Πρόβα Ιστορίας
Tου Νικου Γ. Ξυδακη (Καθημερινή) |
| Η εντυπωσιακή αναδιάταξη του πολιτικού χάρτη αποτυπώνει τον σπασμό ενός κοινωνικού σώματος πληγωμένου και έμφοβου που μετασχηματίζεται βίαια. Οι εκλογές διεξάχθηκαν σε φόντο οικονομικής και και κοινωνικής καταστροφής: 21% άνεργοι, ένας στους δύο νέους άνεργος, 18% του ΑΕΠ χαμένο από την αρχή της κρίσης. Η αριθμητική είναι απλή: πόσες ψήφοι απελευθερωμένες ή απεγνωσμένες αντιστοιχούν στο 1,1 εκατομμύριο των καταγεγραμμένων ανέργων; Είναι ακριβώς οι ψήφοι που συνέτριψαν τον κυρίαρχο δικομματισμό της Γ΄ Ελληνικής Δημοκρατίας. Ψήφοι που κατευθύνθηκαν στην Αριστερά πρωτίστως, αλλά και στον νεοπαγή ποπουλισμό της Πάνω Πλατείας και στους μελανοχίτωνες νεοναζί, μια άγρια συμμορία που διεκδικεί τώρα από τη Δημοκρατία βουλευτική ασυλία.
Το Βερολίνο και οι Bρυξέλλες μετέτρεψαν απερίσκεπτα την Ελλάδα σε πεδίο πειραματισμών για την εφαρμογή συνταγών εσωτερικής υποτίμησης προς αντιμετώπιση της κρίσης χρέους και των ασυμμετριών της Ευρωζώνης. Πίεσαν αφόρητα τα ελληνικά αστικά κόμματα· πρώτα, το ΠΑΣΟΚ, που υπέκυψε αμαχητί, και, μετά την καθαίρεση του Γ. Παπανδρέου, τη Ν.Δ. Η κατάληξη ήταν η καταστροφή τους. Ο λαός, σοκαρισμένος από μια διετή πληβειοποίηση χωρίς καν υπόσχεση ανάσχεσης, βγήκε στους δρόμους πολλές φορές και αποσύρθηκε ηττημένος – εντέλει αντέδρασε με το τελευταίο όπλο του: διέσπειρε την ψήφο του σε πολλά μικρά μερίδια, τιμωρώντας κυρίως τον δικομματισμό, τον ίδιο που τόσα χρόνια ψήφιζε από ιδιοτέλεια και αδράνεια. Ο μεγάλος νικητής είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος είναι αξιωματική αντιπολίτευση υπερτριπλασιάζοντας το ποσοστό του και υπερσκελίζοντας το ΠΑΣΟΚ. Η εκλογική του επίδοση ίσως αποτελέσει τη μήτρα για μια νέα αριστερόστροφη παράταξη, η οποία θα καταλάβει τον χώρο που καταλείπει το συστημικό ΠΑΣΟΚ. Στο κλείσιμο ενός νέου ιστορικού κύκλου, που αρχίζει το 1944-45, η Αριστερά αποσπάται από τη συνθήκη της ήττας και του κομπάρσου και διεκδικεί θέση στην κεντρική σκηνή. Η ευθύνη είναι βαριά ασφαλώς και ενώπιον εθνικού ακροατηρίου ο λόγος και η πράξη του θα στρογγυλέψουν και θα αποκτήσουν βάρος. Η εκλογική αποτύπωση της 6ης Μαΐου αποτελεί το πρελούδιο ενός μείζονος κοινωνικού και πολιτικού μετασχηματισμού, στην Ελλάδα οπωσδήποτε, αλλά και στην Ευρώπη, που παρακολουθεί με προσοχή τα συμβαίνοντα στο μελλοντολογικό εργαστήριο του Νότου. Η Ελλάδα προβάρει την Ιστορία του 21ου αιώνα. |
Category: Προτεινόμενα άρθρα


Tου Νικου Γ. Ξυδακη (Καθημερινή)




ΥΣ 1
και πάντως –οι μελανοχίτες είχαν ανέκαθεν άσυλο, ήταν αυτοί με τις κουκούλες, για να τους δούμε τώρα χωρίς κουκούλες και μάλιστα με κοστούμια και φράκα στη Βουλή; Θα έχει μεγάλη πλάκα…
ΥΣ 2
προβάρει της ιστορία του 21ου αιώνα, ή επαναφέρει στο προσκήνιο την ιστορία που σταμάτησε το 32 προς της νέας ημερολογιακής μέτρησης;
H OΡΓΗ ΕΚΦΡΑΣΤΗΚΕ ΣΤΙΣ ΚΑΛΠΕΣ
ΓΡΑΦΕΙ Ο ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ
Ο κυρίαρχος λαός αποφάσισε. Στις κοινοβουλευτικές δημοκρατίες πάντα ο κυρίαρχος λαός αποφασίζει με την ψήφο του, που είναι η έκφραση της γενικής βουλήσεως. Εφόσον η πλειοψηφία κυβερνά, και η αντιπολίτευση ελέγχει σύμφωνα με το Σύνταγμα «καλώς» μας έφθασε στον πάτο ο δικομματισμός. «Ήθελες τα και έπαθες τα» λέει ο θυμόσοφος λαός μας. Διότι ότι έγινε ίσαμε χθες, και ότι θα γίνει στο κοντινό μέλλον γίνεται με την ψήφο μας. Ο λαός έχει τεράστιες ευθύνες , που ψήφιζε μέχρι χθες και έδινε 80% στο ΠΑΣΟΚ και την Ν.Δ
Δεν μπορεί λοιπόν ο λαός να μένει απέξω ως ανεύθυνος άρχων και να πετροβολά.
Πρέπει να αναλαμβάνει τις ευθύνες του και να κάνει την αυτοκριτική του. Γιατί απείχε το 35% του εκλογικού σώματος από την εκλογική διαδικασία; Αυτοί οι πολίτες δεν έχουν γνώμη και αφήνουν τους άλλους να βγάλουν το φίδι από την τρύπα; Ο λαός πρέπει να κάνει την αυτοκριτική του, όχι μέσω των κομμάτων που δήθεν τον αντιπροσωπεύουν , και ύστερα κάνουν του κεφαλιού τους, αλλά κατά μόνας και ενώπιος ενωπίω.
Η διακυβέρνηση του τόπου δήθεν ασκείται στο όνομα του λαού . Τα αστικά κόμματα άλλα λένε προεκλογικά, και άλλα πράττουν μετεκλογικά. Παρόλα αυτά αντί ο λαός να «εξαφανίζει» με την ψήφο του τους ψεύτες και λαοπλάνους πολιτικούς, όπως και τους κλέφτες του δημοσίου χρήματος τους έχει πολλές φορές επιβραβεύσει δίνοντας τους εκ νέου την εντολή. Οι μεγάλης ηλικίας άνθρωποι θα θυμούνται με τι ελπίδες ψήφιζε το ΠΑΣΟΚ ο λαός το 1981, και πως οι πολιτικάντες εκμεταλλεύτηκαν τα όνειρα του. Για να τον φτωχύνουν και να πέσει σήμερα το ποσοστό του στο αρχικό του ξεκίνημα του ως κόμμα. Σήμερα ο λαός «αποφάσισε.» Με ένα σύστημα καλπονοθευτικό που έδωσε δώρο στο πρώτο κόμμα την Ν.Δ που πήρε ποσοστό 19% και μπόνους 50 έδρες. Που άφησε ο εκλογικός νόμος, χωρίς αντιπροσώπευση το 19% του εκλογικού σώματος που έλαβαν τα διάφορα μικρά κόμματα. Το παρήγορο είναι πως με την ψήφο του διέλυσε το πολιτικό σκηνικό της μεταπολίτευσης. Είχε προηγηθεί βεβαίως η διάλυση της χώρας και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων που οι πολιτικάντες την ονόμασαν «σωτηρία.»
Ο λαός δεν άντεξε άλλο την κοροϊδία και την συνέχιση της ίδιας μνημονιακής και αδιέξοδης πολιτικής. Στράφηκε με ελπίδα στον «ΣΥΡΙΖΑ» και στην πληθυντική αριστερά. Η κατάσταση είναι δύσκολη αλλά στη δημοκρατία, δεν υπάρχουν αδιέξοδα.
Σχετικά με το σχόλιο του κ. Μανουσάκη
Παραπάνω από 10% της “αποχής” οφείλεται στο ότι οι εκλογικοί κατάλογοι παραμένουν ΜΗ ενημερωμένοι. Στο τμήμα που ήμουν εγώ, σχεδόν 70 από τους 570 εγεγραμμένους ήταν άτομα που έχουν πεθάνει, καθώς αν ζούσαν θα έπρεπε να είναι 112 ετών. Άρα η αποχή θα έπρεπε να υπολογίζεται σε περίπου 20% και όχι σε 35%. Επίσης, παιχνίδια έχουν παιχτεί (και πάλι) με τους καταλόγους των ετεροδημοτών ..
Μόνη λύση, ένα σύστημα απλής αναλογικής.