Το τρίγωνο Τουρκία-Ελλάδα-Ισραήλ
Γεωπολιτικό θα είναι το θέμα της προτελευταίας εκπομπής της τηλεοπτικής περιόδου που διανύουμε. Ουσιαστικά θα προσεγγίσουμε το τρίγωνο Τουρκία- Ελλάδα- Ισραήλ στο οποίο, τελευταία, έχει επικεντρωθεί το γεωπολιτικό ενδιαφέρον. Βεβαίως θα παρουσιάσουμε και τη συνέντευξη που πήραμε απο τον πρέσβη των ΗΠΑ στην Ελλάδα κ. Ντάνιελ Σπέκχαρτ.
Η Ανατολική Μεσόγειος είναι σπουδαία γεωπολιτική περιοχή απο την οποία καταβλήθηκε προσπάθεια απο την Τουρκία να εκδιωχθεί η Ελλάδα. Μπορεί με κατάλληλες κινήσεις να επανέλθει η χώρα και να έχει παρουσία στην περιοχή; Χρειάζονται λεπτές διπλωματικές κινήσεις και ισορροπίες τις οποίες μπορεί να εξασφαλίσει η Ελλάδα;
Γράψτε τα σχόλιά σας.
Loading ...
5. ΕΞΑΡΧΕΙΟΥ
19 July 2010 • 6:17 am
341.
Συνέχεια 5
Τελικά Εξαρχείου –ο Στόχος μας ΕΙΝΑΙ Η Υγεία και μόνον η Υγεία.
Για να ισχυριστείς όμως ότι επικροτείς και φροντίζεις για τη υγεία,
πρέπει πρώτα να γνωρίζεις άριστα τι είναι Αρρώστια.
Αν τα όποια ταμπού τα θεωρείς αναπόσπαστο κομμάτι του εαυτού σου,
ευθείς αμέσως, επικροτείς την αρρώστια καθαυτού.
Έτσι λοιπόν, ναι μεν καλό κάνεις και με προκαλείς, ωστόσο, πρόσεξε τις ευαισθησίες πως λειτουργούν Εξαρχείου.
Με το να προκαλείς εμένα, κάνεις καλό, επειδή καλλιεργείς όλο και πιο νέες ιδέες.
Αν όμως προκαλούμε μερικούς αγύρτες, τα πράγματα γίνονται πάρα πολύ επικίνδυνα.
Τελικά, πρέπει και οι δυο να συμφωνήσουμε απόλυτα:
Να στείλουμε όλους τους γνωστούς και κρυφούς κρατούντες –στα… σπίτια τους. –
Αν κι εσύ είσαι ένας απ’ αυτούς, λέω δεν ξέρω, υποθέσεις κάνω,
εν όσο δεν μας παρουσιάζεις την ταυτότητά σου και κρύβεσαι εκεί κάπου… στα Εξάρχεια, στα αρχεία της ΓΑΔΑΣ μήπως; Τέλος πάντων.
Μη προτρέχεις και πάλι… δεν εννοώ εσένα ή… μόνο εσένα
Όποιο λοιπόν, για να μην νομίζεις πως αφορά εμένα κι εσένα μόνον,
όποιοι είναι μπλεγμένοι στην εξουσία –οφείλουν να πάνε ήρεμα κι απλά στα σπίτια τους για να αρχίσουμε απ’ τη ρίζα να θέτουμε επιτέλους, ένα προς ένα τα θεμέλια για το Μέλλον της Ανθρωπότητας.
Δεν πρόκειται για μας –προσωπικά είμαι πια απόμαχος. Για το μέλλον εργάζομαι κι όχι για το πετσί μου.
Κι όπως διαπιστώνεις.
Το κάνω ευχαρίστως και παντελώς εθελοντικά!!!!
Αυτό….
ΕΙΝΑΙ
Η Υγεία
Το κατανόησες Εξαρχείου;
1. Redneck
19 July 2010 • 8:36 am
349.
[[[[http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_18/07/2010_1292230
Tου Αλεξη Παπαχελα 18-07-10
(αποσπασμα)
Είναι, πάντως, ενδιαφέρον πόσο κοινές είναι οι ανησυχίες εκείνων που δεν θέλουν τον αφελληνισμό και εκείνων που δεν θέλουν την αποκρατικοποίηση κάποιων τραπεζών. Η δεύτερη ομάδα συμπεριλαμβάνει, σε μεγάλο βαθμό, το ευρύτερο κομματικό και συνδικαλιστικό κατεστημένο που είχε μάθει να βλέπει την ΑΤΕ ή το Τ.Τ. ως «χαβούζα» για κάθε λογής ρουσφέτι, παράλογο δάνειο ή υπερβολική χορηγία. Ο υπουργός ή βουλευτής ήξερε ότι μπορούσε με ένα τηλεφώνημα να διορίσει κάποιον ή να εξασφαλίσει ένα δάνειο για έναν φίλο, ο συνδικαλιστής μπορούσε να συνδιοικεί και όλοι ήταν ευτυχείς. ]]]]
Συμφωνούμε, με τον Αλέξη… κι ωστόσο:
Για να δούμε τι μας λέει και μας αραδιάζει ενδιαμέσως:
[[[[ Σήμερα οι υγιείς και δυναμικές τράπεζες καταβάλλουν το τίμημα της αναξιοπιστίας του κράτους. Κανείς δεν ισχυρίζεται ότι πάσχουν από «τοξικά» σαν και εκείνα που οδήγησαν στη μεγάλη διεθνή κρίση. ]]]]
Αυτό… μόνον οι αφελείς το πιστεύουν κύριε Παπαχελά
Αν είναι δυνατόν τούτες οι αθώες περιστερές της χώρας μας που είναι υπεύθυνες και υπόλογες απόλυτα για την χαώδη κατάσταση που βρίσκεται η χώρα μας,
Ή μήπως δεν είναι αυτοί που κανόνιζαν τι και ποιοι [αβόλευτοι πολιτικοί εραστές] ζητούσαν θώκους, για να τους βολεύουν μέσω όλων των μέσων που ελέγχουν απόλυτα από τότε… απ’ τη δημιουργία του νεοελληνικού κράτους; …
Να έρχονται τώρα οι θύτες –οι καταστροφείς της ύπαρξής μας, και να προσπαθούν να μας πείσουν ντε και καλά πως… είναι αθώες περιστερές με ηθικές αρχές και κουραφέξαλα …
Τότε κύριοι, αν δεν είχατε ανάμιξη στα τοξικά, γιατί εσείς… σαν πατριώτες και καλά, δεν είπατε του Εργαλείου σας [Σημίτη] να μην αρπάξει τα χρήματα του λαού με τις Φούσκες του χρηματιστηρίου; Γιατί επιτρέψατε την υπερχρέωση της χώρας μας –γιατί φύγατε για άλλες χώρες μια και εδώ δεν είχατε πια να κλέψετε τίποτα;
Εεεεε-ει μπαγαπόντηδες…
να καταλάβετε ότι Δεν μασάμε πια ταραμά,
αλλού να πάτε να τα πείτε αυτά,
στην Ουγκάντα ή στον Άρη μια και θέλετε να πιστεύετε πως… είστε εξωγήινοι…
Ωστόσο, προκαλούμε τον κύριο Παπαχελά –
Την πρότασή του θέλουμε, αυτά που γράφει τα γνωρίζουμε απόλυτα, μην αναλωνόμαστε με τα ίδια και τα ίδια.
Τι προτείνει που να είναι κοινά αποδεκτό απ’ τον κάθε απλό πολίτη κι όχι απ’ το κατεστημένο των μεγάλων τζακιών.
Ποσώς μας ενδιαφέρει η άποψη ή ακόμα χειρότερα οι θέσεις των μεγάλων –καταχραστών στην ουσία –της ανθρωπότητας.
Τι προτείνουν λοιπόν;
Την απόλυτη ιδιωτικοποίηση;
Έστω, βάση ποιοι αποδεκτού σχεδιασμού αλήθεια;
Του σχεδιασμού των μεγάλων αφεντικών!!!!!
Όπως είχαν στόχο με το χτύπημα της 11ης Σεπτεμβρίου του 2001 !!!!
Αν ήταν κατά των Εμπόρων, το τραπεζικό με το χρηματιστηριακό τους σύστημα τι είναι, δεν είναι το απόλυτο και μάλιστα βρωμερό σύστημα;
Επομένως ποια είναι η μελλοντική και μοναδική πια – πρόταση;
Η κατάργηση πρώτα και κύρια –του τοκογλυφικού συστήματος.
Μπορούμε αυτό να το χωνέψουμε;
Δεν μπορείς στον άλλο να λες –πάρε ένα κιλό πατάτες να μου δώσεις ένα κιλό ρύζι αλλά για τις πατάτες μου, θα μου δώσεις και εκατό γραμμάρια πιο πολύ ρύζι…
κι αν την αξία της πατάτας την καθορήσω όπως μου γουστάρει και έκανα και τεχνική έλλειψη, τότε θα μου δώσεις δυο ή δέκα κιλά ρύζι έναντι ενός κιλού πατάτες;
Έχει μια κάποια ανθρωπιστική διάσταση αυτή η κομπογιαννίτικη τακτική;
Τι το διαφορετικό έχει η τοκογλυφία;
Τρίχες –την αισχρή εκμετάλλευση όλων εμάς που αγωνιζόμαστε για την ίδια την ποιότητα ζωής, το τραπεζικό σύστημα μας κατάστρεψε όλες μας τις θετικές μας προσπάθειες.
Τι να λέμε τώρα, λόγια να αγαπιόμαστε;
Δεν υπάρχει τίποτα το θετικό με το τόκο-εισπρακτικό κλεπταποδοχικό τραπεζικό σύστημα, είτε αυτό το ορίσεις ως δημόσιο ή ως ιδιωτικό.
Δεν έχει απολύτως καμιά διαφορά Αλέξη Παπαχελά.
Οι μεν βουλευτές εκμεταλλεύονται τους εγκάθετους κομματικούς!
οι ιδιώτες εκμεταλλεύονται τους ανέργους.
Τι παραμύθια είναι όλα τούτα.
Θα κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας πως ντε και καλά, κάτι κάναμε που,
αν τα παραδώσουμε στην …..ιδιωτική ολιγαρχία……, αλλάξαμε κιόλας κοινωνία;
Μην τρελαθούμε τώρα με τέτοιες ανοησίες.
Δεν μιλάμε ασφαλώς για το ποσοστό του τόκου-επιτοκίου, αν είναι 1% ή 50% .
Βεβαίως το ένα έχει μεν διαφορά ως απλή μέχρι απαράδεκτη αισχροκέρδεια, ωστόσο, το σύστημα είναι σύστημα.
ή καταργούμε παντελώς τον πλουτισμό γενικά βέβαια, αρχής γινομένης από ανατοκισμούς ή δεν έχει νόημα να μιλάμε πως…
τάχα το τραπεζικό σύστημα θα το φτιάξουμε έτσι ή τάχα με γιουβέτσι είναι πιο νόστιμο…
Η κερδοσκοπία δεν αλλάζει Νέες Νέοι, είτε με χαμηλό ή υψηλό τόκο επιτόκιο.
Τι προτείνει λοιπόν ο Παπαχελάς; Τίποτα ή μήπως την απόλυτη ιδιωτικοποίηση;
Αλήθεια; μωρέ τι μας λέτε…
έχει κι άλλους έξυπνους σαν κι εσάς η Μάνα σας;
Όπως είπαμε –η κοινωνικοποίηση ΕΙΝΑΙ Η Συνταγή.
Οι πάντες συν-ιδιοκτήτες οι πάντες συν-υπεύθυνοι –οι πάντες συν-υπόλογοι!!!!
Ένας ακόμη φόνος εκ προμελέτης… αλλά ποιον; Έναν δημοσιογράφο!!!!
Το ακόλουθο [εδάφιο] απ’ το κείμενο είναι απ’ την ελευθεροτυπία:
[[[[ Κλείνει τελικά το blog troktiko; Ποιοι βρίσκονται πίσω από την επίθεση που δέχεται τις τελευταίες ώρες το πασίγνωστο blog και τι αποκαλύψεις υπόσχεται το τροκτικό για την περίεργη αυτή υπόθεση φίμωσης του μεγαλύτερου μπλογκ της χώρας; ]]]]
Είναι άραγε ξεκαθάρισμα λογαριασμών;
Να γιατί οι μυστικές υπηρεσίες οφείλουν να αλλάξουν ρόλο. Να κυνηγήσουν το οργανωμένο έγκλημα. Αυτούς τους εγκληματίες που παίρνουν το νόμο στα χέρια τους… γιατί άραγε; Για να κουκουλώσουν βαριές κατηγορίες ή για να δικάσουν από μόνοι τους; γιατί άραγε, ορισμένοι παίρνουν το νόμο στα χέρια τους, μήπως επειδή η δικαιοσύνη δεν λειτουργεί μα βάση το δίκαιο αλλά με βάση τα συμφέροντα;
Ήταν άψογος ο σκοτωμένος ή μήπως συκοφάντησε κάποιον;
Άλλο να έχω στοιχεία για κάποιον και άρα τον παραδίδω στη δικαιοσύνη, κι άλλο, για λόγους γοήτρου ισχύος ή εξουσίας, να εκτελώ των ερευνητή.
Επομένως οι δημοσιογράφοι οφείλουν να προσέχουν.
Δεν μπορεί να κατηγορούν χωρίς απόλυτες αποδείξεις, αυτό είναι το κυρίαρχο και μετά είναι το ζήτημα -δεν μπορείς φίλε να κοινοποιείς οτιδήποτε, χωρίς να έχει αποφανθεί η δικαιοσύνη.
Αν δεν λειτουργεί η δικαιοσύνη ελεύθερα και ανεπηρέαστα ώστε να αποφαίνεται η απόλυτη αλήθεια, τότε έχουμε σοβαρότατο πολιτικό κοινωνικό [δημοκρατικό] πρόβλημα.
Επαναλαμβάνω –να ένας πάρα πολύ σοβαρός Λόγος, τα σώματα ασφαλείας οι μυστικές υπηρεσίες, οι κομάντος ή ότι οργανωμένο για το κοινωνικό –κοινό όφελος έχουμε, οφείλει να πάψει να εμπλέκετε σε βρώμικες δουλειές, πρώτον και δεύτερον, οφείλει να ταχθεί απόλυτα προς την κατεύθυνση της άμεσης Δημοκρατίας.
Να πάψουν τα σώματα ασφαλείας να υποστηρίζουν το καπιταλιστικό σύστημα της καθεστηκυίας τάξης.
Δεν είναι κοινωνία αυτή που φτιάξαμε [συν-Άνθρωποι]
Κι έπειτα… όλα εδώ θα μείνουν –και κυρίως Η κακία.
Η κακία είναι ο χειρότερος σύμβουλος όλων μας.
Δεν υπάρχει πιο χειρότερο, να είσαι κυρίως μιας όποιας επιφανείς και να αφήσεις ως μνήμη την κακία.
Εδώ διαφαίνεται το πείσμα των κρατούντων. Σόγια μεγάλης εκτίμησης και επιρροής, δεν ανέχονται να κατηγορηθούν για όλα τα κακά που προξένησαν αυτό το κοινωνικό χάος.
Το καταλαβαίνουμε, τι κατανοούμε μάλιστα.
Ωστόσο, δεν είναι αυτός Λόγος, να χρησιμοποιούν όλα τα μέσα προκειμένου να κρατήσουν το κατεστημένο τους, απλά και μόνο μη λάχει και θιγεί το γόητρό τους.
Μα συγνώμη, αν έχω κάνει τα μύρια όσα κακά, για να κρατήσω την [υποκριτική φήμη], αυτό είναι ότι πιο χείριστο μπορούμε να εθιστούμε ως κοινωνικά όντα..
Καλύτερα να μας θάψουν παρά να δολοφονούμε και μόνο μη λάχει και βγουν οι βρωμιές μας στην επιφάνεια…
Αλλά βέβαια, είναι και το παράδοξο με αυτήν την κοινωνία που φτιάξαμε.
Εγώ ο γράφον, που δεν έχω πειράξει ούτε κουνούπι, που ωστόσο γνωρίζω σχεδόν απόλυτα όλο το κακό που κυριαρχεί σε τούτο τον κόσμο που φτιάξαμε.
Επειδή, και μόνο κάνω κριτική για την κοινωνία μας –απαιτώντας να αλλάξουμε αυτό το χάος, και επειδή στην ουσία ωθώ όλους όσους διαπράττουν κακό στην κοινωνία να αλλάξουν ρότα, και επειδή έχουν πιστέψει πως… αυτή είναι η καλή τους κοινωνία με το να εκμεταλλεύεται ο ένας τον άλλο.
Επειδή λοιπόν εγώ και τόσοι άλλοι καυτηριάζουμε όλη αυτή την απαράδεκτη κατάσταση… μπορεί κάποιοι ανόητοι να με σκοτώσουν, να σκοτώσουν κι άλλους κι άλλους…
Και τι καταφέρνετε φιλαράκια με αυτά; μια τρύπα στο νερό…
Καταλάβατε τώρα το Λόγω που καλούμε όλες τις υπηρεσίες, πρώτα και κύρια να μη πέφτουν στο δόκανο της εξαγοράς συνειδήσεων, και μετά να αποφασίσουν όλοι τους, να ενισχύσουν τους συνετούς αυτής της κοινωνίας να τη σώσουμε αυτήν την κοινωνία απ’ τα τραγικά της λάθη.
Είναι επομένως ότι ποιο ευγενές η CIA –η ΜΟΣΣΑΝΤ μαζί με όλες τις άλλες υπηρεσίες ανά τον κόσμο –Στρατούς και αστυνομίες, να αγωνιστούμε όλοι μαζί να απαλλαγούμε απ’ τον ίδιο τον [κακούργο εαυτό μας]
Έλεος Αδελφές Αδέλφια.
Σε όποιο μετερίζι κι αν είστε
Βοηθάτε επιτέλους να απαλλάξουμε την κοινωνία απ’ αυτήν την ελεεινή κατάσταση που,
με ευθύνη σχεδόν όλων μας την οδηγούμε στην παντελή καταστροφή.
Να γράψουμε επιτέλους όλοι μαζί, πλην των κακούργων αδιόρθωτων,
Να γράψουμε τη νέα μας ιστορία με αδαμάντινα γράμματα.
«Αποκάλυψη τώρα» για τις επιθέσεις στα ομόλογα!
Τετάρτη, 14 Ιούλιος 2010 00:50
Σε μια ιδιαίτερα σοβαρή αποκάλυψη, που αφήνει έκθετο τον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος σε κατηγορίες για διευκόλυνση με συγκεκριμένες πράξεις της δράσης των κερδοσκόπων κατά των ελληνικών ομολόγων, οι οποίοι τελικά οδήγησαν τη χώρα στον ασφυκτικό «εναγκαλισμό» της «τρόικας», προχωρούν 15 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, με πρώτη υπογράφουσα τη σχετική ερώτηση την πρόεδρο της Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων, κ. Βάσω Παπανδρέου.
Σε κάθε πολιτισμένη χώρα, η χθεσινή αποκάλυψη στη Βουλή θα έθετε ζήτημα παραίτησης του διοικητή της κεντρικής τράπεζας από την κορυφαία θέση του, καθώς αποδεικνύει ότι ο κ. Γ. Προβόπουλος αγνόησε τις αντίθετες εισηγήσεις της ίδιας της Νομικής Υπηρεσίας της ΤτΕ και έλαβε μέτρα που ευνόησαν την κερδοσκοπική δραστηριότητα κατά των ομολόγων, αποτέλεσμα της οποίας ήταν να αποκλεισθεί η χώρα από τη διεθνή αγορά και να υποχρεωθεί σε δανεισμό με ταπεινωτικούς όρους από την «τρόικα», για να αποφύγει τη στάση πληρωμών.
Επιπλέον, οι τεκμηριωμένοι, με βάση τέσσερις διαδοχικές γνωμοδοτήσεις της Νομικής Υπηρεσίας της ΤτΕ, ισχυρισμοί των βουλευτών για το ρόλο του κ. Προβόπουλου εκθέτουν ανεπανόρθωτα τον υπουργό Οικονομικών, κ. Γ. Παπακωνσταντίνου, ο οποίος ως τώρα έχει υιοθετήσει απόλυτα τις δικαιολογίας του διοικητή της ΤτΕ, ότι όλες οι παρεμβάσεις του κατά την κρίσιμη περίοδο των επιθέσεων στα ομόλογα ήταν καθαρά τεχνικού χαρακτήρα και δεν διευκόλυναν τη δράση των κερδοσκόπων.
Πρέπει να σημειωθεί, ότι πολιτικά το θέμα έχει μείνει ανοικτό, καθώς ο Πρωθυπουργός, απαντώντας πρόσφατα σε σχετική ερώτηση του αρχηγού της Ν.Δ. στην Βουλή, είχε τονίσει ότι η υπόθεση θα πρέπει να διερευνηθεί σε βάθος, ενώ είχε αποφύγει να παράσχει κάλυψη στον υπουργό Οικονομικών και τον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος. Η νέα αποκάλυψη από βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, που προκαλεί τριγμούς στο χρηματοοικονομικό σύστημα της χώρας, αφήνει στον Πρωθυπουργό τον τελευταίο λόγο για τη διερεύνηση αυτής της σκοτεινής υπόθεσης, καθώς το υπουργείο Οικονομικών έχει απεμπολήσει τον εποπτικό του ρόλο στην αγορά ομολόγων και αρκείται να υιοθετεί άκριτα τους ισχυρισμούς της ΤτΕ.
Όπως τονίζουν οι βουλευτές στην ερώτηση που κατέθεσαν χθες, έχοντας ήδη μελετήσει την απάντηση της ΤτΕ και τα σχετικά έγγραφα που διαβιβάσθηκαν μέσω της διαδικασίας του κοινοβουλευτικού ελέγχου,
Η Νομική Υπηρεσία της ΤτΕ σε τέσσερις γνωμοδοτήσεις της (30/12/’2009, 1/2/2010, 4/2/2010 και 11/2/2010), σε σχέδια για «τροποποίηση και συμπλήρωση του κανονισμού λειτουργίας του συστήματος παρακολούθησης συναλλαγών επί τίτλων με λογιστική μορφή», επισημαίνει:
Τον κίνδυνο υποτιμητικής κερδοσκοπίας και χειραγώγησης, που δημιουργεί η κατάργηση του υποχρεωτικού πλειστηριασμού και η παράλληλη κατάργηση του διακανονισμού των συναλλαγών τρεις (3) ημέρες μετά τη συναλλαγή (Τ+3) με την εισαγωγή τεχνικών διακανονισμού που ισχύουν σε μη οργανωμένες αγορές (OTC), όπως η ανακύκλωση των συναλλαγών για δέκα (10) εργάσιμες ημέρες, μετά το Τ+3 και την κατάργηση των κυρώσεων για μη διακανονισμό των συναλλαγών και πέραν αυτής της περιόδου.
Η Νομική Υπηρεσία, αντίθετα, είχε προτείνει την αυστηροποίηση των κυρώσεων που προβλέπει ο Κανονισμός του Συστήματος Άυλων Τίτλων για να μπορούν να λειτουργούν αποτρεπτικά για πράξεις κερδοσκοπίας π.χ. κερδοσκοπικές ανοιχτές πωλήσεις (σορτάρισμα).
Δηλαδή, από τις γνωμοδοτήσεις της ίδιας της Νομικής Υπηρεσίας της ΤτΕ διαψεύδονται οι ισχυρισμοί Προβόπουλου περί «ουδέτερων» ρυθμίσεων τεχνικού χαρακτήρα και προειδοποιείται ο διοικητής της ΤτΕ για τον κίνδυνο να διευκολυνθούν οι κερδοσκοπικές κινήσεις κατά των ομολόγων, ενώ προτείνονται ακόμη αυστηρότερα μέτρα για τον περιορισμό της δράσης τους. Ο κ. Προβόπουλος τώρα καλείται να εξηγήσει γιατί αγνόησε αυτές τις υποδείξεις της καθ’ ύλη αρμόδιας Νομικής Υπηρεσίας της ΤτΕ, τη στιγμή μάλιστα που έχει επιβεβαιωθεί από τις εξελίξεις, ότι οι νομικοί της Τράπεζας είχαν απόλυτο δίκαιο στις επισημάνσεις τους.
Το πλήρες κείμενο της ερώτησης των βουλευτών έχει ως εξής:
Με βάση τις απαντήσεις και τα έγγραφα που κατατέθηκαν από την Τράπεζα της Ελλάδος (ΤτΕ) στην ερώτηση 10403/624/19.05.2010 που υποβλήθηκε στην Ελληνική Βουλή, έχουμε να επισημάνουμε τα ακόλουθα:
1. Το ζήτημα που θέσαμε με την ερώτησή μας είναι ιδιαίτερα σοβαρό για να σκιαμαχεί κανείς και να αναλώνεται σε λεκτικά παιχνίδια και πολύ περισσότερο να προσπαθεί να παραπληροφορήσει τη Βουλή, καταθέτοντας στοιχεία διαφορετικά από αυτά τα οποία ζητήθηκαν.
Η ΤτΕ για να στηρίξει τη θέση της και την πρακτική που ακολούθησε, ότι η κατάργηση της υποχρεωτικής δημοπρασίας και η διαδικασία της αυτοματοποιημένης επαναεισαγωγής (recycling) είναι ένα τεχνικό ζήτημα, το οποίο απλώς διευκολύνει τις συναλλαγές επί ελληνικών ομολόγων και δεν συνδέεται με την κερδοσκοπική επίθεση εναντίον της ελληνικής οικονομίας, μας παρέχει στοιχεία από 1η11/2009 μέχρι 14/5/2010.
Σύμφωνα με τα στοιχεία αυτά, το ποσοστό των πρωτογενών μη διακανονισθεισών συναλλαγών παρέμεινε πολύ χαμηλό 0,76% κατά μέσο όρο και τις πρώτες δύο ημέρες της αυτοματοποιημένης επαναεισαγωγής διακανονίζεται το 92% των μη διακανονισθεισών συναλλαγών. Και αναφέρει: “Καταρρίπτεται έτσι το επιχείρημα ότι οι συμμετέχοντες φορείς χρησιμοποιούν την περίοδο του 10ημέρου για να επιδίδονται σε ανοιχτές πωλήσεις. Αν συνέβαινε αυτό, ο διακανονισμός των συγκεκριμένων συναλλαγών θα γινόταν στο τέλος του 10ημέρου”.
Εμείς όμως είχαμε ζητήσει στοιχεία μέχρι τις 7/4/2010 και όχι μέχρι τις 14/5/2010, που σκόπιμα μας δίνει η ΤτΕ. Σύμφωνα με το έγγραφο της Επιτροπής Εποπτείας και Ελέγχου των Βασικών Διαπραγματευτών της 8ης Απριλίου 2010, επειδή εκείνη την ημέρα παρατηρήθηκε η διενέργεια μεγάλου αριθμού ανοιχτών πωλήσεων, η ‘επιτροπή αποφάσισε εφεξής την ενεργοποίηση της διαδικασίας της υποχρεωτικής δημοπρασίας (repo auction) για τις ανοιχτές/χρεωστικές θέσεις στο Σύστημα των Άυλων Τίτλων της ΤτΕ για τις συναλλαγές που καταρτίζονται στην ΗΔΑΤ’. Επομένως, από την επόμενη ημέρα ο τελικός διακανονισμός γινόταν υποχρεωτικά την πρώτη ημέρα μετά το Τ+3.
Η συμπερίληψη των στοιχείων για την περίοδο 8/4/2010 μέχρι 14/5/2010 που δεν ισχύουν οι επιπλέον 10 ημέρες για τον διακανονισμό των συναλλαγών αλλοιώνει και τον μέσο όρο και το ποσοστό των πρωτογενών μη διακανονισθεισών συναλλαγών.
2. Στις 5/10/2009, σύμφωνα με το έγγραφο που έχει κατατεθεί, η ΤτΕ ενημερώνει όλους τους βασικούς διαπραγματευτές, χωρίς αλλαγή του κανονισμού, ότι «οι συναλλαγές που δεν διακανονίζονται θα μεταφέρονται στην επόμενη εργάσιμη ημέρα για δέκα (10) εργάσιμες ημέρες».
Η Νομική Υπηρεσία της ΤτΕ σε τέσσερις γνωμοδοτήσεις της (30/12/’2009, 1/2/2010, 4/2/2010 και 11/2/2010), σε σχέδια για «τροποποίηση και συμπλήρωση του κανονισμού λειτουργίας του συστήματος παρακολούθησης συναλλαγών επί τίτλων με λογιστική μορφή», επισημαίνει:
Τον κίνδυνο υποτιμητικής κερδοσκοπίας και χειραγώγησης, που δημιουργεί η κατάργηση του υποχρεωτικού πλειστηριασμού και η παράλληλη κατάργηση του διακανονισμού των συναλλαγών τρεις (3) ημέρες μετά τη συναλλαγή (Τ+3) με την εισαγωγή τεχνικών διακανονισμού που ισχύουν σε μη οργανωμένες αγορές (OTC), όπως η ανακύκλωση των συναλλαγών για δέκα (10) εργάσιμες ημέρες, μετά το Τ+3 και την κατάργηση των κυρώσεων για μη διακανονισμό των συναλλαγών και πέραν αυτής της περιόδου.
Η Νομική Υπηρεσία, αντίθετα, είχε προτείνει την αυστηροποίηση των κυρώσεων που προβλέπει ο Κανονισμός του Συστήματος Άυλων Τίτλων για να μπορούν να λειτουργούν αποτρεπτικά για πράξεις κερδοσκοπίας π.χ. κερδοσκοπικές ανοιχτές πωλήσεις (σορτάρισμα).
3. Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι οι ανοιχτές πωλήσεις μπορεί να αποτελέσουν μέσο κατάχρησης αγοράς και χειραγώγησης, καθώς και ότι τα συστήματα διακανονισμού συναλλαγών, ανάλογα με τους κανόνες που διαθέτουν, μπορούν να αποδειχθούν μέσα αποτρεπτικά ή υποβοηθητικά της χειραγώγησης μέσω των ανοιχτών πωλήσεων.
Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι τα συστήματα διακανονισμού τίτλων έχουν μεγάλη σημασία για τη σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος και την αποτροπή της υποτιμητικής κερδοσκοπίας, όση επίφαση αυθεντίας και αν επιχειρεί να προσδώσει στην επιχειρηματολογία του με την οποία θα προσπαθούσε να πείσει για το αντίθετο.
Σε δημοσιεύσεις της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας τονίζεται ότι ‘αδυναμίες στα συστήματα διακανονισμού τίτλων μπορούν να αποτελέσουν πηγές συστηματικού κινδύνου στις αγορές τίτλων και σε άλλα συστήματα πληρωμών και διακανονισμού τίτλων’ (ECΒ, Δεκέμβριος 2007).
Η Επιτροπή Συστημάτων Πληρωμών και Συστημάτων Διακανονισμού Τίτλων των Κεντρικών Τραπεζών της ομάδας των 10 χωρών (Committee on Payment and Settlement Systems (CPSS) of the central banks of the Group of Ten countries) σε συνεργασία με την Τεχνική Επιτροπή του Διεθνούς Οργανισμού των Εποπτικών Αρχών Κεφαλαιαγοράς (Technical Committee of the International Organization of Securities Commissions/IOSCO) έχουν αντιμετωπίσει με μεγάλη σοβαρότητα και προσοχή τα θέματα αυτά, όπως και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) με την Επιτροπή Ευρωπαϊκών Εποπτικών Αρχών Κεφαλαιαγοράς (CESR).
Τον Μάιο του 2009 εκδόθηκαν οι κοινές οδηγίες – συστάσεις της ΕΚΤ και της CESR για τα Συστήματα Διακανονισμού Τίτλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Recommendations for Securities Settlement Systems and Recommendations for Central Counterparties in European Union), ενώ τον Ιούνιο του 2009 η Τεχνική Επιτροπή της IOSCO εξέδωσε την τελική της έκθεση για τους κανόνες των ανοιχτών πωλήσεων (regulation of short selling).
Σύμφωνα με τις παραπάνω οδηγίες – συστάσεις για τα Συστήματα Διακανονισμού Τίτλων, πρέπει να ενθαρρύνεται η υιοθέτηση του δανεισμού τίτλων (5η σύσταση της ΕΚΤ/CERS). Η ΤτΕ πράττει ακριβώς το αντίθετο. Τον Φεβρουάριο του 2009 καταργεί την υποχρεωτική δημοπρασία και μέχρι σήμερα δεν την έχει επαναφέρει.
α. Αποδίδεται μεγάλη σημασία στους σύντομους κύκλους διακανονισμού και στη μικρή περίοδο μεταξύ κατάρτισης συναλλαγής και διακανονισμού της (3η σύσταση ΕΚΤ/CERS και IOSCO 3,14 σελ. 9).
Επίσης, τονίζεται η σημασία της έγκαιρης παράδοσης των τίτλων στον αγοραστή για την πρόληψη συστημικού κινδύνου και κατάχρησης αγοράς (IOSCO, σελ. 22).
Η ΤτΕ πράττει ακριβώς το αντίθετο. Επιμηκύνει κατά 10 ημέρες την περίοδο διακανονισμού διευκολύνοντας την υποτιμητική κερδοσκοπία.
β. Εξαίρεται επίσης η σημασία του ελέγχου, της εποπτείας και των κυρωτικών μέτρων για την αντιμετώπιση φαινομένων κατάχρησης αγοράς που μπορεί να προκύψουν από τις ανοιχτές πωλήσεις (3η αρχή IOSCO).
Η ΤτΕ πράττει ακριβώς το αντίθετο. Αντί να αυστηροποιήσει τις κυρώσεις, όπως προτείνει και η Νομική της Υπηρεσία, καταργεί την υποχρεωτική δημοπρασία και τις κυρώσεις στην πράξη.
γ. Οι διεθνείς οργανισμοί υπογραμμίζουν τη σημασία των κανόνων των συστημάτων διακανονισμού για την αποτροπή χειραγώγησης της αγοράς μέσω ανοιχτών πωλήσεων που οδηγούν σε συναλλαγές που δεν διακανονίζονται.
Οι ενέργειες της ΤτΕ το 2009 με την απόφαση για κατάργηση της υποχρεωτικής δημοπρασίας και την αυτοματοποιημένη επαναεισαγωγή των μη διακανονισθεισών συναλλαγών για 10 επιπλέον ημέρες διευκόλυναν αντικειμενικά τους κερδοσκόπους σε βάρος της ελληνικής οικονομίας, κάτι που πληρώνει η χώρα και οι πολίτες πολύ ακριβά.
Είναι εμφανές ότι τα συμπεράσματα και οι υποδείξεις των διεθνών οργανισμών δεν έχουν ληφθεί υπόψη στη χώρα μας, για την οργάνωση του Συστήματος Διακανονισμού των Συναλλαγών στους Άυλους Τίτλους της ΤτΕ κάτι που θα περίμενε κανείς να έχει συμβεί από την αρχή της χρηματοοικονομικής κρίσης, όταν ήταν ορατές οι επιθέσεις στα κρατικά ομόλογα με σκοπό την κερδοσκοπία.
4. Πρέπει λοιπόν να ενημερωθεί η Βουλή σχετικά με ποια από τα μέτρα αυτά, που προτείνουν οι διεθνείς οργανισμοί, ίσχυαν και ποια ισχύουν σήμερα στο Σύστημα Διακανονισμού Άυλων Τίτλων της Τράπεζας της Ελλάδος. Η συζήτηση δεν είναι θεωρητική, αλλά πολύ πρακτική.
Όπως τονίζουμε στην από 19/5/2010 ερώτησή μας, η τιτάνια προσπάθεια του πρωθυπουργού της χώρας να αποκαλύψει τους κερδοσκόπους στις διεθνείς χρηματαγορές θα ήταν λειψή αν στην ίδια μας τη χώρα δεν έχουν ληφθεί όλα τα μέτρα που απαιτούνται για την οχύρωση του Συστήματος Άυλων Τίτλων της Τράπεζας της Ελλάδος, μέσω του οποίου διακανονίζονται οι συναλλαγές στα ελληνικά ομόλογα.
Το ζήτημα αυτό είναι πολύ σοβαρό. Πρέπει, λοιπόν, να πειστεί η Βουλή πως τα μέτρα που ισχύουν και εφαρμόζονται σήμερα είναι σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα και αποκλείουν κερδοσκοπικά παιχνίδια σε βάρος των ελληνικών ομολόγων. Από τα έγγραφα που μας δόθηκαν καθόλου δεν έχουμε πειστεί πως συμβαίνει αυτό. Αντίθετα, μάλιστα, οι φόβοι μας εντείνονται.
ΕΡΩΤΑΤΑΙ ο κ. υπουργός:
1. Γιατί ο διοικητής της ΤτΕ αγνοεί όλες τις εκθέσεις της ECB και της IOSCO και διευκολύνει με την απόφασή του για κατάργηση του υποχρεωτικού πλειστηριασμού ήδη από τον Φεβρουάριο του 2009 τις ανοιχτές πωλήσεις και συνακόλουθες κινήσεις υποτιμητικής κερδοσκοπίας εναντίον των ελληνικών ομολόγων;
2. Γιατί ο διοικητής της ΤτΕ αγνοεί συστηματικά από τον Οκτώβριο του 2009 την αδιαμφισβήτητα μαζική αύξηση των πωλήσεων ελληνικών ομολόγων που οφείλεται κατά πάσα πιθανότητα σε ανοιχτές πωλήσεις; Γιατί, ενώ όλες οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες προβαίνουν σε δραστική αυστηροποίηση του ρυθμιστικού πλαισίου που διέπει τις ανοιχτές πωλήσεις όταν οι τίτλοι τους δέχονται κερδοσκοπικές πιέσεις, η ΤτΕ χαλάρωσε περαιτέρω το εν λόγω πλαίσιο;
3. Γιατί ο διοικητής της ΤτΕ αγνοεί συστηματικά τις γνωμοδοτήσεις της Νομικής Υπηρεσίας της ΤτΕ για τον κίνδυνο υποτιμητικής κερδοσκοπίας και χειραγώγησης που δημιουργεί η μη επαναφορά του υποχρεωτικού πλειστηριασμού και η παράλληλη κατάργηση του διακανονισμού των συναλλαγών 3 ημέρες μετά τη συναλλαγή (Τ+3) με την εισαγωγή τεχνικών διακανονισμού που ισχύουν σε μη οργανωμένες αγορές (Over the Counter (OTC), όπως η ανακύκλωση (recycling) των συναλλαγών μετά το Τ+3 και η κατάργηση των κυρώσεων για μη διακανονισμό συναλλαγών και πέραν αυτής της περιόδου;
4. Γιατί ο διοικητής της ΤτΕ αλλάζει τους κανόνες για τον διακανονισμό συναλλαγών χωρίς αλλαγή του κανονισμού λειτουργίας της ΗΔΑΤ και του ΣΑΤ;
5. Με ποιον τρόπο η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς που εποπτεύει την ΗΔΑΤ και η ΤτΕ εκπλήρωσαν τις υποχρεώσεις τους σύμφωνα με τον κανονισμό της ΗΔΑΤ και τον κανονισμό του Συστήματος Άυλων Τίτλων της ΤτΕ;
Να κατατεθούν :
1. Ανά ημέρα ποσοστό διακανονισμού των συναλλαγών που επανεισήχθησαν και παρέμειναν στο recycling για την περίοδο 1/11.2009 μέχρι 7/4/2010.
2. Από τις συναλλαγές που εισήχθηκαν στο σύστημα ποιες δεν διακανονίστηκαν κατά κωδικό, κατά φορέα, ανά αγορά σε ημερήσια βάση.
3. Οι κυρώσεις που επιβλήθηκαν από την ΤτΕ σε όσους δεν διακανόνιζαν εμπρόθεσμα τις συναλλαγές τους γιατί είχαν ανοιχτές θέσεις σε τίτλους, συνολικά για τα έτη 2009 και 2010.
4. Τα έγγραφα με τα οποία το Σύστημα Άυλων Τίτλων της ΤτΕ γνωστοποίησε στην ΗΔΑΤ και η ΗΔΑΤ στα μέλη που κατάρτισαν τις συναλλαγές την αποτυχία του διακανονισμού και τους λόγους της αποτυχίας, σύμφωνα με το άρθρο 52 παρ. 4 του κανονισμού της ΗΔΑΤ.
5. Σύμφωνα με το άρθρο 50 του κανονισμού της ΗΔΑΤ, η ΤτΕ στέλνει καθημερινά στην Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς τα στοιχεία των συναλλαγών. Σε ποιες ενέργειες προέβη η Ε.Κ. αναφορικά με τον μη διακανονισμό των συναλλαγών της ΗΔΑΤ, με δεδομένο ότι μη διακανονισμός και ανοιχτές πωλήσεις είναι πιθανόν να συνδέονται με χειραγώγηση και υποτιμητική κερδοσκοπία; Να κατατεθούν όλα τα σχετικά έγγραφα.
6. Ο μη διακανονισμός συναλλαγών συνιστά παράβαση του κανονισμού της ΗΔΑΤ. Ενεργοποιήθηκαν και με ποιον τρόπο οι εσωτερικοί μηχανισμοί του κανονισμού της ΗΔΑΤ, σε σχέση με τις συναλλαγές που δεν διακανονίστηκαν; Επιβλήθηκαν εσωτερικά κυρώσεις από τα ελεγκτικά όργανα της ΗΔΑΤ; Να κατατεθούν οι αποφάσεις.
http://www.sofokleous10.gr/portal2/toprotothema/toprotothema/l-r——2010071325706/
Προτεκτοράτο του «club Berlin» η Ελλάδα!
Δευτέρα, 12 Ιούλιος 2010 23:53
Έτος 2013: Η Ελλάδα ολοκληρώνει με επιτυχία το σχέδιο σταθεροποίησης, το πρωτογενές έλλειμμα μηδενίζεται και το χρέος βρίσκεται, σύμφωνα με τις ίδιες τις προβλέψεις του σχεδίου σταθεροποίησης, κάπου μεταξύ 140-150% του ΑΕΠ. Η οικονομία έχει βγει από την ύφεση, αλλά δεν έχει «απογειωθεί» για να στηρίξει την εξυπηρέτηση τόσο υψηλού χρέους. Οι αγορές αρνούνται να αναχρηματοδοτήσουν το τεράστιο ελληνικό χρέος. Ποιο είναι το «Σχέδιο Β» της Ευρώπης;
Το σχέδιο που άφησε να διαρρεύσει η κυβέρνηση του Βερολίνου στο “Spiegel” και δημοσιεύθηκε στη χθεσινή έκδοση του έγκυρου γερμανικού περιοδικού δίνει τη λύση που θα ήθελε να επιβάλει η γερμανική κυβέρνηση: ελεγχόμενη χρεοκοπία! Ελεγχόμενη χρεοκοπία, συνδυαζόμενη με… ανεξέλεγκτη εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας σε ένα νέο κλαμπ πιστωτών, μετά τα κλαμπ του Λονδίνου και του Παρισιού, το «Κλαμπ του Βερολίνου», που προς το παρόν οι Γερμανοί δεν έχουν αποφασίσει αν θέλουν να απαρτίζεται μόνο από χώρες της Ευρωζώνης, ή αν θα περιλάβει χώρες από το G20.
Το γερμανικό σχέδιο, που επιχειρείται να επιβληθεί στην Ευρώπη χωρίς να χρειασθούν τροποποιήσεις των Συνθηκών, άρα και ψηφοφορίες στα εθνικά κοινοβούλια, βασίζεται σε μια απλή αρχή: ναι, σε πρώτη φάση οι χώρες της Ευρωζώνης και το ΔΝΤ έδειξαν «αλληλεγγύη» στις χώρες με αδυναμία, χορηγώντας 110 δις. ευρώ στην Ελλάδα και δημιουργώντας το νέο ταμείο για τη διάσωση ασθενών οικονομιών, με «προίκα» 750 δις. ευρώ. Όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι οι «σπάταλες» χώρες θα συνεχίσουν να στηρίζονται επ’ αόριστον σε χρηματοδοτήσεις από τους φορολογούμενους των «σταθερών» οικονομιών. Κάποτε, η διεθνής αλληλεγγύη εξαντλείται και τότε έρχεται η ελεγχόμενη χρεοκοπία α λα γερμανικά.
Το γερμανικό σχέδιο αρχίζει από την οικονομία, αλλά γρήγορα επεκτείνεται στη γεωπολιτική. Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως μια σύγχρονη μορφή επέκτασης της κυριαρχίας των ισχυρών ευρωπαϊκών χωρών, χωρίς να πέσει μια… σφαίρα, αλλά με πανίσχυρα οικονομικά όπλα:
Το γερμανικό σχέδιο, που η Ελλάδα είναι πρώτη υποψήφια να εφαρμοσθεί εις βάρος της, προβλέπει ότι, αν η χώρα στη λήξη του προγράμματος σταθεροποίησης δεν μπορεί πάλι να εξυπηρετήσει τις υποχρεώσεις της και να αναχρηματοδοτήσει το χρέος της από την αγορά, θα πρέπει να αντιμετωπισθεί με κανόνες που θυμίζουν το πτωχευτικό δίκαιο των ιδιωτών.
Έτσι, οι πιστωτές της χώρας θα υποχρεωθούν να διαγράψουν ένα μεγάλο μέρος των χρεών, για παράδειγμα το 50%, ώστε το συνολικό χρέος να μειωθεί σε επίπεδα που η εξυπηρέτησή του θα είναι βιώσιμη. Αυτομάτως, έχοντας πλέον να αντιμετωπίσει ένα «λογικό» δημόσιο χρέος, η Ελλάδα θα επανέλθει και πάλι στις αγορές, οι οποίες θα δέχονται πλέον να την χρηματοδοτήσουν.
Αν το γερμανικό «Σχέδιο Β» σταματούσε εδώ, θα έλεγε κανείς ότι είναι το τέλειο σχέδιο εξόδου της Ελλάδας από την κρίση. Όμως, οι Γερμανοί προτείνουν μια μικρή… μεταφορά της πολιτικής εξουσίας από τα πολιτικά όργανα της χώρας στους πιστωτές! Λένε, ότι θα πρέπει να δημιουργηθεί μια νέα λέσχη πιστωτών, που θα ασχολείται αποκλειστικά με τα ομόλογα των χωρών της Ευρωζώνης που θα χρεοκοπούν. Το νέο «Κλαμπ του Βερολίνου» δεν θα έχει τυχαία την έδρα του στη γερμανική πρωτεύουσα, αφού η γερμανική κυβέρνηση, ως κυρίαρχη στην οικονομία της Ευρώπης, θα έχει τα περισσότερα δικαιώματα ψήφου στη λέσχη πιστωτών.
Η ελληνική κυβέρνηση, που θα κληθεί να αντιμετωπίσει το σενάριο της ελεγχόμενης χρεοκοπίας α λα γερμανικά, θα είναι στην πραγματικότητα ένα πειθήνιο όργανο του «Κλαμπ του Βερολίνου»: ο έλεγχος του υπουργείου Οικονομικών θα περάσει και τυπικά στους πιστωτές, οι οποίοι θα αποφασίζουν για όλα τα ζητήματα οικονομικής πολιτικής. Κάπως έτσι, οι Γερμανοί επιδιώκουν να μετατρέψουν όσες χώρες του ευρωπαϊκού πυρήνα δεν αντέξουν να αντιμετωπίσουν την κρίση υπερχρέωσης σε γερμανικά προτεκτοράτα, επιτυγχάνοντας, όπως λένε πολλοί σχολιαστές, τους στόχους τους κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, αυτή την φορά χωρίς αιματοχυσίες, αλλά με την εγκατάσταση απολύτως ελεγχόμενων κυβερνήσεων, με τη «σιδηρά χείρα» του «Κλαμπ του Βερολίνου».
Όπως σημειώνει και το “Spiegel”, οι κυβερνήσεις του ευρωπαϊκού Νότου δεν έχουν λόγους να επιτρέψουν να υιοθετηθεί το γερμανικό σχέδιο, που απειλεί να τις μετατρέψει σε δορυφόρους της Γερμανίας και των άλλων ισχυρών χωρών, με ελάχιστη πολιτική αυτονομία. Από την άλλη, η Γερμανία πιθανότατα θα έχει την υποστήριξη της Γαλλίας, της Ολλανδίας και άλλων χωρών του ισχυρού οικονομικά Βορρά. Μένει να φανεί αν από αυτή την αντιπαράθεση θα βγουν νικήτριες οι οικονομικά ισχυρές χώρες, που φαίνεται ότι με αφορμή την κρίση υπερχρέωσης βρίσκουν μια χρυσή ευκαιρία επέκτασης της εθνικής τους κυριαρχίας με ειρηνικά μέσα…
http://www.sofokleous10.gr/portal2/toprotothema/toprotothema/–lclub-berlinr—2010071225650/
Τίς προάλλες είχα σκάσει από τί ζέστη καί είπα νά ρίξω μιά βουτιά μέ τό ψαροντούφεκο,
νά δροσερέψω κομμάτι,
νά πιάσω καί τίποτα,
νά ΄χω νά τραφώ!
Εκεί λοιπόν πού έριχνα γαλαζόπετρα σ΄ ένα θαλάμι
-είχ΄ αφήσει κι ένα κιούρτο(ό αρχαίος κύρτος=καλάθι είναι, έ;) νά ψαρεύει μοναχός του-
κι ανάσαινα μέ τόν αναπνευστήρα,
σάν τόν Φό Μί Τσίν
http://www.youtube.com/watch?v=eOyf7WUdtGE&feature=related
[
ποιός θυμάται τώρα τόν
Χό Τσί Μίνχ - Νγκουγιέν Σίν Κούνγκ,
τόν Φωτισμένο μέ τόν βρεγμένο κώλο,
τόν Κολοκοτρώνη αυτόν τού Viet Nam!
Τόν θυμάται ένα Παρεκκλήσι μέ χιούμορ, πού
έχει τούς δικούς του λόγους νά προφυτεύει αρχαιοπρεπώς:
έσσεται ήμαρ!
Έσσεται ήμαρ ότ΄ άν ποτ΄ ολώλη νεκρόφιλος αστισμός
λέω εγώ,
εμπνεόμενος από τό Δ 164 τής Ιλιάδος τού Παππούλη μου΄
άν είναι καί δικός σας Παππούλης,
εσείς ξέρετε΄
κι ότι ξέρετε,
μάς τό λέτε κι εμάς νά τό μάθουμε!
]
τόν είδα…!!!
Ένας τεράστιος ροφός,
μέ κάτι μαγούλες, νά!
Έκοβε κίνηση,
μέσα από τό κοίλωμα ενός βράχου!
Παίρνοντας χαμπάρι πώς δέν γλυτώνει από τό καμάκι τού ήλιου
-έτσι έχω βαφτίσει τό ψαροντούφεκό μου-
προτίμησε νά μπεί στόν κιούρτο΄
στριμωγμένος κάπως,
αλλά ζωντανός΄
κι επειδή ό δικός μου κιούρτος παραήταν μικρός καί δέν χώραγε,
είπε νά ΄μπει στόν κιούρτο τών
Ανιχνεύσεων΄
ό,τι θέλαμε κι εμείς φυσικά, αφού
έτσι θά φάμε όλοι καί θά περισσέψει καί γιά κανέναν πονεμένο, πού μπορεί νά φανεί,
λέμε τώρα:
http://www.youtube.com/watch?v=1BUTLiDCTg0
Ορίστε… περάστε…
καθίστε νά φάμε…!
[[ Θάνατος είναι απουσία κίνησης του νοός. Ζωή είναι η κίνηση του νοός . Βίος τα νοούμενα. ]]
Κι επειδή ό
Βλαξ
είναι ό
Μάγειρος τής Μαούνας μας,
επέδειξε τόν επαγγελματισμό του προσκομίζοντας καί τήν Μαγιονέζα,
σέ βαθιά πορσελάνινη -κινέζικη- γαβάθα:
| Έεεελα…..κατα- νόησέ το !! |
Ξέρει ό
Βλαξ
πώς,
ασυνόδευτο,
δέν πάει τίποτα κάτω΄
ούτε κάν εγώ στόν Παράδεισο,
τί νά λέμε τώρα!
Νά λέμε πώς μετά από τόση φροντίδα πού επέδειξε ατός του,
λέω νά βάλω κι εγώ τό επιδόρπιο΄
τί θά λέγατε γιά:
Βίος τά νοούμενα, εφ΄ όσον καθίστανται ιδρυτικά αληθών(περίπου) σχέσεων μέ
τά πράγματα τού Κόσμου τού Θεού πού μάς περιβάλει!
Καί μήν ξινίζετε τά μούτρα σας΄
αυτό μόνο υπάρχει πρός ώρας γιά επιδόρπιο΄
όποιος θέλει περισσότερο καί καλύτερο
νά τό βάλει στήν προσευχή του
κι έχει ό Θεός΄
νά μάς γίνει μάθημα
ό μαντούβαλος ό κ. Υποπλοίαρχος τής Φρεγάδας τού
Παναγιώτη μας!
Καί γιά νά χωνέψουμε,
τώρα,
προτείνω ένα περίπατο μέχρι
http://parekklisi.wordpress.com/2009/03/16/hochiminh/
όμορφη είν΄ αυτή η στιγμή,
νά μάς μιλήσω΄
όταν ό κόσμος μας θά καίγεται…
εγώ θά είμαι εκεί
νά μάς θυμίζω τίς μέρες τίς παλιές.
http://www.youtube.com/watch?v=OJyh_dHQz8w
ΥΓ.
Χρίστο Τσορτανίδη
αδελφέ μας,
κοίτα καί λίγο χαμηλά΄
όχι μόνο εγκατεστημένος στό σαλόνι τών
Ανιχνεύσεων
νά απολαμβάνεις τίς ωραίες διηγήσεις πού μάς χαρίζει
-όταν θέλει- ό
Βλαξ,
κι εγώ από τή λάτζα εδώ μέσα,
νά μήν μπορώ νά σταυρώσω μεροκάματο΄
στάξε κάτι καί γιά μάς,
τό προλεταριάτο΄
είσαι κι αγιοΒαρβαρήτης,
άν μ΄ εννοείς!
Τής Μυκόνου είσαι κι ατός σου,
μού φαίνεται΄
σάν τόν
Γιάνο
καί τόν
ιων!
Τί νά κάνουνε άραγε,
ατοί τους, όπως
καί οί αποδέλοιποι,
οί εξαφανισμένοι
-γιά τίς Κόρες μας ξέρω΄ δέν χρειάζεται νά μού πεί κανείς-
λέτε νά υγιαίνουνε;
Εμείς πάντως…
οπωσδήποτε,
πού λέει ό λόγος!
1. system failure
20 July 2010 • 12:16 am
354.
[[[[ «Αποκάλυψη τώρα» για τις επιθέσεις στα ομόλογα!
Τετάρτη, 14 Ιούλιος 2010 00:50 ]]]]
Και μαζί με το 354 , ολοκληρώνει ο system failure την έκθεσή του, για το εξουσιαστικό σύστημα που επιβάλλουν οι μεγάλοι [ανόητοι] αυτού του τρελού κόσμου.
Χωρίς ποτέ να φροντίσουν να ξεπεραστεί όλη αυτή η τρέλα που επικρατεί ανά τον κόσμο,
μας έβαλαν και το Νταβούτογλου να μας ενθαρρύνει και καλά, πως, αν ενωθούμε με την Τουρκία, ή με το Ισραήλ, κάτι σαν αυτό που λέει,
μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα ή
[θέλεις άρμεξε και τούφα ή ρούφα και άρμεξε], ή
απ’ εδώ ο δρόμος έχει τη μεγάλη άγρια σκύλα απ’ εκεί τη Χάρυβδη…,
θα έχουν και οι ίδιοι οι βόρειοι στρατηλάτες, το αντίπαλο δέος για να τους φρενάρουμε με τα απαίσια οικονομικά τους συστήματα…
η τρέλα στο αποκορύφωμα δηλαδή.
Μελετώντας τόσο το Νταβούτογλου, όσο και εδώ –τα του system failure είναι σαν έχω μπροστά μου τον μικρό ήρωα ή τον αστερίξ και οβελίξ…
Μια παιδαριώδης στην κυριολεξία – κοινωνία… ένα απόλυτο τρελοκομείο των εξουσιαστών, ανεξάρτητα που ζουν και πως δρουν.
Συνεχίζεται
2. system failure
20 July 2010 • 12:16 am
354. [[[[ «Αποκάλυψη τώρα» για τις επιθέσεις στα ομόλογα!
Τετάρτη, 14 Ιούλιος 2010 00:50 ]]]]
Και μαζί με το 354-355 , ολοκληρώνει ο system failure την έκθεσή του, για το εξουσιαστικό σύστημα που επιβάλλουν οι μεγάλοι [ανόητοι] αυτού του τρελού κόσμου.
Συνέχεια 2
Όπως λ.χ. ο Νταβούτογλου μας λέει για την στρατηγηκή της βορειοανατολικής Ευρώπης,
πως δηλαδή, για να μπορούν –σου λέει, να ελέγχουν –κάποιες ενδεχόμενες μελλοντικές διαμάχες…
Μεταξύ Γερμανίας και Ρωσίας,
Ανεξαρτητοποίησαν [υποτίθεται] την Ουκρανία,
ώστε να είναι ο… μπαλαντέρ μεταξύ βόρειδυτικών και βορειοανατολικών Ευρωπαίων…
ένα ανόητο παιχνίδι δηλαδή, επειδή ακριβώς οι λαοί δεν επιτρέπετε να εκπαιδευτούν να σκέπτονται παγκόσμια –ως ίδια όμοια όντα…
Ποιοι όμως κρύβονται πίσω απ’ όλη αυτή την φρενοβλαβή πολιτική;
Αναρωτιέμαι αλήθεια, από πού προέκυψε η ονομασία της αυτοκρατορίας των Σελτζούκων σε Οθωμανία –Οθωμανούς –Οθωμανική αυτοκρατορία –Οθωμανική πολιτική;
Απ’ ότι διαβάζουμε ο πρώτος Όθων [Otho] κυριάρχησε στην Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, από το 32 π.χ. μετέπειτα εμφανίστηκε τον 10ο αιώνα με τον πρώτο βασιλιά της Αγίας, σου λέει, Γερμανικής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας!!!!!
Μετά απ’ αυτή τη [Δυναστεία] αναπτύχθηκε η λεγόμενη Οθωμανική αυτοκρατορία!;!;!;!; … …
Συνεχίζεται
3. system failure
20 July 2010 • 12:16 am
354. [[[[ «Αποκάλυψη τώρα» για τις επιθέσεις στα ομόλογα!
Τετάρτη, 14 Ιούλιος 2010 00:50 ]]]]
Και μαζί με το 354-355 , ολοκληρώνει ο system failure την έκθεσή του, για το εξουσιαστικό σύστημα που επιβάλλουν οι μεγάλοι [ανόητοι] αυτού του τρελού κόσμου.
Συνέχεια 3
Μπορούμε να συμπεράνουμε ότι, η έννοια Οθωμανισμός –να προκύπτει απ’ την πολιτική που άσκησε η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία υπό την κατοχή των Γότθων.
Γότθων χωρίς το (γ) κι ανακατεμένα μας προκύπτει Otho ή Ωθώ ¨Οθων. Ή;;;; μήπως Ν-Όθων νόθων;
Αν ο Νταβούτογλου κατευθύνεται απ’ τη λέσχη Bildenberg –κέντρο ασφαλώς των [Νέων Αψβούργων] , τότε ο Νταβούτογλου είναι νόθος!!!!
–Δεν έχει σχέση με τα τοπικά συμφέροντα του Λαού –έστω της Τουρκίας –όπως δεν έχει ο Παπανδρέου κι όλοι οι πολιτικοί και φυσικά οι Τραπεζίτες και όλα τα οικονομικά τζάκια –με τα εκάστοτε τοπικά συμφέροντα.
Τρίχες, είτε με τον εθνικισμό είτε με τον Ιουδαϊσμό, στηρίζουν την εξουσία τους τα μεγάλα τζάκια Ανά τον κόσμο. –
Και άρα; Η Οθωμανία είναι [μανία ώθησης εξουσίας] !!!!
Και άρα – Το Τουρκικό κράτος –μαζί με όλα τα κρατίδια στα βαλκάνια –μετά την πρώτη σταυροφορία των βορείων και ειδικότερα μετά τον 13ο αιώνα, κυριαρχείται απ’ τους… Αψβούργους!!!!
Άρα λοιπόν, μια και ο Νταβούτογλου σπούδασε και στη Γερμανική σχολή,
δεν θα μπορούσε να σπουδάσει Πλατωνική ή μαρξιστική θεωρεία παρά αυτό το βλαμένο σύστημα των βασιλιάδων –με παράσημα ή χωρίς παράσημα.
Τι να κάνουμε, σου λένε οι ανόητοι εξουσιαστές βασιλείς και αυλικοί =πολιτικοί και θρησκευτικοί, να σπουδάσουμε τον κόσμο δημοκρατία και παγκόσμια σκέψη;
Άσε καλύτερα αν τους έχουμε στο χέρι σαν αρνιά για σφάξιμο ο ένας να φοβάται τον άλλο αρκεί εμείς να εξουσιάζουμε.
Συνεχίζεται
4. system failure
20 July 2010 • 12:16 am
354. [[[[ «Αποκάλυψη τώρα» για τις επιθέσεις στα ομόλογα!
Τετάρτη, 14 Ιούλιος 2010 00:50 ]]]]
Και μαζί με το 354-355 , ολοκληρώνει ο system failure την έκθεσή του, για το εξουσιαστικό σύστημα που επιβάλλουν οι μεγάλοι [ανόητοι] αυτού του τρελού κόσμου.
Συνέχεια 4
Άρα συνεπώς και επομένως –με μένος υποστηρίζω –
Έχω απόλυτο δίκιο που καταλήγω στο συμπέρασμα ό,τι –οι Στρατοί –όπως λειτουργούν –είναι τα απόλυτα εργαλεία του καπιταλιστικού συστήματος, ή, πιο συγκεκριμένα –αυτών των Αψβούργων –το σύστημα των βασιλέων και αυλικών. –
Και άρα –οι ηγεσίες των Στρατών –Είναι οι Εχθροί των λαών!!!! Οι ηγεσίες όλων των σωμάτων… ασφαλείας… σου λέει… είναι οι απόλυτα υπάκουει στις βουλές των μεγάλων –Αψβούργων. –
Επομένως –όλοι –Κατευθύνονται απ’ τη λέσχη Bildenberg κι εμείς βαράμε… το πουλί μας… άλλος ελληνικά άλλος τούρκικα άλλος ιουδαϊκά κι άλλος Αμερικανικά…
Τρίχες για τριχιές, φίλες και φίλοι του διαδικτύου.
Συνεχίζεται
5. system failure
20 July 2010 • 12:16 am
354. [[[[ «Αποκάλυψη τώρα» για τις επιθέσεις στα ομόλογα!
Τετάρτη, 14 Ιούλιος 2010 00:50 ]]]]
Και μαζί με το 354-355 , ολοκληρώνει ο system failure την έκθεσή του, για το εξουσιαστικό σύστημα που επιβάλλουν οι μεγάλοι [ανόητοι] αυτού του τρελού κόσμου.
Συνέχεια 5
Η λύση είναι μια και μοναδική πια.
Κομάντος κατά όλων των βασιλικών παλατιών και των κομματικών τους Αυλών!!!!
Δεν έχει νόημα να παρακολουθούμε τα γραφόμενα του Νταβούτογλου κι όποιου άλλου,
Νιτανιάχου ή Παπανδρέου κι όποιου άλλους.
το βέβαιο είναι ότι –όλοι αυτοί είναι εργαλεία των… Αψβούργων.
Όχι πια σχεδόν… είναι βέβαιο ό,τι –ολόκληρη η ανθρωπότητα κυριαρχείται απ’ το γερμανικό [Στοιχειό].
Και καλά αν ήταν οι απλοί Γερμανοί διανοητές, είναι όλο το φρενοβλαβή κατεστημένο των Γερμανών –που ενώθηκε με όλα τα άλλα κατεστημένα του Κόσμου!!!!
Στρατοί και Μυστικές υπηρεσίες ανά τον κόσμο –ενωθείτε κατά του κατεστημένου των Αψβούργων,.
Πρώτα οφείλεται να εξοντώσετε παντελώς, όλους όσους έχουν σχέση με βασιλικά παλάτια
–αμέσως ή συγχρόνως όλους τους [κροίσους] που έχουν σχέση με τις μετοχές στις όποιες πολεμικές βιομηχανίες ανά τον κόσμο –
στη σειρά και ταυτοχρόνως –όλους τους τραπεζίτες και χρηματιστές,
και παράλληλα όλους τους κομματικούς και θρησκευτικούς εγκάθετους.
–όλες δηλαδή τις κορυφές όλων των κομμάτων –κυρίως αυτών που ασκούν εξουσία –είτε ως κυβέρνηση είτε ως αντιπολίτευση.
Το απόλυτα βέβαιο και τραγελαφικό Είναι αυτό που είπαμε:
Δεν είναι ανθρωπότητα αυτή –που επιτρέψαμε να φτιαχτεί [συν-Άνθρωποι]. –
Για να αλλάξουμε αυτήν την κατάσταση –οφείλουμε να ξεχάσουμε την [Ορθολογική] ή, χωρίς αυτό να έχει θρησκευτική χροιά [να ξεχάσουμε την [ορθοδοξία]. –
Αυτά δηλαδή που τα θεωρούμε μέχρι σήμερα ορθός λεγόμενα και εφαρμοσμένα, όπως ο τακτικός πόλεμος –οφείλουμε να τα ξεχάσουμε.
Όπως όλοι αυτοί λειτουργούσαν μέχρι σήμερα [άτακτα] μυστικά δηλαδή, έτσι στο εξής η κοινωνία –οι συνετοί –οι ανεπίσημοι πολίτες που είναι το 95%, αυτούς –εμάς που δεν μας λογάριασαν ούτε μας λογαριάζουν ως υπαρκτούς,
το 95% της ανθρωπότητας – οφείλει να λειτουργήσει ανορθόδοξα –άτακτα –πισώπλτατα. –
system failure@354.
“«Αποκάλυψη τώρα» για τις επιθέσεις στα ομόλογα!”
=======
Προσπαθησα αρκετη ωρα να καταλαβω τι θελει να πει ο αρθρογραφος, μεχρι που εψαξα και στο ιντερνετ να βρω τι θα πει “repo auction”, Τ+3, “ανακυκλωση συναλλαγων”, και ολα τα αλλα ενδιαφεροντα ακρωνυμια και μη μεσα στο αρθρο.
Σκεφτωμαι λοιπον την βασουλα την παπανδρεου, με το πατενταρισμενο μισοκοιμισμενο υφος που εχει, να ειναι κατοχος αυτης της αποκρυφης τεχνοκρατικης γνωσης, γνωσης που αποτελει προοιμιο μονον εμπειρων τραπεζικων στελεχων και αντικειμενο της μετα του πρωινου τηλεδιασκεψικου καφε κουβεντουλας μεταξυ των γνωστων εξαδελφων σορος, ροθτσιλντ, και των λοιπων συναπαντηματων, και νοιωθω μικρος, πολυ μικρος στην αγνοια μου. Λεω μεσα μου, ¨ρε γαμωτω, ακομα και η βασω η παπανδρεου τα καταλαβαινει αυτα, εσυ τοσο βλακας εισαι ?”. Παραδεχομαι λοιπον οτι ειμαι βλαξ και πρεπει να αρχισω να αλλαζω ψευδονυμο για να κρυβω την βλακεια μου, ακολουθωντας το γνωστο παραδειγμα του αγαπητου τιποτολογου μας.
Διαβαζοντας πιο κατω ομως, καταλαβα οτι επεσα στην παγιδα της “συνταγης”.
Το αρθρο αποτελει αλλη μια φρουτοσαλατα βαρυγδουπων ακαταλαβιστικων εννοιων, αντιφατικων προτασεων, και “βαλε μεσα και καμμια δεκαρια κιλα ακρωνυμια για εντυπωσιασμο ρε μαγκα, τζαμπα ειναι” μεθοδων, φτιαγμενη για να επηρεαση την κοινη γνωμη προς μια προκαθορισμενη κατευθυνση. Κατευθυνση αναδυθυσα σαν την αφροδιτη μεσα στην ψυχη ωρισμενων κοινοσυλλογουμενων, καθοδηγουμενων απο ενστικτα με γνωστη ψυχασθενικη βαση. Μαλιστα το αρθρο εχει τοσες πολλες αντιφασεις, και λογικες αλληλουχιες που ακολουθουν μια διαδρομη γεματη κινδυνους, που, αν η διαδρομη ηταν συνεχης – αλλα ΙΚΕΑ -, και οχι σαν διασπαρτη διαδηλωση που ειναι, θα μπορουσε να αποτελεσει την βαση για ενα ακομα κομπιουτεριστικο παιχνιδι, σαν αυτα που καταναλωνουν την ζωη της νεολαιας μας στα ιντερνετ καφε. Φανταστητε αν η επιστημονικη διαδικασια ελαμβανε χωρα με αυτον τον τροπο. Τα “αποτελεσματα” θα βγαιναν προς οποια κατευθυνση θα υποστηριζε την ενστικτωδη αντιληψη του “επιστημονα” για το “πρεπει”.
Η συνταγη ειναι γνωστη. Την εχω αναφερει εδω μεσα, με αποτελεσμα μερικοι ειδικοι επι της κατσαρομπουρδολογιας να αναγκαστουν να πανε στα sprider stores για αγορα καινουργιων ιμματιων επι τη ευκαιρια των 70% εκπτωσεων. Παει η συνταγουλα μας καπως ετσι: ““Οσο λιγοτερο σε καταλαβαινουν, τοσο θα σε θαυμαζουν….κλπ κλπ”
Μια καινοτομια στην συνταγη εμφανιζεται γαι πρωτη φορα. Σε καποιο σημειο στο αρθρο αφοριζονται εκ των προτερων ως αναληθη οσα επιχειρηματα θα μπορουσαν εγερθουν εναντιον των βαρυγδουπων συμπερασματων του ξεσκονισμενου στο διαβασμα ψευτοδιανοουμενιστικων μανιφεστων χαζοκατσαροχαμενουστηναβυσοτωνλεξεωντου αρθρογραφου.
Good work, φιλε system, συνεχισε προς αυτην την κατευθυνση, σε λιγο θα μας ψησεις και τα δικα εμας ολιγα εναπομειναντα ακεραια εγκεφαλικα κυτταρα, οπως ειναι προφανες οτι εχεις κανει με τα δικα σου ομελετα διαβαζοντας απ’το πρωι ως το βραδυ αρθρα της γνωστης πια σε ολους μας συνταγης.
system failure@355.
“Προτεκτοράτο του «club Berlin» η Ελλάδα!
….
Ελεγχόμενη χρεοκοπία, συνδυαζόμενη με… ανεξέλεγκτη εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας σε ένα νέο κλαμπ πιστωτών”
Ειναι ενδιαφερον να δουμε αν το πειθηνιο ποιμνιο προβατων που λεγονται βουλευτες του ΠΑΣΟΚ θα επιτρεψουν τον εκλαμπρο εκπροσωπο του ζωικου βασιλειου που τους διατασσει, να συνεχισει να κυβερναει μετα απο τοσες παραχωρησεις που εκανε και ειναι ετοιμος να κανει στα διαφορα club πιστωτων και μη, αφοτου εβρεξε το βρακακι του στο Νταβος την προηγουμενη χρονια.
«Σικέ» επιτυχία στην έκδοση εντόκων
Πέμπτη, 15 Ιούλιος 2010 00:56
Διαστάσεις θριάμβου επιχείρησαν να δώσουν ορισμένοι στην τελευταία έκδοση εντόκων γραμματίων του Δημοσίου, αλλά οι πληροφορίες από τα τραπεζικά dealing room κάνουν λόγο για «σικέ» επιτυχία, την ώρα μάλιστα που περνούσε «απαρατήρητη» μια οδυνηρή αποτυχία, με πολύ μεγαλύτερη σημασία.
Οι πληροφορίες αναφέρουν, ότι:
Το περιβόητο πλέον «τεστ στις αγορές» δεν ήταν ούτε τεστ, ούτε διεξήχθη πραγματικά στο πεδίο των αγορών! Τα έντοκα γραμμάτια 6μηνης διάρκειας αγοράσθηκαν από ελληνικές τράπεζες, οι οποίες μάλιστα λέγεται ότι εκ των προτέρων είχαν ενημερώσει τον Οργανισμό Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους για τα ποσά που επρόκειτο να διαθέσουν.
Στην πραγματικότητα, λοιπόν, η δημοπρασία ήταν καθαρά «εσωτερική ελληνική υπόθεση», την οποία παρακολούθησαν με παγερή αδιαφορία οι διεθνείς αγορές. Άλλωστε, και από το μνημόνιο με την «τρόικα» προκύπτει, ότι το διεθνές δάνειο των 110 δις. ευρώ προορίζεται να καλύψει ΜΟΝΟ τις ανάγκες αναχρηματοδότησης ομολόγων και τις τρέχουσες δανειακές ανάγκες του Δημοσίου, ενώ ο βραχυχρόνιος δανεισμός προβλέπεται ότι θα αναχρηματοδοτείται από την εσωτερική αγορά.
Ως επιτυχία «πλασαρίστηκε» επικοινωνιακά το επιτόκιο διάθεσης των τίτλων, αλλά στην πραγματικότητα ήταν 10 μονάδες βάσης υψηλότερο από την προηγούμενη αντίστοιχη δημοπρασία (465 μονάδες, έναντι 455). Στην πραγματικότητα, η μόνη επιτυχία της δημοπρασίας ήταν, ότι το επιτόκιο δεν ξεπέρασε το 5%, δηλαδή το κόστος δανεισμού από το διεθνές δάνειο.
Όμως, αυτό που πέρασε απαρατήρητο, στη σκιά της «επιτυχίας», ήταν, όπως υπογραμμίζουν τραπεζικά στελέχη, μια σοβαρή αποτυχία, που αντανακλά την αδυναμία της χώρας να αντλήσει ρευστότητα από την αγορά, έστω και για μικρές χρονικές διάρκειες: ο ΟΔΔΗΧ, ενώ λήγουν τον Ιούλιο και έντοκα γραμμάτια 12μηνης διάρκειας, προτίμησε τελικά να μην τολμήσει να τα αναχρηματοδοτήσει με τίτλους της ίδιας διάρκειας, αλλά να περιορισθεί στην «ασφάλεια» των 3-6 μηνών.
Όπως εξηγούν παράγοντες της αγοράς, αν σήμερα το Δημόσιο επεδίωκε να διαθέσει τίτλους με διάρκεια 12μήνου, είναι βέβαιο ότι το επιτόκιο δανεισμού θα εκτοξευόταν πάνω από το 5%. Ουδείς στο οικονομικό επιτελείο θα αναλάμβανε, ασφαλώς, αυτό το ρίσκο, καθώς θα ήταν υποχρεωμένοι να κηρύξουν άγονη τη δημοπρασία, δεδομένου ότι το κόστος δανεισμού από το διεθνές «πακέτο» θα ήταν χαμηλότερο και θα βρισκόταν το οικονομικό επιτελείο εκτεθειμένο σε κατηγορίες για πρόκληση ζημίας στο Δημόσιο!
Η πραγματικότητα, λοιπόν, πίσω από την «επιτυχία» της δημοπρασίας είναι μάλλον απογοητευτική: ακόμη και οι ελληνικές τράπεζες δεν δέχονται να δανείσουν το Δημόσιο για ένα χρόνο με επιτόκιο χαμηλότερο από αυτό του διεθνούς «πακέτου» χρηματοδότησης. Άρα, η Ελλάδα παραμένει εντελώς αποκλεισμένη από τις αγορές, παρά την φιλολογία περί «επιτυχούς δοκιμασίας»…
http://www.sofokleous10.gr/portal2/toprotothema/toprotothema/lr—–2010071425787/
Κίνα: Oικονομική υπερδύναμη με μαγειρεμένα στατιστικά στοιχεία
Πέμπτη, 15 Ιούλιος 2010 00:01
Υπάρχει μία κοινή πεποίθηση ότι η κινεζική οικονομία είναι κολοσσιαία και πως αναπτύσσεται με μεγάλους ρυθμούς ξεπερνώντας κάθε ‘δυτικό’ πρόβλημα και ότι η δύναμη και η ακμή της είναι τέτοιες που μπορούν τόσο να τονώσουν και να στηρίξουν την παγκόσμια οικονομία όσο και να επιτρέψουν στην Κίνα να αναπτυχθεί εις βάρος της Δύσης και του υπόλοιπου κόσμου.
Έτσι, η Κίνα μοιάζει να παίζει άλλοτε το ρόλο του διεθνούς ‘σωτήρα’ και άλλοτε αυτόν της διεθνούς ‘απειλής’:
xρειάζονται οι ΗΠΑ έναν ‘σωτήρα’ – αγοραστή για το τεράστιο και ολοένα αυξανόμενο χρέος τους; Η απάντηση είναι η Κίνα. Πρέπει να αυξηθούν και πάλι οι ρυθμοί της παγκόσμιας ανάπτυξης ώστε να δοθεί η εικόνα μίας εξερχόμενης από την κρίση διεθνούς οικονομίας; Η Κίνα θα βοηθήσει προς αυτήν την κατεύθυνση. Ο κόσμος θέλει επενδύσεις; Τα κινεζικά κεφάλαια θα καλύψουν αυτήν την ανάγκη. Αυξάνονται τα εμπορικά ελλείμματα δυτικών κρατών και υπάρχουν διεθνείς νομισματικές ανισορροπίες που δημιουργούν προβλήματα στη Δύση; Υπεύθυνη η Κίνα και μόνο μία ανατίμηση του κινεζικού γουόν θα επαναφέρει τη διεθνή νομισματική τάξη.
Ακόμη και στην περίπτωση της Ελλάδας, τόσο προ της κρίσης, όταν, σύμφωνα με διεθνή δημοσιεύματα η Goldman και η Morgan Stanley πρότειναν μία λύση για φθηνό δανεισμό και αποφυγή της αύξησης των επιτοκίων, όσο και σήμερα, στην εποχή του ΔΝΤ, η Κίνα υποδεικνύεται ως ο βασικός ξένος επενδυτής στη χώρα. Όμως και η υπερχρεωμένη Ιαπωνία, με ποσοστό χρέους ως προς το ΑΕΠ της που ξεπερνά το 200%, στράφηκε στην Κίνα το 2010 για να καλύψει της δανειακές της ανάγκες, με την Κίνα να ξοδεύει ένα ποσό ρεκόρ για την αγορά Ιαπωνικών ομολόγων.
Τα αμφιλεγόμενα κινέζικα στατιστικά στοιχεία και τα κρυφά ελλείμματα
Αυτό το οποίο φαίνεται να ξεχνούν όλοι, ωστόσο, όταν αναλύουν την κινεζική οικονομία είναι πως τα διαθέσιμα στατιστικά στοιχεία προέρχονται από κρατικές πηγές, οι οποίες κάθε άλλο παρά διαφανείς, ανεξάρτητες και φερέγγυες μπορούν να θεωρηθούν. Για παράδειγμα, ενώ με βάση τα επίσημα κρατικά στοιχεία, τα οποία, παραδόξως, αποδέχεται το ΔΝΤ, το χρέος της Κίνας κυμαίνεται στο 20% του ΑΕΠ της και αναμένεται να φτάσει στο 22% στο τέλος του 2010, σύμφωνα με ανεξάρτητες έρευνες πανεπιστημιακών το πραγματικό ποσοστό ανέρχεται στο 80% του ΑΕΠ και αναμένεται να απογειωθεί στο 96% το 2011.
Με βάση τα επίσημα στατιστικά στοιχεία, οι Κινέζοι φαίνονται να καταναλώνουν λίγο και να αποταμιεύουν πολύ σε σχέση με τα εισοδήματα τους με την επίσημη εκδοχή να κάνει λόγο για μία συντηρητική κοινωνική νοοτροπία. Στην πραγματικότητα, όμως, οι Κινέζοι κάθε άλλο παρά συντηρητικοί με τα χρήματα τους είναι, καταλαμβάνοντας την πρώτη θέση στον κόσμο μεταξύ των εθισμένων στον τζόγο λαών, ενώ το υψηλό ποσοστό αποταμίευσης ως προς το πραγματικό εισόδημα τους οφείλεται στο ότι το κρατικό σύστημα υγείας είναι ανύπαρκτο, δεν υπάρχει καμία ασφάλεια από την περίπτωση απώλειας της εργασίας, ενώ τα νοσοκομεία δέχονται μόνο ρευστό για να εξυπηρετήσουν ασθενείς. Το αποτέλεσμα είναι οι Κινέζοι να αποταμιεύουν για λόγους επιβίωσης και όχι γιατί διαχειρίζονται σωστά τα οικονομικά τους, ούτε επειδή είναι απελευθερωμένοι από την ‘κακή συνήθεια’ της κατανάλωσης.
Όταν μιλούμε για δημόσια ελλείμματα στην Ευρώπη, συνήθως αναφερόμαστε στα κρατικά και μόνο στην περίπτωση των ΗΠΑ η αναφορά μπορεί να γίνεται σε πολιτείες με δυσμενή οικονομική εικόνα. Στην Κίνα, ωστόσο, μερικές επαρχίες της έχουν το μέγεθος μεγάλων ευρωπαϊκών χωρών ενώ λειτουργούν με μεγάλο βαθμό δημοσιονομικής αυτονομίας. Η επαρχία Γκουανγκντονγκ, για παράδειγμα, έχει τον πληθυσμό της Γερμανίας και είναι δημοσιονομικά αυτόνομη. Μέχρι πρότινος, οι οικονομικοί προϋπολογισμοί και τα οικονομικά στοιχεία των επαρχιών αυτών, θεωρούνταν κρατικά μυστικά και μόνο πρόσφατα και για πρώτη φορά στην ιστορία η Κίνα αποκάλυψε κάποια επίσημα στοιχεία για το μέγεθος του χρέους τους, τα οποία και διαφέρουν πολύ από τους ανεπίσημους υπολογισμούς ανεξάρτητων πανεπιστημιακών και άλλων ερευνητών. Ακόμη και με βάση τα επίσημα στοιχεία, όμως, μερικές μεγάλες επαρχίες της Κίνας έχουν χρέος που ξεπερνά το 100% του ΑΕΠ τους ενώ σε μία περίπτωση μεγάλης επαρχίας το χρέος φτάνει το 365% του ΑΕΠ.
Επιπλέον, η Κίνα έχει εγγυηθεί για τα δάνεια μία σειράς εταιριών, από σιδηροδρομικές μέχρι διαχείρισης ακινήτων και τα δάνεια αυτά θα έπρεπε να προστεθούν στο κρατικό χρέος της, κάτι το οποίο, για παράδειγμα, απαιτεί το ΔΝΤ από την Ελλάδα για αντίστοιχες κρατικές εγγυήσεις.
Όμως η Κίνα δεν είναι Ελλάδα και τα επίσημα στατιστικά της στοιχεία πολύ δύσκολα θα αμφισβητηθούν από τις υπόλοιπες χώρες και ιδιαίτερα από οργανισμούς όπως το ΔΝΤ, το οποίο γλίτωσε από την χρεωκοπία, μεταξύ άλλων και χάρη στα κεφάλαια που δανείστηκε από την Κίνα, η οποία, με τη σειρά της, εξασφάλισε μεγαλύτερη επιρροή στη διοίκηση του ΔΝΤ.
Η τεχνητή τόνωση της οικονομίας & των ρυθμών ανάπτυξης – εμπορικά κέντρα και πόλεις φαντάσματα
Κατά τη διάρκεια του 2008 – 2009 η παγκόσμια οικονομία βυθίστηκε στη μεγαλύτερη ύφεση των τελευταίων 80 ετών. Θα πίστευε κανείς ότι η Κίνα θα επηρεάζονταν καταλυτικά, όμως, με βάση τα επίσημα στοιχεία, η ανάπτυξη της οικονομίας συνεχίστηκε με ρυθμούς της τάξης του 6-8%. Ένα πακέτο τόνωσης της οικονομίας, της τάξης του 14% του ΑΕΠ, το μεγαλύτερο στον κόσμο, υποτίθεται πως έλυσε το πρόβλημα της ύφεσης. Σε αντίθεση με τον αναπτυγμένο κόσμο, ωστόσο, η Κίνα μπορεί να τονώσει την οικονομία της υποχρεώνοντας τις τράπεζες να αυξήσουν το δανεισμό, τις κρατικές εταιρίες να δανειστούν και να ξοδέψουν περισσότερα χρήματα, μπορεί να χρηματοδοτήσει έκτακτα έργα ανάπτυξης χωρίς ιδιαίτερες μελέτες, παρακάμπτοντας κάθε κανόνα που προκαλεί καθυστέρηση στην έναρξη και το πέρας των έργων και που υπάρχει για να εξασφαλίζει τη χρησιμότητα και τη βιωσιμότητα του.
Έτσι, από το 2008 και μετά ο κρατικός και ο ιδιωτικός δανεισμός εκτοξεύτηκαν με τους σχετικούς δείκτες να αποκτούν κατακόρυφη ανοδική τάση. Τα δημόσια έργα αυξήθηκαν θεαματικά και η, ήδη, φουσκωμένη, αγορά κατοικίας τροφοδοτήθηκε με ακόμη περισσότερα δανειακά κεφάλαια με αποτέλεσμα να φουσκώσει πέρα από κάθε φαντασία, με τις υπό ανέγερση κατοικίες και τα κτίρια, σήμερα, να είναι αρκετές για να αποκτήσει το δικό του μικρό σπίτι, κάθε άντρας, γυναίκα και παιδί στην Κίνα.
Όμως κάθε άντρας, γυναίκα και παιδί δεν έχουν το δικό τους σπίτι, δεν το χρειάζονται (αφού τα παιδιά μένουν με τους γονείς και οι γυναίκες με τους άντρες τους) αλλά και συχνά δεν μπορούν να το αποκτήσουν, με αποτέλεσμα να έχει δημιουργηθεί ένα απόθεμα εκατοντάδων χιλιάδων απούλητων κατοικιών το οποίο αυξάνεται παράλληλα με την αύξηση των τιμών κατοικίας. Το 16-20% των γραφείων στο Πεκίνο και τη Σαγκάη παραμένουν άδεια με πολλά άλλα να είναι υπό ανέγερση ενώ τα αποτελέσματα της δημιουργίας τεχνητής ανάπτυξης μέσω της χρηματοδότησης κρατικών έργων χωρίς καμία ουσιαστική μελέτη για τη χρησιμότητα τους είναι, σε μερικές περιπτώσεις, δραματικά, με χαρακτηριστικότερη αυτή του Εμπορικού Κέντρου της Νότιας Κίνας, το οποίο είναι το δεύτερο μεγαλύτερο στον κόσμο και ενώ εγκαινιάστηκε το 2005 μέσα σε πανηγυρικό κλίμα, το 99% του χώρου του παραμένει μέχρι σήμερα .. άδειο.
Ένα άλλο παράδειγμα αποτελεί η πόλη Όρντος, η οποία, εκτός και αν λειτουργήσει με επιτυχία στο μέλλον ως τουριστική ατραξιόν, θα παραμείνει η πρώτη μοντέρνα πόλη φάντασμα, καθώς ενώ κτίστηκε από το κράτος με στόχο την αποίκηση της από 1 εκ. κατοίκους, έχει παραμείνει ακατοίκητη και εντελώς άδεια.
Το 85% της ανάπτυξης της Κίνας κατά το 2009 προήλθε από το πακέτο τόνωσης της οικονομίας το οποίο έδωσε την εικόνα της ανεπηρέαστης από την κρίση αυτοκρατορίας αλλά στην ουσία άφησε πίσω του μία φουσκωμένη αγορά κατοικίας, ένα τεράστιο δημόσιο χρέος και ελάχιστη ουσιαστική υποδομή για τη συντήρηση αυτού του ρυθμού ανάπτυξης στο μέλλον.
Το καπιταλιστικό / κομμουνιστικό παράδοξο
Αν πριν από 30 χρόνια υποστήριζε κανείς ότι οι ΗΠΑ και γενικότερα η καπιταλιστική Δύση θα εξαρτιόταν για την εξασφάλιση δανεικών και επενδυτικών κεφαλαίων και για την τόνωση της ανάπτυξης της οικονομίας τους από την κομμουνιστική Κίνα, μάλλον θα κινδύνευε με χλευασμό. Θεωρητικά, θα έπρεπε να συμβαίνει το αντίθετο και σίγουρα πρόκειται για ένα μοναδικό παράδοξο της οικονομικής ιστορίας.
Υπήρξαν πολλές φορές στο παρελθόν που η Δύση στηρίχτηκε στο φθηνό εργατικό δυναμικό και στους πόρους υποανάπτυκτων ή αναπτυσσόμενων κρατών προκειμένου να στηρίξει την οικονομία της, με χαρακτηριστικότερες τις περιπτώσεις της Αφρικής, των Αραβικών κρατών και της Ινδίας. Είναι η πρώτη φορά, όμως, που ο αναπτυγμένος κόσμος φαίνεται να στηρίζεται σε τόσο μεγάλο βαθμό σε μία αναπτυσσόμενη οικονομία την οποία δεν ελέγχει και που αποτελεί, παράλληλα και στρατιωτική υπερδύναμη.
Μιλώντας για παράδοξα, ωστόσο, αξίζει να αναφέρουμε την υπερβολική εμπιστοσύνη που φαίνεται να δείχνει ο δυτικός κόσμος στην ποιότητα των επίσημων οικονομικών στοιχείων της Κίνας, όταν είναι γνωστό τοις πάσι ότι η κινέζικη πολιτική στρατηγική βαδίζει μέσα στα πρότυπα απολυταρχικών καθεστώτων, λογοκρίνοντας τα ΜΜΕ, το ιντερνέτ και κάθε μορφής κριτική απέναντι στο σύστημα.
Όσο η Κίνα είναι διατεθειμένη να αγοράζει αμερικανικά ομόλογα και να επενδύει τα κεφάλαια της στη Δύση, κανείς δε φαίνεται να αναρωτιέται πόσο αξιόπιστα μπορεί να είναι τα στατιστικά στοιχεία μίας χώρας που κλείνει στη φυλακή οποιονδήποτε γράψει ένα μη υποστηρικτικό της κυβέρνησης άρθρο.
Την ώρα, λοιπόν, που το ΔΝΤ επιβάλλει στην Ελλάδα τα δημοσιονομικά και οικονομικά μέτρα που πρέπει να λάβει και τοποθετεί στη διεύθυνση της στατιστικής της υπηρεσίας έναν δικό του υπάλληλο, στερώντας της κάθε ίχνος εναπομείνασας αξιοπρέπειας και αποδεικνύοντας της ότι παρά τις διαβεβαιώσεις για το αντίθετο δεν την εμπιστεύεται, ούτε στο ελάχιστο, όσον αφορά στη διαχείριση των οικονομικών της και στην αξιόπιστη συλλογή στατιστικών στοιχείων, η Κίνα έχει λάβει μία de facto άδεια παραποίησης των οικονομικών και στατιστικών της στοιχείων, σε ένα παιχνίδι ‘οικονομικού μαγειρέματος’ το οποίο μπορεί να οδηγήσει στην επόμενη μεγάλη κρίση, με δραματικές συνέπειες για την παγκόσμια οικονομία.
Πάνος Παναγιώτου – διευθυντής ΕΚΤΑ, 3FVIP.com
http://www.sofokleous10.gr/portal2/toprotothema/toprotothema/-o——-2010071425786/
Η Επέλαση της νέας ολιγαρχίας(;), του Θ. Τζήμα
07:59 – Τρί 20/07/2010
Η πρόταση της Τράπεζας Πειραιώς για αγορά της Αγροτικής Τράπεζας και του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, διόλου τυχαία «προωθείται» με τόση επιμονή από τα κατεστημένα ΜΜΕ και κύκλους της πολιτικής ελίτ στην Ελλάδα και διεθνώς. Γενικότερα, το πιθανό άνοιγμα της διαδικασίας πώλησης δημοσίων τραπεζών παρουσιάζεται ως μια σχεδόν εθνική ευεργεσία που εν δυνάμει υπερβαίνει και αυτά τα εθνικά σύνορα, προς όφελος του ευρώ συνολικά. Την ίδια στιγμή οι δημόσιες τράπεζες εμφανίζονται από τα ίδια ΜΜΕ ούτε λίγο ούτε πολύ ως προβληματικές ή και σχεδόν καταρρέουσες, από κοινού μάλιστα με κάποιες ΔΕΚΟ προς άγραν και των αντιστοίχων εντυπώσεων.
Άρθρο του Θέμη Τζήμα, μέλους του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ
Όχι τυχαία από την άλλη αποσιωπούνται ή παρουσιάζονται με εντελώς περιθωριακό τρόπο μια σειρά κρισίμων ερωτημάτων: πως θα αγοράσουν ιδιωτικές τράπεζες δημόσιες τράπεζες, δηλαδή δημόσια περιουσία, έχοντας λάβει περί τα 45 δις ευρώ κρατικού χρήματος, υπό τη μορφή άμεσης ενίσχυσης ή εγγυήσεων και περί τα 90 δις. ευρώ από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα; Με δημόσιο χρήμα ή και εγγυήσεις- του ελληνικού κράτους μάλιστα- θα αγοράσουν δημόσια περιουσία οι ιδιώτες; Εάν πάλι οι ιδιωτικές τράπεζες είχαν χρήματα για εξαγορές γιατί προσέφυγαν στο δημόσιο για στήριξη;
Δεν θα πρέπει επίσης να εξεταστεί εάν τέτοιου είδους κινήσεις όπως της Τράπεζας Πειραιώς στοχεύουν στο να ανοίξει η διαδικασία πώλησης των δημοσίων τραπεζών, όπου κάποιοι ίσως να παίζουν το ρόλο του «λαγού» προς όφελος άλλων κεφαλαίων, πιθανώς ξένων τραπεζών; Δεν είναι χρήσιμο επιπλέον να αναμένει η κυβέρνηση τα αποτελέσματα των “stress- tests” πριν προχωρήσει σε οποιαδήποτε κίνηση γύρω από οποιαδήποτε προσφορά αγοράς δημοσίων επιχειρήσεων, τραπεζικών ή άλλων, από ιδιωτικές τράπεζες;
Και πάνω από όλα δε θα πρέπει η κυβέρνηση να έχει ως γνώμονα στην πολιτική της τις καταγγελίες αν μη τι άλλο του πρωθυπουργού και των βασικών κοινωνικών φορέων για το πώς οι ιδιωτικές τράπεζες «πνίγουν» τα προγράμματα ενίσχυσης των επιχειρήσεων και περιορίζουν το δανεισμό προς τα νοικοκυριά, προκειμένου να βελτιώσουν τη δική τους κερδοφορία εις βάρος της πραγματικής οικονομίας; Δεν ήταν αυτή η κατάσταση που οδήγησε προεκλογικά την τότε αξιωματική αντιπολίτευση και νυν κυβέρνηση να εξαγγέλλει – και ορθώς- ότι θα εθνικοποιήσει τμήμα του τραπεζικού τομέα προκειμένου να διαθέτει έναν ισχυρό βραχίονα άσκησης πιστωτικής πολιτικής;
Η απάντηση στο γιατί εμφανίζεται μια τέτοια πρόταση της όποιας ιδιωτικής τράπεζας και εν προκειμένω της συγκεκριμένης, σαν «μάνα εξ ουρανού» ενώ αποσιωπώνται τα όποια ερωτήματα εντοπίζεται στη διαδικασία καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης που έχει τεθεί σε κίνηση όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και πανευρωπαϊκά- στην πραγματικότητα και ευρύτερα.
Το διεθνές τραπεζικό κεφάλαιο χτυπημένο από την κρίση που προκάλεσε το ίδιο και αδιαφανώς ενισχυμένο από τα χρήματα των φορολογουμένων συγκεντρωποιείται χωρίς καμία αλλαγή στην έως σήμερα κερδοσκοπική και παρασιτική συμπεριφορά του. Αντίθετα, η ολιγοπωλιακή του θέση και ο ασφυκτικός έλεγχός του επί της πραγματικής οικονομίας, καταστάσεις που απετέλεσαν καίριες συνιστώσες για τη βύθιση του παγκόσμιου καπιταλισμού στην κρίση ενισχύονται ακόμα περισσότερο. Συνδυάζονται δε, με μαζική φτωχοποίηση της μισθωτής εργασίας πανευρωπαϊκά και το ξήλωμα του κοινωνικού κράτους πρόνοιας, προκειμένου να μπει η Ευρώπη –και οι ΗΠΑ- σε μια καταστροφική εξίσωση προς τα κάτω με τις αναδυόμενες δυνάμεις από πλευράς κόστους εργασίας, ενώ συνεχίζονται και οι απόπειρες νομισματικής εξισορρόπησης.
Στην Ελλάδα η συνταγή αυτή εμπεδώνεται με μια έντονη κοινωνική και οικονομική βιαιότητα, υπό την επιβολή της τρόικα. Η φτωχοποίηση της μισθωτής εργασίας στο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα, η ανατροπή των βασικότερων κοινωνικών δικαιωμάτων συνολικά και ακόμα εντονότερα για τις νεότερες γενιές, η δραστική συρρίκνωση των αυτοαπασχολουμένων και των μικρομεσαίων επιχειρηματιών που αναγκαστικά «προλεταριοποιούνται», συνδυάζονται με τη διατήρηση ή και την ενίσχυση του ρόλου των καρτέλ στην αγορά, της παρασιτικής επιχειρηματικότητας, του κερδοσκοπικού ρόλου του τραπεζικού κεφαλαίου και με νέες δυνατότητες του ντόπιου και του ξένου, πολυεθνικού κεφαλαίου για επενδύσεις με κίνητρο τη φθηνή εργασία και τον περιορισμό των εργατικών διεκδικήσεων. Παράλληλα, η επιβαλλόμενη βάσει και των ανωτέρω εσωτερική υποτίμηση, επεκτεινόμενη στις αποτιμήσεις των δημοσίων επιχειρήσεων και της δημόσιας ακίνητης περιουσίας ετοιμάζει το έδαφος για ευκαιρίες αγοράς προς όφελος λογής πιθανών και απίθανων επενδυτών.
Η παραπάνω πολιτική βεβαίως, γκρεμίζει όλα εκείνα για τα οποία η Ευρώπη υπήρξε σημείο αναφοράς για μια σειρά κρατών και κοινωνιών, μεταξύ των οποίων και η δική μας. Αναδεικνύει δε, την αμηχανία της ελίτ να ανακαλύψει «καινοτόμο» έξοδο από την καπιταλιστική κρίση, εξ ου και χρησιμοποιεί τα χειρότερα στοιχεία από τις αποτυχημένες συνταγές του μεσοπολέμου και των τριών τελευταίων δεκαετιών ολιγαρχικού, παρασιτικού καπιταλισμού- καζίνο. Πολύ πιθανά μάλιστα θα οδηγήσει αργότερα σε ακόμα μεγαλύτερες εντάσεις μεταξύ αντιμαχομένων πόλων και σε προστατευτισμό, με κλιμακούμενες συνέπειες διακρατικά, ενώ στο εσωτερικό των ευρωπαϊκών κρατών θα οδηγήσει σε υποχώρηση της δημοκρατικής αρχής και κοινωνική σύγκρουση.
Συνέπεια της παραπάνω αναδιάρθρωσης είναι η διαμόρφωση μιας νέας κάστας «ολιγαρχών», που θα αναδειχθούν μέσα από τα κοινωνικά συντρίμμια και τη μείωση των αποτιμήσεων που προκαλεί και σωρεύει η κυριαρχία των μονεταριστών και των νεοφιλελεύθερων ελίτ. Στη χώρα μας- και όχι μόνο- είναι πολύ πιθανό να δούμε «σωτήρες» που με όπλο το χρήμα που με διαφόρους τρόπους έλαβαν από το κράτος θα αυτοπαρουσιαστούν σαν νέοι εθνικοί ευεργέτες, την ίδια στιγμή που το εξειδικευμένο προσωπικό και πολλοί νέοι θα παίρνουν το δρόμο της μετανάστευσης, αφήνοντας πίσω μια χώρα που θα ταλανίζεται από τη δημογραφική, κοινωνική, πνευματική, πολιτική, παραγωγική και εν τέλει δημοσιονομική κρίση.
Τα συμπτώματα άλλωστε που αρχίζουμε να βιώνουμε, βίωσαν με τρόπο καταστροφικό, χωρίς ακόμα να έχουν απαλλαγεί από αυτά, οι χώρες της ΝΑ Ευρώπης μετά την κατάρρευση του σοβιετικού μπλοκ. Και εκεί το προηγούμενο σύστημα είχε φτάσει σε πολλαπλό αδιέξοδο και υπερχρέωση. Είχε καταστεί μη βιώσιμο. Και εκεί οι «μεταρρυθμίσεις» που ξήλωναν όποιο κοινωνικό κεκτημένο υπήρχε και διατηρούσαν ανέγγιχτο το διάχυτο παρασιτισμό, προς όφελος πλέον διαφορετικών συμφερόντων, παρουσιάστηκαν ως μονόδρομος. Η συνέχεια είναι γνωστή. Μια χούφτα επιτήδειοι και διεφθαρμένοι λεηλάτησαν το δημόσιο πλούτο και έχτισαν ένα σύστημα που συνδύαζε την αντιδημοκρατικότητα του προηγούμενου συστήματος, την προκλητική επίδειξη πλούτου και την ανισότητα του προ- προηγούμενου και την ολιγοπωλιακή, παρασιτική δομή των αγορών. Τα χειρότερα δηλαδή στοιχεία τριών συστημάτων.
Οι διαφορές από τη σημερινή Ευρώπη και Ελλάδα είναι πολλές. Όπως όμως και οι ομοιότητες. Η προώθηση μιας όχι και τόσο διαφορετικής πορείας υπό την καθοδήγηση ΕΕ- ΕΚΤ- ΔΝΤ έχει μπει μπροστά στο εσωτερικό και πανευρωπαϊκά. Η ευκολία με την οποία κύκλοι στη χώρα μας προσπαθούν να «χτυπήσουν» κοψοχρονιά δημόσιες επιχειρήσεις και δημόσια περιουσία, σε συνδυασμό με τις προβλέψεις του μνημονίου για δυνατότητες εκποίησης της τελευταίας δείχνουν την κατεύθυνση.
Η κυβέρνηση απέναντι σε αυτές τις προσπάθειες οφείλει να πει ένα καθαρό όχι. Ο λαός πρέπει να πει ένα καθαρό όχι. Και η περίπτωση του τραπεζικού τομέα είναι μια καλή αρχή για αυτό το όχι. Η συγκρότηση ισχυρού, δημοσίου τραπεζικού πυλώνα με άλλη νοοτροπία λειτουργίας- αναπτυξιακή και κοινωφελή- και η επιθετική κοινωνικοποίηση τμήματος του ιδιωτικού τραπεζικού τομέα είναι εφικτές αναγκαιότητες για την παραγωγική ανασυγκρότηση και τη βιώσιμη ανάπτυξη της χώρας. Θα λοιδορηθούν βεβαίως και θα συκοφαντηθούν ως επικίνδυνες για την «αξιοπιστία» της χώρας μας. Η κυβέρνηση θα κατηγορηθεί ως ανεύθυνη και απείθαρχη προς τους πιστωτές μας.
Το σταμάτημα όμως της επιβολής μιας νέας ολιγαρχίας ανατολικοευρωπαϊκού τύπου, ξένων και ντόπιων παρασιτικών και μεταπρατικών συμφερόντων- μαζί με το ξήλωμα της ήδη υπάρχουσας φυσικά- αποτελεί αδήριτη ιστορική ανάγκη και υποχρέωση. Αυτό το όχι πρέπει να ειπωθεί και να εφαρμοστεί.
http://tvxs.gr/news/%CE%AD%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%88%CE%B1%CE%BD-%CE%B5%CE%AF%CF%80%CE%B1%CE%BD/%CE%B7-%CE%B5%CF%80%CE%AD%CE%BB%CE%B1%CF%83%CE%B7-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BD%CE%AD%CE%B1%CF%82-%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CE%B3%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B8-%CF%84%CE%B6%CE%AE%CE%BC%CE%B1
system δες και αυτο …
Αβέβαιο το μέλλον για τις ξένες επιχειρήσεις στη Κίνα
Από Factorx -antinews
Πριν από μερικές εβδομάδες, ο διευθύνων σύμβουλος της General Electric, Jeffrey Immelt, εξέφρασε έντονα παράπονα για την «έντονη εχθρότητα» που αντιμετωπίζουν οι πολυεθνικές επιχειρήσεις από πλευράς του Πεκίνου. Σύμφωνα με την εφημερίδα Financial Times, ο Immelt διαμαρτυρήθηκε για τον αυξανόμενο προστατευτισμό εκ μέρους της κινεζικής κυβέρνησης. Όπως φέρεται να δήλωσε: «Δεν είμαι σίγουρος αν τελικά θέλουν να κερδίσουμε ή να πετύχουμε…».
Η πικρία αυτή που εκφράσθηκε από το μεγαλοστέλεχος της GE, αντικατοπτρίζει μια δυναμική που έχει να κάνει με την αλλαγή της αμερικανικής πολιτικής σε σχέση με τη Κίνα. Μια αλλαγή χρωματισμένη και από στοιχεία ειρωνείας. Εδώ και δυο περίπου δεκαετίες, η επιχειρηματική κοινότητα των ΗΠΑ ήταν απόλυτα ενθουσιασμένη με τη Κίνα. Οι ηγέτες της αμερικανικής οικονομίας άνοιξαν πρώτοι το δρόμο για τη μείωση των όποιων εμπορικών περιορισμών μεταξύ των δυο χωρών. Στη προσπάθεια τους αυτή, αγνόησαν τις προειδοποιήσεις που έρχονταν από παντού σχετικά με παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, με τη δικαιολογία πως αρκεί η παρουσία και μόνο των πολυεθνικών στη Κίνα για να οδηγηθεί η χώρα σε φιλελευθεροποίηση.
Εδώ και δυο χρόνια, οι προσδοκίες τους διαψεύσθηκαν παταγωδώς. Ο Immelt είναι απλά ο τελευταίος σε μια σειρά επιχειρηματιών, που κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου όσον αφορά σε περιορισμούς στην επιχειρηματικότητα που επιβάλλει το Πεκίνο. Την αρχή έκαναν οι επικεφαλής της Google, αλλά και άλλων εμπορικών κολοσσών. Εν τω μεταξύ, τόσο το αμερικανικό εμπορικό επιμελητήριο στο Πεκίνο, όσο και το αντίστοιχο της ΕΕ, έχουν συντάξει αναφορές το τελευταίο διάστημα, στις οποίες περιγράφουν διεξοδικά πως το κλίμα για τις αλλοδαπές επιχειρήσεις που λειτουργούν στη Κίνα έχει αρχίσει να χαλάει.
Εδώ και πολλούς αιώνες, η Κίνα, παρόλη την αστάθειά της, αποτελούσε μήλο της έριδος για τις περισσότερες ευρωπαϊκές και αμερικανικές επιχειρήσεις που επιζητούσαν διακαώς την είσοδο και τη κυριαρχία στη πελώρια κινεζική αγορά. Σήμερα, όπως όλα δείχνουν, η Κίνα θέλει να διατηρήσει την αγορά αυτή ως αποκλειστικά δική της. Το άνοιγμα που έκανε στις ξένες εταιρίες στις δεκαετίες 1980 και 1990, δεν έγινε επειδή οι Κινέζοι άρχισαν να υιοθετούν τις αρχές του ελεύθερου εμπορίου, ή επειδή ξαφνικά αγάπησαν τους ξένους, αλλά μάλλον επειδή χρειαζόντουσαν την τεχνολογία και τη τεχνογνωσία τους. Σήμερα όμως η Κίνα δεν έχει πλέον ανάγκη από κάτι τέτοιο. Η κινεζική κυβέρνηση έχει αποδείξει την ικανότητα της να λειτουργεί και να διοικεί τις επιχειρήσεις, οι περισσότερες εκ των οποίων είναι κρατικές.
Η απογοήτευση που αισθάνονται οι επιχειρηματίες της Δύσης είναι χαρακτηριστική της αντίστοιχης που υπάρχει στο διπλωματικό και στο πολιτικό επίπεδο. Στο παρελθόν, τα στελέχη των πολυεθνικών πίεζαν τις κυβερνήσεις τους για όσο το δυνατόν περισσότερη βελτίωση των σχέσεων τους με το Πεκίνο, έτσι ώστε να ανοίξουν οι δρόμοι για επενδύσεις και εμπορικές συναλλαγές. Αυτός ήταν ο κόσμος στον οποίο προήδρευε ο Μπιλ Κλίντον. Σήμερα, οι επικεφαλής των πολυεθνικών πιέζουν τις κυβερνήσεις τους να υιοθετήσουν μια πιο σκληρή στάση απέναντι στη Κίνα, λόγω των πολλών εμπορικών διαφωνιών που αναφύονται συνεχώς.
Πολλές φορές όμως, ακόμη και οι προεδρικές εκκλήσεις δεν φέρνουν αποτέλεσμα. Τον περασμένο Νοέμβριο, στη διάρκεια επίσημης επίσκεψης του στο Πεκίνο, ο Ομπάμα συνηγόρησε υπέρ του Αμερικανού γεωλόγου Xue Feng που συνελήφθη στη Κίνα κατηγορούμενος ότι έκλεψε κρατικά μυστικά σε σχέση με τη πετρελαϊκή βιομηχανία της χώρας. Παρά την παρέμβαση του Ομπάμα, ο γεωλόγος καταδικάστηκε πριν από δυο εβδομάδες σε 8 χρόνια κάθειρξη. Οι φήμες θέλουν τον Αμερικανό πρόεδρο θυμωμένο, όχι τόσο με τους Κινέζους, όσο με τη πολιτική ενδυνάμωσης της Κίνας που ακολούθησαν οι προκάτοχοί του. Πολύ πρόσφατα, μια μισοθαμμένη είδηση στην εφημερίδα The Wall Street Journal, ανέφερε πως ο Ομπάμα σφυροκοπάει συνεχώς τους συνεργάτες του που υπηρετούσαν επί Κλίντον, για το γεγονός ότι οδήγησαν τη Κίνα στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου με καλύτερες προϋποθέσεις από ότι χρειάζονταν. Οι συνεργάτες αντικρούουν πως αν η Κίνα δεν ήταν υπό την επίβλεψη του Οργανισμού, τότε θα αποτελούσε ακόμη μεγαλύτερη απειλή. Ο Ομπάμα όμως δεν πείθεται. (Μεταξύ αυτών που εργάστηκαν επί του θέματος στη διάρκεια της προεδρίας Κλίντον, είναι ο υπουργός Οικονομικών Timothy Geithner και ο επικεφαλής του Εθνικού Οικονομικού Συμβουλίου των ΗΠΑ, Lawrence Summers).
Πολύ συνοπτικά, το παράπονο του Ομπάμα είναι το εξής: Όταν η Αμερική διέθετε μεγαλύτερη οικονομική και εμπορική ισχύ, δεν τη χρησιμοποίησε. Αντιθέτως, σήμερα που η Κίνα διαθέτει τη μεγαλύτερη ισχύ, την εκμεταλλεύεται στο έπακρο.
Οι δυτικοί επιχειρηματίες δείχνουν ανήμποροι να αντιληφτούν την θεμελιώδη αλλαγή που προέκυψε το τελευταίο διάστημα. Μερικοί συνεχίζουν να ομιλούν και να φέρονται, σαν να διαθέτουν την ίδια δύναμη που διέθεταν στη δεκαετία του `90. Ο πρόεδρος του εμπορικού επιμελητηρίου της ΕΕ στη Κίνα Jacques de Boisseson, δήλωσε τον περασμένο μήνα: «Οι Κινεζικές αρχές δεν θα πρέπει να θεωρούν τη παρουσία και τη δέσμευση των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων στη χώρα τους ως κάτι το δεδομένο… δεν πρέπει να χρειαστεί να αποχωρήσουμε για να εισακουστούμε από τη κυβέρνηση του Πεκίνου».
Η δήλωση του αυτή είναι σαν να θεωρεί πως οι Κινέζοι ηγέτες θα στενοχωρηθούν αν τυχόν αποχωρήσουν οι ξένες εταιρίες. Στη πραγματικότητα, η Κίνα θα χαρεί πολύ να τις αποχαιρετήσει για τα καλά.
The New Republic
Απόδοση: Strange Attractor
Η βλακεια του διεθνισμου σε ολο της το μεγαλειο. Ο γνωστος μας εκπροσωπος του ζωικου βασιλειου, ο αγαπητος και ακρως συμπαθης σε ολους, Γεωργιος Α. Παπανδρεου, ξαναχτυπα, ζητωντας επιμονα “Παγκοσμια Διακυβερνηση”. Xωρις αμφιβολια, με μεγαλη του χαρα και αισθηση ευθυνης, θα εθησιαζετο ο ιδιος προσφερομενος να γινει ο πρωτος παγκοσμιος κυβερνητης. Τοτε θα τους “εδειχνε” ολους αυτους τους αχρειους κερδοσκοπους που δανειζουν χρηματα σε χωρες με αχρηστους δημοσιους υπαλληλους, και μετα, – o tempora, o mores – ακουσον ακουσον !!! – τα ΖΗΤΑΝΕ ΠΙΣΩ οι αχρειοι εγκληματιες. Οπαδος η ινδαλμα των φιλτατων φιλων εδω στο μπλογκ που πιστευουν, στα σοβαρα αν ειιναι δυνατον, οτι οι τραπεζες τυπωνουν λεφτα και απο αυτα μας δανειζουν ? ξερω’γω, η κοτα, το αυγο, τελος παντων καταλαβατε:
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_20/07/2010_347557
(αποσπασμα)
“Σε συνέντευξή του στο αμερικανικό περιοδικό «Foreign Policy», ο πρωθυπουργός δήλωσε ότι χρειάζεται μια παγκόσμια διακυβέρνηση που να στηρίζεται σε κοινές αξίες.”
Τά ζώα…
ζούν…
αυτά μάς κύβερνούν (κάτι άλλο μάς κάνουνε)!
Εξκιουζέ μουά (εξκιούζ μι θά πεί, ρέ στραβάδι!),
μεσιέ΄
μήπως…
λέω μήπως΄
είσθε άνθρωπος;
…ώσπου η δόλια η φωνή
νά βρεί τή ρίζα εκείνη
πού χάσαμε κι εγώ κι εσύ
σάν φραγκολεβαντίνοι…
http://www.youtube.com/watch?v=wV5jvA8Q6UU&feature=related
1. alter ego
20 July 2010 • 1:35 pm
15.
Ο Παναγιώτης είπε να ξελεκιάσει τη ζωή μας .
Εξαρχείου 356
“Βίος τά νοούμενα, εφ΄ όσον καθίστανται ιδρυτικά αληθών(περίπου) σχέσεων μέ
τά πράγματα τού Κόσμου τού Θεού πού μάς περιβάλει!”
Ωραίο το επιδόρπιο γιαουρτιού . Μόνο που βρήκα μέσα κόκκαλα ροφού, δηλαδή “αληθών σχέσεων”. Μα μ’ αυτές τις αληθινές σχέσεις (μ’ αυτά τα κόκκαλα ) πνιγόμαστε. Σαν σε μια κουταλιά νερό. Είναι το “αληθινό” που δεν μπορούμε να προσδιορίσουμε εύκολα.
356
Ο Θεός μετά Σου αδελφέ, να ΄χεις την χάρη του και την ευλογία του,
για την ευλαβή σου προσήλωση περί των αληθών σχέσεων και πεπραγμένων,
καθώς και τις υποδείξεις σου προς το ποίμνιο για ένα προσκύνημα κατανυκτικό,
συμπλήρωμα της θαλασσινής δροσιάς, προς ελάφρυνση και ξεκούραση του νου,
εξ όσων βάρυναν την καθαρή σκέψη και στυλώνει τα βήματά της,
τώρα στον ίσιο δρόμο.
Το τρίγωνο της αντιπαλότητας Ιράν – Ισραήλ – Τουρκία
Ευχαριστώ,
Επισκέπτη!