Ο καθηγητής Δημήτριος Χριστοδούλου στις “Ανιχνεύσεις”
Ο καθηγητής του Ομοσπονδιακού Πολυτεχνείου της Ζυρίχης κ. Δημήτριος Χριστοδούλου θα είναι συνομιλητής μας την Τετάρτη 28 Απριλίου.
Είναι ευκαιρία να συζητήσουμε με έναν διακεκριμένο διεθνώς έλληνα επιστήμονα θέματα παιδείας και μαθηματικών.
Στην τραγική κατάστασηα που βρισκόμαστε δεν έχει σημασία πλέον να αναλώνουμε τις δυνάμεις μας πως και γιατί φθάσαμε ως εδώ. Όταν βρίσκεσαι σε πόλεμο δίνεις μάχες δεν κοιτάς προς τα πίσω.
Το θέμα, τώρα, είναι πως θα αρχίσουμε να αντιστρέφουμε τα αρνητικά δεδομένα. Πως θα αρχίσουμε να δομούμε μια νέα κοινωνία που να σταθεί με αξιώσεις και αξιοπρέπεια στο διεθνές περιβάλλον.
Σιγά – σιγά ας αρχίσουμε να χτίζουμε.
Ο Δημήτριος Χριστοδούλου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1951. Ήταν ακόμη μαθητής της Ε! Γυμνασίου όταν οι επιστημονικές του ανησυχίες τον οδήγησαν στο Πανεπιστήμιο του Princeton στις ΗΠΑ. Το 1970 σε ηλικία 19 ετών παίρνει master φυσικής και το 1971 διδακτορικό στην ίδια επιστήμη, υπο την καθοδήγηση του καθηγητή John Archibald Wheeler. Τον ίδιο χρόνο γίνεται υπότροφος ερευνητής στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Καλιφόρνιας. Στη συνέχεια εργάζεται ως επισκέπτης ερευνητής στο CERN της Γενεύης, στο Διεθνές Κέντρο Θεωρητικής Φυσικής στην Τεργέστη, στο Ινστιτούτο Max Planck του Μονάχου καθώς επίσης και στο μαθηματικό ινστιτούτο Courant του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης.
‘Εχει διατελέσει αναπληρωτής καθηγητής φυσικής στο Πανεπιστήμιο Syracuse των ΗΠΑ και καθηγητής Μαθηματικών στο ίδιο Πανεπιστήμιο. Επίσης καθηγητής Μαθηματικών στο Μαθηματικό Ινστιτούτο Courant και στο Πανεπιστήμιο του Princeton
Από το 2001 είναι καθηγητής Φυσικής και Μαθηματικών στο Ομοσπονδιακό Πολυτεχνείο της Ζυρίχης.
Η έρευνά του εστιάζεται στη Θεωρία των Μερικών Διαφορικών Εξισώσεων, της Διαφορικής Γεωμετρίας, της Θεωρίας της Γενικής Σχετικότητας, των εξισώσεων του Einstein καθώς και της μηχανικής των ρευστών.
Έχει δημοσιεύσει μεγάλο αριθμό επιστημονικών εργασιών όπως επίσης και τρείς σημαντικές μονογραφίες. Η μονογραφία που συνέταξε με τον Sergiu Klainerman, και η οποία εκδόθηκε το 1993, περιέχει την εξαιρετικά δύσκολη απόδειξη της καθολικής δυναμιής ευστάθειας του χωροχρόνου Minkowski.
Το 2007 δημοσίευσε μονογραφία επι του σχηματισμού shock waves σε τρισδιάστατα ρευστά. Στη μονογραφία που δημοσίευσε το 2009, συμπληρώνοντας τα αποτελέσματα της μονογραφίας του 1993, επι της ευστάθειας του χωροχρόνου Minkowski, αποδεικνύει ότι εάν εισερχόμενα βαρυτικά κύματα είναι αρκούντως ισχυρά, θα σχηματισθεί μαύρη οπή.
Έχει τιμηθεί με τα βραβεία: Otto Hahn, Βασίλης Ξανθόπουλος, MacArthur, Αριστείο των Θετικών Επιστημών της Ακαδημίας Αθηνών, Guggenheim, Bocher, Ζήνων, Μποδοσάκη και Tomalla.
Είναι επίτιμος διδάκτορας του Πανεπιστημίου Αθηνών, του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, του Πανεπιστημίου Brown και του Πανεπιστημίου Κύπρου. Του έχει απονεμηθεί ο ταξιάρχης του Φοίνικα από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας και είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Επιστημών και της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών.
Την Τετάρτη το βράδυ θα αναγορευθεί επίτιμος διδάκτορας της Πολυτεχνικής Σχολής του ΑΠΘ, γι αυτό η εκπομπή θα μαγνητοσκοπηθεί την Τρίτη 27 Απριλίου.
Category: Εκπομπες
Loading ...
Την ώρα που έγραφα τα παραπάνω δεν γνώριζα φυσικά τα γεγονότα στο Σύνταγμα. Μπάμπη χαλάρωσε και συ, δεν είναι ώρα για επαναστατικές διακηρύξεις. Καίγοντας ανθρώπους δεν αλλάζει τίποτα. Αυτό που συνέβη είναι παράλογο και αδικαιολόγητο. Τώρα πρέπει άπαντες να δείξουν αυτοσυγκράτηση.
Ναι μόλις το διάβασα και εγώ μπάμπη.
Πάει αυτό ήταν.
Άν δέν παραιτηθεί αμέσως η κυβέρνηση να εκτονώσει κάπως την κατάσταση,θα υπάρξει μεγάλος ξεσηκωμός στην χώρα. Σύντομα θα μπούν και οι γάλλοι ισπανοί ιταλοί και πορτογάλοι,πάμε για μεγάλες ανατροπές στον πλανήτη.
Άντε πλύντε και σιδερώστε μαντήλες και κουκούλες να τις έχουμε έτοιμες. Μήν βγούμε σάν λιέτσοι στους δρόμους και μας παίρνουν και τα ξένα κανάλια.
ρε σεις μην φυγετε χωρις εμενα ,να βρω την καμερα και ερχομαι ζουμε μεγαλες στιγμες …! θελουμε ποιητη
για εμψυχωση …με κατανοητο στοιχο !
αφαντε
φέρε μαζί σου και αυτό που πουλάς ..που ξέρεις καμία φορά …
Ό Παπαδόπουλος
ήντουνε καλός άνθρωπος καί δέν ήθελε νά ζούμε μέ τά κλεμμένα!
Διότι τί θά πεί καλέ μου κύριε
Αχμέτ Αγά στήν Εύβοια καί Τουρκολίμανο καί Πασαλιμάνι;
(τό νού μας, οί γαύροι)
Πώς ζούσαμε μέ τά κλεμμένα, θά πεί΄
και βάλθηκε ό καλός ό άνθρωπος νά τά επιστρέψει,
νά φύγει η ντροπή από πάνω μας΄
καί πάνω πού άρχισε τίς επιστροφές από τήν Κύπρο μας πού οί εμπόροι τή μισούνε,
ό συνεργάτης αυτός τών εβραίων φονιάδων τής Παλαιστίνης
κατά τόν Β΄ΠΠ,
μαζί μέ τόν άλλο καλό κύριο,
τόν Μακαρέζο,
πήγαμε εμείς καί τού χαλάσαμε τό θεάρεστο έργο΄
κρίμα κι άδικο,
λέμε΄
καί υπάρχουν μάλακες πού τό πιστεύουν αυτό!
Οί μασόνοι πάντως,
πέντε τουλάχιστον χρόνια πρίν από τήν απόσυρση τής ελληνικής μεραρχίας από τήν
μαρτυρική μεγαλόνησο Κύπρο,
καλλιεργούσαν στά αστικά σαλόνια τήν προδοτική αποψάρα τους:
τί τούς θέλουμε τούς Κύπριους, πού μάς κοστίζουν;
Αφού ούτε αυτοί μάς θέλουν΄ άς πάνε στό καλό!
Θέλω νά πώ πώς όσο τά δρώντα αποστήματα μέσα στό σώμα τής Πατρίδας μας αφήνονται νά δρούν ανεξέλενγκτα,
η νομοθετική, η δικαστική καί η εκτελεστική εξουσία θά είναι άκυρες, μέ ό,τι συνεπάγεται αυτό!
Καί στά δρώντα αποστήματα εκτός από τή μασονία,
συγκαταλέγω τό Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο, αυτό τό κράτος έν κράτει΄
τά μέλη του είναι εθελοντές καί αυθορμήτως προσερχόμενοι σέ πρώτη ζήτηση, άμισθοι υπάλληλοι τών μυστικών υπηρεσιών τού Ισραήλ΄
εχθρικός στρατός ολόκληρος μέσα στά σπλάχνα μας,
λέμε!
χαιρετε συνομιλητες!
αν και στενοχωριεμαι πολυ για το συμβαν του θανατου των τριων συμπολιτων μας θα σας παρουσιασω εναν προβληματισμο μου σχετικα με το νεο νομοσχεδιο του υπουργειου παιδειας που συζητειται αυτες τις ημερες στη βουλη!
απο τη μια θετει θεμα αξιολογησης των εκπαιδευτικων σε γενικη βαση και απο την αλλη δεν μπορει να λυσει το πως θα γινει αυτη η αξιολογηση και μενουν σε γενικοτητες…ακομη κι αυτες οι γενικοτητες που προσωπικα πιστευω δεν μπορουν να αξιολογησουν κανεναν δημοσιουπαλληλισκο εκπαιδευτικο ετσι οπως εχει μαθει να συμπεριφερεται ολα αυτα τα χρονια…
και σκεφτομαι:: τί πιο απλο απο το να αξιολογουνται απαντες καθε τρια ή πεντε έτη με την ιδια διαδικασια του ΑΣΕΠ και φυσικα να συμπεριλαμβανονται και ολοι οι νεοτεροι αποφοιτοι ακαδημιων ή πανεπιστημιων;
ετσι θα γινεται συνεχης αξιολογηση τουλαχιστον ως προς γνωστικο τους αντικειμενο, την επαρκεια τους σε νεες τεχνολογιες , την επαρκεια τους σε νεα παγκοσμια θεματα που εξελισσονται σε ολα τα ερευνητικα προγραμματα του κοσμου και θα ειναι και ενα ειδος αξιολογησης συμπεριφορας εργαζομενου και λογοδοσιας του εν τελει στην κοινωνια…
γιατι θα πρεπει να περασουν ακόμη 10 χρονια για να γινει το αυτονοητο; δηλαδη να μπορουν να κριθουν να αξιολογηθουν οσο πιο αντικειμενικα γινεται και φυσικα να απολυθουν εαν δεν πληρουν τις προυποθεσεις και την αξιοσυνη του δασκαλου;
πως μπορουμε να λυσουμε σοβαρα κοινωνικα και οικονομικα θεματα οταν δεν μπορουμε να λυσουμε τα αυτονοητως λυμενα;
γιατι ρε γαμωτο να εχουμε μπλεξει τοσο ασχημα σε αυτη την αλητηρια συμπεριφορα μιας μονο ιδεολογικης παραταξης; δεν φτανει πια; ακομη και τωρα που γκρεμιζομαστε δεν μπορουμε να κινηθουμε εποικοδομητικα; τί μας κραττα τοσο ηλιθιως στασιμους;
παρακαλω βοηθηστε με….
και ψυχοκοινωνικα να το δεις το θεμα συμφωνα με τα λιγα που πεφτουν στα χερια μου απο αρθρα εφημεριδων ή κανενα ντοκυμαντερ…η αλλαγή επαγγελματος είναι υγιης διαδικασια για τον εγκεφαλο ..ειναι σαν να εχεις μια καινουρια γυναικα διπλα σου..σε αναζοωγονει!!
πως αντεχουν αυτη τη μιζερια τη μονοτονια..ο γιατρος να πηγαινει καθημερινα σε ενα παλιονοσοκομειο, ο δασκαλος καθε μερα σε ενα σχολειο που μετα απο μερικα χρονια συμφωνα με δικες τους σκεψεις μισουν και τα παιδια και τον ιδιο τους τον εαυτο…οι διοικητικοι σε ενα γραφειο με κουτσομπολια και αηδιες..
πως αντεχουν τοση μιζερια και τοσο φοβο για αλλαγη στη ζωη τους;
πραγματικα μου φαινεται πολυ περιεργο..
νιωθω οτι ειναι σχιζοφρενικες διαδικασιες με εντονο το συνδρομο της κατοχης που λενε…το λενε για το φαγητο αλλα νομιζω επεκτεινεται ως σκεψη ανετα στη μονιμοτητα και τη γελοια εξασφαλιση του δημοσιου!!
αργοπεθαινουν και δεν το καταλαβαινουν…
ήδη οι περισσοτεροι ειναι νεκροι εγκεφαλικα..για τους εκπαιδευτικους δε που τυχαινει λογω της νεας μου δουλειας ως μεταφορεας τους σε εκδρομες ειναι εντονοτερα τα σημαδια εγκεφαλικης κοπωσης και αδρανοιας!!!
ειναι κριμα!!!για τους ιδιους πρωτα φυσικα..το οτι το αποτελεσμα το υφισταμαι και ως πολιτης ή γονιος είναι το αμεσως ακολουθο τραγικο του πραγματος!!
Ό Παφύλης στή Βουλή
καταγγέλλει μηχανισμούς πού στήνουν προβοκάτσιες!
Λοιπόν,
κι άν πούμε πώς οί μηχανισμοί αυτοί ανήκουν στό παρακράτος,
σ΄ ένα καμουφλαρισμένο παρακλάδι τού επίσημου κράτους δηλαδή,
υπάρχει κανείς πού νά αμφιβάλλει πώς
ανέκαθεν τό παρακράτος ήταν
ξενοκίνητο, ξεν΄οργάνωτο, ξενοχρηματοδοτούμενο,
ξενο-οιστρηλατούμενο,
σέ συνεργασία ασφαλώς μέ τήν ντόπια μεταπρατική καί νεκρόφιλη αστική τάξη καί
τό δραστήριο κέντρο της;
Κι ακόμη,
θέλω νά πώ:
οί όποιοι επίσημοι δυναμικοί βραχίονες
πού διαθέτει ό τόπος μας,
γιά τήν προστασία μας,
δείχνουν ανεπαρκείς καί διαβρωμένοι,
άν όχι ευθέως συνένοχοι!
Καί μέχρι τό κόμμα τού Παφύλη
νά κρεμάσει αεροπανό στήν διασταύρωση Αχαρνών καί Σουρμελή γωνία,
αεροπανό πού νά καταγγέλλει τό δραστήριο κέντρο τού νεκρόφιλου αστισμού,
εμείς,
καλούμαστε νά τά αντιμετωπίσουμε όλα αυτά,
έκ τών ενόντων!
Δυστυχώς,
είμαστε μόνοι μας!
Κι όμως,
εκτός από τήν δημιουργική λογιστική,
υπάρχει καί η δημιουργική βίωση τών ίδιων τών υπάρξεών μας΄
άς τήν επανεφεύρουμε΄
κρατώντας αποστάσεις ασφαλείας από τίς νεκρολάγνες ανάγκες τών
aspicιων χαρακτηροδομών!
Άλλωστε,
Ό Θεός είναι μεγάλος, καί
στήν απελπισία τού ανθρώπου
εκδηλώνει τή Δύναμή του!
Άς πάρουμε μαζί μας γιά φυλακτό,
τόν λόγο αυτό τού
Χρυσοστόμου!
Εξαρχείου , κι όποιος άλλος , μπορείς να μου πεις τι σημαίνει ‘θέατρο επιχειρήσεων’ με βάση τα χθεσινά;
Αντί για αιώνια λιακάδα, αιώνια καταχνιά για φωτεινά μυαλά
Tης Mαριαννας Tζιαντζη (Καθημερινή)
Tην περασμένη εβδομάδα, οι «Ανιχνεύσεις» (ΕΤ3) του Παντελή Σαββίδη είχαν καλεσμένο έναν κορυφαίο επιστήμονα, τον Δημήτρη Χριστοδούλου. Το 1967, στα 16 του, έφυγε για σπουδές στο Πρίνστον και σήμερα διδάσκει Φυσική και Μαθηματικά στο Πολυτεχνείο της Ζυρίχης. Με λαμπρή ακαδημαϊκή καριέρα και πολλές σημαντικές δημοσιεύσεις στους τομείς της γενικής θεωρίας της σχετικότητας, της μηχανικής των ρευστών και άλλους. Η παρουσία του στην εκπομπή συνέπεσε με την αναγόρευσή του σε επίτιμο διδάκτορα της Πολυτεχνικής Σχολής του ΑΠΘ. Ο λόγος που δεν εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα είναι ότι στη Ζυρίχη μπορεί να διδάσκει έξι μήνες το χρόνο και τους άλλους έξι να ασχολείται αποκλειστικά με την έρευνα.
Είχαμε λοιπόν την ευκαιρία, ειδήμονες και αδαείς, να γνωρίσουμε έναν ευφυή, δημιουργικό και ανήσυχο άνθρωπο που δεν μίλησε μόνο για τα μεγάλα θέματα που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της σύγχρονης επιστημονικής έρευνας, αλλά και για τον εαυτό του. Οταν ήταν μαθητής, πήγαινε στον Ελευθερουδάκη και αγόραζε βιβλία μαθηματικών: «Ελυνα όλες τις ασκήσεις», λέει γελώντας σαν να ήταν το πιο διασκεδαστικό πράγμα στον κόσμο. Ο κ. Χριστοδούλου γελάει συχνά – και αυτό είναι το πρώτο πράγμα που προσέχει ο τηλεθεατής. Δεν χαχανίζει, απλώς όλο το πρόσωπό του γίνεται ένα γέλιο καθώς αυτός αναπτύσσει περίπλοκες έννοιες. Χαίρεται, θέλει να μοιραστεί αυτήν τη χαρά μαζί μας και μας εκμυστηρεύεται ότι αγαπά τα μαθηματικά, «σε υπερβολικό βαθμό», για τρεις λόγους: Πρώτον, για την ομορφιά τους («το ωραιότερο πράγμα που έχει κάνει ο άνθρωπος»), δεύτερον, για την αίσθηση της σιγουριάς που μας δίνουν οι αποδείξεις, όπως αυτές του Ευκλείδη που, αν και διατυπώθηκαν γύρω στο 300 π. Χ., ισχύουν και σήμερα («τι άλλο είναι τόσο ανθεκτικό στο χρόνο;») και, τρίτον, γιατί «με τα μαθηματικά εμβαθύνει κανείς στη φύση».
Ισως στα περισσότερα αυτιά να ηχούσαν στρυφνά ή και αλαμπουρνέζικα τα όσα έλεγε ο κ. καθηγητής, όμως ακόμα κι ένας μαθητής λυκείου, που αγαπά τη Φυσική και δεν είναι παγιδευμένος στα SOS των εξετάσεων, θα μπορούσε να καταλάβει, αν όχι όλα, πάντως αρκετά από τα όσα ειπώθηκαν και, κυρίως, να πειστεί ότι αξίζει τον κόπο να κουραστεί, να μελετήσει για να τα κατανοήσει.
Οση αισιοδοξία και αν μας χάρισε η τηλεοπτική γνωριμία με τον κ. Χριστοδούλου, άλλη τόση θλίψη μάς προκαλεί η επίγνωση ότι και στην Ελλάδα υπάρχουν πάμπολλα χαμένα φωτεινά μυαλά, πάμπολλοι μικροί Μότσαρτ της επιστήμης που δεν τους έχει δοθεί η δυνατότητα και το κίνητρο να γνωρίσουν αυτό που θα μπορούσαν να αγαπήσουν. Σήμερα ο φοιτητής των Μαθηματικών ή της Φυσικής είναι ο μέλλων αδιόριστος ή ο ωρομίσθιος του φροντιστηρίου, είναι ο πλεονάζων, αυτός που δεν τον έχει ανάγκη η κοινωνία. Αντί για αιώνια λιακάδα, αιώνια καταχνιά.
Κύριε Σαββίδη, αυτή η συνέντευξη ήταν η καλύτερη κατά την γνώμη μου φέτος. Εύγε, πάντα τέτοια !
( την είδα από το youtube ).