Τι διακινδυνεύει να χάσει η Συρία

17/1/19 | 0 σχόλια | 0 απαντήσεις | 232 εμφανίσεις
Μια άποψη από την Raqqa, όπου η κανονικότητα κερδήθηκε σκληρά
Μια τάξη στην Raqqa, τον Νοέμβριο του 2018. ABOUD HAMAM/REUTERS foreignaffairs,gr
Περίληψη:

Η ηλεκτρική ενέργεια και το νερό είναι σε έλλειψη στην Raqqa. Οι μισθοί δεν φθάνουν για να καλύψουν την αγορά γεννητριών. Οι δάσκαλοι προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα. Αλλά η πόλη συνεχίζει να αποτινάσσει τα χρόνια του ISIS και να κρατά τον εξτρεμισμό σε απόσταση. Η περιοχή στέκεται όρθια και γράφει το επόμενο κεφάλαιό της, υποστηριζόμενη από την πολύ περιορισμένη επένδυση των ΗΠΑ και την ελάχιστη παρουσία αμερικανικών στρατευμάτων.

Η GAYLE TZEMACH LEMMON είναι ανώτερη συνεργάτις στο Council on Foreign Relations και η συγγραφεύς του βιβλίου με τίτλο Ashley’s War [1].

Τον Απρίλιο του 2018, πήγα στην Ράκκα της Συρίας για πρώτη φορά από τότε που έκανα ρεπορτάζ οκτώ μήνες νωρίτερα για τη μάχη που ελευθέρωσε την πόλη από το Ισλαμικό Κράτος, γνωστό και ως ISIS. Μέχρι τον Απρίλιο, η Raqqa δεν αντηχούσε από βλήματα όλμων αλλά από τρυπάνια και κροταλίσματα γεννητριών καθώς οι κάτοικοι της πόλης ξέθαβαν τα υπολείμματα των σπιτιών τους από τα ερείπια που τα είχαν κατακλύσει. Μια πόλη που κάποτε κατοικείτο από φαντάσματα τώρα σιγά-σιγά γυρνούσε πίσω στην ζωή, με την καθαρή δύναμη της βούλησης και του σθένους.

17012019-1.jpg

Μια τάξη στην Raqqa, τον Νοέμβριο του 2018. ABOUD HAMAM/REUTERS
———————————————————–

Καθώς έφτασα στην πόλη, βρήκα ένα θέαμα ιδιαίτερα παράξενο. Εκεί σε έναν δρόμο γεμάτο θρυμματισμένα κτίρια υπήρχε μια μαύρη, περήφανα κρεμασμένη πινακίδα, πίσω από την οποία ένας νεαρός άνδρας καθόταν μπροστά σε δεκάδες γυάλινες φιάλες: Ένα κατάστημα αρωμάτων, η μοναδική βιτρίνα καταστήματος που ήταν ανοιχτό στον δρόμο. Ποιος, απ’ όλο τον κόσμο, θα άνοιγε ένα κατάστημα αρωμάτων σε μια πόλη που είχε μόλις βγει από τη μαύρη κουρτίνα του πολέμου και της διακυβέρνησης του ISIS; Ένας τόπος που χρειαζόταν κατασκευαστικές εταιρίες και παντοπωλεία και φαρμακεία, σίγουρα -αλλά άρωμα;

Μερικούς μήνες αργότερα, ο νέος επιχειρηματίας αρωμάτων θα μου έλεγε την δική του ιστορία καταστροφής και αναβίωσης. Ήταν μια ιστορία που είχα ακούσει σε πολλές επισκέψεις, από δεκάδες πολίτες της Raqqa που νεκρανάσταιναν την πόλη τους: Μια μοδίστρα που τώρα έχει ένα κατάστημα με πιτζάμες, μια δασκάλα που ξανακτίζει το σχολείο της, και μια κομμώτρια που τώρα έχει το δικό της κομμωτήριο στο κέντρο της πόλης. Η Raqqa προχωράει μπροστά, μου είπαν οι πολίτες της, ξαναβρίσκοντας την ζωή αργά, παρά τη μεγάλη ευθραυστότητα και τα τεράστια εμπόδια. Οι νέοι που δεν έχουν εγκαταλείψει την πόλη τους ή την κοινωνία τους, ηγούνται αυτής της αναβίωσης. Και οι νεαρές γυναίκες βρίσκονται στο κέντρο της.

Από τις πέντε επισκέψεις μου στην βορειοανατολική Συρία από τον Αύγουστο του 2017, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι η πολιτική των ΗΠΑ στην βορειοανατολική Συρία λειτουργεί. Μια μετριοπαθής επένδυση των δολαρίων των Αμερικανών φορολογουμένων επέτρεψε να διατηρηθεί μια εύθραυστη σταθερότητα σε ένα μέρος που κάποτε χρησίμευε ως η πρωτεύουσα του εξτρεμισμού. Το ISIS παρέμεινε υπό πίεση, τα σχολεία είναι ανοιχτά και οι καταστηματάρχες φέρνουν το κέντρο της πόλης πίσω στην ζωή. Οι Ηνωμένες Πολιτείες βοήθησαν να νικηθεί το ISIS και απέτρεψαν την αναζωπύρωσή του, και δεν το έκαναν μόνο με άμεση αμερικανική στρατιωτική δέσμευση, αλλά βοηθώντας μια συνεργατική δύναμη –μια δύναμη της οποίας τα νεκροταφεία γεμίζουν με τους λευκούς μαρμάρινους τάφους νέων ανθρώπων που έδωσαν την ζωή τους μαχόμενοι το λεγόμενο Ισλαμικό Κράτος.

Τα συντρίμμια του πολέμου της Συρίας είναι ορατά από την στιγμή που εισέρχεστε στην πόλη Raqqa -και το ίδιο είναι και το βουητό μιας νέας κανονικότητας, γεμάτης με καταστήματα, εστιατόρια και τώρα κίνηση στους δρόμους. Αυτή η κανονικότητα είναι ίσως το πιο αξιόλογο θέαμα της πόλης. Η απώλειά της τρομοκρατεί έναν λαό που την έχτισε στην πλάτη της μάχης κατά του ISIS. Και κρέμεται στην ζυγαριά καθώς τα γεγονότα επί του εδάφους στην Ουάσιγκτον διαμορφώνουν τα γεγονότα επί του εδάφους στην Συρία.

ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ

Η ανοικοδόμηση της Raqqa είναι υποχρηματοδοτημένη, ελλιπής και ατελής. Αλλά η πρόοδος είναι πραγματική, και δεν είναι απλά η δουλειά των ανδρών. Οι γυναίκες είναι έξω, και συμμετέχουν στην ηγεσία της πόλης τους.

Η Hawla είναι μια τέτοια γυναίκα. Την συνάντησα για πρώτη φορά τον Απρίλιο, όταν ο συνάδελφός μου και εγώ μπήκαμε στο κατάστημά της με τις πιτζάμες και την βλέπω ξανά κάθε φορά που επιστρέφω.

Η Hawla είπε ότι μαχητές του ISIS συνήθιζαν να έρχονται στην πόρτα της ζητώντας της να ράβει τα ρούχα τους, κάτι που αρνήθηκε να κάνει γιατί δεν υποστήριζε ούτε αυτούς ούτε την ιδεολογία τους. «Τους είπα ότι ήμουν άρρωστη». Κρατούσε τις κόρες της κλεισμένες μέσα, ειδικά αφότου μια από αυτές σχεδόν συνελήφθη από το ISIS επειδή βρισκόταν στον δρόμο φορώντας ένα σετ πιτζάμες με ένα χαμογελαστό πρόσωπο πάνω τους.

Στο κατάστημα της Hawla τον περασμένο Αύγουστο συνάντησα δυο φοιτήτριες, αμφότερες νεαρές γυναίκες, που επαινούσαν τους Αμερικανούς και είπαν ότι ήλπιζαν να μείνουν. Η παρουσία των ΗΠΑ, μου είπαν οι φοιτήτριες, παρείχε το αόρατο πεδίο ισχύος που κρατούσε το ISIS κάτω και τους Ρώσους, τους Ιρανούς και τους Τούρκους σε απόσταση.

Με μόνο λίγες χιλιάδες στρατιώτες στο έδαφος στην βορειοανατολική Συρία, οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι σχεδόν αόρατες σε τοπικό επίπεδο, αλλά έχουν αποδώσει πραγματικά αποτελέσματα. Η παρουσία τους παρείχε την απαιτούμενη σταθερότητα για να είναι αποτελεσματικές οι τοπικές δυνάμεις -το είδος [των τοπικών δυνάμεων] που οι προηγούμενες αμερικανικές διοικήσεις αγωνίστηκαν να παροτρύνουν να δημιουργηθούν σε μέρη όπως το Ιράκ και το Αφγανιστάν- για να κάνουν το έργο που καμία δύναμη ξηράς των ΗΠΑ δεν μπορεί να κάνει. Αυτές οι τοπικές δυνάμεις είναι επιφορτισμένες με την διατήρηση της κλονισμένης ειρήνης στην θέση της, έτσι ώστε οι μητέρες όπως η Hawla να μπορούν να ανοικοδομήσουν την κοινωνία τους και να πολεμήσουν τον εξτρεμισμό.

Η Hawla είχε φύγει από την Raqqa για μια κοντινή πόλη ήδη απελευθερωμένη από το ISIS από το 2017. Στις αρχές του περασμένου έτους, επέστρεψε. Οι δουλειές πήγαιναν αργά, αλλά ο πατέρας της την ενθάρρυνε να μην εγκαταλείψει. Αυτό που κινείται πολύ πιο γρήγορα από την δουλειά της, λέει, είναι ο ρυθμός της αλλαγής στην πόλη της.

«Υπάρχουν καλές ευκαιρίες για δουλειά˙ η πόλη βελτιώνεται, περισσότερα μπάζα απομακρύνονται, υπάρχουν περισσότερες θέσεις εργασίας. Και οι γυναίκες είναι παντού», μου είπε η Hawla. Στην πραγματικότητα, είχα εντοπίσει δύο γυναίκες που εργάζονταν στις δυνάμεις ασφαλείας της Raqqa καθώς εισερχόμασταν στην πόλη μέσω ενός από τα πολλά σημεία ελέγχου.

Η Fatima, μια κομμώτρια με την οποία συναντήθηκα τον Απρίλιο, είναι μια γυναίκα επιχειρηματίας της οποίας η επιχειρηματική δραστηριότητα είναι ακμάζουσα. Εκείνη την εποχή δούλευε σε ένα από τα λίγα κομμωτήρια που άνοιξαν στην πόλη. Χτένιζε γυναικεία μαλλιά καθ’ όλη την διακυβέρνηση του ISIS στην Raqqa. Κάποιες σύζυγοι του ISIS -συμπεριλαμβανομένης, όπως λέει, μιας Αμερικανίδας που συνήθιζε να δείχνει τις φωτογραφίες της από τις Ηνωμένες Πολιτείες, την «χώρα του Kafir», στο τηλέφωνό της- ήταν τακτικές στο κομμωτήριό της. Η Φατιμά μού είπε ότι σταμάτησε να ανησυχεί ότι η Hisbah, ή αλλιώς η θρησκευτική αστυνομία, θα την συλλάβει όταν άρχισε να φτιάχνει τα μαλλιά των γυναικών αξιωματικών παράλληλα με των συζύγων.

«Με έπαιρναν το απόγευμα και ήμουν έξω κατά το βράδυ», είπε για τις σύντομες συλλήψεις της, σημειώνοντας ότι την άφηναν εγκαίρως για να φτιάξει τα μαλλιά των συζύγων του ISIS την επόμενη μέρα.

Η Φατιμά ήθελε δύο πράγματα, μου είπε τον Απρίλιο. Το ένα ήταν η ασφάλεια και ο τερματισμός του πολέμου. Το άλλο ήταν να έχει το πιο διάσημο κομμωτήριο στην Raqqa. Όταν την είδα και πάλι τέσσερις μήνες αργότερα, το κομμωτήριο όπου δούλευε βούιζε, γεμάτο γυναίκες που έφτιαχναν τα μαλλιά τους και βελτίωναν το μακιγιάζ τους. Πήγαμε στις βιτρίνες απέναντι για να μιλήσουμε, μόνο για να μας διακόπτουν τακτικά υπάλληλοι με ερωτήσεις ή πελάτες που ήθελαν συμβουλές για τις ανάγκες των επερχόμενων γάμων τους. Μέχρι τον Δεκέμβριο ήταν πια πολύ απασχολημένη για να καθηλωθεί για μια συνέντευξη δέκα λεπτών: Είχε εξοικονομήσει χρήματα και άνοιξε το δικό της κομμωτήριο, όπως ήλπιζε, και η μόνη της εστίαση ήταν στην ανάπτυξη της επιχείρησής της.

17012019-2.jpg

Μια γυναίκα πουλάει ρούχα σε ένα δρόμο στην Raqqa, τον Μάιο του 2018. REUTERS
—————————————————————–

Το περασμένο καλοκαίρι παρακολούθησα την ίδρυση του Συμβουλίου Γυναικών της Raqqa, ενός οργανισμού που υποστηρίζει τις οικονομικές και κοινωνικές δραστηριότητες των τοπικών γυναικών. Πήγα περιμένοντας μια φανταχτερή εκδήλωση δημιουργημένη από και για τους αλλοδαπούς. Αντ’ αυτού δεν είδα καθόλου Αμερικανούς, μόνο Σύρους (συμπεριλαμβανομένης μιας νεαρής γυναίκας που φορούσε το τότε διαβόητο παλτό Zara που έγραφε στην πλάτη «I really don’t care do U?» [«πραγματικά δεν με νοιάζει, εσένα;»]). Τον Δεκέμβριο μοιράστηκα έναν ήσυχο καφέ με δύο γυναίκες από το συμβούλιο. Αμφότερες προέρχονταν από την Raqqa και δεν είχαν εργαστεί έξω από το σπίτι ποτέ πριν.

«Ποιος προσέχει τα παιδιά σας;» ρώτησα, καθώς ένα ζωηρό μικρό παιδί χοροπηδούσε γύρω από τα γόνατα της μιας γυναίκας. Η γυναίκα, που δεν ήθελε να δημοσιευθεί το όνομά της, είπε ότι είχε μόλις τελειώσει μια δεκαήμερη εκπαίδευση από το συμβούλιο που την προετοίμασε για να διαχειριστεί τα οικονομικά της και να αναζητήσει τον δικό της βιοπορισμό.

«Η πεθερά μου», είπε η γυναίκα. «Μου είπε, “Πήγαινε, θα προσέχω τα παιδιά”. Μου είπε, “Ποτέ δεν είχαμε τέτοιες ευκαιρίες στην γενιά μας”».

ΜΙΑ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΤΩΝ ΗΠΑ

Οι Αμερικανοί έχουν παραβλέψει σε μεγάλο βαθμό τις πολλές προόδους -αβέβαιες όπως είναι- στις βορειοανατολικές συριακές πόλεις από τη Manbij έως την Tabqa, την Raqqa και το Kobani και την Qamishli. Οι εγχώριες υποθέσεις φαίνεται να έχουν αφήσει ελάχιστο μερίδιο για σκέψη ή προσοχή για οτιδήποτε πέρα από τα σύνορα των ΗΠΑ. Υπάρχουν όμως και άλλοι αρνητικοί παράγοντες. Η μάχη για την απελευθέρωση της περιοχής από το ISIS ήταν αιματηρή. Η Τουρκία έχει καταστήσει σαφή την συνεχή ενόχλησή της με τους Σύρους Κούρδους μαχητές που ηγήθηκαν στη μάχη στο Κομπάνι και πέραν αυτού˙ και το Ιράκ και το Αφγανιστάν δίδαξαν τις Ηνωμένες Πολιτείες να μένουν εκτός των πολέμων στη Μέση Ανατολή. Σήμερα, πάρα πολλοί Αμερικανοί έχουν μάθει το μάθημα της αναποτελεσματικότητας των ΗΠΑ στην περιοχή τόσο καλά ώστε αποτυγχάνουν να καταγράψουν την ιστορία μιας πολιτικής που έχει πάει σε μεγάλο βαθμό καλά δια μέσω δύο [αμερικανικών] κυβερνήσεων.

Αυτή η παράλειψη είναι μια ντροπή που μπορεί να αποφευχθεί. Και απειλεί με εξαφάνιση μια υπό προϋποθέσεις σταθερότητα, που συχνά έχει την αίσθηση της επιστημονικής φαντασίας όταν φαίνεται επί τόπου, τόσο διαφορετική από αυτήν που φτάσαμε να περιμένουμε από τις μετά την 11η Σεπτεμβρίου παρεμβάσεις. Χάρη στο θάρρος και την αποτελεσματικότητα των Σύρων πολιτών και των συριακών τοπικών δυνάμεων, μαζί με την παρουσία των Ηνωμένων Πολιτειών που μοιάζει με τον μάγο του Οζ, τα πράγματα είναι στην πραγματικότητα στον σωστό δρόμο -όχι έναν τέλειο, αλλά έναν δρόμο σε σταθερό έδαφος. Και οι Ηνωμένες Πολιτείες το έχουν καταφέρει αυτό με ένα ελάχιστα ορατό αποτύπωμα. Δεν έχω δει ποτέ τους Αμερικανούς έξω, εκτός από όταν είναι στον δρόμο στα φορτηγά τους και σε ένα κατάστημα κεμπάπ στη Manbji -ακριβώς το χαμηλό προφίλ που ανέφεραν πάντα ότι ήθελαν οι πολιτικοί των ΗΠΑ.

Τον περασμένο μήνα, όταν ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν απείλησε να εισβάλει στην βορειοανατολική Συρία, έτυχε να είμαι σε μια στρατιωτική βάση που ανήκει στις -υποστηριζόμενες από τις ΗΠΑ- Δημοκρατικές Δυνάμεις της Συρίας (Syrian Democratic Forces, SDF). Εκείνη τη νύχτα συναντήθηκα με τον διοικητή Mazloum Kobani, του οποίου οι Κουρδικές Λαϊκές Μονάδες Προστασίας, ή YPG, υποστηρίχθηκαν από τις Ηνωμένες Πολιτείες από τη μάχη τους το 2014 στο Kobani εναντίον του ISIS. Ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο έλαμπε πίσω του καθώς ο Mazloum μού είπε πόσο σοβαρά τον έπληξαν τα λόγια του Ερντογάν.

«Αυτό θα επηρεάσει τη μάχη ενάντια στο Ισλαμικό Κράτος», μου είπε ο Mazloum. Θα υποχρεωνόταν να αποσύρει τις δυνάμεις του από τον αγώνα κατά του ISIS για να προστατέψει τα σύνορα της Συρίας. Μίλησε για εκείνους που αναπτύχθηκαν για να πολεμήσουν το ISIS στην Hajin, στα ανατολικά. Αν οι οικογένειες στρατιωτών στα βορειοανατολικά απειληθούν από τουρκική επίθεση, ο Mazloum παρατήρησε ότι «θα πρέπει να αποσυρθούν από τον αγώνα στη Hajin και η κατάσταση θα γίνει πολύ περίπλοκη». Επιπλέον μου είπε ότι «Εάν οι Τούρκοι επιτεθούν, οι Ιρανοί θα έχουν όφελος. Θέλουν να έρθουν σε αυτή την περιοχή. Αυτή την στιγμή τους εμποδίζουμε να εισέλθουν, αλλά αν είμαστε απασχολημένοι με τους Τούρκους, οι Ιρανοί θα αξιοποιήσουν στο έπακρο την ευκαιρία».

Από την άλλη πλευρά, ο Mazloum μου είπε, «Αν δεν υπάρχουν επιθέσεις από το εξωτερικό, καθόλου χέρια από το εξωτερικό, θα βελτιώσουμε αυτό που χτίζουμε εδώ. Μπορούμε να οικοδομήσουμε στην κατάσταση. Οι άνθρωποι επιστρέφουν στην κανονική ζωή».

ΤΟ ΝΕΟ ΚΑΝΟΝΙΚΟ

Συνάντησα τελικά τον καταστηματάρχη με τα αρώματα τον Δεκέμβριο. Ο Mohamed είναι 20 ετών και έχει το κατάστημά του τέσσερα χρόνια. «Κατά την διάρκεια του ISIS δεν μπορούσαμε να συνεχίσουμε τις σπουδές μας, γι’ αυτό ήθελα να έχω ένα κατάστημα», μου είπε. «Άνοιξα αυτό».

Κατά τους τελευταίους μήνες της μάχης για την Raqqa το 2017, διέφυγε δυτικά, στην κοντινή πόλη Tabqa. Επέστρεψε στην Raqqa σχεδόν αμέσως μόλις έφυγε το ISIS και χρειάστηκε έναν μήνα για να ξαναχτίσει το κατάστημά του. Σήμερα η επιχείρηση αρωμάτων υποστηρίζει τους γονείς του και τα αδέλφια του.

«Όταν άνοιξα ξανά το κατάστημα, δημοσίευσα στο Facebook και οι άνθρωποι ήρθαν», είπε ο Mohamed. «Αρχικά, όταν ανοίξαμε, είχαμε 20 με 30 πελάτες την ημέρα. Τώρα έχουμε 50 με 60».

Δεν ήθελε να πάρω μια φωτογραφία του καταστήματός του. Δεν χρειάζεται να είμαστε πολύ ορατοί σε μια πόλη όπου τα εν υπνώσει κύτταρα του ISIS μπορεί να είναι πίσω από την γωνία: Καλύτερα να χανόμαστε στο πλήθος. Όλοι γνωρίζουν ότι η στιγμή είναι επισφαλής. Μπορείτε να το αισθανθείτε να κινείται γύρω στην πόλη: Όλα είναι εντάξει μέχρι να μην είναι. Την ημέρα μετά την επίσκεψή μου στο κατάστημα αρωμάτων, μια στρατιωτική διοικητής καθυστέρησε την συνάντησή της μαζί μου επειδή το ISIS είχε τοποθετήσει έναν αυτοσχέδιο εκρηκτικό μηχανισμό (IED) κάτω από το αυτοκίνητο ενός φίλιου στρατιώτη. Κανείς δεν σκοτώθηκε, αλλά η προσπάθεια ήταν μια υπενθύμιση της πίεσης στις τοπικές δυνάμεις να κρατήσουν το ISIS σε απόσταση.

«Ελπίζουμε ότι θα έχουμε σταθερότητα όπως και πριν από τον πόλεμο», μου είπε ο Mohamed. Στον δρόμο έξω, η κυκλοφορία ήταν διπλάσια ή τριπλάσια από όσο πριν οκτώ μήνες. «Η κατάσταση βελτιώνεται».

Όσο για το ερώτημα που έμεινε μαζί μου από τον Απρίλιο -γιατί πωλούν αρώματα σε μια πόλη που αγωνίζεται να αναβιώσει μετά από έναν πόλεμο;- καθισμένη μπροστά σε γυάλινες φιάλες γεμάτες με αρώματα σε αποχρώσεις του μπεζ και του κεχριμπαριού, ο Μοχάμεντ με κοίταξε με μια έκφραση που πρόδωσε το πόσο φρικτή θεώρησε την ερώτηση.

«Στο κάτω-κάτω», είπε, «ο καθένας έχει ανάγκη να μυρίζει καλά».

ΕΝΑ ΕΠΙΣΦΑΛΕΣ ΜΕΛΛΟΝ

Τον Απρίλιο, μια δασκάλα με το όνομα Shamsa με παρότρυνε να πω στον κόσμο γενικότερα, και ειδικότερα στους Αμερικανούς, ότι έπρεπε να παραμείνουν στην Raqqa και να μην τα παρατήσουν από το να βοηθούν να έρθει ένα βασικό επίπεδο υπηρεσιών πίσω στην πόλη της. Οι μαθητές της είχαν δει αποκεφαλισμούς και απαγχονισμούς υπό το ISIS και έπρεπε να αδειάσουν το μυαλό τους από τέτοια φρίκη. Δεκάδες εκατοντάδες παιδιά έρχονται στο σχολείο της κάθε μέρα, με εκρηκτική χαρά και ενέργεια καθώς φώναζαν την αλφαβήτα τους. Αρχικά οι γονείς ανησυχούσαν ότι τα παιδιά τους δεν θα ήταν ασφαλή στο σχολείο από το ISIS, αλλά αυτό που ήθελαν τα παιδιά ήταν να είναι εκεί.

Σχολεία όπως αυτό θα είναι η διαρκής άμυνα της Συρίας κατά του εξτρεμισμού και η καλύτερη ασφάλεια της περιοχής για ένα μέλλον που δείχνει διαφορετικό από το παρελθόν. Αλλά το σχολείο της Shamsa δεν είχε αρκετά παράθυρα. Ή πόρτες. Τα μικρά παιδιά που ήταν αρκετά τυχερά να έχουν παλτά και καπέλα του σκι, τα φορούσαν στην τάξη για να μένουν ζεστά. Είδα ένα αγόρι που ακτινοβολούσε, επτά ή ίσως οκτώ ετών, στον διάδρομο του σχολείου φορώντας μόνο ένα λευκό μπλουζάκι για να τον προστατεύσει από το κρύο του χειμώνα. Ένιωσα τόσο ανεπαρκής για το τρίξιμο των δοντιών του. Το ίδιο ήταν κι ο κόσμος.

Η ηλεκτρική ενέργεια και το νερό είναι σε έλλειψη στην Raqqa. Οι μισθοί δεν φθάνουν για να καλύψουν την αγορά γεννητριών. Οι δάσκαλοι προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα. Αλλά η πόλη συνεχίζει να αποτινάσσει τα χρόνια του ISIS και να κρατά τον εξτρεμισμό σε απόσταση. Η περιοχή στέκεται όρθια και γράφει το επόμενο κεφάλαιό της, υποστηριζόμενη από την πολύ περιορισμένη επένδυση των ΗΠΑ και την ελάχιστη παρουσία αμερικανικών στρατευμάτων. Αυτή είναι μια πραγματικά αποτελεσματική πολιτική. Ανακύπτουν πολύ μεγάλα ερωτήματα για το μέλλον.

Copyright © 2019 by the Council on Foreign Relations, Inc.
All rights reserved.

Στα αγγλικά: https://www.foreignaffairs.com/articles/syria/2019-01-16/what-syria-stan…

Σύνδεσμοι:
[1] http://www.amazon.com/Ashleys-War-Soldiers-Special-Battlefield/dp/006233…

Μπορείτε να ακολουθείτε το «Foreign Affairs, The Hellenic Edition» στο TWITTER στην διεύθυνση www.twitter.com/foreigngr αλλά και στο FACEBOOK, στην διεύθυνση www.facebook.com/ForeignAffairs.gr και στο linkedin στην διεύθυνση https://www.linkedin.com/company/foreign-affairs-the-hellenic-edition

Category: Διπλωματία, Κυριο Θεμα

Leave a Reply

 

Το σχόλιο της ημέρας

    20/4/19 | (1 σχόλια)
    ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ  19.04.2019 : 21:05 Οχι ότι περίμενα να το δω σε έγγραφο της ΕΥΠ, με την υπογραφή του διοικητή της από κάτω, για να πεισθώ ότι το περιβόητο σχέδιο «Πυθία», για τη δολοφονία του Κώστα Καραμανλή του Ακάματου, ήταν ...

Ροή ειδήσεων




Καιρός


Το σκίτσο της ημέρας