παράδοση (εξ’ού και σουνιτισμός), αυτό που εννοούσε ο προφήτης, τους κανόνες που πρέπει να εφαρμόζει ένας σωστός πιστός στην καθημερινή του ζωή και σε μια σειρά από εκδηλώσεις που αρχίζουν από τον τρόπο διαπαιδαγώγησης , την θέση και τον προορισμό των φύλων (άνδρα-γυναίκα) στην κοινωνία, τον γάμο, το διαζύγιο, την αγορά γης , τον τρόπο εμπορίου, τους τρόπους οικονομικών συναλλαγών , δανεισμού, υποθηκών, κανόνων ένδυσης, συμπεριφοράς, προσευχής , κληρονομικής διαδοχής, σύναψης συμφωνιών, δημιουργίας κτιρίων κλπ , γενικώς ό,τι μπορεί να φανταστεί κανείς και συνιστούν τον ισλαμικό ιερό τρόπο διαβίωσης και διακυβέρνησης ενός κράτους.

Ο ιερός ισλαμικός νόμος διαβίωσης, ονομάζεται Σαρία.

Η Σαρία διαφέρει και δεν είναι ίδια μεταξύ σουνιτών και σιιτών , οι οποίοι έχουν πάρει εκδιαμέτρου αντίθετες κατευθύνσεις μεταξύ τους , προσδιορίζοντας ακόμα και διαφορετικούς τόπους ως ιερούς και λατρευτικούς, αλλά έχουν οδηγηθεί και σε εκ διαμέτρου αντίθετες μεταξύ τους θρησκευτικές πεποιθήσεις κι εντελώς διαφορετικές μεταξύ τους παραδόσεις, που καθορίζουν τους ιερούς ισλαμικούς νόμους διαβίωσης και διακυβέρνησης του κράτους, που ακολουθούν. Αλλα δηλαδή χαρακτηριστικά παρουσιάζει ένα σουνιτικό σύστημα διαβίωσης και διακυβέρνησης κι εντελώς διαφορετικά ένα σιιτικό. Επι παραδείγματι, οι σουνίτες πιστεύουν ότι κανείς δεν μπορεί να θεωρηθεί στην θέωση, όλοι, ακόμα κι ο προφήτης, είναι άνθρωποι, αντίθετα οι σιίτες πιστεύουν στην ανάσταση των νεκρών . Οι σιίτες αποτελούν την μειονότητα στον ισλαμισμό και διώκονται από την πλειονότητα των σουνιτών, που δεν τους κατατάσσουν καν στην ισλαμική πίστη. Η μεγαλύτερη συγκέντρωση σιιτών βρίσκεται στο Ιράν και στον ανατολικό Ιράκ. Ακόμα, σιίτες βρίσκονται διάσπαρτοι μέσα σε πολλές ισλαμικές και μη χώρες ως μεμονωμένες ομάδες ή άτομα. Οι σουνίτες πάλι έχουν αποσχιστεί σε χιλιάδες μικρότερες ομάδες με βάση ποιον ιμάμη θεωρούν ότι ερμήνευσε σωστά την παράδοση, ποιες συλλογές Χαντίθ είναι αξιόπιστες και ποιες ψεύτικες και πρέπει να αγνοηθούν ως προς την Σαρία που διδάσκουν ή κάνοντας αναδρομές στο παρελθόν κι αναζητώντας την περίοδο των ηγεμόνων του ισλάμ που κήρυξαν την καθαρή πίστη, όπως την παρέδωσε στον Μωάμεθ ο Αρχάγγελος Γαβριηλ. Γενικά στις τάξεις των σουνιτών επικρατεί μεγάλη πολυφωνία απόψεων ως προς το είδος της Σαρία που πρέπει να εφαρμοστεί, όπως και σε ζητήματα που αφορούν ποια είναι η καθαρή πίστη και ποιος την δίδαξε , τα οποία τους διχάζουν βαθιά μεταξύ τους, εξωθώντας τους σε αιματηρές συγκρούσεις και διασπώντας τους συνεχώς.

Σε γενικές γραμμές όμως οι Σουνίτες διακρίνονται σε πέντε επιμέρους κλάδους διδαχής του ισλαμικού νόμου, τους Χαναφίτες, τους Μαλικίτες, τους Σαφιίτες , τους Χανμπαλίτες. και τους Ζαχιρίτες

Ένα τελευταίο που θα έπρεπε να παρατηρηθεί είναι πως τόσο οι σουνίτες, όσο και οι σιίτες βλέπουν ως κοινό εχθρό της πίστης τους , τους Σούφι . Οι Σούφι εμφανίζουν αδιαφορία για τους ισλαμικούς κανόνες που πρέπει να τηρεί ένας καθαρός πιστός (πχ 5 φορές την μέρα προσευχή, μία φορά επίσκεψη στην Μέκκα και στους ιερούς τόπους, νηστεία, φιλανθρωπία ) και θεωρούν πως ο αποκλειστικός σκοπός της ύπαρξής τους είναι η ένωση τους με τον Θεό, δηλαδή η θέωση, που την πετυχαίνουν συνήθως μέσω εκστασιακών χορών καθώς κι οι καλές πράξεις. Αναγνωρίζουν ισότιμες τις γυναίκες και την κοινοβιακή ζωή στους τεκέ , δηλαδή στα μοναστήρια, τα οποία τόσο για τους σουνίτες, όσο και για τους σιίτες αποτελούν σκάνδαλο καθώς το ισλάμ δεν αναγνωρίζει την κοινοβιακή ζωή. Η χώρα με τις μεγαλύτερες συγκεντρώσεις πληθυσμών Σούφι , είναι η Τουρκία, αν και ο σουφισμός ξεκίνησε από τους σιϊτες της Περσίας (σημερινό Ιράν).

β. Αφγανιστάν, το νεκροταφείο των αυτοκρατοριών.

Το Αφγανιστάν δεν λέγεται τυχαία “νεκροταφείο αυτοκρατοριών”.

-Μεταξύ 1839-1919 διεξήχθησαν τρεις πόλεμοι ανάμεσα στο Αφγανιστάν και την τότε Μεγάλη Βρετανία, που είχε υπό τον έλεγχο της την τότε Ινδική Υποήπειρο.

Ποιος έχασε τον τελικό πόλεμο? Μα φυσικά η Βρετανία ! Κι αυτή ήταν η αιτία που θέριεψε τα μουσουλμανικά κινήματα στις Βρετανικές Ινδίες και την οδήγησε αργά και σταθερά στην τελική έξοδο της από την Ινδική Υποήπειρο, η οποία υπήρξε κι η αιτία της δημιουργίας το 1947 μιας σειράς σύγχρονων κρατών , μεταξύ των οποίων η Ινδία και το Πακιστάν.

-Μεταξύ 1979-1989 διεξήχθη ο λεγόμενος κι ως αφγανο-σοβιετικός πόλεμος ή αλλιώς “το Βιετνάμ της Ρωσίας”.

Το 1979 η Ρωσία ήταν ΕΣΣΔ και το Τατζικιστάν, το Ουζμπεκιστάν και το Τουρκμενιστάν , δηλαδή όλες οι χώρες που συνορεύουν σήμερα προς Βορρά με το Αφγανιστάν ήταν Σοβιετίες. Η ΕΣΣΔ λοιπόν το 1979 συνόρευε στον νότο της με το Αφγανιστάν. Εκείνη την εποχή ο Ψυχρός Πόλεμος ΗΠΑ – ΕΣΣΔ καλά κρατούσε. Οι Ρώσοι έκαναν τα αδύνατα δυνατά για να ελέγξουν όλους τους δρόμους, που οδηγούσαν από τον Καύκασο προς τον νότο, δηλαδή προς τον Περσικό κόλπο , την Αραβική θάλασσα και τον Ινδικό ωκεανό, οι οποίοι περνούσαν μέσα από την τότε Δημοκρατία του Αφγανιστάν και καθιστούσαν το Αφγανιστάν για τα σχέδια τους εξαιρετικά πολύτιμο. Με τον τρόπο αυτό θα κατάφερναν να περάσουν υπό τον έλεγχο τους όλες τις ζωτικής σημασίας για την Δύση αλυσίδες μεταφοράς αγαθών, ελέγχοντας συγχρόνως όλες πετρελαιοπαραγωγές χώρες, που δέσποζαν στην περιοχή. Έτσι, ξεκίνησαν μια εκστρατεία στην διάρκεια της οποίας έριξαν τον τότε ηγεμόνα του Αφγανιστάν Μοχάμεντ Νταούντ Χαν και πριμοδότησαν με άφθονο χρήμα το Λαϊκό Κομμουνιστικό Κόμμα του Αφγανιστάν, ξεκινώντας μια επαναστατική εξέγερση από την πόλη Χεράτ , που σύντομα κατέληξε στην επιβολή στους Αφγανούς της κομμουνιστικής κυβέρνησης του Ταρακί. Όταν ο τελευταίος σκοτώθηκε από τον επόμενο υποψήφιο ηγέτη Χαφιζουλάχ Αμίν, που εντέλει τον διαδέχθηκε στην εξουσία του Αφγανιστάν, επειδή αυτός προέκυψε εξαιρετικά ασταθής και με υπόνοιες φιλοαμερικανισμού, η ΕΣΣΔ ξεκίνησε την επιχείρηση Καταιγίδα-333 και τελικώς σκότωσε τον Αμίν τον οποίο άμεσα αντικατέστησε με τον Μπαμπράκ Καρμάλ, πειθήνιο υποχείριο της, ενώ συγχρόνως, καλού κακού, εισέβαλε με τα στρατεύματα της εντός Αφγανιστάν, προκαλώντας την κατακραυγή όλης της τότε παγκόσμιας κοινής γνώμης.

Η εισβολή αυτή οδήγησε κυριολεκτικά στο ολοκαύτωμα της ΕΣΣΔ. Έως τον Φεβρουάριο του 1989 είχαν σκοτωθεί 15.000 Ρώσοι στρατιώτες, είχαν αναλωθεί τεράστια σοβιετικά κεφάλαια κι όσοι γύρισαν πίσω ζωντανοί είχαν πλέον εθιστεί στο όπιο και στο αλκοόλ στα οποία είχαν οδηγηθεί για να ανταπεξέλθουν στην φρίκη του πολέμου. Ενός αντάρτικου πολέμου που ξεκίνησε από τους αντιφρονούντες Αφγανούς , τους πιστούς του ισλάμ, που συσπειρώθηκαν καθώς δεν καλόβλεπαν την εισβολή των άθεων (=καφίρ, -από όπου και η λέξη κάφρος) Ρώσων στην χώρα τους και τα νέα ήθη που αυτή έφερνε μαζί της.

Και κάπως έτσι, μέσα από την λαϊκή αντίδραση, ξεπήδησε για πρώτη φορά από τις φλόγες αυτού του πολέμου το κίνημα των Μουτζαχεντίν, των μαχητών του Αλλάχ.

Πλήθος φανατικών μαχητών, από γειτονικές ισλαμικές χώρες ( Ιράν, Σαουδική Αραβία, Πακιστάν, Κατάρ, Μπαγκλαντές κλπ), εισέρρεαν αυθόρμητα στο Αφγανιστάν με σκοπό να πολεμήσουν στο πλευρό των ομοθρήσκων τους Αφγανών την τζιχάντ , τον ιερό πόλεμο κατά των απίστων δηλαδή, κάνοντας με την παρουσία τους την ζωή των σοβιετικών κατακτητών εξαιρετικά δύσκολη έως και εφιαλτική. Όλοι τους καθοδηγούνταν προς το Αφγανιστάν από το υποστηρικτικό δίκτυο της Αλ Κάϊντα, που συγκροτήθηκε με στόχο να εξυπηρετήσει τις ανάγκες των καιρών.

Η Αλ Κάϊντα (Al Qa ‘idah) διευθύνονταν και χρηματοδοτούνταν από πλούσιους φανατικούς ισλαμιστές των πέριξ πετρελαιοπαραγωγών μουσουλμανικών κρατών της Μέσης Ανατολής αλλά και της ευρύτερης περιοχής, τύπου Οσάμα Μπιν Λάντεν, που έριχναν αφειδώς τον οβολό τους κι υποστήριζαν παρέχοντας του εκπαίδευση ,καθοδήγηση κι οπλισμό τον κάθε ριζοσπάστη ισλαμιστή. που ως υποψήφιος Μουτζαχεντίν είχε διακαή του πόθο να πολεμήσει στο πλευρά των αδελφών του Αφγανών εναντίον των απίστων.

Ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου, λέει τα ρητό, κι έτσι όλα τα κινήματα αυτά που στρέφονταν εν τη γενέσει τους κατά του αιώνιου αντιπάλου (βλ. ΕΣΣΔ) τα υποστήριξαν ,τα υπέθαλψαν και τα ενίσχυσαν παντοιοτρόπως οι δυτικοί πολιτικοί της εποχής καθώς η ευρύτερη, πετρελαιοπαραγωγός, περιοχή ήταν ζωτικής σημασίας για τα πάσης φύσεως γεωπολιτικά, οικονομικά και γεωστρατηγικά συμφέροντα της τότε Δύσης.

Ο δε πόλεμος αυτός, με χαρακτηριστικά αντάρτικου, έφθειρε σε τέτοιο βαθμό την ΕΣΣΔ ώστε εντέλει όχι μόνον αναγκάστηκε κακήν κακώς να αποχωρήσει από το Αφγανιστάν τον Φεβρουάριο 1989 αλλά οδηγήθηκε εντός ολίγων μηνών μετά την αποχώρησή της αυτή στην ολοκληρωτική της κατάρρευσή!

Η ιστορία λοιπόν έχει κατ’επανάληψη αποδείξει ότι η διαφορά ισχύος, δεν παίζει καθοριστικό ρόλο όταν μια παγκόσμιας εμβέλειας δύναμη έχει να κάνει με το Αφγανιστάν και το πιθανότερό είναι πώς αυτή θα βγει η χαμένη σε μια αντιπαράθεση μαζί του, γιατί το Αφγανιστάν αποτελεί την πιο ιδιότυπη περίπτωση κράτους πάνω σε αυτόν τον πλανήτη.

γ. Εθνοτική σύσταση του Αφγανιστάν

Ίσως για το ιδιότυπο των χαρακτηριστικών του Αφγανιστάν φταίει πως είναι ένα κράτος που το συγκροτούν πολυάριθμες φυλές κι εθνότητες. Αποτελείται από Παστούν, Τατζίκους, Χαζάρους, Ουζμπέκους, Τουρκμάνους, Αϊμάκους, Νουριστανούς, Βαλούχους, Κιργίζιους, Άραβες, Παμίρους, Μπαχουί, Γκουρτζάρ κ.α.

Από τις φυλές αυτές κάποιες είναι μοιρασμένες σε περισσότερα κράτη. Επι παραδείγματι η φυλή των Παστούν που θεωρούνται από τις αρχαιότερες φυλές που κατοικούν στα εδάφη του Αφγανιστάν κι είναι η πολυπληθέστερη, βρίσκεται κυρίως καταμοιρασμένη μεταξύ του Πακιστάν αποτελώντας το 15% του συνολικού πληθυσμού του και του Αφγανιστάν και συνιστά το 42% του συνολικού πληθυσμού του. Δηλαδή, σύμφωνα με σχετική εθνολογική μελέτη που έλαβε χώρα το 2017, περί τα 50εκ πληθυσμού Παστούν ζουν ανάμεσα στα βορειοδυτικά σύνορα του Πακιστάν και στα νοτιοανατολικά σύνορα του Αφγανιστάν σε μια περιοχή που ονομάζεται Παστουνιστάν .

Τα δε εδάφη του Παστουνιστάν κατατμούνται σχεδόν στην μέση, ανάμεσα στο Αφγανιστάν και το Πακιστάν, με την γραμμή Ντουράν που χάραξαν κάποτε οι Βρετανοί. Το δε υπόλοιπο των πληθυσμών Παστούν είτε ζει διάσπαρτό στις υπόλοιπες περιοχές του Αφγανιστάν, είτε ζει στην Ινδία (κυρίως στην βόρεια περιοχή Τζαμού-Κασμίρ) , είτε έχει μεταναστεύσει σε άλλες όμορες χώρες ή κράτη της Μέσης Ανατολής. Η γραμμή Ντουράν φτιάχτηκε αρχικά ως γραμμή με το όνομα Ουαχάν, από τους Βρετανούς τον 19ο αίωνα και προορίζονταν ως μια ουδέτερη ζώνη ώστε να οριοθετηθούν οι περιοχές που ήλεγχαν κάποτε η Μεγάλη Βρετανία και η Τσαρική Ρωσική Αυτοκρατορία. Πήρε το όνομα Ντουράν κατά την έξοδο των Βρετανών από την Ινδική Υποήπειρο και σήμερα πια οριοθετεί τα σύνορα μεταξύ Πακιστάν κι Αφγανιστάν. Στα 1947, που χαράχτηκε ως γραμμή Ντουραν, οι Βρετανοί είχαν ορίσει ότι μετά από 100 χρόνια ολόκληρο το Παστουνιστάν θα ενωνόταν με το Αφγανιστάν κι αυτό εξακολουθεί να αποτελεί την ελπίδα όλων των Παστούν που ζουν στο Αφγανιστάν και στο Πακιστάν. Ωστόσο η προοπτική αυτή της ένωσης αντιμετωπίζει πλέον την σθεναρή άρνηση του Πακιστάν.

Μια άλλη εθνοτική ομάδα που ζουν στο Αφγανιστάν είναι οι Βαλούχοι ή Μπαλούχοι . Το έθνος αυτός βρίσκεται καταμοιρασμένο μεταξύ των δυτικών συνόρων Αφγανιστάν και Πακιστάν και του νοτιοανατολικού τμήματος τους Ιράν.

Οι Ουζμπέκοι και οι Τουρκμένοι του Αφγανιστάν, ζουν στον βορρά της χώρας και στο Νότο των Ουζμπεκιστάν και Τουρκμενιστάν.

Οι Τατζίκοι εγκαταβιούν ως επι τω πλείστον μεταξύ βορειοανατολικού τμήματος Αφγανιστάν και στο Τατζικιστάν, που βρίσκεται βορειοανατολικά του Αφγανιστάν. Οι Τατζίκοι ,δεν συγκαταλέγονται στα αλταϊκά φύλα, δηλαδή στους Τουρκμένους που από το 9ο αιώνα άρχισαν να κατεβαίνουν από τον βορρα στις περιοχές της Κεντρικής Ασίας.

Οι Νουριστανοί κατοικού στο ύψος της κοιλάδας Πασίρι ή Παντσίρ και οι Κιργιζοί ανατολικότερα στα σύνορα του Αφγανιστάν με την Κίνα. Οι Παμίροι στα βουνά Παμίρ.

Οι δε Χαζάροι κι οι Αϊμάκοι κατοικούν στο κεντρικό Αφγανιστάν κοκ.

Η πρωτεύουσα Καμπούλ αποτελείται ως επί τω πλείστον από Τατζικικούς πληθυσμούς , οι μεγάλες πόλεις Τζαλαλαμπάτ και Κανταχάρ από πληθυσμούς Παστούν.

Γενικώς το Αφγανιστάν είναι ένα μωσαϊκό διαφορετικών εθνοτικής ταυτότητας πληθυσμών, που η κάθε μία εθνότητα συγκροτείται από πολυάριθμες μικρότερες φυλές, που τις διοικούν οι κατά τόπους φύλαρχοι. Κοινό χαρακτηριστικό όλων η πίστη στο Ισλάμ , η κτηνοτροφία και η αγροτική καλλιέργεια (κυρίως οπίου). Το δε ισλάμ στην πολιτικο-θρησκευτική του διάσταση και φιλοσοφία δέχεται την συνύπαρξη κάτω από ένα ενιαίο σύστημα θεοκρατικής διακυβέρνησης (χαλιφάτο) πολλών και διαφορετικών λαών που τους ενώνουν οι κοινοί κανόνες διαβίωσης και διακυβέρνησης (Σαρία) του χαλιφάτου που υπαγορεύονται από την κοινή ισλαμική τους πίστη, όπως αυτή αντλείται από το Κοράνι και την Χαντιθ για τα οποία γίνεται αναφορά παρακάτω.

δ. Τρομοκρατικές ομάδες που δραστηριοποιούνται στο Αφγανιστάν.

Κάθε μία, λοιπόν, από τις εθνότητες που ζουν στο Αφγανιστάν, το έχει κρυφό μαράζι και θέλει να ενωθεί σε ένα ενιαίο χαλιφάτο με τους ομοεθνείς της των πέριξ κρατών, διατηρώντας σχέσεις και επαφές με αυτούς και κάνοντας τα πράγματα ακόμα πιο περίπλοκα. Επιπλέον η κάθε μία από τις εν λόγω εθνοτικές ομάδες και οι επιμέρους φυλές που την απαρτίζουν διαθέτουν τους εκπροσώπους τους. που πρόσκεινται στα δύο βασικά δόγματα του ισλάμ ή στις αιρέσεις τους ή στα κινήματά τους ή στα ρεύματά τους. Η πλειοψηφία των κατοίκων του Αφγανιστάν αποτελείται από σουνιτικούς πληθυσμούς, χωρίς όμως να λείπουν κι αντίπαλοι σιϊτικοί πληθυσμοί. Επί παραδείγματι στο κεντρικό Αφγανιστάν κατοικεί η φυλή των Χαζάρων, που στην πλειοψηφία τους είναι σιίτες , ενώ ένα ποσοστό Βαλούχων στον νότο του Αφγανιστάν ακολουθούν επίσης το σιιτκό δόγμα. Οι αναλογίες μεταξύ σουνιτισμού και σιιτισμού στο Αφγανιστάν ακολουθούν τις γενικές ποσοστώσεις του 85% και 15% αντίστοιχα.

Εντωμεταξύ στο Αφγανιστάν δραστηριοποιούντα τέσσερα βασικά σκέλη, εξτρεμιστικών και ριζοσπαστικοποιημένων ισλαμικών οργανώσεων, που όλες τους, σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό, διασπώνται σε ακόμα μικρότερες ομάδες με αποκλίσεις ως προς τις πολιτικο-θρησκευτικές τους θεωρήσεις, όπως ήδη αναφέρθηκε παραπάνω. Πάντως τα κεντρικά σκέλη αυτά είναι όλα σουνιτικά, στρέφονται κατά σιίτων και δεν συμπίπτουν μεταξύ τους στον τρόπο που ερμηνεύουν το Κοράνι κι επιδιώκουν με βάση την Χαντίθ να εφαρμόσουν οι διαφοροι ιδρυτές, ηγέτες τους, μουφτήδες, μουλάδες και λοιποί νομοδιδάσκαλοι τους την Σαρία, δηλαδή τον Ισλαμικό τρόπο διαβίωσης και διακυβέρνησης.

Επειδή οι διάφορες θεωρήσεις κι ερμηνείες τους ως προς τον τρόπο εφαρμογής της Σαρία ανταγωνίζονται η μία την άλλη ως προς την αυστηρότητα ή την σκληρότητα διαχείρισης και διακυβέρνησης του μουσουλμανικού κράτους που οραματίζονται ή ως προς το αντικείμενο έναντι του οποίου επιδιώκουν να στραφούν και στοχοποιούν ως εχθρό κι ως ανασταλτικό παράγοντα επίτευξης των σκοπών τους , πολύ συχνά συγκρούονται μεταξύ τους , ενώ ενίοτε για τις ανάγκες των περιστάσεων κάποιες από τις ομάδες αυτές συνασπίζονται προσωρινά μεταξύ τους και στρέφονται κατά της αντίπαλης ομάδας. Γενικώς πρόκειται για ακραίες, φονταμεταλιστικές κι εξτρεμιστικές ισλαμικές ομάδες στις οποίες επικρατεί η πολυδιάσπαση, αφού η κάθε μία συγκροτείται από πολλές φατρίες, που συχνά μεταπηδούν από την μία ομάδα στην άλλη, ενώ κάθε τρείς και λίγο εμφανίζονται νέοι μουφτήδες, μουλάδες και νομοδιδάσκαλοι, που ερμηνεύουν με διαφορετικό, από τις υπόλοιπες οργανώσεις, τρόπο το Κοράνι και την Χαντίθ και τον χαρακτήρα της Σαρία που πρέπει να εφαρμοστεί και στρέφονται κατά όλων των υπολοίπων τους οποίους τους θεωρούν ως αποστάτες κι αποσχιστές από την ορθή-καθαρή πίστη. Αρκεί να σημειωθεί ότι μέσα σε μία τοπική φυλή ή μέσα στην ίδια οικογένεια τα μέλη τους διαφοροποιούνται ως προς την πολιτικο- θρησκευτική τους θεώρηση των πραγμάτων κατά τρόπο ώστε να ανήκουν σε ετερόκλητες μεταξύ τους εξτρεμιστικές οργανώσεις, φτάνοντας σε σημείο ο ένας να θεωρεί αιρετικό κι εχθρό του τον άλλον. Εν ολίγοις πρόκειται για έναν ατέρμονο ανταγωνισμό μεταξύ τους ποιος θα αποκτήσει τον έλεγχο του κράτους και τι είδους διακυβέρνηση και ισλαμικούς νόμους (σαρία) θα επιβάλλει στους πολίτες του, ποιες θα είναι οι σχέσεις του κράτους αυτού με τον έξω κόσμο, ποιους θα θεωρεί εχθρούς του ή αποστάτες της ορθής πίστης κλπ

Ο κύριος όγκος των εξτρεμιστικών ισλαμικών τζιχαντιστικών οργανώσεων αυτών , ξεπήδησε από τους Μουτζαχεντίν , δηλαδή τους μαχητές του Αλλάχ, για τους οποίους έγινε αναφορά παραπάνω, που δημιουργήθηκαν στα χρόνια της σοβιετικής κατοχής του Αφγανιστάν , μεταξύ 1979 και 1989, ως ένα κίνημα λαϊκής αντίστασης στην κατοχή αυτήν.

Σήμερα πια, παρά την ρευστότητα των πραγμάτων στις τάξεις τους, εάν θέλαμε σε γενικές γραμμές να κατατάξουμε σε κάποιες βασικές κατηγορίες, τις ισλαμικές οργανώσεις αυτές, που βρίσκονται ενεργές εντός Αφγανιστάν. με βάση την χρονική ακολουθία της συγκρότησης τους ,της ανάπτυξης της ενεργού τους δράσης και της εξειδίκευσης των στόχων τους είναι οι παρακάτω

-Η Αλ Κάιντα: Είναι η αρχαιότερη ανάμεσα στις υπόλοιπες. Έχει παγκοσμιοποιημένη δράση κι επιτίθεται κυρίως στα δυτικά κράτη ή προς κράτη που θεωρεί εχθρούς του ισλάμ. Διαθέτει οργανώσεις πέρα από το Αφγανιστάν, στο Ιράκ, στο Πακιστάν, στο Ουζμπεκιστάν, στο Κατάρ, στην Ινδία, στην Συρία, στην Σαουδική Αραβία , στο Μπαχρέϊν, στην Υεμένη, στις χώρες του Μαγκρεμπ, , στην Βοσνία-Ερζεγοβίνη, στην Ρωσία, σε Κουρδικά Τάγματα, στους Ουίγούρους της κινεζικής επαρχίας Σιντζιανγκ κλπ Το όνομά της σημαίνει το «θεμέλιο»-«το ίδρυμα»-«η βάση». Στην πραγματικότητα δεν είναι μία ομοιογενής οργάνωση, αποτελεί ένα δίκτυο , που διευθύνει, κατευθύνει , χρηματοδοτεί κι εκπαιδεύει παρέχοντας τους υλικοτεχνική υποδομή άλλες περιφερειακές εξτρεμιστικές οργανώσεις ή και μεμονωμένους, αυτόνομους «μαχητές», που τους συνδέουν μεταξύ τους οι κοινές αρχές του Ουαμπαχισμού. Ο Ουαμπαχισμός, συνιστά ισλαμική παραλλαγή που επιμένει στην κυριολεκτική ερμηνεία κι εφαρμογή του Κορανίου, υποστηρίζοντας την «αμυντική τζιχάντ», που πιστεύει πως είναι υποχρέωση του κάθε μουσουλμάνου να διεξάγει ιερό πόλεμο (τζιχάντ) εναντίον όλων όσων αντιτίθενται στο Ισλάμ κι ότι ο αρνητής της τζιχάντ είναι προδότης κι αποστάτης. Επιπλέον, η ιδεολογία της οργάνωσης χαρακτηρίζεται από τον πανισλαμισμό, τον έντονο αντιαμερικανισμό, ανντισιωνισμό, αντισινιτισμό, αντικομμουνισμό κι αντισιιτισμό. Ωστόσο , μολονότι σουνιτική οργάνωση, κατά την φιλοσοφία της θεωρεί πως και οι σιίτες πρέπει να προσχωρούν στην τζιχαντ κι ότι σε αυτήν την περίπτωση οι δολοφονίες τους αποτελούν καταδικασταίες πράξεις καθώς είναι αντιπαραγωγικές ως προς την επίτευξη του τελικού στόχου, δηλαδή την εξολόθρευση κάθε εχθρού του ισλάμ και την υποταγή όλου του πλανήτη στην θρησκευτική πίστη του ισλάμ. Κατά τις θεωρήσεις τους κάθε ξένο στοιχείο είναι εν δυνάμει εχθρός τους κι αντιπαλεύει , απλώς και μόνο με την παρουσία του πάνω σε αυτόν τον πλανήτη, τις αρχές και τις αξίες του ισλάμ. Το δίκτυο διευθύνει χαλαρά όλες τις υπόλοιπες οργανώσεις ή κι ολιγάριθμες ομάδες ή και μεμονωμένα άτομα που διοικεί, παρέχοντας τους υποστήριξη, δηλαδή χρηματοδότηση, εκπαίδευση , εξοπλισμό κλπ. Δημιουργήθηκε την δεκαετία του 1980 για να καθοδηγήσει, εκπαιδεύσει, εξοπλίσει τους Μουτζαχεντίν στον πόλεμο τους κατά των σοβιετικών κατακτητών του Αφγανιστάν κι υποστηρίχθηκε τότε στην δράση της από τους δυτικούς.

Το 2001 ανέλαβε την ευθύνη της επίθεσης της 11ης Σεπτεμβρίου στους Δίδυμους Πύργους κι αυτή η επίθεση υπήρξε η φερόμενη ως η αιτία της εισόδου των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στο Αφγανιστάν, με τον ισχυρισμό ότι το κράτος παρείχε άσυλο στα ηγετικά στελέχη της εν λόγω τρομοκρατικής οργάνωσης. Σήμερα η Αλ Κάϊντα, μετά τον θάνατο του ηγέτη της Οσάμα Μπιν Λάντεν , βρίσκεται σε υπολανθάνουσα κατάσταση, θεωρητικώς αποσυντονισμένη στις δράσεις της και κατατμημένη σε διάφορα περιφερειακά κινήματα , ασύνδετα μεταξύ τους, χωρίς όμως αυτό να αποκλείει σε καμία περίπτωση ότι τα μέλη της δεν κρατούν ζωντανούς δεσμούς που επιτρέπουν την ανασυγκρότηση, επανένωση κι επανενεργοποίηση της οργάνωσης, εφόσον βρεθεί γόνιμο έδαφος για τον σκοπό αυτό. Τον περασμένο Ιούνιο το Σ.Α. του ΟΗΕ δημοσίευσε μία έκθεση σύμφωνα με την οποία η Αλ Κάϊντα είναι παρούσα σε τουλάχιστον 15 επαρχίες από τις συνολικά 44 του Αφγανιστάν. Η έκθεση αυτή υποστήριξε ότι το δίκτυο λειτουργεί υπό την προστασία των Ταλιμπάν του Κανταχάρ του Χλεμάντ και στις επαρχίες της περιφέρειας Νιμρούζ, όπου βρίσκονται κι οι ηγέτες της κι ότι η οργάνωση εκλαμβάνει πλέον και θεωρεί το Αφγανιστάν ως «την έδρα του αναμενόμενου χαλιφάτου»..

-Οι Ταλιμπάν: Επιτίθενται συνήθως σε σιΐτες μουσουλμάνους, αλλά και σε ακραιφνώς μουσουλμανικούς πληθυσμούς που ερμηνεύουν το Κοράνι κι επιδιώκουν την εφαρμογή της Σαρία με διαφορετικό τρόπο, άλλοτε πιο μετριοπαθή, άλλοτε πιο ακραίο, από ότι οι ίδιοι.

Συγκροτούνται κυρίως από ισλαμιστές της φυλής Παστούν , που εγκαταβιούν στα εδάφη του Αφγανιστάν και του Πακιστάν. Θεωρητικώς, υποστηρίζουν μια εκδοχή της Σαρία λιγότερο σκληρή από αυτή των Ουαμπαχιστων, γεγονός που πρόσφατα τους επέτρεψε να καλέσουν τις γυναίκες που εργάζονταν στον νοσηλευτικό τομέα να επιστέψουν στις εργασίες τους και να προχωρήσουν σε υποσχέσεις για μεγαλύτερες ελευθερίες από αυτές που έδωσαν όταν είχαν ανέλθει στην εξουσία την περίοδο 1996-2001, με την εφαρμογή σήμερα μίας Σαρία, συγκριτικά επιεικέστερης από ότι παλαιότερα. Τον Ιανουάριο του 2015, δήλωσαν πίστη στον ISIS, αλλά η συνέχεια έδειξε ότι λειτουργούν τις πιο πολλές φορές εντελώς αυτόνομα από την οργάνωση αυτή κι αποκλίνουν σε πολλές από τις θεωρήσεις τους από αυτήν. Ο πόλεμος που διεξάγουν προσιδιάζει σε αντάρτικο. Ιδρυτής τους και πολιτικοθρησκευτικός ηγέτης και καθοδηγητής τους θεωρείται ο Μουλά Μοχάμεντ Ομάρ ο οποίος θεωρείται ότι πέθανε το 2013.

Μουλάς Ομάρ

Οι Ταλιμπάν έλκουν την συγκρότησης τους στην εποχή που ακολούθησε της αποχώρησης της ΕΣΣΔ από το Αφγανιστάν. Η αποχώρηση των σοβιετικών κατακτητών, άφησε μετά το 1989 πίσω της το χάος κι ένα Αφγανιστάν σε εμφυλιοπολεμική κατάσταση, με τους τότε Αφγανούς κυβερνητικούς και τους Μουτζαχεντίν να διεξάγουν, επί τρία περίπου χρόνια, μεταξύ τους επικές συγκρούσεις για το ποιος θα πάρει τον έλεγχο της διακυβέρνησης του κράτους. Αργότερα , μετά την πτώση της κυβέρνησης ο εμφύλιος πόλεμος δεν σταμάτησε αλλά επεκτάθηκε ανάμεσα στις διάφορες φατρίες των Μουτζαχεντίν, για τον μελλοντικό χαρακτήρα που θα είχε το κράτος και το είδος της Σαρία που θα εφάρμοζε. Κι ενώ ο μετασοβιετικός εμφύλιος μαίνονταν στο Αφγανιστάν κι ολόκληρη η περιοχή συμπαρασύρονταν σε μια απίστευτη δίνη αστάθειας κι αναρχίας, στην πόλη Κουέτα της ημιαυτόνομης σήμερα επαρχίας Βαλουχιστάν στο Πακιστάν στις αρχές του 1994 δημιουργήθηκε και ξεκίνησε την πορεία του το κίνημα των “σπουδαστών της ισλαμικής γνώσης”. Δηλαδή, οι Ταλιμπάν, κατά το κοινώς λεγόμενο σήμερα «οι μαθητές» του ισλαμικού νόμου , που με την υποστήριξη της τότε Δύσης και κάποιων δυτικών συμφερόντων πετρελαϊκών εταιρειών, όπως η UNOCAL (θυγατρική σήμερα της CHEVRON) που έκαναν σχέδια διέλευσης αγωγών πετρελαίου από Κασπία μέσω Αφγανιστάν προς τον νότο , αλλά και του τότε Πακιστανού Υπουργού Εξωτερικών και της πανίσχυρης πακιστανικής υπηρεσίας πληροφοριών Inter Service Intelligence (ISI) κατάφεραν να ενώσουν κάτω από μία κοινή πολιτικό-θρησκευτική θεωρία κι εκδοχή της Σαρία, μεγάλο μέρος των αγροτικών πληθυσμών της πόλης Κανταχάρ (από όπου οι αρχικοί ιδρυτές και μαχητές τους καταγόταν) και στην συνέχεια όλες τις επιμέρους ισλαμικές ομάδες μαχητών και τους διάφορους φύλαρχους- πολέμαρχους του Αφγανιστάν ώστε εντέλει εισήλθαν νικητές στην πρωτεύουσα Καμπούλ , διεκδίκησαν και κατέκτησαν την διακυβέρνηση του Αφγανιστάν μεταξύ 1996-2001, επιβάλλοντας τότε, μία εξαιρετικά αυστηρή ερμηνεία της Σαρία, με δημόσιες μαζικές εκτελέσεις, ακρωτηριασμούς, μαστιγώματα και λοιπούς εξευτελισμούς στους παραβάτες.

Πρέπει να σημειωθεί ότι οι αρχηγοί των Ταλιμπάν μετά την εισβολή το 2001 των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν βρήκαν καταφύγιο στο Πακιστάν , όπου και σχημάτισαν την Quetta-Shura, δηλαδή την οργάνωση των αρχηγών τα πόλης Κουέτα (σούρα, κατά κυριολεξία είναι ένα μεγάλο ισλαμικό κείμενο που περιέχει ιερό λόγο και παράδοση). Η Κουέτα Σούρα αποτελείται από 5 αρχηγικά στελέχη, που όλα τους έλκουν την ύπαρξη τους τον πρώτο χρόνο ίδρυσης της οργάνωσης, δηλαδή το 1994. Μετά τον θάνατο του ηγέτη τους Μουλά Μοχάμεντ Ομάρ, ανώτατος αρχηγός τους από το 2016 έγινε ο Χιμπατουλάχ Αχουντζανα , ο οποίος είναι σήμερα 60 χρονών και πολέμησε την δεκαετία του 1980 εναντίον των σοβιετικών ως Μουτζαχεντίν. Κάτω από αυτόν ακολουθεί μια ισχυρή τριαρχία που αποτελείται από τους Αμπντούλ Γκάνι Μπαραντάρ, Μοχάμαντ Γιακούμπ και Σιρατζουντίν Χακάνι , καθώς κι ο εκπρόσωπος τους προς τις ξένες δυνάμεις Αμπτούλ Χακίμ. Ας δούμε ποιοι είναι αυτοί, γιατί ενδέχεται τα ονόματά τους να τα ακούμε πολύ στο μέλλον…

Αμπντούλ Γκάνι Μπαραντάρ

Ο Αμπτούλ Γκάνι Μπαραντάρ ήταν αυτός που διεξήγαγε ως υπεύθυνος του γραφείου και για λογαριασμό της Quetta-Shura στο Κατάρ τις προκαταρκτικές συνομιλίες το 2019 κι υπέγραψε την 29.2.2020 για λογαριασμό της Σούρα Κουέτα την Συμφωνία της Ντόχα, μεταξύ ΗΠΑ και Ταλιμπάν. Είχε συλληφθεί το 2010 από τις Πακιστανικές αρχές την πόλη Καράτσι κι έμεινε για 8 χρόνια στην φυλακή αλλά απελευθερώθηκε με σκοπό να εκπροσωπήσει την Σούρα της Κουέτα, δηλαδή τους φερόμενους ως αρχηγούς όλων των Αφγανών Ταλιμπάν στις συνομιλίες για την υπογραφή της Συμφωνίας της Ντόχα. Σήμερα έχει μεταβεί στο Αφγανιστάν και θεωρείται ότι αυτός θα είναι εκ των βασικών εκπροσώπων της Σούρα της Κούετα στην κυβέρνηση του Αφγανιστάν.

Ο Μοχάμαντ Γιακούμπ είναι ο 30χρονος γιος του ηγέτη- ιδρυτή των Ταλιμπάν Μουλά Μοχάμαντ Ομάρ. Συζητήθηκε να οριστεί αυτός ανώτατος αρχηγός της ομάδας ,αλλά λόγω του νεαρού της ηλικίας και της έλλειψης εμπειρίας το ενδεχόμενο αυτό απορρίφθηκε.. Πιστεύεται ότι σήμερα ζει στο Αφγανιστάν.

Ο Σιρατζουντίν Χακάνι, είναι περίπου 40 χρονών κι είναι ο γιός του ιδρυτή της ομάδας Haqqani. Ο ίδιος θεωρεί τον εαυτό του ως αναπληρωτής του Αχουντζάνα, δηλαδή του αρχηγού των Αφγανών Ταλιμπάν, στο Αφγανιστάν . Το δίκτυο μαχητών που διοικεί είναι το πολυπληθέστερο, ελέγχει τα οικονομικά και τα στρατιωτικά περιουσιακά στοιχεία των Ταλιμπάν στον ύψος της γραμμής Ντουράν ( σύνορα Αφγανιστάν –

Πακιστάν) και τα στελέχη του καυχιούνται ότι αυτοί είναι οι πραγματικοί Ταλιμπάν του Αφγανιστάν. Το δίκτυο του και ο ίδιος διατηρούν άριστες σχέσεις με την κυβέρνηση του Πακιστάν.

Τέλος ο Αμπτνούλ Χακίμ από το Σεπτέμβριο 2020 εκτελεί τα χρέη του Αμπντούλ Γκάνι Μπαραντάρ στο γραφείο της Σούρα της Κουέτα στο Κατάρ κι είναι πλέον αυτός που διεξάγει τις συνομιλίες με τις ΗΠΑ κι άλλες ξένες ηγεσίες ή αποστολές.

Οι Σούρα της Κουέτα έχουν προχωρήσει όλο το προηγούμενο διάστημα, σε μεγάλες και στοχευμένες επενδύσεις ακινήτων στις πόλεις Κουέτα και Περσαβάρ, οι οποίες βρίσκονται στον βορρά κοντά στην γραμμή Ντουράν αλλά και στην παραθαλάσσια πόλη Καράτσι στον νότο του Πακιστάν οι οποίες κατοικούνται αμιγώς από Παστούν. Διατηρούν μέσω του δικτύου Χακανί, ισχυρούς δεσμούς με τις Πακιστανές μυστικές υπηρεσίες, Inter Service Intelligence (ISI) αλλά κανείς πλέον σήμερα δεν μπορεί να διαβεβαιώνει ποιος είναι εξαρτημένος από ποιόν…

Πρόσφατα, στον διεθνή τύπο, ανακοινώθηκαν τα μέλη της κυβέρνησης τους ως ακολούθως:

Αντιθέτως, οι Πακιστανοί Ταλιμπάν (Tachrik -e-Taliban Pakistan) έχουν περάσει, κατά το μεγαλύτερο τμήμα τους, στην επικράτεια του Αφγανιστάν, έπειτα από εκτεταμένες διώξεις τους που ξεκίνησε το 2014 ο Πακιστανικός στρατός. Πολέμησαν στο πλευρό των Αφγανών Ταλιμπάν για την επικράτηση τους και πολλοί από αυτούς σκοτώθηκαν και θεωρούνται μάρτυρες της απελευθέρωσης του Αφγανιστάν από τα ξένα στρατεύματα. Ωστόσο οι Πακιστανοί Ταλιμπάν έχουν ως βασικό σκοπό κι επιδίωξη τους την κατάλυση του Πακιστανικού κράτους, στοχεύοντας, μάλιστα εστιασμένα στην κατοχή και τον έλεγχο των πυρηνικών του, καθώς και στην εκδίωξη κάθε ξένου επικυρίαρχου της χώρας τους, εν προκειμένω της Κίνας. Το τελευταίο διάστημα, οι Πακιστανοί Ταλιμπάν επιτέθηκαν μέσα στην επικράτεια του Πακιστάν επανειλημμένα. Συγκεκριμένα τον περασμένο Απρίλιο διεξήγαγαν τρομοκρατικό χτύπημα στο ξενοδοχείο Serena στην πόλη της Κουέτα του Βαλουχιστάν όπου διέμενε ο Κινέζος Πρέσβης σκοτώνοντας 5 ανθρώπους , ενώ λίγο αργότερα στις 14 Ιουλίου εξαπέλυσαν θανατηφόρα τρομοκρατική επίθεση σε υδροηλεκτρικό έργο κινεζικών συμφερόντων , με συνέπεια τον θάνατο συνολικά 13 ατόμων εκ των οποίων οι 9 Κινέζοι.

Μια άλλη ομάδα Ταλιμπάν που θα άξιζε να γίνει λόγος για αυτήν είναι οι Ταλιμπάν 2.0 ή όπως αποκαλούνται οι ίδιοι «οι Νέοι Ταλιμπάν». Αυτοί προέκυψαν στα χρόνια της παρουσίας των ΗΠΑ και ΝΑΤΟ στην περιοχή και τοποθετούνται σε μια μετριοπαθή πολιτικο-θρησκευτική εκδοχή κι έχουν κερδίσει την έγκριση πολλών δυτικών αξιωματούχων κι αναλυτών, δείχνοντας πρόθυμοι κι ανοιχτοί σε πολιτικές παραχωρήσεις και καινοτομίες , που μετριάζουν τον βαθμό της εξτρεμιστικής τους δράσης και παρέχουν προς το παρόν υποσχέσεις για κάποια κοινωνικά προνόμια που εξασφαλίζουν ένα σχετικό σεβασμό στο δικαίωμα των γυναικών να κινηθούν ελεύθερες χωρίς την παρουσία ανδρών, να μορφωθούν και να εργαστούν. Παρόλα αυτά οι πράξεις τους θα μιλήσουν περισσότερο από τα λόγια τους, αφού δεν υπάρχουν προς το παρόν σοβαρές ενδείξεις ότι πράγματι είναι πρόθυμοι για σημαντικές πολιτικές παραχωρήσεις ή μετριασμό των εξτρεμιστικών τους ιδεολογιών ή για καλύτερη αντιμετώπιση των γυναικών.

-Το Ισλαμικό Κράτος ή ISIS : Επιτίθεται κυρίως στα κράτη της Μέσης Ανατολής και ως επί τω πλείστον σε μουσουλμανικούς πληθυσμούς είτε σιϊτικούς που τους θεωρεί σφοδρούς αντιπάλους, είτε που τους θεωρεί γενικώς, από την ερμηνεία της σαρία που δίνουν, αποστάτες από την «καθαρή πίστη του ισλάμ». Συγκροτήθηκε για πρώτη φορά στο Ιράκ το 1999 από τον Ιορδανό, Αμπού Μουσάμπ αλ Ζαρκάουι (ή Ζαρκάβι) κι επέκτεινε την δράση της ως ακραίως σεχταριστική-σαλαφιστική οργάνωση και στην Συρία. Στην ουσία όμως ενεργοποιήθηκε κι απέσπασε την διεθνή προσοχή το έτος 2014 όταν στο Ιρακ κατέκτησε την Μουσούλη κι επεκτάθηκε στην Ράκα της Συρίας, αλλά και σε άλλες πόλεις κλειδιά της περιοχής μεταξύ των δύο αυτών κρατών, κηρύσσοντας το γνωστό ως παγκόσμιο ισλαμικό χαλιφάτο. Ηγέτης της οργάνωσης, δηλαδή Χαλίφης, θεωρείται ο Αμπού Μπακρ αλ Μπαγκτάντι, τον οποίο οι Ρώσοι υποστήριξαν ότι σκότωσαν το 2017, κάτι που οι ΗΠΑ το αρνούνται Διαθέτουν δομές που ομοιάζουν με αυτές ενός τακτικού στρατού και για την προσέλκυση οπαδών τους έχουν αξιοποιήσει ευρέως τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τα οποία τους βοήθησαν να στρατολογήσουν μαζικά ισλαμιστές μαχητές από δυτικές χώρες, πολλούς από τους οποίους αφού ριζοσπαστικοποίησαν τους έστειλαν πίσω στα κράτη προέλευσής τους να ολοκληρώσουν εκεί πλέον το τρομοκρατικό έργο τους. Οι τελευταίοι ευθύνονται για πολλές θανατηφόρες τρομοκρατικές επιθέσεις που έλαβαν χώρα τα τελευταία χρόνια σε ευρωπαϊκές πόλεις. Το 2019 με διεθνή βοήθεια , οι

Ιρακινές κι οι Συριακές κυβερνητικές δυνάμεις καθώς και Κούρδοι μαχητές κατέλυσαν τα χαλιφάτο του Ισλαμικού Κράτους (ISIS) που είχε καταλάβει μεγάλη έκταση από τα εδάφη τους στις περιοχές της Β.Συρίας και του Δ Ιρακ. Σήμερα τα Ισλαμικό κράτος, μετέφερε κι αναπτύσσει την τρομοκρατική του δράση, με σκοπό την δημιουργία ενός νέου χαλιφάτου στα κράτη της Αφρικής , κυρίως σε Νιγηρία και Μοζαμβίκη και τα αρχηγικά του στελέχη δηλώνουν ότι προς το παρόν δεν θα ανακατευτούν στις εξελίξεις που λαμβάνουν χώρα στο Αφγανιστάν, χωρίς ωστόσο να μπορεί κάποιος να βασιστεί στις δηλώσεις τους.

Ωστόσο , αξίζει να επισημανθεί ότι εκατοντάδες μαχητές του ΕΤΙΜ , δηλαδή της τρομοκρατικής οργάνωσης των Ουϊγούρων που οι ΗΠΑ , έχουν από το 2021 αφαιρέσει από τους καταλόγους των τρομοκρατικών οργανώσεων, έχουν ήδη αρχίσει να συγκεντρώνονται μέσα στο Αφγανιστάν, ύστερα από την διάλυση το 2019 του παγκόσμιου ισλαμικού χαλιφάτου στην Συρία όπου είχαν πολεμήσει στο πλευρό του ISIS.

-Το Ισλαμικό Κράτος -Κ ή ISIS-K:

Είναι ο υπ’ αριθμόν ένα εχθρός των Αφγανών Ταλιμπάν (Σούρα της Κουέτα) τους οποίους χαρακτηρίζουν ως «βρώμικους εθνικιστές», που αντιπαλεύουν την δημιουργία του παγκόσμιου χαλιφάτου. Χτυπά στόχους αδιακρίτως εντός κι εκτός Αφγανιστάν. Προς το παρόν εκτός Αφγανιστάν οι επιθέσεις του εστιάζουν στην επαρχία Βαλουχιστάν του Πακιστάν ,όπου σε συνεργασία με την εκτός νόμου σεκταριστική τρομοκρατική ομάδα Lashkar-e-Jhangvi έχουν επιτεθεί σε σιιτικούς πληθυσμούς, αλλά και στο Μπαγκλαντές Πάντως οι αναλυτές υποστηρίζουν ότι η οργάνωση, αν και εξαιρετικά σκληρή και επικίνδυνη, δεν πρόκειται να επεκτείνει την τρομοκρατική της δράση προς τον δυτικό κόσμο. Είναι το παράρτημα που ξεπήδησε από τον κεντρικό κορμό του !SIS ως θυγατρική του στην περιφέρεια του Αφγανιστάν. Παρόλα αυτά και η οργάνωση αυτή διαφοροποιείται από την κεντρική οργάνωση, αφού η απόκλισή της από τον !SIS είναι ότι δεν στρέφεται μόνον κατά μουσουλμάνων σιϊτων, αλλά θεωρεί ότι πρέπει να εκδιωχθούν όλοι οι ξένοι από τα ισλαμικά εδάφη, εξαπολύοντας την πρόσφατη τρομοκρατική πολύνεκρη επίθεση έξω από το αεροδρόμιου της Καμπούλ (πρωτεύουσας του Αφγανιστάν), όπου προκάλεσε τον θάνατο αδιακρίτως Ταλιμπάν ή πολιτών 170 Αφγανών και 13 Αμερικανών στρατιωτών. Δημιουργήθηκε το 2015 στην περιφέρεια Κχορασάν του Πακιστάν από Πακιστανούς Ταλιμπάν με τους οποίους συναπίστηκαν άκρως σκληρά εξτρεμιστικά στοιχεία , δυσαρεστημένων Αφγανών Ταλιμπάν που αποσπάστηκαν από το κεντρικό σώμα των Αφγανών Ταλιμπάν όταν ο τότε ηγέτης τους της Σούρα της Κούετα, Μουλά Αχτάρ Μοχάμαντ Μανσούρ (που σκοτώθηκε το 2016) απευθυνόμενος στον ηγέτη του NS Αλ Μπαγκντάντι του ζήτησε να σταματήσει να δέχεται αποστάτες του ισλάμ. Επίσης στις τάξεις τους συγκαταλέγονται σουνίτες από το Ιράν. Ο !SIS-K μολονότι έλκει την συγκρότηση του στους Πακιστανούς Ταλιμπάν έχει διαχωριστεί από αυτούς κι ευθύνεται για πλήθος πολύνεκρων τρομοκρατικών επιθέσεων με πιο χαρακτηριστικές την αιματηρή επίθεση σε μαιευτήριο της Καμπούλ όπου σκοτώθηκαν 22 λεχώνες και νεογνά, τον θάνατο το 2017, συνολικά 22 Ταλιμπάν -εμπόρων ναρκωτικών στο νοτιοδυτικό Αφγανιστάν, την δολοφονία τον περασμένο Ιούλιο 2021 εννέα Χαζάρων σιϊτών και την πρόσφατη πολύνεκρη επίθεση έξω από το αεροδρόμιο της Καμπούλ πάνω από 170 νεκρούς Αφγανούς και 13 Αμερικανούς στρατιώτες . Μόνο στους πρώτους τέσσερις μήνες του 2021 οργάνωση είναι υπεύθυνη για 77 τρομοκρατικές επιθέσεις. Το 2018 οι Ταλιμπάν του Αφγανιστάν συγκρούστηκαν με τον !SIS-K εκδιώκοντάς τον από τις ορεινές επαρχίες Ναργκαχβαρ, Κουναν και Τζιβζνταν του νοτιοανατολικού Αφγανιστάν τις οποίες είχαν καταλάβει.

*

Μία ακόμα ομάδα που κατά τις ανησυχίες της Ινδίας αναμένεται να βρει ασφαλές καταφύγιο στα εδάφη του Αφγανιστάν είναι η πακιστανική Lashkar-e -Taliba η οποία υποστηρίζεται από την πακιστανική υπηρεσία πληροφοριών ISI διεξάγοντας τρομοκρατικές επιχειρήσεις στην επαρχία Κασμίρ της Ινδίας, στο τριεθνές μεταξύ Κίνας-Ινδίας- Πακιστάν. Εξαιτίας αυτής της οργάνωσης, αλλά και του σκέλους της Αλ Κάϊντα στην Ινδία , η Ινδική κυβέρνηση πρόσφατα ήρθε σε συνεννοήσεις με το γραφείο στο Κατάρ της Σούρα της Κούετα.

*

Επιπλέον, να σημειωθεί ότι Αφγανοί Ταλιμπάν και Αλ Κάίντα διατηρούν ισχυρούς δεσμούς μεταξύ τους που έλκουν τις ρίζες τους στην μακρινή δεκαετία του 1980 και στην σοβιετική κατοχή και πως έχουν ενωθεί μεταξύ τους με ενδοοικογενειακούς γάμους και σχέσεις, ενώ το δίκτυο Χακανί ήταν αυτό που τους έφερε σε επαφή καθώς τα μέλη του δικτύου της Αλ Κάϊντα είναι άριστοι στην κατασκευή βομβών. Ώστε παρά τις υποσχέσεις των Ταλιμπάν ότι θα αποτρέψουν την δράση της Αλ Κάϊντα τόσο στο εσωτερικό του Αφγανιστάν, όσο και σε τρίτες χώρες , το ενδεχόμενο αυτό ήδη αμφισβητείται.

Αφγανοί Ταλιμπάν και Χακανί , θεωρούν ως θανάσιμους εχθρούς τους τον !SIS-K, δεν συμβαίνει όμως το ίδιο ούτε με τα μέλη της Αλ Κάϊντα, ούτε με τους Πακιστανούς Ταλιμπάν, ούτε με τους ΕΤΙΜ.

*

Τέλος στην κοιλάδα του Παντσίρ δραστηριοποιούνται οι πιο φιλοδυτικοί αντάρτες της ομάδας του Εθνικού Μετώπου Αντίστασης που διοικείται από τον Αχμέντ Σαχ Μασούντ, γιού ενός παλιού αντισοβιετικού Μουτζαχετίν , που πολέμησε στις θρυλικές μάχες του 1980. Αυτοί θεωρούν θανάσιμους εχθρούς τους όλες τις παραπάνω εξτρεμιστικές , σαλαφιστικές, σεχταριστικές και γενικώς φονταμενταλιστικές τρομοκρατικές οργανώσεις που περιγράφηκαν παραπάνω και βρίσκονται πιο κοντά στα δυτικά πρότυπα.

*

Τα παραπάνω, για να πάρουμε μια σχετική εικόνα ότι το Αφγανιστάν σήμερα έχει γίνει πόλος έλξης κι εστία συγκέντρωσης της διεθνούς τρομοκρατίας και πολυάριθμων εξτρεμιστικών ομάδων, αφού όσες ήδη αναφέρθηκαν είναι απλώς οι βασικές.

Η πορεία των σημερινών Ταλιμπάν προς την εξουσία δεν θα είναι στρωμένη με δάφνες .Ο τρόπος που θα εφαρμόσουν την Σαρία , ασκώντας την διακυβέρνηση του Αφγανιστάν ή την εξωτερική του πολιτική , το πιθανότερο είναι να αντιμετωπίσει πολλές και βίαιες αντιδράσεις από τα διάφορα τρομοκρατικά κινήματα των υπολοίπων ώστε εντέλει αυτά θα αποτελούν ανασταλτικό παράγοντα σε όποιου είδους ισλαμική διακυβέρνηση ή διεθνή συμφωνία θέλουν τυχόν να προχωρήσουν οι Αφγανοί Ταλιμπάν της Σούρα Κουέτα, την οποία οι λοιπές εξτρεμιστικές ομάδες που δραστηριοποιούνται εντός της χώρας το πιθανότερο είναι να την θεωρήσουν ως προδοτική και να την υπονομεύσουν εξαπολύοντας βίαιες τρομοκρατικές επιθέσεις ανά πάσα στιγμή , ενσπείροντας μέσω αυτών το χάος και τον τρόμο όχι μόνον εντός του Αφγανιστάν, αλλά και σε όλη την γύρω περιοχή, βάζοντας την σε γενικότερη τροχιά αστάθειας.

Εν ολίγοις το Αφγανιστάν έλκει σε τροχιά γενικότερης αστάθειας όλα τα γειτονικά του κράτη από την Τασκένδη μέχρι το Ισλαμαμπάντ , το Νέο Δελχί και την Τεχεράνη, τα οποία σαν τις ψηφίδες ενός ντόμινο μπορεί να συμπαρασύρουν το ένα μετά το άλλο στην πλήρη αποδιοργάνωση και την αναρχία, γιατί αυτό που ξεχάστηκε ως τώρα να ειπωθεί είναι ότι όλα τα προηγούμενα χρόνια ισλαμιστές μαχητές από τα γύρω κράτη που βρίσκονται βόρεια, ανατολικά , νότια και δυτικά του Αφγανιστάν διέσχιζαν τα σύνορα με το Αφγανιστάν για να συστρατευτούν με τις διάφορες εθνοτικές υποομάδες και τους εκάστοτε τοπικούς πολέμαρχους , που πάλευαν εντός του για την απελευθέρωση του από την δυτική και κάθε ξένη επικυριαρχία, πολλοί εξ αυτών δεν συμμερίζονταν το πολίτευμα ενός εθνικού εμιράτου όπως αυτό που επιδιώκουν οι Αφγανοί Ταλιμπάν και κρυφό τους πόθο είχαν πάντα την δημιουργία ενός απέραντου χαλιφάτου που θα καταλαμβάνει μέσα τους τις περιοχές του Καζακστάν, του Τουρκμενιστάν, του Ουζμπεκιστάν, του Τατζικιστάν, του Κιργιστάν, της επαρχίας Σιγνκγιανκ της Κίνας, του Τζαμού και Κασμίρ της Ινδίας, του Παστουνιστάν κατά το μέρος του που ανήκει στο Πακιστάν και του Βαλουχιιστάν του Πακιστάν και του Ιράν ενώνοντας τες όλες με τον κεντρικό άξονα του «ελεύθερου» πλέον Αφγανιστάν….

ε. Γεωπολιτικό τοπίο και σφαίρες επιρροής πέριξ του Αφγανιστάν.

Όλα τα πέριξ του Αφγανιστάν γειτονικά κράτη, διοικούμενα ως επί τω πλείστον από διεφθαρμένες ηγεσίες, έχουν το ένα μετά το άλλο σταδιακά περιέλθει υπό την γεωπολιτική επιρροή της Κίνας κι αποτελούν σημεία γεωστρατηγικού ενδιαφέροντος για αυτήν. Συγκεκριμένα:

Η Κίνα, μέσω των επενδύσεων κεφαλαίων της BR! (συντομογραφία του «Belt and Road Initiative»), αλλά και μέσω του ελέγχου των ντόπιων πολιτικών ελίτ, καθώς και της αγοράς μεγάλων εκτάσεων γαιών τους και τις ψηφιακής τεχνολογίας παρακολούθησης πολιτών,που έχει ενσπείρει παντού, τα τελευταία δέκα χρόνια έχει εξαρτήσει πλήρως από αυτήν τα κράτη της Κεντρικής Ασίας, Κιργιστάν, Καζακστάν, (που δεν συνορεύουν με το Αφγανιστάν) και τα κράτη Τατζικιστάν, Ουζμπεκιστάν και Τουρκμενιστάν που συνορεύουν με το Αφγανιστάν και νέμεται , φτηνά, τους πλούσιους φυσικούς πόρους τους, δηλαδή τόσο τους υδρογονάνθρακες τους όσο και τις σπάνιες γαίες τους. Αρκεί να ειπωθεί ότι οι υδρογονάνθρακες της Κασπίας, είναι από μόνοι τους ικανοί να καλύψουν τις ανάγκες της Ευρώπης για τα επόμενα 100 χρόνια.

Μπιτσέκ, Κιργιστάν. Κοινωνικές διαμαρτυρίες κατά της Κίνας

Ας σημειωθεί ότι σε τέτοιο βαθμό έλεγχε ως τώρα τις παραπάνω πρώην σοβιετίες η Κίνα, ώστε σιγά σιγά άρχισε να παραγκωνίζει και αυτήν την άλλοτε πολιτικοστρατιωτική επιρροή της ίδιας της Ρωσίας, κι ως τέτοιο το γεγονός δεν έχει περάσει απαρατήρητο ούτε από την τελευταία. Συγκεκριμένα, η Κίνα εξασφαλίζοντας τον έλεγχο των πολιτικών τους ελίτ και πουλώντας σε όλα τα εν λόγω κράτη, που βρίσκονται στον ευρύτερο βορρά του Αφγανιστάν, κινέζικο πολεμικό εξοπλισμό και τεχνολογία, κατάφερε να είναι αυτή που εγγυάται πλέον για την ασφάλεια τους καθώς ενέταξε στα εδάφη τους, με το πρόσχημα προστασίας των συνόρων της από ισλαμικές επιθέσεις, ένοπλα κινέζικα σώματα αστυνομικών (ΡΑΡ) που διατηρούν φυλάκια καθόλο το μήκος των κρατών με το Αφγανιστάν αλλά και την επαρχία Σιντζιανγκ, ενώ συγχρόνως, με το πρόσχημα προστασίας των υποδομών των έργων BR! που κατασκευάζει εκεί, εισήγαγε μέσα στα εδάφη των πρώην σοβιετιών πολυδύναμα τμήματα κρατικοελεγχόμενων κινέζικων ιδιωτικών εταιρειών security. Η δε, αφαίμαξη του εθνικού τους φυσικού πλούτου σε συνδυασμό αφενός με την αργή πορεία εκτέλεσης των έργων BR!, τα οποία έχουν κολλήσει περίπου στο 30% του αρχικού σχεδιασμού, αφετέρου με το γεγονός ότι για την εκτέλεση τους μεταφέρονται και χρησιμοποιούνται Κινέζοι εργάτες που στερούν δουλειές από τους ντόπιους πληθυσμούς, κατρακυλώντας τους βαθύτερα στην φτώχια, αλλά και το γεγονός ότι η Κίνα μετακομίζει την ρύπανση του περιβάλλοντος της στα εδάφη τους ,ενώ ταυτόχρονα έχει καταφέρει να εξαπλώσει παντού στις επικράτειες τους την κινέζικη τεχνολογία ψηφιακού ελέγχου πολιτών, είτε μέσω του δικτύου 5G και με τις διάφορες έξυπνες συσκευές ,που έχουν κατακλείσει τις ντόπιες αγορές, είτε μέσω εγκατεστημένων παντού μέσα στα εδάφη τους κινεζικής τεχνολογίας καμερών ψηφιακής παρακολούθησης κι ελέγχου πολιτών, που είναι ικανές να αναγνωρίσουν με βάση τα υπόλοιπα βιομετρικά χαρακτηριστικά του ακόμα κι άτομο που φορά full-face κουκούλα, αποτελούν συνθήκες που έχουν εξεγείρει πλέον την μήνη των πολιτών, πολλαπλασιάζοντας σταθερά την έντονη δυσαρέσκεια τους καθώς βλέπουν τις επανειλημμένες αντικινεζικές πορείες διαμαρτυρίας τους να καταστέλλονται βίαια από τις εκεί σινοδίαιτες κρατικές αρχές τους, με αποτέλεσμα να τροφοδοτούνται και να κλιμακώνονται έτι περαιτέρω οι αντιδράσεις τους απέναντι στα κινεζόστροφα συστήματα ολοκληρωτισμού που τους επιβάλλονται, διαμορφώνοντας μέσα στις τάξεις τους ένα εκρηκτικό μείγμα που συγκεκριμενοποιεί κάθε μέρα και περισσότερο τους ανατρεπτικούς πολιτειακούς του στόχους ως προς τα συστήματα εξουσίας που τους διοικούν. Επομένως, ασχέτως πως το εκλαμβάνουν οι κυβερνήσεις τους, οι πολίτες των τουρκμενικών κρατών , δεν μένουν ανεπηρέαστοι από το «ρεύμα ελευθερίας» που φέρνει η νέα κατάσταση στον νότο τους και στο Αφγανιστάν.

Αυτά συμβαίνουν στον Βορρά του Αφγανιστάν.

-Στο Νότο-Νοτιοανατολικό τμήμα του Αφγανιστάν βρίσκεται το Πακιστάν, όπου επίσης η Κίνα έχει διεισδύσει με 40δις δολάρια δανεισμό κι επενδύσεις έργων BR! της τάξης των 5,7 δις δολαρίων κι ελέγχει κι αυτό το κράτος, το οποίο επιπλέον το έχει τροφοδοτήσει και με πυρηνικά. Αυτή την στιγμή η επιβίωση του Πακιστάν εξαρτάται ως επί τω πλείστον από την Κίνα. Το δε Πακιστάν βρίσκεται σε απόλυτο βαθμό ανησυχίας καθώς τα προγραμματισμένα έργα BR! καθυστερούν από τρομοκρατικές επιθέσεις που δέχονται τόσο από την αυτόνομη περιφέρεια του Βαλουχιστάν, αλλά όσο και από τους Πακιστανούς Ταλιμπάν που εφορμούν από το Αφγανιστάν , με κύριο στόχο τους την κατάλυση του Πακιστανικού κράτους και την εκδίωξη των ξένων (εν προκειμένω Κινέζων) που λυμαίνονται το κράτος τους, για τους οποίους ήδη έγινε λόγος παραπάνω.

Νοτιοδυτικά και Δυτικά του Αφγανιστάν βρίσκεται το σιιτικό Ιράν το οποίο έχει δεσμευτεί πρόσφατα με 25ετή συμφωνία να το δανείζει η Κίνα με αντάλλαγμα την σε χαμηλότερο κόστος αγορά ιρανικών πετρελαίων και τους οικονομικούς διαδρόμους BR! που προγραμματίζει κι ήδη εκτελεί κι αναπτύσσει εντός ιρανικού εδάφους. Παρόλο που σε κάποια δυτικά μέσα ενημέρωσης διέρρευσαν ειδικότεροι όροι αυτής της συμφωνίας , με επικλήσεις περί 400δις δολαρίων δανεισμού του Ιράν από την Κίνα για όλο το διάστημα κι εισόδου στα ιρανικά εδάφη κινεζικής δύναμης 10.000 ανδρών κλπ , ωστόσο οι πληροφορίες αυτές ουδέποτε επιβεβαιώθηκαν ,διότι η εν λόγω συμφωνία δεν δόθηκε ποτέ στην δημοσιότητα.

Ανατολικά των συνόρων του Αφγανιστάν βρίσκεται η ίδια η Κίνα, με την οποία συνδέει το Αφγανιστάν μια στενή λωρίδα γης. Εκεί βρίσκεται το τριεθνές Αφγανιστάν-Τατζικιστάν και Κίνας. Συγκεκριμένα οι περιοχές όπου ζούν οι Κιργιζοί Αφγανοί εφάπτονται με την επαρχία Σιγιάνγκ της Κίνας, όπου και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης των ισλαμιστών Ουιγούρων στην οποία συνήθιζαν μέχρι πρόσφατα να εισβάλλουν, σε υποστήριξη των ομόθρησκών τους και να τα κάνουν μπάχαλο, οι εξτρεμιστικές οργανώσεις που κατοικοεδρεύουν στο Αφγανιστάν καθώς και πυρήνες της Αλ Κάϊντα αλλά και των ΕΤΙΜ, είτε περνώντας απευθείας από τα σύνορά του Αφγανιστάν στην επαρχία Σινγιάνγκ της Κίνας ,είτε μέσω παραβιάσεων των συνόρων του Τατζικιστάν.

– Λίγο νοτιότερα, όχι σε μεγάλη απόσταση του τριεθνούς Αφγανιστάν-Τατζικιστάν και Κίνας, εκεί που ορθώνεται η οροσειρά των Ιμαλαίων και το όρος Καρακορούμ, βρίσκεται ένα άλλο εκρηκτικό τριεθνές, το τριεθνές Κίνας-Πακιστάν- και της επαρχίας Τζαμού -Κασμίρ της Ινδίας. Εκεί βρίσκονται οι περιφέρειες Τζαμού , Καμίρ και Λαντχαν , οι οποίες έχουν γίνει αντικείμενο διεκδίκησης κι επαλαμβανόμενων συρράξεων ανάμεσα στην Ινδία και την Κίνα , την Ινδία και το Πακιστάν . Το πράγμα πέραν από τον ενδιαφέρον που παρουσιάζει αυτό καθ’αυτό, αποκτά άλλες διαστάσεις με βάση το γεγονός ότι μεγάλες μουσουλμανικές κοινότητες Παστούν κατοικούν εντός της περιφέρειας του Τζαμού-Κασμίρ…

Συνοψίζοντας, μέχρι εδώ η Κίνα έχει αποκτήσει πρόσβαση κι έλεγχο πέραν των λοιπών χερσαίων διαδρόμων που περιγράφηκαν παραπάνω και στον Ινδικό Ωκεανό, και στην Αραβική θάλασσα και στον Περσικό κόλπο αλλά και στην Κασπία.

Εν ολίγοις, το Αφγανιστάν, βρίσκεται ακριβώς στην καρδιά της Κεντρικής-Νότιας Ασίας, είναι το μόνο κράτος της περιοχής που δεν ελέγχει ως τώρα η Κίνα και το οποίο από παντού βρίσκεται περικυκλωμένο από την Κίνα. Η δε Κίνα κατόρθωσε να επεκταθεί πέριξ αυτού και να αποκτήσει τον έλεγχο των συγκεκριμένων γεωστρατηγικών σφαιρών επιρροής επειδή οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ επί μία 20ετία κρατούσαν το Αφγανιστάν υπό σχετικό έλεγχο, έχοντας αναπτύξει εντός αυτού τις δυνάμεις τους, εξασφαλίζοντας με την ελαχιστοποίηση της εξαγωγής βίας από το Αφγανιστάν τους αναγκαίους όρους που διασφάλιζαν στην Κίνα όλες εκείνες τις προϋποθέσεις που θα την βοηθούσαν να αναπτυχθεί και να γιγαντώσει την οικονομία και την γεωπολιτική επιρροή της με την εξάρτηση από αυτήν των περισσοτέρων χωρών που βρίσκονταν στα δυτικά της.

Τώρα βέβαια που η Κίνα γιγαντώθηκε, στο γεωστρατηγικό πάζλ της Κεντρικής Ασίας, της λείπει το πιο βασικό, το κεντρικό κομμάτι και για αυτόν τον λόγο το πλέον πολύτιμο, δηλαδή το Αφγανιστάν, που θα ενώσει μέσω των οικονομικών διαδρόμων που σχεδίαζε η Κίνα να περάσουν μέσα από τα εδάφη του όλες τις υπόλοιπα χερσαίες αλυσίδες και τα έργα της BR! σε όλα τα πέριξ κράτη, δημιουργώντας έναν νέο άξονα, από τον Βορρά και τα παράλια της Κασπίας έως τον νότο της Αραβικής Θάλασσας και το λιμάνι της Γκουαντάρ του Πακιστάν, που θα επέτρεπε στο πρόγραμμά της Belt and Road να συνεχίσει την πορεία της προς τα δυτικά, αλλά σε αυτό ειδικά το σκέλος γίνεται ειδικότερη αναφορά πιο κάτω. Οπότε αναμενόμενο ήταν ότι η Κίνα αργά ή γρήγορα κάποια στιγμή, θα έκανε τα αδύνατα δυνατά για να εντάξει στην δική της σφαίρα επιρροής και το Αφγανιστάν, κάνοντας σχέδια όταν θα έπαυε η παρουσία των δυνάμεων ΗΠΑ και ΝΑΤΟ εντός αυτού.

Ένα κινέζικο ρητό λέει «μην φοβάσαι αν προχωρείς αργά, να φοβάσαι αν μείνεις ακίνητος». Η Κίνα απεχθάνεται το χάος, της αρέσουν τα τακτικά, τα μεθοδευμένα, τα αργά και σταθερά, τα μελετημένα και καλοζυγιασμένα βήματα. Άλλωστε , για αυτό σε καμία από τις υπόλοιπες σφαίρες επιρροής της στην περιοχή δεν χρησιμοποίησε την στρατιωτική της πειθώ αλλά διείσδυσε ως ήπια δύναμη, βάση οργανωμένου σχεδίου, καταφέρνοντας για μεγάλο διάστημα να «υπνώσει» και να επιτύχει την ανοχή της Ρωσίας.

Ένα άλλο κινεζικό γνωμικό λέει «καλύτερα να πας σπίτι και να φτιάξεις ένα δίχτυ, αντί να βουτάς για να πιάσεις ψάρια στην τύχη» … Ετσι, μοιράζοντας υποσχέσεις για πρόοδο κι ευημερία από τα σημεία όπου θα διέρχονταν τα έργα κατασκευής των οικονομικών διαδρόμων που ως «σωτήρας» θα εκτελούσε στις περιοχές, εξαρχής απέκλεισε τις αντιδράσεις των ντόπιων πληθυσμών που άρχισαν να προσδοκούν σε καλύτερες μέρες, όπως και της Ρωσίας που πίστευε ότι η Κίνα θα τηρούσε την μεταξύ τους συμφωνία κυρίων πώς « η Κίνα θα αναλάμβανε την οικονομική διείσδυση στις χώρες-σφαίρες επιρροής, ενώ η ίδια η Ρωσία είτε θα τις διατηρούσε, είτε θα τις ενέτασσε στον πολιτικοστρατιωτικό της έλεγχο»…

Γρήγορα όλοι προσγειώθηκαν στην πραγματικότητα, με μια Κίνα να εκτοπίζει την Ρωσία από τις υφιστάμενες γεωπολιτικές σφαίρες επιρροής της ,καθιστώντας το σύμφωνο αμυντικής συνεργασίας της Τασκένδης (CSTO) κουρελόχαρτο κι εγγυούμενη πλέον αυτή την ασφάλεια των εδαφών των πρώην σοβιετιών με τις δυνάμεις της που πέρασε στα εδάφη τους. Οι δε πολίτες των πρώην σοβιετιών είδαν την Κίνα να τους κλέβει για ένα ξεροκόμματο την γη τους, να μεταφέρει στα εδάφη τους μαζί με την ρύπανση του περιβάλλοντος, μεγάλους αριθμούς κινέζων εργατών που τους έκλεψαν τις δουλειές τους , ενώ τα έργα BRI που διεξήγαγε δεν είχαν να συνεισφέρουν τίποτα στην τοπική κοινωνία παρά μόνον προορίζονταν να εξυπηρετήσουν το εμπόριο της Κίνας, μιας Κίνας που πουλώντας τους τα όπλα της κι αγοράζοντας φτηνά τον εθνικό τους πλούτο έχει εξαρτήσει την ύπαρξη των κρατών τους από αυτήν αλλά και που άρχισε να τους ελέγχει ασφυκτικά την ζωή και την πολιτικοκοινωνικές τους εκδηλώσεις συνεπικουρούμενη σε αυτό και από τις τοπικές ηγεσίες τις οποίες ελέγχει, εγκαθιστώντας τις ψηφιακές κάμερες παρακολούθησης, τα δίκτυα τηλεπικοινωνιών και τις έξυπνες συσκευές της με τις οποίες κατέκλισε την τοπική αφορά..

στ. Αποχώρηση ΗΠΑ από το Αφγανιστάν. Ποιοι έκαναν σχέδια για την επόμενη ημέρα.

Η Συμφωνία της Ντόχα μεταξύ ΗΠΑ και Ταλιμπάν συνάφθηκε στις 29 Φεβρουαρίου του 2020. Με αυτήν οι ΗΠΑ συμφώνησαν σε μία απομείωση των δυνάμεων τους έως τον Ιούλιο του 2020 και την πλήρη απόσυρσή τους εντός 14 μηνών, δηλαδή έως την 1η Μάϊου του 2021. Αργότερα , οι ΗΠΑ παρατείναν την συμφωνία αυτή μέχρι την 1η Σεπτεμβρίου 2021.

Από την πλευρά τους οι Ταλιμπάν υπόσχονταν ότι θα απέτρεπαν κάθε δράση της Αλ Κάϊντα εντός των εδαφών τους.

Την Συμφωνία χαιρέτησαν η Ρωσία , η Κίνα, το Πακιστάν και η Ινδία κι επιπλέον εγκρίθηκε και από τον ΟΗΕ.

Πρώτο παράδοξο αυτής της Συμφωνίας, οι ΗΠΑ ανήγαγαν σε επίσημο συνομιλητή τους, τους Ταλιμπάν βλέποντας τους εξαρχής ως την διάδοχη κατάσταση στο Αφγανιστάν , προσδίδοντάς τους χαρακτηριστικά πολιτικού φορέα .

Δεύτερο παράδοξο αυτής της Συμφωνίας , δεν συμμετείχε, ούτε εκπροσωπούνταν σε αυτήν η τότε κυβέρνηση Ασραφ Γκάνι.

Τρίτο παράδοξο της Συμφωνίας, εκτός από την Αλ Κάϊντα, οι Ταλιμπάν δεν υπόσχονταν ότι θα αποτρέψουν την δράση στα Αφγανικά εδάφη των υπόλοιπων πολυάριθμων εξτρεμιστικών ομάδων κι ασφαλώς μήτε και την δράση των ίδιων των Αφγανών Ταλιμπάν ή των διάφορων εθνοτικών εξτρεμιστικών στοιχείων που εισήλθαν από τα γύρω κράτη και πολεμούσαν στον πλευρά των Αφγανών Ταλιμπάν ή την δράση άλλων φονταμενταλιστικών οργανώσεων όπως του ISIS ή του ISIS-K κλπ , οι οποίοι από κοινού συνέχιζαν να προκαλούν τον θάνατο χιλιάδων ανθρώπων κι οι επιθέσεις τους είχαν παρουσιάσει αύξηση έως κι 70% συγκριτικά με αυτές του προηγούμενου έτους, ενώ ταυτόχρονα η συμφωνία εκτελούνταν από τις ΗΠΑ κανονικά.

Γκάνι πρώην πρόεδρος του Αφγανιστάν

Τέταρτο παράδοξο, κοινός στόχος ΗΠΑ και Ταλιμπάν ήταν η Αφγανική κυβέρνηση να απελευθερώσει 5.000 φυλακισμένους , σε ανταλλαγή από τους Ταλιμπάν 1.000 κυβερνητικών αιχμαλώτων, με την τότε αφγανική κυβέρνηση Γκάνι να αντιδρά , να καθυστερεί τις παραδώσεις κι εντέλει να έρχεται σε συμφωνία με τους πολιτικούς της αντιπάλους, οι οποίοι προηγουμένως είχαν αμφισβητήσει την νομιμότητα των αποτελεσμάτων εκλογής της το 2019..

Ο κανόνας λέει πως όταν πολλά παράδοξα συγκεντρώνονται μαζί κάπου υπάρχει μια λογική εξήγηση. Ποιος ο λόγος που οι ΗΠΑ επέλεξαν ήδη από τις 29 Φεβρουαρίου 2020 να αναγάγουν σε επίσημο συνομιλητή τους τους φερόμενους ως αρχηγούς των Αφγανών Ταλιμπάν (Σούρα της Κουέτα), που άνοιξαν μάλιστα για το σκοπό αυτό γραφείο στην Ντόχα κι όχι την αφγανική κυβέρνηση?

Συνομιλίες ΗΠΑ- Ταλιμπάν στην Ντόχα

Ας τα πάρουμε λοιπόν τα πράγματα από την αρχή.

Όταν το 2001 οι ΗΠΑ και οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ εισέβαλλαν ,με αφορμή την 11 Σεπτεμβρίου στο Αφγανιστάν, που την εποχή εκείνη παρείχε άσυλο στα ηγετικά στελέχη της Αλ Κάϊντα τα οποία είχαν αναλάβει την ευθύνη για το τρομοκρατικό χτύπημα στους Δίδυμους Πύργους, η γειτονική Κίνα, δεν καλοείδε την παρουσία τους στο μαλακό υπογάστριο της. Εντούτοις, καθώς την εποχή εκείνη ήταν ακόμα αρκετά αδύναμη για να αντιταχθεί και καθώς στην συνέχεια αποδείχθηκε πως η παρουσία αυτή επέφερε μία σχετική ηρεμία στην ευρύτερη περιοχή περιορίζοντας σημαντικά τον βαθμό και την ένταση εξαγωγής τρομοκρατικών εκδηλώσεων από το Αφγανιστάν, τελικά η ηρεμία αυτή φάνηκε εξαιρετικά χρήσιμη στην Κίνα η οποία στα χρόνια που ακολούθησαν την εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο. Γιατί, η ηρεμία αυτή, που εγγυούνταν την ασφάλεια του περιβάλλοντα χώρου, για την οποία μοχθούσαν άλλοι, μετρώντας κάθε εβδομάδα τους νεκρούς και τους τραυματίες τους, ήταν που βοήθησε τον κύριο Σι Τζιπινγκ από της εκλογής του το 2012 μέχρι σήμερα, εκμεταλλευόμενος και τα πλάνα των BRICS, να βάλει σε εφαρμογή τα σχέδια των οικονομικών διαδρόμων του BR! που γιγάντωσαν μέχρι τις ημέρες μας την Κίνα και να αναπτύξει μια επιθετική οικονομική κι εξωτερική πολιτική και στρατηγική που μέσω της αυξημένης επιρροής της Κίνας στην Κεντρική Ασία την οδηγούσε με γοργούς ρυθμούς τόσο στην ανάπτυξη όσο και προς την Δυση.

Και μια που μιλάμε για Δύση, ίσως στο σημείο αυτό, θα άξιζε να κάνουμε μια μικρή, ωστόσο χρήσιμη, παρένθεση για να σημειωθεί πως η πρώτη από τις χώρες της ΕΕ που από το 1984, επί Καγκελαρίας Χελμουτ Κολ, άρχισε να αναπτύσσει στενές εμπορικές σχέσεις με την φτωχή τότε Κίνα, ήταν η Γερμανία.

Φωτογραφία αρχείου από την επίσκεψη το 1984 του Καγκελάριου Helmut Kohl στην Κίνα

Συγκεκριμένα, πλήθος μεγάλων γερμανικών βιομηχανικών εταιρειών ^.Siemens, Volkswagen, Basf κλπ) μετέφεραν από εκείνη την εποχή τα παραρτήματα των εργοστασίων τους στο κινεζικό έδαφος όπου όλα τα προηγούμενα χρόνια, χρησιμοποιώντας κινέζους εργάτες και πρώτες ύλες, παρήγαγαν φτηνά τα προϊόντα τους, ενώ κατόπιν τα πουλούσαν πανάκριβα στον υπόλοιπο κόσμο και στην διεθνή αγορά, θησαυρίζοντας οι ίδιες και γεμίζοντας με τους αντίστοιχους φόρους τα κρατικά γερμανικά ταμεία. Σήμερα η Κίνα που βοήθησε την Γερμανία να ανταπεξέλθει στην ύφεση της οικονομικής κρίσης της περασμένης δεκαετίας, αποτελεί τον πρώτη στρατηγική επένδυση για την Γερμανία. Τα αγαθά που εξάγει ετησίως στην Κίνα η Γερμανία ανέρχονται σε 100 δισεκατομμύρια Ευρώ κι αντιπροσωπεύουν πάνω από το μισό της αξίας όλων των εξαγωγών της ΕΕ προς την Κίνα και το 30% των εισαγωγών της Κίνας. Περίπου αντίστοιχη είναι κι η αναλογία των όσων εισάγονται στην Γερμανία από την Κίνα, αν και ο μεγαλύτερος εισαγωγέας της Γερμανίας παραμένουν οι ΗΠΑ .Ειδικότερα η Κίνα έχει αναλάβει την εκτέλεση περί των 89 μεγάλων έργων υποδομών μέσα στην Γερμανία, εισάγει σε αυτήν ετησίως αγαθά αξίας , κατά μέσο όρο, περί τα 117 δισεκατομμύρια δολάρια, ενώ οι επενδύσεις της εντός Γερμανίας αναλύονται στον τομέα των μεταφορών και της τεχνολογίας, μηδέ εξαιρουμένων και των χρηματοπιστωτικών μέσων. Ωστόσο ο ρυθμός των επενδύσεων αυτών έχει εμφανίσει ελαφρά κάμψη το τελευταίο διάστημα λόγω Convid-19.

Ο τότε CEO της Volkswagen Karl Hahn στα εγκαίνια του παραρτήματος της εταιρείας στην Κίνα. Αριστερά στην εικόνα ο Καγκελάριος της Γερμανίας, Χέλμουτ Κολ

Η κυρία Μέρκελ από τότε που εκλέχθηκε το 2005 Καγκελάριος έχει ταξιδέψει στην Κίνα τουλάχιστον 12 φορές, κατά τις οποίες υπέγραψε 13 μεγάλες επιχειρηματικές συμφωνίες καθισμένη στην μεγάλη Αίθουσα του Λαού περιχαρής στο πλάϊ του Κινέζου πρωθυπουργού .

Η ισχύς του στρατηγικού συμμάχου βοηθάει κι εμένα, φαντάζομαι ότι θα σκέφτονταν η Καγκελάριος την ώρα που έβαζε τις υπογραφές της…

Ίσως αυτός ήταν και ο λόγος που οι φιλόστοργοι Γερμανοί το 2016 εξέφρασαν την πρόθεσή τους να επενδύσουν εκτινάζοντας ανά έτος στο ποσό 430 εκατομμύριων ευρώ την βοήθεια τους, μέσω Παγκόσμιας Τράπεζας, σε αναπτυξιακά έργα υποδομών και αστικής ανοικοδόμησης στο Βόρειο Αφγανιστάν όταν άκουσαν από το 2015 πως, η κινεζική κυβέρνηση εξέφρασε, προς την Αφγανική κυβέρνηση Ασραφ Γκάνι το ενδιαφέρον της να υποστηρίξει την κατασκευή ενός υδροηλεκτρικού εργοστασίου και την ανάπτυξη της σιδηροδρομικής υποδομής που θα συνέδεε την Κίνα με το Χαϊρατάν, στο Βόρειο Αφγανιστάν. Και μπορεί τα σχέδια για το υδροηλεκτρικό έργο ποτέ να μην ευοδώθηκαν, αλλά η σιδηροδρομική διασύνδεση πράγματι ολοκληρώθηκε τον Σεπτέμβριο του 2016 και ξεκίνησε την λειτουργία της τον Σεπτέμβριο του 2019 μειώνοντας τον χρόνο μεταφοράς εμπορευμάτων από την Κίνα προς Αφγανιστάν κι αντίστροφα από 6 μήνες οδικώς, στις μόλις 2 εβδομάδες σιδηροδρομικώς ! Βέβαια όλα αυτά τα σχέδια τόσο της Γερμανίας , όσο και της Κίνας τώρα πήγαν περίπατο καθώς προσέκρουσαν στις σημερινές εξελίξεις, που λόγω των πρόσφατων συγκρούσεων σιδηροδρομικές γραμμές κατέστρεψαν, δρόμους και κτηριακές υποδομές εξαύλωσαν κλπ.

Από παλαιότερη συνάντηση μεταξύ Γερμανών κι Αφγανών

«Παρέχουμε 430 εκατομμύρια ευρώ (505 εκατομμύρια δολάρια) κάθε χρόνο, δεν θα δώσουμε άλλο σεντ αν οι Ταλιμπάν αναλάβουν την χώρα και θεσπίσουν νόμο της Σαρία», είχε δηλώσει ο Χάικο Μάας την Πέμπτη 12 Αυγούστου 2021 σε συνέντευξη του στο τηλεοπτικό δίκτυο ZDF, δηλαδή μόλις τρεις μέρες πριν ο κύριος Ασραφ Γκανί εγκαταλείψει την χώρα του. Προφανώς ο Υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας είχε ήδη ψυχανεμιστεί αυτήν την εξέλιξη ύστερα και από το τελευταίο και χωρίς ανταπόκριση από τον Αφγανό Πρόεδρο Ασραφ Γκάνι τηλεφωνικό κάλεσμα του Προέδρου των ΗΠΑ να συνεργαστεί μαζί του που έλαβε χώρα την 23 Ιουλίου 2021.. (Το κατά πόσον η κυρία Μέρκελ που μετά την πλήρη έξοδο των γερμανικών στρατευμάτων από το Αφγανιστάν , δήλωσε ευαισθητούλα στην Bundesbank ως προς την ανθρωπιστική κρίση που ενέσκηψε στο Αφγανιστάν , το ύψος της οικονομικής βοήθειας που σκέφτεται η φιλάνθρωπος να χορηγήσει κλπ, απομένει να το δούμε ως προς την υλοποίησή του ή μη από τις αποφάσεις της επόμενης Γερμανικής κυβέρνησης , καθώς η κα Μέρκελ μετράει πλέον μέρες στην Καγκελαρία..)

Ως τότε όμως και πριν την δραματική δήλωση την 12 Αυγούστου 2021 του Χάϊκο Μάας και την μεγαλύτερη εκκένωση στρατευμάτων στην ιστορία της χώρας, όπως περί της 30 Αυγούστου περιέγραψε η Καγκελάριος την εκκένωση των Γερμανικών στρατευμάτων από το Αφγανιστάν, η Γερμανία είχε κάθε λόγο να ευελπιστεί και να αισθάνεται ασφαλής ότι ο στρατηγικός της εταίρος τα είχε ήδη δρομολογήσει όλα κατά τον επιθυμητό γενικότερο σχεδιασμό, αφού η Κίνα είχε φροντίσει επιμελώς να διατηρεί δεσμούς και διμερή συνεργασία με την αφγανική κυβέρνηση του Ασραφ Γκάνι, προχωρώντας σε συμφωνίες μαζί του, που εξελίχθηκαν πέραν του τομέα των υποδομών που είχαν συμφωνηθεί το 2015 . Συγκεκριμένα, το διάστημα από το 2016 έως το 2018 η Κίνα επέκτεινε τις συμφωνίες της με την αφγανική κυβέρνηση του Ασράφ Γκάνι στην συμφωνία καταπολέμησης της τρομοκρατίας των Αφγανών Ταλιμπάν και του Ισλαμικού κινήματος το Τουρκμένων-Ουϊγουρων μέσω της παροχής στρατιωτικής βοήθειας της Κίνας προς την Καμπούλ ώστε να χτίσει τη στρατιωτική ορεινή ταξιαρχία της στο διάδρομο Γουακάν κοντά στη βόρεια επαρχία Μπανταχσάν του Αφγανιστάν , αλλά και στην συμφωνία παροχής μεταξύ άλλων στρατιωτικής βοήθειας άνω των 70 εκατομμυρίων δολαρίων στην αφγανική κυβέρνηση. Συγχρόνως δε από το 2014 είχε φροντίσει να το κρατά δίπορτο, υποδεχόμενη στα εδάφη της τους Αφγανούς Ταλιμπάν της Σούρα της Κούετα, στην προσπάθειά της να διερευνήσει κατά πόσον ήταν πρόθυμοι να πατάξουν την τρομοκρατία ,.με αντάλλαγμα μια θέση σε μια κυβέρνηση συνεργασίας υπό την Ασράφ Γκάνι.

Ίσως αυτός ήταν ένας ακόμα λόγος, ανάμεσα στους πολλούς, που η Γερμανία στην πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στις 14 Ιουνίου στήλωσε τα πόδια αρνούμενη να χαρακτηριστεί η Κίνα ως ο «κύριος στρατηγικός αντίπαλος» της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας πετυχαίνοντας να επιβάλλει μια πιο ανώδυνη για τα συμφέροντα της θεώρηση των πραγμάτων ώστε η Κίνα με το κείμενο των συμπερασμάτων να προσδιορίζεται ασαφώς ως απλώς μία άλλη ακόμα «συστημική πρόκληση»…

Άλλωστε στις 14 Ιουνίου του 2021 η Γερμανία δεν είχε κανέναν λόγο να ανησυχεί για τις επενδύσεις της στο Αφγανιστάν , αφού γνώριζε ότι η στρατηγική της σύμμαχος Κίνα είχε ήδη προσφάτως, την 3 Ιουνίου 2021 συσφίξει ακόμα περισσότερο τους δεσμούς της με την Αφγανική κυβέρνηση Γκάνι, όπως είχε μεταδώσει το επίσημο πρακτορείο ειδήσεων Xinhua . Συγκεκριμένα το Xinhua ενημέρωνε με κάθε επισημότητα ότι οι υπουργοί Εξωτερικών της Κίνας, του Αφγανιστάν και του Πακιστάν είχαν συναντηθεί μέσω βιντεοδιάσκεψης και συμφώνησαν ότι η απόσυρση ξένων στρατευμάτων από το Αφγανιστάν έπρεπε να πραγματοποιηθεί, με υπεύθυνο και τακτικό τρόπο, για να αποφευχθεί η επιδείνωση της κατάστασης ασφαλείας στο Αφγανιστάν κι η επιστροφή των τρομοκρατικών δυνάμεων.

Βλέπετε, το θεμελιώδες συμφέρον της Κίνας για το Αφγανιστάν ήταν πάντα η σταθερότητα. Από την πλευρά του Πεκίνου το χάος στο Αφγανιστάν, τροφοδοτεί τον ισλαμικό φονταμενταλισμό που απειλεί την εσωτερική ασφάλεια στην Κίνα, ιδιαίτερα στην επαρχία Σιντζιάνγκ, αλλά και σε όλα τα πέριξ του Αφγανιστάν κράτη στα οποία η Κίνα έχει επενδύσει και διατηρεί μεγάλα συμφέροντα. Για αυτόν τον λόγο η Κίνα θα προτιμούσε να δει ένα Αφγανιστάν σε κατάσταση εσωτερικής σταθερότητας, με μια λειτουργική κυβέρνηση που θα την έλεγχε ο συνεργάσιμος κύριος Ασράφ Γκάνι. Την δε, συμφιλιωτικού χαρακτήρα κυβέρνηση αυτή, είχε κάθε λόγο να επιδιώκει από κοινού με την Κίνα και το Πακιστάν που φοβόταν ότι αφενός η επιθετικότητα των Πακιστανών Ταλιμπάν θα επιτείνονταν στα εδάφη του σε περίπτωση επικράτησης της αναρχίας και της αστάθειας που θα επέφερε μια ενδεχόμενη επικράτηση της τρομοκρατίας στο Αφγανιστάν, αφετέρου ότι στο πλάι των Πακιστανων Ταλιμπάν θα συνάθροιζαν τις δυνάμεις τους ο ISIS-K, οι ΕΤΙΜ αλλά και πολλοί από τους Αφγανούς Παστούν Ταλιμπάν, που ως γνωστών ο διακαής τους πόθος παραμένει πάντα να ενώσουν το Παστουνιστάν, με προσάρτηση στο Αφγανιστάν ,όσων εδαφών του βρίσκονται εντός της επικράτειας του Πακιστάν και στο βορειοανατολικό τμήμα του, όπου ζουν περί τα 28­30 εκατομμύρια ομοεθνών τους. Άλλωστε η παρουσία της Σούρα της Κουέτα, μέσα στα όρια της ημιαυτόνομης περιοχής του Βαλουχιστάν, δεν αποτελούσε ούτε κι αυτή πηγή εφησυχασμού για τις αρχές του Πακιστάν, καθώς οι τελευταίοι επιμελώς όλα τα προηγούμενα χρόνια έχουν προχωρήσει σε μαζικές αγορές γαιών σε πακιστανικές πόλεις στις οποίες υπερτερεί συντριπτικά το στοιχείο των Παστούν και βρίσκονται σε νευραλγικές γεωστρατηγικές θέσεις για την ένωση του Παστουνιστάν, γεγονός που ενδεχόμενα να υπέκρυπτε άλλες προθέσεις της Σούρα Κουέτα, τις οποίες οι πακιστανικές μυστικές υπηρεσίες του ISI, ίσως να μην είχαν καταφέρει να τις εκμαιεύσουν από το δίκτυο Haqqani, με το οποίο διατηρούν άριστες σχέσεις. Επομένως όλα τα παραπάνω έδιναν κάθε κίνητρο στο Πακιστάν να επιδιώκει διακαώς την εδραίωση της συμφωνίας της Αφγανικής κυβέρνησης Ασραφ Γκάνι με την Κινεζική κυβέρνηση ώστε με την δημιουργία μιας μελλοντικής συμφιλιωτικής κυβέρνησης στο Αφγανιστάν να τεθεί το τρομοκρατικό ισλαμικό κίνημα εντός της χώρας υπό έλεγχο, αποσοβώντας περαιτέρω υπαρκτούς κινδύνους.

Στην συμφωνία της 3ης Ιουνίου μεταξύ κυβέρνησης Γκάνι-Κίνας και Πακιστάν οι τρεις πλευρές κατέληξαν σε ομοφωνία οκτώ σημείων, που περιλάμβαναν συντονισμό των προσπαθειών τους για την προώθηση της ειρηνευτικής διαδικασίας, με καλωσόρισμα των Ταλιμπάν πίσω στην πολιτική σκηνή, ενίσχυση της πολιτικής εμπιστοσύνης και των σχέσεων τους με την Κίνα και την τελευταία να παίζει «θετικό ρόλο στη βελτίωση και την ανάπτυξη των σχέσεων μεταξύ Αφγανιστάν και Πακιστάν» , αλλά και με εμβάθυνση της συνεργασίας Belt and Road και διεύρυνση των οικονομικών και εμπορικών δεσμών Κίνας και Αφγανιστάν κι ασφαλώς με πρώτιστο μέλημα όλων να ενισχύσουν τις αντιτρομοκρατικές προσπάθειες, ιδιαιτέρως όσον αφορά την καθόλα επικίνδυνη για τα γενικότερα συμφέροντα της Κίνας, τρομοκρατική οργάνωση των Ουϊγούρων ΕΤΙΜ που μετά την κατάρρευση του χαλιφάτου του ΙSIS στην Συρία κατοικοέδρευε πλέον στο Αφγανιστάν.

Ο τέως Πρόεδρος του Αφγανιστάν Ασράφ Γκάνι με τον Πρόεδρος της Κίνας Σι Τζινπίνγκ

Όπως δείχνουν τα πράγματα, όλες οι πλευρές τα είχαν τακτοποιήσει μια χαρά στο μυαλό τους τα πράγματα, τα είχαν νοικοκυρέψει κι υπολόγιζαν ότι τα σχέδια τους θα θέτονταν το συντομότερο δυνατόν σε εφαρμογή αφ’ής μόλις αποχωρούσαν οι Αμερικάνοι από το Αφγανιστάν των οποίων το χρονοδιάγραμμα απομάκρυνσης τους από την χώρα τους ήταν ήδη γνωστό, αφού οι ΗΠΑ το είχαν ήδη ανακοινώσει με κάθε λεπτομέρεια από τον Φεβρουάριο του 2020 ύστερα από την Συμφωνία στην Ντόχα .

Ούτε και κανείς της ομάδας ασφαλώς μπορούσε να διανοηθεί ότι οι Αμερικάνοι θα προχωρούσαν ποτέ σε μια ανεύθυνη αποχώρηση που θα πρόσβαλλε το κύρος τους ως υπερδύναμης, αφού τα παγκόσμια μέσα ενημέρωσης, εξυπηρετώντας ποικίλα κι ετερόκλητα ενίοτε μεταξύ τους συμφέροντα, είχαν από καιρό κατακλυστεί από φωνές που μιλούσαν περί ηττημένης Αμερικής, πιέζοντας με την σειρά τους την ηγεσία της σε μια έστω αξιοπρεπή , ήσυχη και τακτική αποχώρηση.

Άλλο βέβαια εάν οι μετέπειτα εξελίξεις απέδειξαν ότι όταν γνωρίζεις πως παραμένεις ακόμα η πρώτη δύναμη σε αυτόν τον πλανήτη, λίγο σε ενδιαφέρουν οι πρόσκαιρες εντυπώσεις κι οι εφήμερες αμφισβητήσεις των τρίτων…

Χρυσές μπίζνες σχεδιάζονταν λοιπόν στην μετα-ΗΠΑ και μετά-ΝΑΤΟ εποχή, με την Γερμανία αφενός και τις γερμανικές εταιρείες να έχουν ήδη πιάσει τουλάχιστον από το 2016 τα πόστα, με την Κίνα αφετέρου να συσφίγγει τις σχέσεις της τουλάχιστον από το 2015 με την Αφγανική κυβέρνηση Γκάνι και τους Αφγανούς Ταλιμπάν που πρόσκεινται στην Σούρα της Κούετα, εξασφαλίζοντας ένα πολλά υποσχόμενα μέλλον, καθώς και το Πακιστάν, εκ τρίτου, να διασφαλίζει την πολυπόθητη ηρεμία κι ακεραιότητα του ως κράτος, αλλά και να επιβεβαιώνει απέναντι στην Κίνα την αξία της χρήσης του ως πολυεργαλείου στην περιοχή .

Οι φυσικοί πόροι του Αφγανιστάν έχουν εκτιμηθεί από τις ΗΠΑ ότι αξίζουν περίπου 1 τρισεκατομμύριο δολάρια , ενώ Αφγανοί ειδικοί ανέβαζαν την αξία τους στα 3 τρισεκατομμύρια δολάρια. Οι κινεζικές εταιρείες το είχαν ήδη λάβει προ πολλού υπόψη τους αυτό και περίμεναν απλώς την κατάλληλη στιγμή. Η Κίνα διαθέτει ανεξάντλητη υπομονή όταν πρόκειται να πετύχει τους σκοπούς της..

Τα μεταλλεία χαλκού στην περιοχή Aynak του Αφγανιστάν όπου επένδυσε από το 2008 η Κίνα

Ένα άλλο κινέζικο ρητό λέει πώς «πρέπει να βράσει αργά το νερό για να πεθάνει ο βάτραχος»…Ετσι, στην Κίνα είχαν κάνει τα σχέδια τους κι είχαν ήδη με τα ακροδάχτυλα ακουμπήσει το Αφγανικό έδαφος .Η κοινοπραξία Chinese Metallurgical Group Corporation (MCC) σε συνεργασία με την κινεζικών κεφαλαίων κοινοπραξία Jiangxi Copper Company Limited (JLC) από το 2008 είχαν φροντίσει να κερδίσουν την 30ετή μίσθωση για την εξαγωγή του δεύτερου μεγαλύτερου κοιτάσματος χαλκού στον κόσμο (αξίας τουλάχιστον 50 δισεκατομμυρίων δολαρίων) στα ορυχεία Aynak στο Αφγανιστάν αντί ενοικίου μόλις 3,4 δισεκατομμύρων δολάριων. Το δε 2011, η China National Petroleum Corporation (CNPC) είχε καταφέρει να κερδίσει στο Αφγανιστάν μια προσφορά ύψους 400 εκατομμυρίων δολαρίων για την εξόρυξη τριών κοιτασμάτων πετρελαίου για 25 χρόνια, που περιείχαν περίπου 87 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου. Μήτε όμως ανάπτυξη των ορυχείων, ούτε και των κοιτασμάτων πετρελαίου είχαν προχωρήσει μέχρι τώρα καθώς προσέκρουαν στον απείθαρχο αφγανικό πληθυσμό, που ποτέ του δεν καλόβλεπε την διείσδυση κινέζων εργατών στα εδάφη του,έ χοντας εικόνα των δεινών που υφίσταντο οι πρώην σοβιετίες του βορρά .

Κι η αλήθεια είναι ότι για να καταστεί βιώσιμος ο συνολικός σχεδιασμός , όπως αυτός περιγράφεται παραπάνω στην ομάδα των συνεργατών τους έλειπε ο μουτζούρης. Αυτός δηλαδή που θα ήταν πρόθυμος να «λερωθεί» και θα εξασφάλιζε στην ομάδα με τις ένοπλες δυνάμεις του επί του εδάφους τον επιχειρησιακό έλεγχο, γιατί πώς να το κάνουμε όταν μιλάμε για Αφγανιστάν, δεν μιλάμε για ένα συνηθισμένο κράτος, πρέπει καλού-κακού πάντα να λαμβάνεις τα μέτρα σου! Η Γερμανία δεν διέθετε τις αναγκαίες ένοπλες δυνάμεις για να εξασφαλίσει στους υπολοίπους την επί του εδάφους υποστήριξη. Άλλωστε το μεταπολεμικό γερμανικό modus operandi δεν της επέτρεπε αντίστοιχου τύπου προσεγγίσεις. Η Κίνα από την άλλη, που τις διέθετε τις δυνάμεις, αδυνατούσε να τις αξιοποιήσει καθώς το δικό της modus operandi της υπαγορεύει την αρχική «ειρηνική» διείσδυση με το πρόσχημα και την εικόνα της, ως μίας ήπιας δύναμης του που παρεμβαίνει ως από μηχανής θεός και σωτήρας να δώσει χέρι βοηθείας και λύσεις στα προβλήματα των άλλων. Λογικό είναι να αναλογίζεται τις παγκόσμιες αντιδράσεις που θα πυροδοτούσε μια πιθανή εξαγωγή στα εδάφη του γειτονικού Αφγανισταν των αυταρχικών συμπεριφορών της κατά των Ουϊγούρων στην επαρχία Σινγκιάνγκ . Επιπλέον  το ενδεχόμενο ότι η εισβολή με τις στρατιωτικές της δυνάμεις εντός Αφγανιστάν, με βεβαιότητα συνεπάγονταν έναν νέο κύκλο τρομοκρατικών επιθέσεων εναντίον της από τις διάφορες ισλαμικές εξτρεμιστικές οργανώσεις τις οποίες η Κίνα κατά τους γενικότερους σχεδιασμούς της επιδίωκε να απονευρώσει, αποτελούσε ακόμα έναν ανασταλτικό παράγοντς για την προέλαση κινεζικών δυνάμεων επί Αφγανικού εδάφους.. Για τους ίδιους περίπου λόγους ο ρόλος του ως προξενήτρας, απέκλειε και το Πακιστάν να εισβάλλει με Πακιστανικό στρατό στο Αφγανιστάν διακινδυνεύοντας να διαταράξει τις ήδη ευαίσθητες ισορροπίες μεταξύ των πληθυσμών των δύο κρατών. Στον ρόλο αυτόν χρειαζόταν ένας τέταρτος παίκτης που να μην μπορεί σε καμία περίπτωση να συνδυαστεί με τους άλλους τρεις. Κι ο μουτζούρης δεν άργησε να βρεθεί..

Ο πρωθυπουργός του Πακιστάν, Ιμράν Χαν, γνωστός κι ως Ταλιμπάν Χαν. Στις τελευταίες του δηλώσεις ότι οι γυναίκες που δεν τηρούν τον αυστηρό ισλαμικό κώδικα ενδυμασίας, είναι υπαίτιες για τον βιασμό τους ,πυροδότησαν πλήθος διαμαρτυριών διεθνώς

Την 14 Ιουνίου 2021 στην Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ προσήλθε ο κύριος Ερντογάν . Ο τελευταίος μόλις την προηγουμένη είχε την ικανοποίηση να ανακοινώσει επισήμως στα μέσα ενημέρωσης της χώρας του ότι η αύξησε την συμφωνία ανταλλαγής συναλλάγματος με την Κίνα στα 6 δισεκατομμύρια δολάρια ώστε να ανταπεξέλθει η Τουρκία, με την βοήθεια της Κίνας στον οικονομικό πόλεμο που δέχεται η χώρα του κι έχει οδηγήσει στα τάρταρα την ισοτιμία της λίρας από το 2018 . Το ποσό του δανεισμού, ίσως να μην το χαρακτήριζε κανείς ιδιαιτέρως σοβαρό, αλλά έρχονταν να προστεθεί σε μια σειρά κινήσεων που είχαν γίνει από το προηγούμενο ήδη καλοκαίρι του 2020, οπότε οι τουρκικές εμπορικές συναλλαγές με την Κίνα άρχισαν να αυξάνονται ασυνήθιστα, με τουρκικές εταιρείες να εξάγουν σωρηδόν προς Κίνα, κινεζικά φτηνά προϊόντα να εισάγονται και να κατακλύζουν την τουρκική αγορά, τουρκικές τράπεζες να δέχονται ως μέσο συναλλαγής το γουάν υποστηρίζοντας τον νομισματικό πόλεμο της Κίνας κατά της διεθνούς κυριαρχίας του δολαρίου (άλλωστε εδώ και καιρό ο κύριος Ερντογάν φλερτάριζε με τους BRICS..), ενώ συγχρόνως στο μεσοδιάστημα οι φήμες πως η Κίνα έχει προχωρήσει και σε επενδύσεις σε τουρκικές κρατικές δομές, εξαρτώντας την Τουρκία σε σημαντικό βαθμό από αυτήν και προσδένοντας την στο άρμα της, είχαν αρχίσει να οργιάζουν. Άλλωστε ο δανεισμός της Τουρκίας από την Κίνα, φαινομενικά, δεν είχε γίνει αντιληπτός παρά μόνον όταν τον ανήγγειλε ο ίδιος ο κύριος Ερντογάν στις παρυφές της Συνόδου Κορυφής. Υστέρα από αυτό, κανείς δεν μπορούσε πλέον να είναι βέβαιος εάν ο Τούρκος Πρόεδρος αναφέρθηκε στο σύνολο τους πραγματικού ποσού του δανεισμού της Τουρκίας από την Κίνα και ποιες πραγματικά ήταν οι επιμέρους συμφωνίες των δύο αυτών χωρών. Επιπρόσθετα ως γνωστόν ο βόρειος άξονας των οικονομικών διαδρόμων BRI της Κίνας καταλήγει στην Κωνσταντινούπολη την οποία η Κίνα εκλαμβάνει ως σημείο ιδιαίτερης στρατηγικής σημασίας για την προώθηση της προς την Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη ….

Σύνοδος Κορυφής ΝΑΤΟ 14.6.2021 , Βρυξέλες

Στην ίδια δε Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ ο κύριος Ερντογάν πέταξε στο τραπέζι ,έναντι ουκ ευκαταφρόνητων οικονομικών ανταλλαγμάτων , να αναλάβει αυτός στέλνοντας ένοπλες δυνάμεις της χώρας του για την υποστήριξη του αεροδρομίου της Καμπούλ. Η Τουρκία, δηλαδή θα έμπαινε στο Αφγανιστάν με τις ένοπλες δυνάμεις της με το πρόσχημα και υπό την ομπρέλα του ΝΑΤΟ.

Πρόεδροι ΗΠΑ – Τουρκίας, Τζο Μπάϊντεν και Ταγίπ Ερντογάν

Φυσικά εκ του αποτελέσματος προέκυψε ότι η πρόταση αυτή δεν εκλήφθηκε ποτέ ως αξιόπιστη ,καθώς στις ΗΠΑ μπορούσαν εύκολα να εικάσουν τους πραγματικούς λόγους για τους οποίους ο κύριος Ερντογάν με τα δικά τους χρήματα, υπολόγιζε ότι θα κάνει με άλλους μπίζνες στο Αφγανιστάν στην μετα-ΗΠΑ και μετά- ΝΑΤΟ εποχή.

Και παρόλο που εδώ στην Ελλάδα συζητιόταν πολύ τα πράγμα ως δήθεν σοβαρό, εντούτοις από τα μέσα του περασμένου καλοκαιριού Τούρκοι αναλυτές σε συνεντεύξεις τους από τα δίκτυα της Τεχεράνης έκαναν λόγο για την πρωτάκουστη αδιαφορία των ΗΠΑ στο ενδεχόμενο να αναλάβουν οι Τούρκικες δυνάμεις το αεροδρόμιο της Καμπούλ κι απορούσαν με την έλλειψη ενδιαφέροντος των ΗΠΑ εάν θα προκληθεί αστάθεια ή όχι στην περιοχή. Μάλιστα ήδη ο Πρόεδρος του Κέντρου της Άγκυρας για Κρίσεις και Μελέτες Πολιτικής (ANKASAM) Δρ Mehmet Seyfetiin Erol , προφανώς απογοητευμένος από τις αμερικανικές αντιδράσεις στην πρόταση Ερντογάν, έκανε ήδη την 9.7.2021, προτάσεις για «Πλατφόρμα 6+1» αποτελούμενης από το Καζακστάν, το Ουζμπεκιστάν, το Τατζικιστάν, το Τουρκμενιστάν, το Πακιστάν, το Ιράν και την Τουρκία, για παρέμβαση μιας συνεργατικής ομάδας στην ειρηνευτική διαδικασία του Αφγανιστάν, οι οποίες ούτε εισακούστηκαν, ούτε βρήκαν ανταπόκριση και τελικώς έπεσαν στο κενό. Μάλλον η Τουρκία δεν τα είχε συνεννοηθεί καλά ούτε με την Ντόχα.

 

ζ.  Το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού των ΗΠΑ έναντι όσων επί των ιματισμών τους έβαλαν κλήρο.

Ας ερμηνεύσουμε τώρα καλύτερα , από την οπτική  πλέον γωνία των ΗΠΑ όλα όσα αναλύθηκαν παραπάνω.

Την 3.12.2020 ο διευθυντής των υπηρεσιών πληροφοριών των ΗΠΑ  επι Προεδρίας κυρίου Τράμπ, κύριος Τζον Ράτκλιφ έκανε την παρακάτω δήλωση: « Η μεγαλύτερη απειλή για την δημοκρατία και την ελευθερία στον κόσμο μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο , είναι η Κίνα».

Την 10.2.2021 η πρώτη δήλωση που προχώρησε ο νεοεκλεγείς τότε Πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάϊντεν, σε δραματικό μάλιστα τόνο, ήταν η ακόλουθη: « Πέρασα δύο ώρες στο τηλέφωνο χωρίς διακοπή με τον Σι Τζινπίνγκ. Αν δεν κάνουμε τίποτα θα μας συντρίψουν!».

Από ότι φαίνεται Ρεπουμπλικάνοι και Δημοκρατικοί, τόσο δια των επιτελείων τους, όσο και δια των Προέδρων τους ομονοούν και προσδιόρισαν ευθέως κι επακριβώς ποιον θεωρούν τον στρατηγικό τους αντίπαλο και ποιον θεωρούν σοβαρό τους ανταγωνιστή σε έναν κόσμο που κατά τα άλλα εμφανίζεται σύνθετος και πολυπολικός, με ένα σωρό αναπτυσσόμενες χώρες να ψάχνουν τον βηματισμό τους στον 21ο αιώνα.. Από ότι φαίνεται βρισκόμαστε στα πρόθυρα, εάν δεν έχουμε ήδη μπει δυναμικά , ενός νέου Ψυχρού Πολέμου με βασικούς αντιπάλους αυτήν την φορά τις ΗΠΑ και την Κίνα. Ο προηγούμενος Ψυχρός Πόλεμος οδήγησε στην εξουδετέρωση του τότε βασικού αντιπάλου των ΗΠΑ με την επίσημη κατάρρευση της Ρωσίας στις 26 Δεκεμβρίου 1991. Η κατάρρευση αυτή όπως είδαμε οφείλονταν στην εμπλοκή της Ρωσίας στο Αφγανιστάν και στην εργαλειοποίηση των μαχητών του ισλάμ, τότε Μουτζαχεντίν.

Μήπως ήρθε σήμερα η ώρα της εμπλοκής κάποιου άλλου στο Αφγανιστάν που θα τον οδηγήσει στο ίδιο τελικό αποτέλεσμα ?

Η ιστορία, όπως συνηθίζεται να λέγεται, επαναλαμβάνεται, αφήνοντας ελάχιστα περιθώρια για πρωτοτυπίες… Τότε ήταν οι Μουτζαχεντίν, σήμερα είναι οι πολυάριθμοι απόγονοι τους, εκσυγχρονισμένοι, το ίδιο μαχητικοί,  κάποιοι από αυτούς αρχαιότεροι με εμπειρία της διακυβέρνησης της χώρας από την περίοδο 1996-2001 και πολυδιασπασμένοι ως προς τις επιδιώξεις και τους στόχους τους, με νέες τρομοκρατικές οργανώσεις να έχουν πλέον γεννηθεί.

*

Η Ρωσία μετά τον Δεκέμβριο του 1991 δεν ορθοπόδησε ούτε επανήλθε ποτέ ξανά στην προτέρα κατάσταση. Αποτελεί βέβαια μία υπολογίσιμη δύναμη, που απέχει μακράν όλων των υπολοίπων , όσο μακράν απέχει πλέον το δικό της status από αυτό των ΗΠΑ και Κίνας. Ωστόσο όποιος πάρει με το μέρος του την Ρωσία, έχει κάθε λόγο από τώρα να υπολογίζει πως η νίκη του ανήκει. Ο κύριος Πούτιν συνηθίζει να λέει πως η χώρα του είναι μια αυτόνομη κι απόλυτα ανεξάρτητη ευρασιατική δύναμη. Στην πρόσφατη Σύνοδο Μπάϊντεν- Πούτιν στην Γενεύη , όπως τον χαρακτηρισμό τον περίμενε διακαώς ο κύριος Πούτιν εδώ και πολλά χρόνια,  ο Πρόεδρος των ΗΠΑ  αναβάθμισε την Ρωσία από «περιφερειακή δύναμη» , αναγνωρίζοντας πως η Ρωσία σήμερα πλέον αποτελεί μια «μεγάλη παγκόσμια δύναμη». Μάλιστα, παρά το αναμενόμενο κι όλες τις περί του  αντιθέτου προβλέψεις, με θέμα τις απειλές στον κυβερνοχώρο και τον έλεγχο των πυρηνικών, οι δύο Πρόεδροι προχώρησαν και σε κοινή δήλωση μετά την 4ωρη διάσκεψη τους, χαρακτηρίζοντας την συνάντησή αυτή γενικά ως γόνιμη !!! Αυτό θα μπορούσε να έχει την δική του σημειολογία..

Γενεύη, Σύνοδος Κορυφής Προέδρων ΗΠΑ-Ρωσία, 16.6.2021

Η ερώτηση του ενός εκατομμυρίου είναι για πόσο ακόμα η Ρωσία θα μπορεί να παραμένει σε αυτήν την θέση μιας μεγάλης αυτόνομης κι ανεξάρτητης ευρασιατικής δύναμης που εξυπηρετεί αποκλειστικά τους σκοπούς της κι ελίσσεται αναπτύσσοντας κατά το δοκούν συνεργασίες με αυτούς που με βάση τις περιστάσεις θεωρεί ότι τους προωθούν ?

Ή μήπως μετά την Σύνοδο Κορυφής της Γενεύης η ερώτηση αυτή τελικά έχει απαντηθεί, ωστόσο εμείς θα μάθουμε τις απαντήσεις της σε εύθετο χρόνο? 

Μια φορά τα σημερινά δεδομένα καταδεικνύουν ότι ο κύριος Πούτιν κι οι Ρωσία, ανακτούν τον γεωπολιτικό τους ρόλο σε μια περιοχή από όπου τους είχε εκτοπίσει έως προσφάτως για τα καλά η Κίνα, αφού όλα τα Τουρκμενικά κράτη-πρώην σοβιετίες στο βορρά του Αφγανιστάν την καλούν εσπευσμένα να γυρίσει πίσω κι αναβαθμίζεται ο πάλαι ποτέ πολιτικοστρατιωτικός ρόλος της Ρωσίας  ξανά στην περιοχή…

Η εξέλιξη αυτή αποτελεί μια παράπλευρη ευκαιρία που δόθηκε στην Ρωσία κυρίως από τον αιφνίδιο τρόπο που αποχώρησαν οι ΗΠΑ από το Αφγανιστάν κι όχι από την ίδια την προσχεδιασμένη εδώ και 18 μήνες αποχώρηση τους. Η δε ευκαιρία αυτή δόθηκε ακριβώς δύο μήνες μετά την Σύνοδο Κορυφής  των Προέδρων ΗΠΑ-Ρωσίας, που πραγματοποιήθηκε στις 16 Ιουνίου 2021 στην Γενεύη.

*

Το τελευταίο άγαλμα του Λένιν απομακρύνεται από την χώρα

Σε μία παρακινδυνευμένη  ερμηνεία των πραγμάτων, θα μπορούσε κάποιος να υποστηρίξει πως οι ΗΠΑ είχαν επιλέξει τον μελλοντικό τους ανταγωνιστή, ήδη από το μακρινό 1991 όταν κατέρρευσε το αντίπαλο δέος της  ΕΣΣΔ.

Πόσο τυχαίο ήταν που ακριβώς 10 χρόνια μετά, το 2001 οι ΗΠΑ βρέθηκαν στο Αφγανιστάν, δηλαδή ακριβώς δίπλα στα πιο ευαίσθητα σύνορα της επαρχίας Σιντζιάγγκ, της χώρας αυτής που προορίζονταν ως ο αυριανός βασικός στρατηγικός τους αντίπαλος?

Το 2001 η Κίνα ήταν μια μέτριας ισχύος κομμουνιστική δύναμη που ήδη από την προηγούμενη δεκαετία του 1990 ωθούμενη από τον σφοδρό αντιαμερικανισμό της είχε πιαστεί χεράκι-χεράκι με την κατεστραμμένη , μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου , Ρωσία και βοηθούσε η μία την άλλη να ορθοποδήσει. Σήμερα, εν έτη 2021, μετά από είκοσι χρόνια τίποτα δεν είναι ίδιο στην Κίνα. με την εικόνα που παρουσίαζε το μακρινό πια 2001. Ακόμα και το πολιτειακό της καθεστώς  έχει μετατραπεί σε έναν ιδιότυπο σύστημα κρατικού καπιταλισμού κι άκρατης εξωστρέφειας , με τον κύριο Σι Τζινπίνγκ να παίζει πλέον με τα διεθνή χρηματοπιστωτικά μέσα, να χρησιμοποιεί τα κεφάλαια της χώρας του για  επενδύσεις παγκόσμιας  κλίμακας  σε Ασία , Αφρική , Ευρώπη, Νότια Αμερική, δημιουργώντας εξαρτήσεις που εντάσσουν την μία χώρα μετά την άλλη στις γεωπολιτικές σφαίρες επιρροής του και να προλεταριοποιεί πληθυσμούς ξένων λαών, προελαύνοντας με τους Κινέζους εργάτες του μέσω των κινεζικών οικονομικών διαδρόμων Belt and Road στα εδάφη τους.

Αναμφίβολα , σήμερα, είκοσι χρόνια μετά η Κίνα έχει φτάσει στο σημείο να συναγωνίζεται ευθέως τις ΗΠΑ τόσο στον οικονομικό τομέα, όσο και στην τεχνολογία, διαθέτοντας μια ταχύτατα αναπτυσσόμενη πολεμική βιομηχανία, που ωστόσο δεν είναι ικανή να απειλήσει ακόμα τις ΗΠΑ κι ελέγχοντας πολλές από τις σημαντικότερες αλυσίδες μεταφοράς σε αυτόν τον πλανήτη, που έχουν αρχίσει να τον κατακλύζουν από άκρον εις άκρου τα προϊόντα της. Οι δε προβλέψεις έφεραν μέχρι τώρα την Κίνα νωρίτερα από το αναμενόμενο ως πρώτη παγκοσμίως οικονομική δύναμη περί το έτος 2028 !

Τί την βοήθησε όλα αυτά τα είκοσι χρόνια την Κίνα να εκτοξευτεί με μία κατακλυσμιαίας ταχύτητας ανάπτυξη σε υπερδύναμη?

Ή μάλλον ας το θέσουμε αλλιώς το ερώτημα.. Θα μπορούσε η Κίνα, ποτέ της να αναπτυχτεί με αυτούς τους ρυθμούς μέσα στην τελευταία εικοσαετία εάν στα δυτικά και στον νότο της επικρατούσε, μετά την κατάρρευση των σοβετικών, ανεξέλεγκτο το ισλάμ? Θα άντεχε μόνη της τις πιέσεις του ισλάμ μέσα στην χώρα της?

Οι χώρες με τους πολυπληθέστερους μουσουλμανικούς πληθυσμούς βρίσκονται στο μαλακό υπογάστριο της Κίνας. Στην Ινδονησία κατοικούν περί τα 229 εκατομμύρια μουσουλμάνοι, στο Αφγανιστάν κατοικούν περί τα 40 εκατομμύρια μουσουλμάνοι, στο Πακιστάν περί τα 226 εκατομμύρια μουσουλμάνοι, στο Μπαγκλαντές περί τα 163 εκατομμύρια μουσουλμάνοι, στην Ινδία περί τα 195 εκατομμύρια μουσουλμάνοι, ενώ στα τουρκμενικά κράτη ο συνολικός μουσουλμανικός πληθυσμός ανέρχεται σε περίπου 76 εκατομμύρια.

Υπολογισμοί προσδιορίζουν τους μουσουλμανικού θρησκεύματος πληθυσμούς εντός της ίδιας της Κίνας να ανέρχονται περίπου σε 60-80 εκατομμύρια. Η μεγαλύτερη συγκέντρωση μουσουλμάνων βρίσκεται στο Σιντζιάνγκ , με σημαντικό πληθυσμό Ουϊγούρων της τάξης των 10 εκατομμυρίων. Μουσουλμανικοί πληθυσμοί της φυλής Χούι  βρίσκονται διάσπαρτοι παντού μέσα στην Κίνα, ενώ σημαντικοί πληθυσμοί τους κατοικούν στις περιοχές Ningxia , Gansu και Qinghai .Από τους 55 επίσημα αναγνωρισμένους μειονοτικούς λαούς της Κίνας , δέκα ομάδες ανήκουν σε σουνίτες μουσουλμάνους..

Συνοψίζοντας , με έναν εντελώς πρόχειρο υπολογισμό καθώς αρκετοί μουσουλμανικοί πληθυσμοί στα κράτη της ευρύτερης περιοχής (Σρι Λάνκα, Ταϊλάνδη, Μιανμάρ, Φιλιππίνες, Μαλαισία κλπ) παραλείπονται, περίπου 1 δισεκατομμύριο μουσουλμάνοι ζουν μέσα κι έξω από το άμεσο περιβάλλον της Κίνας του 1,408 δισεκατομμυρίων πληθυσμού κι αποτελούν εν δυνάμει αντιπάλους της σταθερότητας που έχει επιτύχει στο εσωτερικό της . Ο κανόνας λέει ότι όταν ένας γεωγραφικός χώρος καταλαμβάνεται κατά το 50% από μουσουλμανικούς πληθυσμούς τότε θεωρείται περιοχή μουσουλμανικής πλειοψηφίας. Η Κίνα δεν έχει λησμονήσει ακόμα την οδυνηρή ήττα που υπέστη τον 7ο αιώνα στην πρώτη της συνάντηση με τους μουσουλμανικούς αραβικούς πληθυσμούς όταν προσπάθησε να τους αναχαιτίσει εισβάλλοντας στα εδάφη του ανατολικού Αφγανιστάν …

*

Στην ίδια εικοσαετία, μεταφέροντας οι ΗΠΑ δυνάμεις τους μέσα στο Αφγανιστάν, περιόρισαν κι απομείωσαν κινδύνους εξαγωγής εξτρεμιστικών τρομοκρατικών  επιθέσεων  εξασφαλίζοντας σε σημαντικό  βαθμό μια σχετική ηρεμία και σταθερότητα στον περιβάλλοντα χώρο της σημερινής αντιπάλου τους Κίνας.

Την ηρεμία αυτή όπως ήδη αναφέρθηκε την χρησιμοποίησε η Κίνα , για να εντάξει σταδιακά όλη την περιφέρεια των κρατών πέριξ του Αφγανιστάν στη γεωπολιτική σφαίρα επιρροής της.

Πότε όμως η Κίνα έστρεψε ξεκάθαρα  τα βέλη της κατά των ΗΠΑ ? 

Η απάντηση λέει πως το έκανε το 2006 όταν μαζί με την Ρωσία αποτέλεσαν τα ιδρυτικά στελέχη των BRICS.  Δηλαδή ενός συνασπισμού των αναπτυσσόμενων χωρών , Βραζιλίας, Ρωσίας, Ινδίας, Κίνας και Νότιας Αφρικής, από όπου κι η επωνυμία τους, που αποτελούν ένα σημαντικό πληθυσμιακό κομμάτι του πλανήτη, οι οποίοι τον Ιούνιο του 2009 στην πρώτη τους διάσκεψη στο Αικατερίνεσμπουρκ της Ρωσίας έθεσαν μια σειρά από μεγαλεπήβολους στόχους που όλοι τους στόχο τους είχαν να ρίξουν την μοναδική στους χρόνους αυτούς υπερδύναμη , δηλαδή τις ΗΠΑ από την θέση που κατείχαν. Για τον λόγο αυτό αποφάσισαν τον συντονισμό των ενεργειών τους για την δημιουργία νέου αποθεματικού νομίσματος που θα καθαιρέσει το δολάριο από την  παγκόσμια κυριαρχία του ως διεθνές νόμισμα συναλλαγών και για να το επιτύχουν αυτό το 2014 ίδρυσαν την Αναπτυξιακή Τράπεζα  της Σαγκάης κι επενδυτικά προγράμματα ανάπτυξης έργων υποδομής ανά τον κόσμο, , με την  κεντρική θέση στην εν λόγω αναπτυξιακή τράπεζα να την κατέχει η Κίνα ως ο μεγαλύτερος κάτοχος συναλλαγματικών αποθεμάτων.

*

Και κάπως έτσι ο νεοεκλεγείς το 2012 στην ηγεσία του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας κύριος Σι Τζινπίνγκ ξεκίνησε τα μεγαλεπήβολα σχέδια του να δέσει όλο τον κόσμο με τους κινέζικους οικονομικούς διαδρόμους που ξεκίνησε αμέσως, από το 2013 να  υλοποιεί, με αρχικό σχέδιο να ενταχθούν στο πρόγραμμα 70 χώρες αυτού του πλανήτη τις οποίες σκόπευε να αποσπάσει από τις ΗΠΑ και να τις εντάξει  στην σφαίρα γεωπολιτικής επιρροής της Κίνας με βασικό όχημα της εξωτερικής της πολιτικής το Belt and Road (BRI) , δηλαδή τους σύγχρονους δρόμους του μεταξιού. Το πρόγραμμα θα ένωνε μεταξύ τους μέσω χερσαίων και θαλάσσιων διαδρόμων όλες τις χώρες-στόχους αυτές, δημιουργώντας έναν ισχυρό σινοκεντρικό δακτύλιο που θα άρχιζε από την μία άκρη του Ειρηνικού στην Ασία και θα περνούσε στην απέναντι άκρη του Ειρηνικού της Αμερικανικής ηπείρου και θα τελείωνε πίσω στην Κίνα. Ο δε δακτύλιος αυτός θα περιέσφιγγε τον πλανήτη ως ζώνη επιτρέποντας στην Κίνα να επελάσει με τα χρηματοδοτούμενα από την ίδια επιτόπια έργα υποδομής κι ανάπτυξης που θα εκτελούσε ( δηλ. λιμάνια, ουρανοξύστες, σιδηροδρόμους, δρόμους, αεροδρόμια, φράγματα, σιδηροδρομικές γραμμές και σήραγγες κλπ) ώστε να αποκτήσει, μέσω αυτών, της τεχνολογίας της και των κινεζικών πληθυσμών που θα περνούσαν συγχρόνως στα ξένα εδάφη, τον πλήρη πλανητικό έλεγχο, επιβάλλοντας τους δικούς της κανόνες παγκοσμιοποίησης όπως αυτοί καθορίζονται με γνώμονα την δική της κινέζικη κουλτούρα και πολιτισμό και με  βάση το δικό της αυταρχικό παραγωγικό μοντέλο οικονομίας. Μάλιστα το πρόγραμμα Belt and Road (BRI) η Κίνα το ενέταξε και στο Σύνταγμα της το 2017.

Κι εκεί που η Κίνα είχε αρχίσει να βλέπει ότι πλησίαζε να κόψει το νήμα, αφού είχε εξαρτήσει από αυτήν μεγάλο τμήμα του πλανήτη, έχοντας  εξασφαλίσει στην Κεντρική Ασία , για κάποιο διάστημα την συγκατάβαση και την ανοχή της Ρωσίας την οποία σημειωτέον είχε αρχίσει ποικιλοτρόπως να αποπειράται να στραγγαλίσει, αλλά κι έχοντας ανοίξει την πόρτα προς την Μέση Ανατολή που της εξασφάλιζε πλέον η συμφωνία της με το Ιράν, ώστε να ενώσει την Ασία κι Αφρική, με την  Ευρώπη την πόρτα της οποίας της την είχε ήδη ανοίξει η Γερμανία  αφενός μέσω των δορυφόρων της Τσεχίας, Ουγγαρίας, Σλοβακίας, Ουκρανίας κλπ, στις όποιες ήδη έχει εισβάλλει η Κίνα, αφετέρου εξασφαλίζοντας μόλις μία μέρα πριν την αποχώρηση της από την Προεδρία της ΕΕ να επιβάλει στα κράτη μέλη την από 30.12.2020 μεγάλη Συμφωνία Επενδύσεων κι Εμπορίου Κίνας και ΕΕ, τότε ακριβώς ήταν που ολοκληρώθηκε το Μεγάλο Παιχνίδι !

Βλέπετε  ο καλός παίχτης ξέρει να διαθέτει υπομονή αφήνοντας τους αντιπάλους του να πιστεύουν ότι επί των ιματισμών του μπορούν να ρίξουν κλήρο κι αυτός να περιμένει τον κατάλληλο κι ευνοϊκό για τον ίδιο χρόνο ώστε να ολοκληρώνει την κίνηση του μέσα σε μια στιγμή.…

η. Το Μεγάλο Παιχνίδι

Οι ΗΠΑ εγκατέλειψαν το Αφγανιστάν ! Δεν ήταν όμως ως γεγονός αυτό καθ’εαυτό ότι το εγκατέλειψαν,

αυτό ήδη από τις 29 Φεβρουαρίου του 2020 ήταν γνωστό σε όλους… Ήταν ο φαινομενικά απρόσμενος και χαοτικός, ωστόσο με χειρουργική ακρίβεια σκηνοθετημένος, τρόπος που το έπραξαν κι οι συνέπειες που συνεπάγονταν αυτός ο τρόπος σε όλους τους τομείς της σημερινής ισχύος της Κίνας.

Γιατί δεν μπορείς  να βλέπεις τον αντίπαλό σου, που τόσα χρόνια εσύ του εξασφάλιζες, είτε με τις πράξεις σου, είτε με την απραξία σου, όλες τις προϋποθέσεις για να γιγαντωθεί, ώστε να μπορεί να τροφοδοτηθεί και να κινηθεί ο πάσχων καπιταλισμός σε αυτόν τον πλανήτη, να πετυχαίνει τους στόχους του, έχοντας μοναδικό σκοπό του να  αποκαθηλώσει εσένα από την θέση που κατείχες ως τώρα. Δηλαδή, του ηγεμόνα που ελέγχει αυτόν τον πλανήτη. Ούτε και ανέχεσαι βέβαια να αφήσεις ποτέ τον αντίπαλό σου, να σε εκτοπίσει εσένα από την θέση σου οδηγώντας αυτός το «αστρόπλοιο Γη»  προς την νέα εποχή. Δηλαδή,  να επιδιώκει να σε συντρίψει, λίγο πριν η ανθρωπότητα, που ήδη συνωστίζεται με μη επανδρωμένες αποστολές στον πλανήτη Άρη κι ετοιμάζεται ταχέως για επανδρωμένες βάσεις στο Φεγγάρι, καταστεί πολυ-πλανητικό είδος όπως συμβούλευε ήδη από το Φθινόπωρο του 2016 ο Στίβεν Χόκινγκ κι υλοποιεί, ήδη σήμερα, το πρόγραμμα  προς την κατεύθυνση αυτή στις ΗΠΑ ο Έλον Μασκ!

*

Πριν όμως κάνουμε αυτό το νοητικό άλμα προς τα εμπρός και στο τι ακριβώς μέλλεται να συμβεί στα επόμενα 100-150 χρόνια καθιστώντας τον άνθρωπο πολυ-πλανητικό είδος, ας ελέγξουμε πρώτα πως οι μεγάλοι παίκτες, που τα σχέδια τους επεκτείνονται στο χρόνο 100 χρόνια μπροστά κι έχουν σχεδιαστεί 100 χρόνια πίσω, προνοητικά και δίχως να τους νοιάζει εάν θα λερωθεί η εικόνα τους στους υπολοίπους, κανονίζουν από σήμερα τους όρους, τους κανόνες και τις προϋποθέσεις του μελλοντικού Πολυπλανητικού Παιχνιδιού, περιορίζοντας προκαταβολικά τις επιδιώξεις, τις προσδοκίες των αντιπάλων τους και κατανέμοντας αυτοί τους ρόλους για την επόμενη πράξη της επόμενης ημέρας.

Ας προσγειωθούμε  λοιπόν και πάλι στο σήμερα και πίσω στην Γη και σε αυτή την μικρή , ανυπότακτη, γωνιά του πλανήτη, που δικαίως μέχρι τώρα διεκδικεί επάξια τον τίτλο του «Νεκροταφείου Αυτοκρατοριών»

Κι ας συνοψίσουμε την μέχρι τώρα χρονική ακολουθία των γεγονότων που οδηγούν από μόνα τους σε συμπεράσματα:

Μικρά Αφγανόπουλα , ατενίζουν ένα αβέβαιο μέλλον στην γη της πατρίδας τους

 

2009 Ω! του θαύματος την ίδια εποχή που οι BRICS πραγματοποιούσαν την συνάντηση τους στο Αικατερίνεσμπουργκ (!)  επί Προεδρίας Ομπάμα, το 2009 άρχισαν να διαρρέονται τα σενάρια ότι έως το 2014 οι ΗΠΑ θα εκκένωναν τις δυνάμεις τους και θα εγκατέλειπαν την περιοχή. Τα σενάρια αυτά πυροδότησαν τις προθέσεις κάποιων, γνωστών –αγνώστων, να αναπληρώσουν το μελλοντικό κενό που θα εμφάνιζε η περιοχή προς όφελος τους. Αλλά και την πρόθεση κάποιων άλλων να έρθουν σε συμφωνίες  με αυτούς  που είχαν βλέψεις να διαχειριστούν το Αφγανιστάν στην μετά-ΗΠΑ εποχή.

Κι έτσι τα γεγονότα οδηγήθηκαν  στις παρακάτω εξελίξεις….

2013: Ολοκληρώθηκε η μεγάλη συμφωνία σιδηροδρομικής διασύνδεσης με το Βόρειο Αφγανιστάν του Τατζικιστάν. Το Τατζικιστάν ήδη την εποχή αυτή βρίσκονταν υπό την «ομπρέλα» της Κίνας.

2014:  Ο κύριος Ασράφ Γκάνι εξελέγη Πρόεδρος του Αφγανιστάν το  Σεπτέμβριο του 2014.

2014: Αντιπροσωπείες των Ταλιμπάν της Σούρα της Κουέτα, άρχισαν να επισκέπτονται δημόσια και τακτικά την Κίνα, με αποκορύφωμα τις μυστικές συνομιλίες που διευκόλυνε η Κίνα μεταξύ κυβέρνησης Γκάνι και των Ταλιμπάν στο Ουρούμτσι .

2015: Η Κίνα προχώρησε στην μεγάλη συμφωνία διασυνοριακής σιδηροδρομικής διασύνδεσης της με τις βόρειες επαρχίες του Αφγανιστάν.

2015:  Ο Πρόεδρος του Αφγανιστάν Ασράφ Γκάνι επισκέπτεται επίσημα την Γερμανία. Η κυρία Μέρκελ δηλώνει ότι η Γερμανία θα υποστηρίξει πλέον πιο σθεναρά το Αφγανιστάν στην εκπαίδευση των αφγανικών δυνάμεων ασφαλείας και των αναπτυξιακών έργων κι ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάιερ δηλώνει ότι η Γερμανία θα παραμείνει δεσμευμένη στο Αφγανιστάν ακόμη και μετά το 2015.

2016: Η Γερμανία  αυξάνει τις επενδύσεις της στο Αφγανιστάν εκτοξεύοντας τες στα 430 εκατομμύρια Ευρώ κατ’έτος..

2016-2018 : Η Κίνα  αναπτύσσει στενούς δεσμούς με την Καμπούλ ,υπογράφεται διμερής συνεργασία στον τομέα της ασφάλειας που απευθύνεται κυρίως στην αντιμετώπιση της τρομοκρατίας που σχετίζεται οργανώσεις που σχετίζονται με το Ισλαμικό Κίνημα των Ουϊγούρων (ΕΤΙΜ) και το Ισλαμικό Κράτος (ISIS). Παρέχεται οικονομική βοήθεια άνω των 70 εκατομμυρίων δολαρίων αλλά και  στρατιωτική βοήθεια, από την Κίνα στην κυβέρνηση Γκάνι να χτίσει τη στρατιωτική ορεινή ταξιαρχία της στο διάδρομο Wakhan κοντά στη βόρεια επαρχία Badakhshan του Αφγανιστάν.

2019: Ξεκινά την λειτουργία της σιδηροδρομικής διασύνδεσης της Κίνας με το Χαϊρατάν, στο Βόρειο Αφγανιστάν

2019: Γίνονται εθνικές εκλογές στο Αφγανιστάν. Η ανακοίνωση των αποτελεσμάτων εμφανίζει μεγάλη καθυστέρηση 5 μηνών . Ανακοινώνονται τα αποτελέσματα την 18.2.2020. Νικητής φέρεται ο κύριος Ασράφ Γκάνι ο οποίος δεν αναγνωρίζεται από την αντιπολίτευση του Αμπντουλάχ Αμπντουλάχ.

29.2.2020: Υπογράφεται η Συμφωνία της Ντόχα μεταξύ ΗΠΑ και Ταλιμπάν, οι διαπραγματεύσεις της οποίας έχουν ξεκινήσει από τα τέλη Φθινοπώρου 2018.

29.2.2020- 15.8.2021: Αυξάνονται οι επιθέσεις των Ταλιμπάν κατά 70% συγκριτικά με αυτές του προηγούμενου έτους. Παρά τις αντιδράσεις του τέως Προέδρου Γκάνι αποφυλακίζονται , βάσει της Συμφωνίας της Ντόχα, μαχητές της Αλ Κάϊντα και του δικτύου Χακανί.

30.12.2020: Η προεδρεύουσα της ΕΕ Γερμανία κατά την αποχώρηση της προώθησε την μεγάλη Συμφωνία Επενδύσεων κι Εμπορίου ΕΕ-Κίνας.

8.3.2021:  Ο νέος ΥπΕΞ των ΗΠΑ κύριος Μπλίνκεν , δηλώνει ότι ενθαρρύνει την συνεργατική μεταβατική κυβέρνηση χωρίς αποκλεισμούς των Ταλιμπάν, που θα συντάξει το νέο Σύνταγμα της χώρας. Η δήλωση αυτή εκλήφθηκε από την κυβέρνηση Γκάνι ως ωμή παρέμβαση των ΗΠΑ στα εσωτερικά της χώρας κι απορρίφθηκε .

21.4.2021:   Οι Πακιστανοί Ταλιμπάν  (Tachrik-e-Taliban) εξαπολύουν θανατηφόρο τρομοκρατικό χτύπημα, με 5 νεκρούς, στην Κουέτα του Βαλουχιστάν, στο ξενοδοχείο Serena, όπου διαμένει ο Κινέζος Πρέσβης και Πακιστανοί αξιωματούχοι

3.6.2021: Υπογράφεται η Συμφωνία 8 σημείων μεταξύ Κίνας-Αφγανιστάν-Πακιστάν, με την οποία συμφωνήθηκε με τον κύριο Γκάνι, η δημιουργία συμφιλιωτικής κυβέρνησης με καλωσόρισμα των Ταλιμπάν στην πολιτική σκηνή της χώρας, η εμβάθυνση της συνεργασίας Belt and Road στο Αφγανιστάν, με διεύρυνση των οικονομικών και εμπορικών δεσμών, η ενίσχυση των αντιτρομοκρατικών προσπάθειών. Ο κύριος Γκάνι αυτή την φορά δεν το είδε ως ωμή παρέμβαση στα εσωτερικά της χώρας του.

12.6.2021: Ο Πρόεδρος της Τουρκίας, Ταγίπ Εντρογάν, δηλώνει ότι έλαβε 2η δόση δανεισμού 3,6 δισεκατομμυρίων δολαρίων από την Κϊνα, ανεβάζοντας το συνολικό ποσό του δανεισμού της Τουρκίας  από την Κίνα στα 6 δισεκατομμύρια δολάρια.

14.6.2021: Σύνοδος Κορυφής ΝΑΤΟ στις Βρυξέλες. Ο Πρόεδρος της Τουρκίας υποβάλλει πρόταση η τουρκικές δυνάμεις, έναντι αδράς αμοιβής, να αναλάβουν την διοίκηση του διεθνούς αεροδρομίου Χαμίντ ΚαρζάΙ της Καμπούλ κατά την αποχώρηση του ΝΑΤΟ και στην μετά-ΗΠΑ εποχή. Η Έκθεση Συμπερασμάτων της Συνόδου, εστιάζει στην αντιμετώπιση της Κίνας στον Ειρηνικό, ωστόσο εκφράζεται η ισχυρή αντίδραση, της ομάδας των  γνωστών-άγνωστων, μελών που συνδέονται με οικονομικούς δεσμούς με την Κίνα να χαρακτηριστεί  η τελευταία ως « στρατηγικός αντίπαλος» κι αντ’αυτού  επιλέγεται ο όρος «συστημική πρόκληση». Συγχρόνως , παρά την αντίδραση των ΗΠΑ, τα ίδια μέλη του ΝΑΤΟ προωθούν τον χαρακτηρισμό της Ρωσίας ως «αντίπαλο».

16.6.2021: Συνάντηση Κορυφής στην Γενεύη Προέδρων ΗΠΑ-Ρωσίας, διάρκειας 4 ωρών κι έκδοση, μη αναμενομένου, κοινού ανακοινωθέντος με θέμα τον περιορισμό των πυρηνικών και την αντιμετώπιση των επιθέσεων στον κυβερνοχώρο.

14.7.2021: Οι Πακιστανοί Ταλιμπάν  (Tachrik-e-Taliban) εξαπολύουν θανατηφόρο τρομοκρατικό χτύπημα σε υδροηλεκτρικό έργο κινεζικών συμφερόντων στο Πακιστάν με 13 νεκρούς εκ των οποίων οι 9 Κινέζοι.

10.7.2021-15.8.2021 : Προελαύνουν οι Ταλιμπάν. Ο Αφγανικός στρατός, παραδίδει πόλεις αμαχητί και πολλοί εισέρχονται ένοπλοι εντός Τατζικιστάν, Ουζμπεκιστάν και Τουρκμενιστάν. Διακόπτονται οι εμπορικές συνεργασίες και καταστρέφονται χερσαίες οδοί που ενώνουν τα τουρκμενικά κράτη του βορρά με το Αφγανιστάν. Συγκεντρώνονται μεγάλες στρατιωτικές δυνάμεις των κρατών στα σύνορα τους με το Αφγανιστάν, το ίδιο και στα σύνορα της Κίνας με το Αφγανιστάν.

23.7.2021: Τηλεφωνική επικοινωνία Προέδρων ΗΠΑ-Αφγανιστάν. Διαπιστώνεται πρόβλημα συναντίληψης μεταξύ Προέδρου Μπάϊντεν και τέως Προέδρου Γκάνι, που συνεχίζει να αρνείται να δεχθεί την οποιαδήποτε υπόδειξη.

5-10.8.2021: Καλείτε κι επανέρχεται οι Ρωσία στα Τουρκμενικά κράτη του Συμφώνου της Τασκένδης (CSTO). διεξάγονται κοινές ασκήσεις 1600 ανδρών, Ρωσίας-Τατζικιστάν- Ουζμπεκιστάν 20 χιλ. από τα σύνορα Αφγανιστάν- Τατζικιστάν.

13-16.8.2021: Κοινή στρατιωτική άσκηση Sibu/Cooperation 2021 Κίνας-Ρωσίας ,δύναμης 10.000 στην περιοχή Ningxia της Κίνας .

15.8.2021: Πλήρης κατάρρευση Αφγανικού Στρατού. Είσοδος Ταλιμπάν στην Καμπούλ. Απόδραση τέως Προέδρου Αφγανιστάν Ασράφ Γκάνι. Μετάβαση του αεροπορικώς με την οικογένεια του στο Τατζικιστάν, αυθημερόν μετάβαση και διανυκτέρευση στο Ουζμπεκιστάν, μετάβαση την επομένη στον τελικό του προορισμό των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Συντονισμένα δημοσιεύματα της ίδιας ημέρας τόσο του δυτικού τύπου, όσο και του ρωσικού τύπου χαρακτηρίζουν τον Γκάνι ανίκανο κι αφήνουν να εννοηθεί ότι ήταν διεφθαρμένος, μέσω περιγραφών ότι εγκατέλειψε την χώρα του  με ένα παστωμένο από δεσμίδες εκατομμυρίων δολαρίων ελικόπτερο.

26.8.2021 : Πολύνεκρο , με 170 νεκρούς Αφγανούς πολίτες & Ταλιμπάν αλλά και 13 Αμερικανούς στρατιώτες, τρομοκρατικό χτύπημα- αποστολή αυτοκτονίας του ISIS-K έξω από την από την Πύλη Abbey  και την Πύλη του Baron Hotel του διεθνούς Αεροδρομίου Χαμίντ Καρζάϊ στην Καμπούλ.

15-30.8.2021: Εκκένωση 123.000 Αφγανών κι Αμερικανών Πολιτών από τις ΗΠΑ. Εκκένωση Δυνάμεων ΝΑΤΟ και Αφγανών που συνεργάστηκαν με αυτές. Εκκένωση Γερμανικών και Τουρκικών δυνάμεων από το Αφγανιστάν

1.9.2021….: Εμφύλιος Αφγανών Ταλιμπάν κι Εθνικού Μετώπου Αντίστασης στην κοιλάδα Πανσίρ.

*

Όλα τα παραπάνω γεγονότα οδηγούν στο βάσιμο συμπέρασμα ότι από την στιγμή που το 2009 ανακοινώθηκε από τον τότε Πρόεδρο ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα η επικείμενη αποχώρηση των ΗΠΑ από το Αφγανιστάν, η Κίνα και όλα τα κράτη που διατηρούν ισχυρούς οικονομικούς και πολιτικούς δεσμούς μαζί της και μεταξύ τους όπως το Πακιστάν, η Γερμανία, ακόμα και η σε αδιευκρίνιστο χρόνο, ωστόσο στρατολογημένη στον κοινό σκοπό, Τουρκία, ξεκίνησαν να κάνουν σχέδια και προεργασία για την επομένη ημέρα στο Αφγανιστάν. (Θα μπορούσε να το χαρακτηρίσει κανείς επί τω λαϊκότερον «τσίμπησαν το δόλωμα»..).

Προκειμένου να καταφέρει να εξελίξει τα σχέδια τους αυτά η Κίνα, μαζί με τους λοιπούς,  φρόντισε από την εκλογή του το  2014  να ενισχύσει τους δεσμούς της με τον τέως Αφγανό Πρόεδρο Ασράφ Γκάνι, υπογράφοντας 4 συμφωνίες μαζί του  και συγχρόνως να διατηρεί ήδη από το 2014 επαφές και με την Σούρα της Κουέτα που διοικεί τους Ταλιμπάν. Από τους τελευταίους η Κίνα περίμενε να ελέγξουν τους ΕΤΙΜ, δηλαδή τους Ουϊγούρους, που μετά την κατάρρευση του Ισλαμικού Χαλιφάτου της Συρίας είχαν συγκεντρωθεί εντός Αφγανιστάν, με αντάλλαγμα μια ανάκτηση μέρους του χαμένου από το μακρινό 2001 ρόλου τους και μια θέση των Ταλιμπάν σε μια συνεργατική κυβέρνηση υπό την ηγεσία Ασράφ Γκάνι .

Στόχος όλης της 7ετούς προεργασίας και του γενικότερου σχεδιασμού αυτού ήταν να διατηρηθεί το Αφγανιστάν στην σχετική κατάσταση ελέγχου και σταθερότητας, που το είχαν φέρει κατά την 20ετη παραμονή τους εκεί οι ΗΠΑ περιορίζοντας την εξαγωγή ανεξέλεγκτης τρομοκρατικής βίας εκτός αυτού, ώστε εισερχόμενη η διάδοχη κατάσταση να προλάβει και να αποτρέψει την τυχόν εκδήλωση του χάους και της εντροπίας που μπορούσε να εξελιχθεί στο Αφγανιστάν ανά πάσα στιγμή και να εξαπλωθεί εν ριπή οφθαλμού σε όλη την περίξ περιοχή, από τις διάφορες φονταμενταλιστικές εξτρεμιστικές ισλαμικές ομάδες που δρουν ανεξέλεγκτα κι έχουν βρει καταφύγιο εντός του.

*

Ο έλεγχος αυτός που αποτελούσε τελική επιδίωξη της Κίνας είχε, με την συνεργασία, επί το αζημίωτο, όσων  θα συνεργάζονταν μαζί της, την χειραγώγηση όλης της Κεντρικής Ασίας και την δημιουργία ενός αμετάβλητου περιβάλλοντος και μίας ασφαλούς κατάστασης,  που να της επιτρέπει χωρίς καθυστερήσεις, από τις τρομοκρατικές εκδηλώσεις των διάφορων εξτρεμιστών ισλαμιστών της ευρύτερης περιοχής, να διέλθουν μέσω Αφγανιστάν από την θαλάσσια πόλη Γκουαντάρ στο νότο του Πακιστάν προς τον βορρά και την Κασπία, οι οικονομικοί διάδρομοι του Belt and Road που ήδη ένωναν τους οικονομικούς διαδρόμους της Κίνας με το Πακιστάν και το Ιράν. Εν συνεχεία το τμήμα αυτό του βόρειου διαδρόμου μέσω της Κωνσταντινούπολης θα κατέληγε , περνώντας μέσα από την Ουκρανία, στα κράτη της Κεντρικής και Βόρειας Ευρώπης.  Ένα άλλο τμήμα του ίδιου διαδρόμου θα περνούσε και πάλι μέσω Αφγανιστάν, Ιράν στην Τουρκία από όπου θα κατέληγε στην ΝΑ Μεσόγειο, ενώνοντας τους οικονομικούς διαδρόμους της Κίνας με τα κράτη της Νότιας Ευρώπης και τον Ατλαντικό ωκεανό.(Τώρα ίσως εξηγείται κι η σπουδή της Τουρκίας, που τα τελευταία χρόνια, έβγαλε από το συρτάρι κι άρχισε να ενεργοποιεί την παλιά, από το 2006, θεωρία της «γαλάζιας πατρίδας»..)  Έτσι η Κίνα θα κατάφερνε να αναλάβει όλον τον έλεγχο της Ευρασίας κι όταν λέμε Ευρασία εννοούμε την σημερινή Ασία, την Ευρώπη και την Αφρική, η οποία στην ουσία αποτελεί μία ενότητα, δηλονότι η διώρυγα του Σουέζ είναι ανθρώπινο, τεχνητό κατασκεύασμα. Από εκεί και πέρα η διασύνδεση των οικονομικών διαδρόμων ,μέσω Ατλαντικού, με την Αμερικανική ήπειρο, ειδικά με τα Νότια Αμερική, ήταν πλέον παιχνίδι.  Η  Γερμανία άλλωστε, όπως ήδη έγινε λόγος, με την Συμφωνία Επενδύσεων & Εμπορίου ΕΕ που είχε επιβάλλει την 30.12.2020 στα κράτη της ΕΕ την παραμονή της λήξη της Προεδρίας της στην ΕΕ , είχε προετοιμάσει το έδαφος, ανοίγοντας στην Κίνα την πόρτα της Ευρώπης… Η δε Περιφερειακή Ολοκληρωμένη Εταιρική Σχέση (RCEP) με την Συμφωνία Ελεύθερου Εμπορίου της Κίνας με 14 κράτη στον Ειρηνικό (Αυστραλία, Μπρουνέι, Καμπότζη, Ινδονησία, Ιαπωνία,Λάος, Μαλαισία, Μιανμάρ, Νέα Ζηλανδία, Φιλιππίνες, Σιγκαπούρη, Νότια Κορέα, Ταϊλάνδη και Βιετνάμ) που είχε υπογραφεί λίγο νωρίτερα την 20η Νοεμβρίου 2020 κι εκλήφθηκε ως γροθιά στο πρόσωπο των ΗΠΑ, σε κάθε περίπτωση εξασφάλιζε στην Κίνα την διασύνδεση της από την Αμερικανική ήπειρο προς Ειρηνικό. Ο δε Νότιος κεντρασιατικός διάδρομος, με διέλευση από Πακιστάν, Ιράν – Περσικό κόλπο-Ερυθραία, θα διασύνδεε την Κίνα με την Αφρική και σε πρώτη φάση με τα κράτη της Κεντρικής και Νότιας Αφρικής, στα οποία ήδη η Κίνα προ εικοσαετίας με επενδύσεις 160 δισεκατομμυρίων είχε διεισδύσει και τα ήλεγχε..

Κίνα, πανηγυρικοί εορτασμοί για τα 100 χρόνια εξουσίας του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος ,Ιούνιος 2021.

Από τις εκδηλώσεις για τα 100 χρόνια διακυβέρνησης του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος

Επομένως λίγο απείχε από το να ολοκληρώσει το στόχο της η βασική επιδίωξη του κινεζικού σχεδίου. της περίσφιξης , δηλαδή, του πλανήτη από την μία άκρη του ως την άλλη μέσω των κινεζικών οικονομικών διαδρόμων που θα ήλεγχαν πλέον τις αλυσίδες μεταφορών και τις οικονομίες των 70 χωρών που είχε εντάξει στο πρόγραμμα Belt and Road ο  Κινεζικός σχεδιασμός και δεν εναπόμεναν παρά λίγα βήματα που θα ανακήρυσσαν την Κίνα ως  1η οικονομική δύναμη παγκοσμίως περί το 2028 , προλειαίνοντας της το έδαφος ώστε να καταστεί στον επόμενο χρόνο η 1η   αναμφισβήτητη υπερδύναμη στον πλανήτη σε όλους τους τομείς! Ο δε σχεδιασμός αυτός, με την ολοκλήρωση του θα επέτρεπε στην Κίνα, μέσω του ελέγχου πάνω των 2/3 των προηγμένων οικονομιών του πλανήτη που θα είχε προσελκύσει υπό την επιρροή της, καθώς του κινεζικού δικτύου 5G που θα διέτρεχε όλον τον πλανήτη και  του ψηφιακού απόλυτου ελέγχου και ψηφιακής παρακολούθησης των πολιτών των κρατών αυτών, αλλά και των κινεζικών πληθυσμών που εντωμεταξύ θα είχε ενσπείρει σε αυτά, να δημιουργηθεί το κατάλληλο περιβάλλον που θα επέτρεπε στην Κίνα να  αποκαθηλώσει την διεθνή κυριαρχία του δολαρίου, επιβάλλοντας το γουάν ή κάποιο άλλο αποθεματικό νόμισμα, που ωστόσο η ίδια η Κίνα θα έλεγχε πλέον, ως το νέο  διεθνές νόμισμα συναλλαγών που θα καθόριζε όλη την οικονομία στον πλανήτη. Η πτώση του δολαρίου από  σκληρό διεθνές νόμισμα, πολύ γρήγορα θα κατέληγε στην κατάρρευση από την θέση της ως παγκόσμιας υπερδύναμης των ΗΠΑ και της τυραννίας των διάφορων Οίκων Αξιολόγησης, που ως επι τω πλείστον κατοικοεδρεύουν εντός της και στην Δύση, συμπαρασύροντας ωστόσο μαζί της κι όλες τις βασικές και θεμελιώδεις αξίες του δυτικού πολιτισμού  το κενό των οποίων σταδιακά θα κάλυπταν οι κινέζικοι αυστηροί κανόνες οικονομίας κι άκαμπτων εμπορικών συναλλαγών αλλά κι ο πολιτισμός της Κίνας, που διακρίνεται από στοιχεία ολοκληρωτισμού, απολυταρχισμού, αυταρχισμού κι εκμηδενισμού της αξίας και των ελευθερίων του ατόμου. Αφού, η έννοια άνθρωπος στην Κίνα εκλαμβάνεται  ως μία άλλου είδους παραγωγική μηχανή, απλώς έμβια που έτσι και απορυθμιστεί την αποστέλλεις για αναμορφωτικά μαθήματα σε στρατόπεδα συγκεντρώσεων ώστε να επανακουρδιστεί σωστά.

Εορτασμοί στο Κομμουνιστικό Κόμμα Κίνας για τα 100 χρόνια

Ύστερα από αυτά αντιλαμβάνεται κανείς αφενός πόσο σημαντική ήταν για την Κίνα η Συμφωνία Επενδύσεων & Εμπορίου  των κρατών μελών ΕΕ μαζί της , αφετέρου πόσο κρίσιμης σημασίας είναι η διατήρηση  του οικονομικού ελέγχου και των έργων υποδομής που έχει διεξάγει ακριβώς έξω από την προς δυσμάς «πόρτα» της, σε μια σειρά κρατών όπως Μπαγκλαντές, Πακιστάν, Ιράν, Καζακστάν, Κιργιστάν, Τατζικιστάν, Ουζμπεκιστάν , Τουρκμενιστάν , Τουρκία και πόσο πολύτιμη για την Κίνα ήταν η συντήρηση όλων των κρατών αυτών σε κατάσταση σταθερότητας, ώστε σε καμία περίπτωση να μην διακινδυνεύσουν οι οικονομικοί διάδρομοί της. Κάθε προσπάθεια αποσταθεροποίησης τους συνεπάγονταν στην καλύτερη περίπτωση καθυστέρηση, στην δε χειρότερη περίπτωση συνολική κατάρρευση των ευρύτερων σχεδιασμών της Κίνας. Φανταστείτε απλώς τα έργα Belt and Road στο Πακιστάν ή στο Τατζικιστάν και στις λοιπές τουρκμενικές χώρες ή στο σιιτικό Ιράν να μετατρέπονται σε στόχους αλλεπάλληλων τρομοκρατικών επιθέσεων και να καταλήγαν σουρωτήρι και γιοφύρι της Άρτας ή τις συνέπειες στην περίπτωση πρόκλησης αντίστοιχης έκτασης κοινωνικών αναταραχών μέσα στα παραπάνω κράτη, ικανών να κατεδαφίσουν τις διεφθαρμένες πολιτικές ελίτ που σφετερίζονται την εξουσία τους κι οι οποίες αποτελούν τους βασικούς επιτόπιους συνεργάτες της Κίνας…

Επομένως, την Κίνα την ενδιέφερε πάντα ένα ελεγχόμενο Αφγανιστάν, που δεν θα έθετε σε τροχιά αποσταθεροποίησης όλη την γύρω του περιοχή. Κι αυτόν τον έλεγχο του Αφγανιστάν τα τελευταία 20 χρόνια της τον εξασφάλιζαν οι ΗΠΑ. Ενώ τώρα, που αποχωρούσαν, επιτέλους άνοιγαν τα περιθώρια και της δινόταν  η ευκαιρία να κάνει τις αναγκαίες κινήσεις ώστε αυτή πλέον να αποκτήσει τον έλεγχο όλης, ανεξαιρέτως , της Κεντρικής και Νότιας Ασίας και να ελέγχει πλήρως τους οικονομικούς διαδρόμους της.*

Όπως είδαμε το Αφγανιστάν δεν είναι ένα εύκολα χειραγωγούμενο κράτος.

Στο εσωτερικό του επικρατεί η βίαιη αντιπαλότητα μεταξύ των διαφορετικών πολυδαίδαλων ισλαμικών δογμάτων, ρευμάτων και τάσεων και των διαφορετικής προέλευσης κι εθνικότητας φυλών. Ως ακραιφνώς ισλαμική χώρα, όπου επικρατεί ο σουνιτισμός, έχει γίνει καταφύγιο εξτρεμιστικών οργανώσεων όπως η Αλ Κάϊντα , που συστηματικά ενισχύει τους ΕΤΙΜ δηλαδή τους Ουϊγούρους τρομοκράτες, που παραμένουν πάντα προσηλωμένοι στον στόχο να απελευθερώσουν από την κινέζική τυραννία τους 10 εκατομμύρια συμπατριώτες τους Ουϊγούρους που ζουν στην επαρχία Σιντζιάνγκ της Κίνας, στα σύνορα με το ανατολικό Αφγανιστάν , οι οποίοι για τις ΗΠΑ δεν θεωρούνται τρομοκρατικό κίνημα και στα χρόνια της εισβολής τους εκεί δεν αναχαιτίστηκαν. Επιπλέον το Αφγανιστάν, από το 2014 έχει γίνει άντρο των Πακιστανών Ταλιμπάν (Tahrik-e-Taliban Pakistan). που ονειρεύονται να καταλύσουν το Πακιστανικό κράτος και να αποκτήσουν τον έλεγχο των πυρηνικών του, δημιουργώντας ήδη με τις αλλεπάλληλες επιθέσεις τους, εμπόδια και κωλυσιεργίες στην εκτέλεση των έργων BRI που η Κίνα διεξάγει στο Πακιστάν.

Οι τελευταίοι, βρίσκουν στους σκοπούς τους συμπαραστάτη τους τον ISIS-K, καθώς όλες αυτές οι ομάδες οραματίζονται το επερχόμενο χαλιφάτο, που χαλάει τα σχέδια της Κίνας και θα επεκτείνεται από την Τασκένδη έως την Αραβική θάλασσα και τον Ινδικό Ωκεανό και δεν είναι πρόθυμες να περιοριστούν σε ένα ισλαμικό εμιράτο του Αφγανιστάν, με εθνικά χαρακτηριστικά, όπως αυτό που επιδιώκουν οι 5  ηγέτες της Σούρα της Κουέτα. Αυτός είναι και ο λόγος που στον ISIS-K θεωρούν τους διοικητές της Σούρα της Κουέτα, βρώμικους και πουλημένους εθνικιστές, αποσχιστές από την καθαρή ισλαμική πίστη κι εφαρμογή της Σαρία κι είναι πρόθυμο να συγκρουστούν μαζί τους. Στον ISIS-K για να επιτύχουν το ισλαμικό χαλιφάτο, στρέφονται εναντίον κάθε ημεδαπού και  ξένου συμφέροντος που μπαίνει εμπόδιο στα σχέδιά τους και ένα τέτοιο εμπόδιο αποτελεί αναμφίβολα και η Κίνα. Ευθύνονται για μια σειρά αιματοκυλισμάτων που έχουν προκαλέσει μέσα στο Αφγανιστάν, στο Πακιστάν και το Μπαγκλαντές. Κανείς από αυτούς δεν θα ανεχθεί να εισέλθει στο Αφγανιστάν η Κίνα, με τους κινέζους εργάτες της, τα ένοπλα αστυνομικά σώματα της (ΡΑΡ),, τις εταιρείες security  της και να λυμαίνεται τα εδάφη τους με  τις κινέζικες φαγάνες να τα οργώνουν σαν να ήταν δικά τους και τα κινέζικα αεροπλάνα της να πετούν συνεχώς, να πηγαίνουν και να έρχονται πάνω από τον αφγανικό ουρανό και να προσγειώνονται στα αφγανικά αεροδρόμια.

Η πρόσφατη επίθεση του ISIS –K στις 26 Αυγούστου έξω από το αεροδρόμιο Χαμίντ Καρζάι στην Καμπούλ, με θύματα 170 Αφγανούς πολίτες ,αλλά και Ταλιμπάν, ήταν μια άλλη οδυνηρή κι ανησυχητική υπενθύμιση στην Κίνα, αλλά και προς όλες τις κατευθύνσεις ότι οι Ταλιμπάν κι η γερασμένη Σούρα της Κουέτα , παρόλες τις προηγούμενες πιθανές δεσμεύσεις τους, είναι είτε ανίκανοι είτε υπολογίζοντας τις ενδεχόμενες συνέπειες εναντίον τους, δεν είναι τόσο πρόθυμοι να ελέγξουν τις διάφορες τρομοκρατικές , φονταμενταλιστικές ομάδες κι οργανώσεις που δρουν στην χώρα τους, οι οποίες δεν πρόκειται να ανεχτούν , ούτε και να επιτρέψουν άλλους ξένους επικυρίαρχους στην περιφέρεια τους.

Δορυφορική φωτογραφία.Καμπούλ, Διεθνές Αεροδρόμιο Χαμίντ Καρζάϊ. Γραφική αναπαράσταση της τρομοκρατικής επίθεσης την 26 Αυγούστου 2021.

Οι εσκεμμένες εικόνες πλήρους αποδιοργάνωσης που εκπέμπονταν από τα ανά τον κόσμο τηλεοπτικά δίκτυα, την συγκεκριμένη μέρα, με το ανθρώπινο δράμα που παίχτηκε έξω από το αεροδρόμιο της Καμπούλ, προϊδέαζαν πολλούς και δεν άφηναν σε κανέναν αμφιβολίες για αυτό που μέλλεται να ακολουθήσει μετά την αποχώρηση των ΗΠΑ κι ούτε ασφαλώς και στην Κίνα..

*

Aσράφ Γκάνι, πρώην Πρόεδρος Αφγανιστάν σε παλιότερη συνάντηση με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Τζο Μπάϊντεν

Ο τέως Αφγανός Πρόεδρος κύριος Γκάνι, απαθής, αλαζονικός κι ανίκανος να ερμηνεύσει και να διαχειριστεί τις καταστάσεις, ζώντας, όπως τον περιγράφουν όσοι ξέρουν, στον «δικό του φαντασιακό κόσμο», ήταν έτοιμος, με τις 4 συμφωνίες που είχε ήδη υπογράψει από το 2014 ως και τον Ιούνιο του 2021, να ανοίξει την πόρτα της χώρας του διάπλατα στην Κίνα. όταν ακόμα κατά την αποχώρησή του θα τροχοδρομούσε το τελευταίο αμερικανικό αεροπλάνο από τον διάδρομο απογείωσης του διεθνούς αεροδρομίου της Καμπούλ. Ήταν βέβαιο ότι θα προσπαθούσε, μέσω ξένων δυνάμεων, να διατηρήσει την εξουσία του στην χώρα και να την ελέγξει πριν εκδηλωθεί το χάος που  θα κατάπινε και τον ίδιο μαζί… Είχε ήδη κάνει όλη την προεργασία για αυτό το σκοπό, είχε δεσμευτεί σε συμφωνίες που είδαν το φως και σε άλλες που δεν το είδαν κι ήταν αδύνατον για αυτόν να αναιρέσει τον λόγο του όταν στις 23.7.2021 του το ζητούσε επισήμως ο κύριος Μπάϊντεν..Έφυγε σαν κυνηγημένος στις 15 Αυγούστου, αφού πρώτα είδε όλη αυτήν την προεργασία που είχε κάνει να γκρεμίζεται κι όλες τις εμπορικές συνδέσεις της χώρα του με την Κίνα και το Τατζικιστάν να διακόπτονται λόγω των εχθροπραξιών που τα έκαιγαν κατά το πέρασμα τους και τα έκαναν στάχτη όλα.

*

Οι συμφωνίες της Κίνας με την Σούρα της Κουέτα που ήδη είχαν ξεκινήσει από το 2014 , κατευθύνονταν απλώς στην είσοδο των Ταλιμπάν σε μία συνεργατική κυβέρνηση υπό την ηγεσία Ασράφ Γκάνι κι απείχαν μακράν από την Συμφωνία της Ντόχα στις 29.2.2020 που εμμέσως πλην σαφώς, αφού εκτόπιζε πλήρως την κυβέρνηση Γκάνι από τις συνομιλίες, μετατόπιζε την Σούρα από αντιστασιακή δύναμη,  αναγορεύοντας την πλέον και μεταβάλλοντάς την σε πολιτικό φορέα και πολιτικό σχηματισμό στο Αφγανιστάν, που προορίζονταν να αναλάβει το σύνολο της εξουσίας της χώρας αποκλειστικά η ίδια  στα χέρια της.

Είναι άλλο να σου προσφέρουν ένα κομμάτι από την πίττα κι εντελώς διαφορετικό να σου προσφέρουν όλο το ταψί.

Η εκ πρώτης όψεως βολική εκδοχή αυτή, εξασφάλιζε πλέον στην Σούρα της Κουέτα που διατηρεί οικογενειακούς δεσμούς με μέλη του δικτύου της Αλ Κάίντα πως δεν θα χρειαζόταν ποτέ να έρθουν σε σύγκρουση μεταξύ τους. Τουλάχιστον όχι, αναφορικά με τον ζήτημα των Ουϊγούρων της ΕΤΙΜ, που υπερασπίζεται η Αλ Κάϊντα. Έτσι απομακρύνονταν το ενδεχόμενο διχασμού τους που υπέκρυπταν οι  ως τότε πιέσεις της Κίνας, για δεσμεύσεις της Σούρα, προκειμένου να εισέλθουν οι Αφγανοί Ταλιμπάν σε μία μελλοντική συνεργατική κυβέρνηση Γκάνι. Οι πιέσεις αυτές απαιτούσαν από τους αρχηγούς της Σούρα της Κουέτα να φροντίσουν  να εξουδετερωθούν οι ΕΤΙΜ μέσα στο Αφγανιστάν και να απονευρωθούν εκεί πιθανές είσοδοι προς κι επιθέσεις τους  στην Σιντζιανγκ.

Ωστόσο, είναι άλλο να χαρακτηρίζεσαι ως μία αντιστασιακή δύναμη που παλεύει για έναν σκοπό κι εντελώς διαφορετικό να μεταβάλλεσαι σε πολιτικό σχηματισμό που αναλαμβάνει την εξουσία με σκοπό να περιορίσει τον βαθμό των προσδοκιών που είχες καλλιεργήσει προς διάφορες κατευθύνσεις, μέχρι να ανελιχθείς στην εξουσία. Οι ηγεσίες συνήθως είναι αυτές που συγκεντρώνουν την δυσαρέσκεια όλων αυτών που διοικούν. Η καρέκλα της εξουσίας είναι γλυκιά, αλλά κι εξίσου ικανή να κατεδαφίσει ανά πάσα στιγμή αυτόν που κάθετε πάνω της. Συνήθως αυτός χάνει την επαφή του με την πραγματικότητα και με τα όσα συμβαίνουν γύρω του, συνεπαρμένος από την εξουσία που του δημιουργεί την ψευδαίσθηση πως πάντα αυτός θα την κατέχει.

Ίσως στην παραπάνω διαπίστωση, κρύβεται η απάντηση γιατί οι ΗΠΑ προτίμησαν να αναγορεύσουν σε συνομιλητή τους την Σούρα της Κουέτα ήδη από το 2018 υπογράφοντας μεταξύ τους την Συμφωνία  της Ντόχα του 2020, όταν πλέον βεβαιώθηκαν πως ο κύριος Ασράφ Γκάνι, ήδη είχε προσυμφωνήσει με την Κίνα και τους συνεργάτες τους κι είχε πουλήσει την χώρα του σε αυτούς. Η παράδοση της εξουσίας είναι μία εύκολη μέθοδος για να εξουδετερώσεις τον εχθρό σου, όταν τόσοι πολλοί κι επικίνδυνοι εχθροί του ή εν δυνάμει εχθροί του, είναι μαζεμένοι γύρω του κι ελέγχουν τις κινήσεις του σε κάθε του βήμα,, εκφράζοντας τις διαφωνίες τους, όχι με τον συνήθη πολιτισμένο, αλλά με τον πλέον βίαιο κι αιματοβαμμένο τρόπο.

Μια τέτοια εξουσία παρέδωσε η Συμφωνία της Ντόχα στην Σούρα της Κουέτα και στους  Αφγανούς Ταλιμπάν που στην ουσία σήμερα ανακαταλαμβάνουν και πάλι την ηγεσία της χώρας.

Η Σούρα της Κουέτα και τα στελέχη του δικτύου Haqqani, ως τώρα κι έχοντας όλα τα προηγούμενα χρόνια βρει καταφύγιο στο Πακιστάν, διατηρούσαν άριστες σχέσεις με τις μυστικές πακιστανικές υπηρεσίες πληροφοριών ISI και θεωρούνταν οι άνθρωποί της στο Αφγανιστάν.

Αυτός ήταν ένας επιπλέον λόγος για να εκλαμβάνουν μέχρι τώρα στην ηγεσία της Σούρα,  τον ISIS-K και τους Πακιστανούς Ταλιμπάν, με τις αιματοβαμμένες επανειλημμένες επιθέσεις τους τόσο εντός Αφγανιστάν, όσο και σε Πακιστάν, ως άσπονδους εχθρούς τους. Το χτύπημα όμως έξω από το αεροδρόμιο της Καμπούλ, χτύπησε για το ίδιο το Πακιστάν κόκκινο συναγερμό, σχετικά με το είδος της πιθανής ανοχής που θα επιδείξει η Σούρα στα διάφορα εξτρεμιστικά τρομοκρατικά κινήματα, τώρα που ανέβηκε και κατέλαβε την εξουσία του Αφγανιστάν. Άλλωστε το Πακιστάν γνωρίζει πως ο κύριος όγκος των Αφγανών Ταλιμπάν που, προς το παρόν, ελέγχονται από την  Σούρα της Κουέτα , ανήκουν στην φυλή των Παστούν οι οποίοι απώτερο πόθο τους έχουν να αποσπάσουν τα εδάφη του Παστουνιστάν που βρίσκονται στην πλευρά του Πακιστάν και να τα προσαρτήσουν στο Αφγανιστάν, όπως κάποτε τους είχαν υποσχεθεί οι Βρετανοί. Ώστε, πάντα είναι υπαρκτός ο κίνδυνος, πολλοί δυσαρεστημένοι Αφγανοί Ταλιμπάν να αρχίσουν στο μέλλον να αυτονομούνται στην περίπτωση που δουν τα αρχηγικά στελέχη της Σούρα , που τόσα χρόνια αγόραζαν από το Πακιστάν  τα παστουνικά εδάφη στην Κουέτα, την Περσαβάρ και το Καράτσι και καλλιεργούσαν προσδοκίες,  να μην ολοκληρώνουν το σκοπό της ένωσης όλου του Παστουνιστάν.

Από την άλλη, οι υπόλοιπες εθνοτικές ομάδες μέσα στο Αφγανιστάν , όπως οι Τατζίκοι, οι Ουζμπέκοι, οι Κριγιζοί κι οι Τουρκμένοι, επηρεάζονται κι έχουν σε τοπικό επίπεδο φυλάρχων, ενωθεί με διάφορα εξτρεμιστικά στοιχεία ομοεθνών τους, που έχουν εισβάλλει από τις γύρω χώρες στο Αφγανιστάν, πολέμησαν στο πλευρό των Αφγανών Ταλιμπάν και πέθαναν ως «μάρτυρες» στον πόλεμο αυτό, με μοναδικό σκοπό την εκδίωξη κάθε ξένης δύναμης από την ευρύτερη περιοχή και την ανάπτυξη αντίστοιχης δυναμικής που να επιτρέπει πλέον την δημιουργία του αυριανού ισλαμικού χαλιφάτου κάτω από το οποίο σκοπεύουν να ενωθούν. Πόσο ευχαριστημένοι θα είναι οι διάφοροι τοπικοί φύλαρχοι ή τα πιο πάνω εξτρεμιστικά στοιχεία εάν δουν την νέα κυβέρνηση των Ταλιμπάν να μην ολοκληρώνει και να βάζει εμπόδια στον σκοπό τους? Πόσο ευχαριστημένοι θα είναι οι τοπικοί φύλαρχοι, εάν δουν τις οπιοφυτίες τους , που αποτελούν για αυτούς μέσω επιβίωσης, να μεταβάλλονται σε οδικούς άξονες που θα μεταφέρουν τα κινέζικα προϊόντα  προωθώντας τα προς βορρά?

Κοιλάδα Παντσίρ

Επιπλέον, υπάρχουν και τα φιλοδυτικά αντάρτικα τάγματα του Εθνικού Μετώπου Αντίστασης που διοικούνται από τον Αχμέντ Σαχ Μασούντ. Αυτά, στρέφονται κατά  όλου αυτού του ισλαμικού φονταμενταλισμού και της ισλαμικής τρομοκρατίας, καθώς οραματίζονται μία δυτικού τύπου χώρα. Οι εθνικιστές αντάρτες τους χαρακτηρίζονται από άκρατο αντισοβιετισμό κι αποστρέφονται το σινιτικό κομμουνισμό. Μάλιστα στα εδάφη της κοιλάδας του Παντσίρ ήταν αυτοί οι πρώτοι που επέτρεψαν το μακρινό 2001 στις δυτικές δυνάμεις να προσγειωθούν και να εισβάλλουν από εκεί σε όλη την χώρα. Σήμερα ο πρώτος εμφύλιος στο Αφγανιστάν έχει ξεσπάσει στην περιοχή τους με την κυβέρνηση των Ταλιμπάν να επιχειρεί να την καταλάβει, ώστε να αποκτήσει όλον τον έλεγχο της χώρας. Η αντίστασή τους όμως δύσκολα να πάψει , γιατί ούτε σταμάτησε ποτέ κι οι ίδιοι, σκληροί ορεσίβιοι, διεξάγουν αντάρτικο, για αρκετά χρόνια τώρα, που χρονολογείται από την εποχή των σοβιετικών και δεν σταμάτησε ούτε στην προηγούμενη περίοδο (1996-2001) που είχαν καταλάβει την εξουσία οι Ταλιπάν. Το πιθανότερο είναι να βλέπουμε, σήμερα να καταλαμβάνουν το Παντσίρ οι Ταλιμπάν κι αύριο οι αντάρτες του Εθνικού Μετώπου Αντίστασης να τους το παίρνουν πίσω, σε έναν ατέρμονο κύκλο μεταξύ τους εχθροπραξιών.

*

Τα πάντα στο Αφγανιστάν δείχνουν πως η μετά-ΗΠΑ εποχή , άφησε πίσω της μια απασφαλισμένη ωρολογιακή βόμβα μέσα σε  μια πυριτιδαποθήκη, έτοιμη ανά πάσα στιγμή να εκραγεί στέλνοντας παλιρροιακά κύματα μεγατόνων. που δεν πρόκειται να περιοριστούν μόνον εντός της επικράτειας του Αφγανιστάν αλλά θα επεκταθούν ταχύτατα προς  ολόκληρη την περιφέρεια που βρίσκεται εκτός του, καταστρέφοντας κατά το πέρασμα τους όλα τα σχέδια  και προγραμματισμούς της Κίνας  και ρίχνοντας ολόκληρη την νοτιοκεντρική Ασία σε ένα απίστευτο αιματοκύλισμα, αλληλοδιάδοχων εμφύλιων πολέμων, με  την επιδίωξη της  ίδρυσης ενός ισλαμικού χαλιφάτου. Δηλαδή, μία εξέλιξη που θα δημιουργήσει όλες εκείνες τις προϋποθέσεις ώστε να μεταβληθεί  όλη η περιοχή σε  έναν βάλτο κινούμενης άμμου που θα ρουφάει μέσα της όλα τα ήδη κατασκευασμένα έργα των οικονομικών διαδρόμων του προγράμματος Belt and Road και δεν θα επιτρέπει στην Κίνα να βρει ασφαλή χώρο να περάσει πέρα από αυτήν.

Επομένως, η αποχώρηση των ΗΠΑ από την περιοχή , αφήνει την Κίνα εκτεθειμένη σε μια σειρά από κινδύνους, με μια τεράστια τρύπα ακριβώς έξω από την πόρτα της που ανατρέπει όλα τα σχέδιά της που στόχο τους είχαν να  περιδέσει με κινέζικη ζώνη τον πλανήτη , να εκτοπίσει τις ΗΠΑ από την θέση τους ως υπερδύναμης , ώστε να πάρει αυτή πλέον τα πρωτεία στην κούρσα προς την νέα εποχή που κατευθύνεται ο πλανήτης.

*

Τα ίδια τα πράγματα καταδεικνύουν ότι το παιχνίδι το όρισαν οι ΗΠΑ πριν 20 χρόνια στην περιοχή… Εισερχόμενες το 2001 στο Αφγανιστάν οι ΗΠΑ , εξασφάλισαν στην τότε ακόμα  ανερχόμενη Κίνα ένα ελεγχόμενο περιβάλλον για να καταφέρει να αναπτυχθεί. Σε έκθεσή του το Πανεπιστήμιο Brown με τίτλο “Costs of War” υπολογίζει τις συνολικές δαπάνες των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν στα 2,26 τρισεκατομμύρια δολάρια, ενώ το κόστος της φροντίδας των 20.000 Αμερικανών που σε αυτά τα χρόνια τραυματίστηκαν αναμένεται να αυξήσει κατά μισό ακόμα τρισεκατομμύριο δολάρια το συνολικό κόστος  της 20ετούς παραμονής τους στο Αφγανιστάν. Η δε παραμονή των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν στοίχισε την ζωή συνολικά σε 2.500 Αμερικανούς στρατιώτες. Σε αυτούς πρέπει να προστεθούν και οι 13 Αμερικανοί στρατιώτες που έχασαν την ζωή τους κατά την επίθεση του ISIS-K στο αεροδρόμιο της Καμπούλ στις 26 Αυγούστου 2021. Οι άνθρωποι αυτοί ήταν τα τελευταία θύματα. Σύμφωνα με την ίδια έκθεση μέχρι το 2050 το κόστος για την καταβολή τόκων έναντι του χρέους των ΗΠΑ για τον πόλεμο στο Αφγανιστάν θα μπορούσε να ανέλθει στα 6,5 τρισεκατομμύρια δολάρια, ποσό που αντιστοιχεί σε 20.000 δολάρια για κάθε Αμερικανό πολίτη, δηλαδή κάπου επιπλέον 650 δολάρια τον χρόνο.

Ωστόσο θα έλεγε κανείς ότι κατά την έξοδο τους , μετά από 20 χρόνια, από το Αφγανιστάν διασφάλισαν ότι το πρόβλημα που εγκατέλειψαν και θα κληρονομήσουν οι επόμενοι είναι κατά πολύ μεγαλύτερο από αυτό που βρήκαν οι ΗΠΑ κατά την είσοδο τους το 2001 ! Σήμερα μέσα στο Αφγανιστάν δεν υπάρχουν μόνον οι εθνικιστές Ταλιμπάν κι η Αλ Κάϊντα. Σήμερα, μέσα στο Αφγανιστάν υπάρχουν πολυάριθμες, πολυδιασπασμένες, κατατμημένες κι ανεξέλεγκτες σαλαφιστικές, σεχταριστικές και φονταμενταλιστικές ισλαμικές οργανώσεις που όλες μαζί συγκροτούν έναν πολύπλοκο και δισεπίλυτο σχήμα, ανίκανο να βρει κοινό ρυθμό κι έναν αντίπαλο στρατό που δύσκολα η οποιαδήποτε διάδοχη κατάσταση θα μπορέσει να αντιμετωπίσει, να καθυποτάξει και να ελέγξει.

Όσο κι αν μας εντυπωσιάζουν οι αριθμοί της παραπάνω Έκθεσης του Πανεπιστημίου Brown, αποσπώντας μας με τα μεγέθη τους την προσοχή μας, η άλλη όψη του νομίσματος, που κρύβεται επιμελώς, λέει ότι οι ΗΠΑ εισερχόμενες μέσα στο Αφγανιστάν το 2001 και παραμένοντας επί μία 20ετία, διεξήγαγαν οικειοθελώς  και προκαταβολικά μία επιχείρηση που εξασφάλισε την δημιουργία ενός ετερόκλητου και πολυάριθμου, φανατισμένου στρατού ο οποίος δρώντας στην συγκεκριμένη περιοχή, εκών ή άκων, προορίζεται να είναι αυτός που θα αντιμετωπίσει μελλοντικά τον βασικό τους αντίπαλο -Κίνα, ενώ οι ίδιες μετρίασαν κι έλεγξαν προκαταβολικά τόσο το οικονομικό ,όσο και το  ανθρώπινο κόστος που θα είχαν εάν συγκρούονταν ποτέ οι ίδιες ευθέως με την Κίνα για την διεκδίκηση του ελέγχου της περιοχής της Κεντρικής Ασίας, προκειμένου να καταφέρουν να  ανακόψουν τα όποια σχέδια της για παγκόσμια κυριαρχία ή εφόσον η διεκδίκηση αυτή της Κίνας έφτανε ποτέ μελλοντικά επί των ίδιων των εδαφών των ΗΠΑ.

Στις πρόσφατες μάχες για την κατάληψη της πεδιάδας Παντσίρ από τους Ταλιμπάν εναντίον των ανταρτών του Εθνικού Μετώπου Αντίστασης του Αχμέντ Σαχ Μασούντ, μαχητικά των ΗΠΑ συνέχιζαν να πετούν στους Αφγανικούς ουρανούς, στέλνοντας πανταχόθεν τα δικά τους σημειολογικά μηνύματα, με τους πιλότους τους Ταλιμπάν να μην ξεχωρίζουν από έναν Αμερικανό πιλότο…

Σήμερα οι ΗΠΑ έφυγαν κι άφησαν την Κίνα, απέναντι σε έναν διαρκή κι απέραντο ισλαμικό εφιάλτη !

Και το έκαναν , δραματικά , μέσα από την χολιγουντιανή υπερβολή του κι αφού πρόβαλαν εντέχνως πάνω τους μια εικόνα τους αποδιοργάνωσης και χαοτική, υποβάλλοντας την ιδέα  πανταχόθεν πώς αφού οι ίδιοι ως ακόμα η 1η υπερδύναμη στον πλανήτη δεν κατάφεραν να αντιμετωπίσουν την κατάσταση, τότε πώς είναι δυνατόν να το καταφέρει η Κίνα. Ρίχνοντας στην Κίνα προκλητικά το γάντι, προκειμένου να αποδείξει την υπεροχή της να μπει στον λάκκο με τα λιοντάρια, όπως άλλοτε έκαναν οι σοβιετικοί..

Τα 85 δισεκατομμύρια δολάρια υπερσύγχρονος στρατιωτικός εξοπλισμός των ΗΠΑ που έμειναν πίσω συμπεριλαμβάνεται στο συνολικό κόστος  κι είναι ψίχουλα μπροστά στα όσα ήδη δαπάνησαν οι ΗΠΑ. Από τα ίδια τα πράγματα ο εξοπλισμός αυτός, προορίζεται αναλόγως σε ποιου χέρια θα πέφτει κάθε φορά,  να ανακυκλώνει αυτόν τον αιματοβαμμένο κύκλο στο διηνεκές, δίνοντας του μάλιστα την δυνατότητα επέκτασης του προς τα έξω. Παράλληλα, ο εξοπλισμός αυτός  διαθέτει υψηλής τεχνολογίας όργανα, που δίνουν σε κάθε περίπτωση στις ΗΠΑ την δυνατότητα της από απόστασης πλήρους γνώσης όλων των κινήσεων κι ενδεχόμενα απομακρυσμένου ελέγχου και παρεμβολής. . Άλλωστε οι σύγχρονοι δορυφόροι από πάνω επιτρέπουν την πρόσβαση σε ενδοεπικοινωνίες έως και την γνώση τι μάρκας καπνό έχει κρυμμένο ο τελευταίος Ταλιμπάν στην τσέπη του. Δεν βρισκόμαστε στο μακρινό 1989 που η Ρωσία αναγκάστηκε να καταστρέψει τον στρατιωτικό εξοπλισμό που άφηνε πίσω της… Πολλές φορές στις μέρες μας οι πόλεμοι διεξάγονται δια αντιπροσώπων κι οι αντιπρόσωποι πρέπει να διαθέτουν τον κατάλληλο εξοπλισμό για να είναι ικανοί να τους διεξάγουν έναντι των αντιπάλων. Τα διευθυντικά στελέχη, κάθονται σε κάποια απόσταση κι απλώς κατευθύνουν τις επιχειρήσεις.

Ο δε κύριος Μπλίνκεν στις 7  Σεπτεμβρίου 2021 σε συνέντευξη του δήλωσε ότι ακόμα 100 Αμερικανοί παραμένουν στα εδάφη του Αφγανιστάν, με ότι κι αν σημαίνει αυτό.

Οι ΗΠΑ έθεσαν πριν φύγουν σε λειτουργία μια Μαύρη Τρύπα και βιάστηκαν να απομακρυνθούν, γνωρίζοντας ότι πλέον θα ρουφάει και θα καταστρέφει ότι βρίσκεται κοντά στον ορίζοντα γεγονότων της, αυξάνοντας συνεχώς τον βαθμό της εντροπίας, της φθοράς και της αταξίας, κατατρίβοντας τα πάντα στο πέρασμα της και διευρύνοντας συνεχώς τον όγκο και τα όρια της στον περιβάλλοντα χώρο ασκώντας του τέτοιες βαρυτικές δυνάμεις που θα είναι αδύνατον στον οποιοδήποτε να ξεκολλήσει από εκεί. Πόσο μάλλον να συνεχίσει δυτικότερα από το Αφγανιστάν τον δρόμο του όπως σχεδίαζε η Κίνα…

Αναμφίβολα, απαιτεί ιδιαίτερη δεξιοτεχνία όλοι να γνωρίζουν τι θα κάνεις με την κάθε λεπτομέρεια, τους ακριβείς χρόνους που θα το κάνεις, να στηρίζουν τα σχέδια τους πάνω σε αυτήν  την γνώση κι εντέλει εσύ να καταφέρνεις να διατηρήσεις για τον εαυτό σου το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού τους εκτελώντας  ένα απολύτως αριστοτεχνικό άδειασμά τους !

Η εκκένωση μέσα σε 15 μέρες , 123.000 ψυχών , δεν δείχνει έλλειψη οργάνωσης.      

                                                        ΠΙΝΑΚΑΣ  ΕΚΚΕΝΩΣΕΩΝ ΑΝΑ ΗΜΕΡΑ 

Για όποιον δεν το κατάλαβε ακόμη, το Σύγχρονο Μεγάλο Παιχνίδι στην περιοχή της Κεντρικής Ασίας, την άλλοτε Heartland του Σερ Χάλφορντ Μακίντερ ή την τέως πολύτιμη Rimland του  Νίκολας Σπάϊκμαν, παίχτηκε κι έχει ήδη τελειώσει την 30η Αυγούστου στις 11:59 μμ  ώρα Καμπούλ, ακριβώς την στιγμή που ο Υποστράτηγος Κρις Ντόναχιου διοικητής της 82ης αεροπορικής μεραρχίας του 18ου Αερομεταφερόμενου Σώματος του στρατού των ΗΠΑ πάτησε το πόδι του στο τελευταίο αεροσκάφος C-17 ,αφήνοντας , δίχως να

Τα τελευταία βήματα του Υποστράτηγου Chris Donahue, δευτερόλεπτα πριν επιβιβαστεί στο αεροσκάφος C-17

κοιτάξει  πίσω του, το διεθνές αεροδρόμιο  Χαμίντ Καρζάι στην Καμπούλ και μια Κίνα άναυδη να κοιτάει ένα μεγάλο, επίμηκες, βαθύ, ισλαμικό τραύμα που έχει ανοίξει στο μαλακό υπογάστριο της!

Τις συνέπειες του τραύματος αυτού που προκλήθηκε από έναν αναίμακτο πόλεμο ανάμεσα στην ίδια την Κίνα και την βασική στρατηγική της αντίπαλο ΗΠΑ, όπως συμβαίνει σε κάθε πόλεμο, θα τις φέρει πλέον η Κίνα για τα επόμενα πολλά χρόνια, μέσω της αποσταθεροποίησης που επίκειται να εξελιχθεί σε όλη την βαλτώδη πλέον περίμετρο της ισλαμικής της περιφέρειας, των επιθέσεων που θα δέχεται από αυτήν, των πιθανών καταστροφών ή των καθυστερήσεων κάθε επικείμενης εξέλιξης των έργων BRI, ενώ συγχρόνως η ίδια θα έχει πλέον πληγωμένη να αντιμετωπίσει στις νότιες θάλασσες της και στον Ινδο-Ειρηνικό, τις ΗΠΑ και τις συμμαχικές τους δυνάμεις.

Ένα παιχνίδι τέλειωσε, ένα επόμενο αρχίζει..

Μαρία Ν. Παπαδοπούλου

Δικηγόρος Θεσσαλονίκης

(για τους φίλους Marilou.Papa)

 

spot_img

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Διαβάστε ακόμα

Stay Connected

2,900ΥποστηρικτέςΚάντε Like
2,630ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
17,300ΣυνδρομητέςΓίνετε συνδρομητής
- Advertisement -spot_img

Τελευταία Άρθρα