Ας διαχωρίσουμε τον κακό εαυτό μας από τον καλό!

4/4/21 | 2 | 5 | 419 εμφανίσεις
Μαρία Μαγγιώρου

1) Ισχύει ακόμα η αντίθεση μεταξύ πολιτικών και στρατιωτικών:Οι πολιτικοί της Αθήνας έχουν για αντίπαλο τις Κοινότητες των Ελλήνων.
Χαρακτηριστικό των Αθηναίων πολιτικών είναι η εμμονή στο κόμμα-φατρία αντί του απρόσωπου, όπου οι κοινοβουλευτικοί εκπροσωπούν τον λαό.
Oι βουλευτές δουλεύουν επαγγελματικά για ίδια συμφέροντα και πάνω από όλα είναι υπηρέτες στο κόμμα-συμπεθεριό.

Ο μόνος πολιτικός που αγαπούσε ολόκληρη την Ελλάδα, ο Ιωάννης Καποδίστριας, συμβούλευε τους εξεγερμένους Ρωμιούς να παρουσιάζονται ενώπιον των Δυτικών ΣΑΝ ΝΑ στοχεύουν σε «έθνος-κράτος» προκειμένου να αποκτήσουν την εύνοιά τους, όχι και να το πραγματώσουν. Ήταν πολύ σαφής: μόνο και μόνο για την ικανοποίησή των Μεγάλων Δυνάμεων να εμφανίζεται πως υπάρχει μια «ισχυρή κεντρική κυβέρνηση». Η κυβέρνηση των Ελλήνων δεν μπορεί παρά να στηρίζεται στις τοπικές διοικήσεις!

2) Το γεγονός ότι μας κυβερνούν «ολίγιστοι και μοιραίοι» οφείλεται στη διεθνή περιγραφή των καθηκόντων τους: δεν προβλέπεται θέση Κυβερνήτη. Τον Καποδίστρια μπορεί να τον δολοφόνησαν ελληνικά χέρια αλλά η θανατική καταδίκη του είχε αποφασιστεί από τις Δυνάμεις.
Εδώ και 200 χρόνια, οι σχέσεις μεταξύ κρατών ως δυναμική Power επέβαλαν, μαζί με τον περιορισμό των εθνών σε γεωγραφική επικράτεια, τον περιορισμό της εξουσίας των «πρώτων υπουργών». Απροκάλυπτα, ένας Μπάιντεν δεν είναι παρά ο επικεφαλής μιας Administration.

Την εποχή της Επανάστασης, σε αντίθεση με τους στρατιωτικούς που είχαν όραμα, οι πολιτικοί, όπως ο Μαυροκορδάτος, δεν είχαν. Είχαν μόνο τακτικούς στόχους. Το ίδιο και σήμερα, δεν μπορεί κανείς να περιμένει ούτε καν τους «οραματικούς στόχους» μιας αποτελεσματικής «επιχειρηματική κουλτούρας».

3) Η λεγόμενη Μεταπολίτευση αποτελεί την εκδήλωση ενός περαιτέρω περιορισμού της εξουσίας των κομματαρχών. Έτσι, στα καθ’ ημάς οι κομματάρχες θυμήθηκαν την παλιά τέχνη του κοτζαμπάση. Οι «αντιπρέσβεις» του καιρού της Επανάστασης έγιναν πρέσβεις με τον ισχυρό ρόλο της τουρκικής πρεσβείας στην Θράκη.
Σε διεθνές ανταγωνιστικό-αγγλοσαξονικό περιβάλλον Power (= «πόλεμος απάντων έναντι των πάντων») η μικρή Ελλάς δεν μπορεί παρά να τελεί υπό κηδεμονία. Η «ανεξαρτησία» (χωρίς «κυριαρχία») μας χορηγήθηκε με τον όρο να υπάρχουμε σαν θνησιγενές προτεκτοράτο (ούτε καν όπως υπήρξαν τα Ιόνια νησιά). Οι προστάτες, από το επίπεδο των ιερόδουλων μέχρι το επίπεδο του έθνους, κάνουν την ίδια δουλειά.
Η «ανεξαρτησία» μας έχει ακόμα το νόημα της απελευθέρωσης από τον έλεγχο ΜΙΑΣ Δύναμης (της Τουρκίας), όχι και από τον έλεγχο των μεγάλων Δυνάμεων ΜΑΖΙ. Και ενώ η Τουρκία δεν έπαψε ποτέ να θεωρείται Δύναμη, στη χώρα μας δεν επετράπη ποτέ να αποκτήσει Δύναμη, οικονομική-γεωγραφική-στρατιωτική.

Στην πρώτη και τελευταία περίπτωση που αποκτήσαμε Κυβερνήτη, οι Δυνάμεις κατέγραψαν ΜΕ ΚΑΘΕ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑ τον Μηχανισμό Επικυριαρχίας για να ισχύει ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ με τον κρατικό μηχανισμό.
Μετά τον Καποδίστδρια, το ελληνικό κράτος έγινε πάλι……Nτεβλέτι: Οι πρωθυπουργοί μας διαθέτουν απλώς μια «σημαντική ανεξαρτησία» από την Δύναμη όπως ο Μεγάλος Βεζίρης από τον σουλτάνο…Οι υπουργοί μας δεν είναι παρά πασάδες και βοεβόδες. Οι βουλευτές είναι προεστοί-προύχοντες. Αλλά και η εκκλησιαστική εξουσία επιμένει να διατηρεί την αρχηγία του ελληνικού έθνους-μιλέτ. (Για λεπτομέρειες της «πολιτικής» ως τρόπου βιοπορισμού με συνεννοήσεις κάτω από το τραπέζι και ανατολίτικο μπαχτσίσι, βλ. τη μελέτη του Τζων Πετρόπουλου για την εξέλιξη των ελληνικών κομμάτων: Πολιτική και Συγκρότηση Κράτους στο Ελληνικό Βασίλειο).

 

Category: Προτεινόμενα άρθρα, Το σχόλιο της ημέρας

( 2 )

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. 1
    Εννοών says:

    Ευχαριστούμε Μαρία Μ. για το άρθρο αυτό. Ιδίως το :
    ” Η «ανεξαρτησία» (χωρίς «κυριαρχία») μας χορηγήθηκε με τον όρο να υπάρχουμε σαν θνησιγενές προτεκτοράτο (ούτε καν όπως υπήρξαν τα Ιόνια νησιά).”

    Ακόμα πιο ενδιαφέρουσα θα ήταν μια επόμενη ανάρτηση τέτοια που να σκιαγραφεί μια πιθανή όσο κι εφικτή έξοδο απ’ την αδιέξοδη αυτή κατάσταση.

    • 1.1
      Μίλτος says:

      Βλαξ,

      Χαίρε!

      • 1.1.1
        Εννοών says:

        Γειά σου Εξ, ευχαριστώ για το μουσικό δώρον αλλά δεν επέστρεψα. Απλώς βλέποντας το κείμενο της Μαρίας Μ. είπα τιμής ένεκεν να μην το προσπεράσω αδιαφόρως.
        Να είστε όλοι καλά, και να σκεφτεστε “έξω απ’ το κουτί” (της…. Πανδώρας).

        • 1.1.1.1
          Επιστροφή στό νόημα, λοιπόν... says:

          ήσουν καί παραμένεις ισχυρός καταλύτης,

          Βλαξ,

          αυτό όμως σημαίνει γιά σένα πώς
          πάσχεις χαρακτηριστικήν απάθεια(«καταλυτική», πού λ ό λ, έ;!), π.χ.:
          έχεις συναντηθεί αρκετές φορές, εδώ μέσα, μέ τήν αποσαφήνιση:

          «ό Θεός είναι απλούς· τ’ ανθρώπου όλα, συνθετότητες· περιπλοκές καί μπερδέματα…»

          καί παρά τήν συνάντηση μετ’ αυτής,
          έμεινες αχαμπάριαστος, νά παίρνεις στό στόμα σου τά απλός/απλά σάν στραγάλια,
          χωρίς καμία συναίσθηση,
          ώς κουτός έγκλειστος κουτιού(σάν τό κουτόσπιρτο aspic/αφαντου· θυμάσαι;),
          πού δέν είναι η πυξίδα τής Πανδώρας:

          «Ακόμα και στην Ελλάδα έχει καθιερωθεί η αναφορά στο «κουτί»(* σσ)
          και όχι στο πιθάρι της Πανδώρας.
          Η αιτία είναι η επανεισαγωγή της αρχαίας γραμματείας από το εξωτερικό
          και η καθιέρωση της λέξης «κουτί» σε όλες τις άλλες γλώσσες
          προτού οι Έλληνες προλάβουν να ασχοληθούν οι ίδιοι
          με το πρωτότυπο αρχαίο κείμενό τους.

          Συγκεκριμένα, ο Έρασμος μετέφρασε το έργο στα λατινικά
          και απέδωσε τον πίθο του Ησίοδου ως pyxis, που σημαίνει κυτίο ή κουτί.
          Η λέξη πυξίς υπήρχε και στα αρχαία ελληνικά και έμοιαζε ως σκεύος
          περισσότερο με τη σημερινή κατσαρόλα -έβαζαν μέσα σε αυτό τα κοσμήματά τους.
          Ο Ησίοδος όμως αναφέρει τη λέξη «πίθος», το πιθάρι.
          Από τη μετάφραση όμως του ΄Ερασμου
          ανατυπώθηκαν βιβλία με έργα του Ησιόδου στα αγγλικά, γερμανικά και γαλλικά, που
          όλα τους απέδιδαν τη λατινική λέξη pyxis στη γλώσσα τους ως box, boîte κ.λπ.

          Από αυτό τον μύθο είναι γνωστή μέχρι σήμερα η φράση «Κουτί της Πανδώρας»:
          λέγεται ότι κάποιος «άνοιξε το Κουτί της Πανδώρας»
          όταν κάνει μια φαινομενικά ασήμαντη πράξη που
          μπορεί να έχει ανυπολόγιστες συνέπειες.»
          – τί ανυπολόγιστο έχεις κάνει στόν εαυτό σου,

          Βλαξ;

          θυμάσαι τήν κίνηση μάτ, πού χάνει ό Θεός καί κερδίζει ό άνθρωπος;

          * σσ
          πρίν τό ’70, τό λεγόμενο σήμερα “κουτί”, αναφέρονταν ώς «πυξίδα» τής Πανδώρας

    • 1.2
      Μαρία Μαγγιώρου says:

      Για την Καλή Ανάσταση
      αρκεί η Αλήθεια= Μνήμη Κάλλους

      https://youtu.be/-j3NZEdHQaI
      An Easter Hallelujah – Cassandra Star & her sister Callahan

  2. 2
    Ανάσταση!... says:

    A crown of thorns placed on his head
    He knew that He would soon be dead,
    He said “Did you forget me, Father did you?”
    They nailed him to a wooden cross
    Soon all the world would feel the loss,
    Of Christ the King before us Hallelujah.

    Hallelujah, Hallelujah, Hallelujah, Hallelujah

    He hung his head and prepared to die
    Then lifted his face up to the sky,
    Said “I am coming home now, Father to you.”
    A reed which held his final sip
    Was gently lifted to his lips,
    He drank his last and gave his soul to Glory.

    Hallelujah, Hallelujah, Hallelujah, Hallelujah

    The soldier who had used his sword
    To pierce the body of our Lord,
    Said truly this was Jesus Christ our Savior
    He looked with fear upon his sword,
    Then turned to face his Christ the Lord
    Fell to his knees crying Hallelujah

    Hallelujah, Hallelujah, Hallelujah, Hallelujah

    Took from his head the thorny crown
    And wrapped him in a linen gown,
    Then layed him down to rest inside the tomb
    The holes in his hands, his feet, his side,
    Now in our hearts we know he died
    To save us from ourselves, Oh Hallelujah!

    Hallelujah, Hallelujah, Hallelujah, Hallelujah

    Three days went by, again they came
    To move the stone to bless the slain,
    With oil and spice anointing Hallelujah
    But as they went to move the stone
    They saw that they were not alone
    For Jesus Christ has Risen, Hallelujah!

    Hallelujah, Hallelujah, Hallelujah, Hallelujah

    Artist: Kelley Mooney
    Album: Tomorrow

    Kelley Mooney – Hallelujah Lyrics

Back to Top

Leave a Reply

 characters available

 


Το σχόλιο της ημέρας

    12/5/21 | (3 σχόλια)
    Διαβάστε προσεκτικά το παραπάνω κείμενο. Η ελληνική πολιτεία αναγνωρίζει την διδασκαλία Μακεδονικής Γλώσσας και καταχωρεί στο Μητρώο Πολιτιστικών Φορέων του υπουργείου πολιτισμού την σχετική αίτηση. Η επωνυμία της Κίνησης: Μακεδονική Κίνηση Προώθησης της Μητρικής Γλώσσας "ΚΡΣΤΕ ΜΙΣΙΡΚΟΒ"! Υπο μία έννοια, ...

Ροή Ειδήσεων


Εορτολόγιο

Φωτογραφία της ημέρας