Μην αφήνετε μόνο τον κ. Τσίπρα.

21/5/18 | 2 σχόλια | 0 απαντήσεις | 698 εμφανίσεις

του ΠΑΝΤΕΛΗ ΣΑΒΒΙΔΗ.

Μου είχε κάνει εντύπωση η ιστορία που διηγούνταν σε μια συνέντευξή του ο κ. Βαρουφάκης.

Στα πρώτα χρόνια του Συριζα ως κυβέρνησης, ο τότε υπουργός Γιάννης Βαρουφάκης, είχε συνομιλήσει με τον Αλέξη Τσίπρα ποια θέση θα πάρει σε μια συνάντησή του ως πρωθυπουργού.

Για λόγους, προφανείς  πλέον, ο κ. Τσίπρας πήρε άλλη θέση. Καθώς βγήκε από τη συνεδρίαση ο κ. Βαρουφάκης τον ρώτησε τι είπε. Η απάντηση εξέπληξε τον υπουργό, ο κ. Τσίπρας αντιλαμβάνεται το λάθος που έκανε και με μεγάλη ευκολία λέει στον υπουργό του: μην ανησυχείς. Θα αλλάξουμε τη θέση μας.

Το γεγονός δείχνει πολλά για την νοοτροπία της ομάδας που κυβερνά την Ελλάδα σε μια από τις δυσκολότερες στιγμές της ιστορίας της. Εκεί που χρειαζόταν ένας Ελευθέριος Βενιζέλος προέκυψε ο κ. Τσίπρας.

Ο σημερινός πρωθυπουργός αισθάνεται μια επικίνδυνη άνεση, ακόμη και με θέματα τα οποία δεν γνωρίζει ή ακούει για πρώτη φορά. Έχει κανείς αμφιβολία ότι για το Ίλιντεν άκουσε πρώτη φορά;

Αποδέχθηκε κατ αρχήν την πρόταση του κ. Ζάεφ, στον οποίο, επίσης, η ιδέα δόθηκε από τον υπουργό εξωτερικών της γειτονικής χώρας Νίκολα Δημητρόφ. Ο κ. Δημητρόφ, κατά πληροφορίες, είχε εκτεταμένες συνομιλίες με τη βουλγαρική διπλωματία η οποία και του συνέστησε την πρόταση: «Δημοκρατία της Μακεδονίας του Ίλιντεν».

Με την πρόταση αυτή, βεβαίως, οι Βούλγαροι δεν έχουν πρόβλημα διότι θεωρούν το Ίλιντεν (ημέρα της γιορτής του Προφήτη Ηλία), ως δική τους εξέγερση. Τώρα, αν είναι και «Μακεδονική» και τι σχέση είχαν οι τότε εξεγερθέντες με τη Βουλγαρία είναι μια άλλη ιστορία την οποία εν τάχει θα διηγηθούμε αλλά το ζήτημα είναι: ο κ. Τσίπρας όταν διαπραγματεύεται έχει γνώση του αντικειμένου, συνοδεύεται από τους κατάλληλους συμβούλους και έχει διαμορφωμένη τακτική που θα ακολουθήσει, ή βρισκόμαστε, ακόμη, στο «έλα μωρέ, δεν βαριέσαι, και οι άλλοι τα ίδια έκαναν»;

ΟΙ ΖΩΝΕΣ ΕΠΙΡΡΟΗΣ ΣΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

Το ζήτημα της διαμόρφωσης των ζωνών επιρροής στη Μακεδονία από Ελλάδα και Βουλγαρία ήταν από τα πρώτα που ετέθησαν μετά την ύπουλη προσάρτηση της Ανατολικής Ρωμυλίας.

Η εμπειρία της Ανατολικής Ρωμυλίας αποτελούσε ένα καλό παράδειγμα και για τη Μακεδονία. Πρώτα αυτονομία και μετά προσάρτηση.

Σταθερή, λοιπόν, βουλγαρική πολιτική ήταν η αυτονομία της Μακεδονίας.  Μετά βλέπουμε.

Ο τότε Βούλγαρος πρωθυπουργός Στέφαν Σταμπούλωφ επιχειρούσε να διαμορφώσει καλές σχέσεις με την Υψηλή Πύλη ώστε να πετύχει βουλγαρική διείσδυση στη Μακεδονία μέσω της έκδοσης σουλτανικών βερατιών για Βούλγαρους επισκόπους. Ήξερε ότι το παιχνίδι θα παιζόταν στη βάση της πληθυσμιακής σύνθεσης και της θρησκευτικής επιρροής στους πληθυσμούς της περιοχής.

Κατάφερε το 1890 οι Βούλγαροι να αποκτήσουν εξαρχικούς επισκόπους στα Σκόπια και την Αχρίδα.

Γι αυτό ο Σταμπούλωφ απέρριπτε κάθε πρόωρη επαναστατική ενέργεια που θα επιδείνωνε τις σχέσεις της Βουλγαρίας με την Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Τα πράγματα δεν ήταν γραμμικά. Οι Βούλγαροι Μακεδόνες είχαν διαμορφώσει μια δική τους προσέγγιση και οι βουλγαρομακεδονικοί κύκλοι είχαν επιρροή στη βουλγαρική πολιτική.

Ένα σημαντικό τμήμα των αξιωματικών του βουλγαρικού στρατού προερχόταν από τη Μακεδονία και αποτελούσε μια ισχυρή ομάδα πίεσης στη χάραξη της βουλγαρικής εξωτερικής πολιτικής.

Μετά το θάνατο του Σταμπούλωφ, οι βουλγαρομακεδονικοί κύκλοι στήριζαν τις ελπίδες τους για μια επαναστατική λύση του Μακεδονικού κυρίως στη Ρωσία.

Οι ρώσοι, όμως, μετά το 1896 ήταν απασχολημένοι με τις εκκρεμότητες που είχαν με την Ιαπωνία στην Άπω Ανατολή και δεν ήθελαν αναταραχές στα Βαλκάνια. Ήθελαν να «παγώσουν» τις εξελίξεις.

Το βουλγαρομακεδονικό λόμπυ, είχε άλλη άποψη.

Υπήρχαν δύο ομάδες βουλγαρομακεδόνων που μερικές φορές ήταν και ανταγωνιστικές μεταξύ τους.

Η μια ήταν το «Ανώτατο Μακεδονικό Κομιτάτο» της Σόφιας , τα μέλη του οποίου ονομάζονταν και «βερχοβιστές», που βρισκόταν υπο την άμεση κηδεμονία της βουλγαρικής αυλής και του Υπουργείου Πολέμου, και η άλλη η V.M.R.O. στη Θεσσαλονίκη η οποία υπερφαλαγγίσθηκε από την πρώτη..

Για να διευρύνει τη βάση της η V.M.R.O. τo 1902 άλλαξε το καταστατικό της, απέβαλε το στενό βουλγαρικό χαρακτήρα και κάλεσε σε συστράτευση όλα τα δυσαρεστημένα στοιχεία, ανεξαρτήτως εθνότητας, σε έναν επαναστατικό αγώνα με σκοπό την πολιτική αυτονομία της Μακεδονίας.

Αλλά και οι βερχοβιστές είχαν επιλέξει την οδό της υπόθαλψης εξεγέρσεων στη Μακεδονία, ώστε να διεθνοποιηθεί το Μακεδονικό Ζήτημα και να επέμβουν οι Μεγάλες Δυνάμεις.

Σε συνέδριό της στη Θεσσαλονίκη τον Ιανουάριο του 1903, η V.M.R.O. αποφάσισε μια ένοπλη εξέγερση, παρά τις περί του αντιθέτου συμβουλές του Ρώσου υπουργού εξωτερικών.

Η  εξέγερση πραγματοποιήθηκε την ημέρα της γιορτής του Προφήτη Ηλία (Ίλιντεν), 20 Ιουλίου 1903,  και το αποτέλεσμά της είναι γνωστό.

Οι εξεγερθέντες κατάφεραν να καταφύγουν στα βουνά και, σκοπίμως, την ενέργειά τους «πλήρωσαν» Έλληνες και Βλάχοι της περιοχής. Οι Οθωμανοί κατέστειλαν άγρια την εξέγερση με βαρβαρότητες κατά του άμαχου πληθυσμού.

ΑΡΧΗ «ΕΘΝΟΓΕΝΕΣΗΣ»

Είναι η εξέγερση που οι σλαβομακεδόνες θεωρούν ως αρχή της εθνογένεσής τους.  Και όπως είναι γνωστό η προσπάθεια που κατέβαλαν από τότε και οι ίδιοι και η Βουλγαρία ήταν η κατάκτηση των εδαφών σε ολόκληρη τη Μακεδονία.

Αυτήν την ημέρα με τον- υποτίθεται αλυτρωτικό- συμβολισμό που περικλείει, θέλησε να συζητήσει ο κ. Τσίπρας ως λύση στο πρόβλημα της ονομασίας.

Δεν πρόκειται, βεβαίως, περί αλυτρωτισμού και κακώς συζητούμε περί αυτού. Δεν υπάρχουν Βούλγαροι ή «μακεδόνες» σε ελληνικά εδάφη τα οποία κάποιες δυνάμεις θα απελευθερώσουν από την ελληνική σκλαβιά. Ας είμαστε προσεκτικοί σ αυτό.

ΓΝΩΡΙΖΕ Ο Κ. ΤΣΙΠΡΑΣ…;

Το ερώτημα, τώρα, που προκύπτει είναι με ποια λογική ο πρωθυπουργός αποδέχθηκε, έστω κατ αρχήν, και έφερε προς συζήτηση την πρόταση «Δημοκρατία της Μακεδονίας του Ίλιντεν»;

Αλλά, προκύπτει και ένα άλλο ζήτημα. Γνώριζε ο κ. Τσίπρας και η ελληνική αντιπροσωπεία στις συνομιλίες που διεξήγε ο πρωθυπουργός, αυτό το ιστορικό φορτίο στην πρόταση που του έγινε; Συνοδεύεται  ο πρωθυπουργός από το καλύτερο διπλωματικό και επιστημονικό προσωπικό που διαθέτει η χώρα ή, λύση να βρούμε και όποια βρούμε;

Έχουμε συνείδηση των επιπτώσεων μιας αρνητικής και βιαστικής λύσης;

Αφού υπήρξε κάποια σύγκλιση των πολιτικών δυνάμεων σε κάποιες από τις προτάσεις Μίμιτς, γιατί η ελληνική κυβέρνηση, και μάλιστα σε επίπεδο πρωθυπουργού, συζητά άλλες προτάσεις που δεν περιλαμβάνονται στο πακέτο του διαπραγματευτή;

Γνωρίζει η κυβέρνηση ότι εκτός από τα Σκόπια έχει απέναντί της και τις μεθοδεύσεις της βουλγαρικής διπλωματίας;  Διότι η Βουλγαρία έχει σαφείς επιδιώξεις στα Σκόπια.

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΑΓΓΛΙΑΣ

Υπάρχει, όμως, και ιστορική συνέχεια που μπορεί να παραλληλιστεί με το σήμερα.

Δύναμη της εποχής ήταν η Αγγλία, η οποία ενδιαφερόταν για την υπονόμευση της οθωμανικής πολιτικής στη Μακεδονία και ευνοούσε την αυτονόμησή της.

Μετά τη σφαγή, κυρίως Ελλήνων στο Ίλιντεν, και οι δύο πλευρές, Ελληνική και «βουλγαρομακεδονική», στην ουσία Βουλγαρική, κατέφυγαν στο Λονδίνο ν για να προβάλλουν τα αιτήματά τους. Οι μεν Βούλγαροι για να ζητήσουν την αυτονομία της Μακεδονίας  και στη συνέχεια την προσάρτησή της, όπως και στην περίπτωση της Ανατολικής Ρωμυλίας, οι δε Έλληνες για να προβάλλουν τις διώξεις των ομοεθνών τους από την Οθωμανική Αυτοκρατορία και να ζητήσουν τη βοήθεια της διεθνούς κοινότητας.

Το θέμα απασχόλησε και τη Βουλή των Κοινοτήτων στην οποία, μιλώντας,  ο Βρετανός Πρωθυπουργός  Arthur James Balfour απέδωσε τις ταραχές στην τουρκική κακοδιοίκηση και στην αβελτηρία της Ευρώπης να εισαγάγει μεταρρυθμίσεις στη Μακεδονία, όπως προέβλεπε η Συνθήκη του Βερολίνου.

Εντυπωσιακή ήταν η θέση των φιλελευθέρων σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε: θεώρησαν λάθος τη μη εφαρμογή της Συνθήκης του Αγίου Στεφάνου (1878) η οποία δημιουργούσε τη Μεγάλη Βουλγαρία!

Το επίμαχο, όμως, σημείο της ομιλίας του Βρετανού Πρωθυπουργού ήταν η αναφορά του στη σαφή πληθυσμιακή υπεροχή των Βουλγάρων στην περιοχή έναντι των άλλων εθνοτήτων.

Η ελληνική κυβέρνηση  αντέδρασε έντονα και έδωσε οδηγίες στην ελληνική πρεσβεία του Λονδίνου να δραστηριοποιηθεί προς την κατεύθυνση της απόδειξης της ελληνικής πληθυσμιακής υπεροχής στη Μακεδονία, με στοιχεία που χορήγησε το Υπουργείο Εξωτερικών της Ελλάδας.

Βλέπετε, λοιπόν, πως τα πράγματα στις διεθνείς σχέσεις και εξελίξεις δεν είναι τόσο γραμμικά όπως θέλουμε να τα εκλαμβάνουμε και να τα αντιμετωπίζουμε. Χρειάζεται προσοχή, ετοιμότητα και λεπτομερής διαμόρφωση πολιτικής. Υπάρχει;

ΑΛΛΑΓΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ

Και κάτι τελευταίο.

Η τότε ελληνική κυβέρνηση διαπίστωσε πως ενώ η ίδια αντιμετώπιζε το ζήτημα της Μακεδονίας και τις σχέσεις της με τους γειτονικούς λαούς και τις δυνάμεις της εποχής στη βάση μιας ήπιας και πολιτισμένης προσέγγισης  με αναφορές- και τότε- στη λογική του δικαίου, οι άλλες πλευρές, βουλγαρική και τουρκική ήταν άκρως επιθετικές στη συμπεριφορά τους σε βαθμό βαρβαρότητας.

Η διαπίστωση αυτή οδήγησε στο συμπέρασμα πως με τέτοια τακτική η υπόθεση της Μακεδονίας είναι χαμένη.

Και άρχισαν οι προετοιμασίες για το Μακεδονικό Αγώνα.

Μήπως και σήμερα δεν αρκεί η ήπια και πολιτισμένη προσέγγιση βασισμένη μόνο στο διεθνές δίκαιο και χρειάζεται και η διαμόρφωση μιας πολιτικής προβολής σκληρής ισχύος; Όχι προς τα Σκόπια από τα οποία ο κίνδυνος είναι άλλου επιπέδου. Αλλά προς την Τουρκία η οποία έχει δεδηλωμένες επιθετικές διαθέσεις απέναντι στην Ελλάδα;

 

 

 

 

 

 

 

Category: Κυριο Θεμα, Προτεινόμενα άρθρα

( 2 σχόλια )

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. 1
    Χρίστος says:

    Ενώ συμφωνώ και χαίρομαι τα κείμενα σου έχω πάντα την απορία.
    Είναι ο Τσίπρας υπεύθυνος που δεν υπάρχει κανείς άλλος αυτήν την στιγμή?
    Υπάρχει κάποιος?
    Λέγαμε για τον Φράγκο αλλά δεν το βλέπω να είναι αυτόφωτος .
    Θα τον φάνε όσοι τον περικύκλωσαν με μεθοδίες.
    Άρα?
    Υπάρχει κάποιος άλλος?

  2. 2
    ΣΑΝ says:

    Μια και μαλλον μονη ειναι η εξηγηση , που δεν συνοδευεται ο κ. Τσιπρας και η παρεα των διαπραγματευτων του απο ειδικους διπλωματες, ιστορικους, αρχαιολογους γλωσσολογους και στρατιωτικους, γιατι -εδω που τα λεμε- δεν υπαρχει προηγουμενο εθνικης διαπραγματευσεως -και δη τοσο μακρας- που να μη ειχε πολυμελη αντιπροσωπεια βασικων και αναπληρωματικων διαπραγματευτων -κατι σαν τις Εθνικες μας ομαδες ππυ αγωνιζονται σε Διεθνεις αγωνες-. Δεν πιστευει σε καμια εθνικη γραμμη και θεση ,- παρ’οτι την επικαλειται- και κινειται συμφωνα με τα στενα κομματικα, διεθνιστικα και στρατηγικα συμφεροντα της αριστεροστροφης ερμνηνειας των ιστορικων γεγονοτων,εκμεταλλευομενος και τις ”απαιτητικες” θελησεις των διεθνων παραγοντων για λυση του Σκοπιανου.. Αν υπονοουν και ο ιδιος και ο κ. Κοτζιας -στην συσκεψη της προηγουμενης εβδομαδος προσετεθη και ο κ. Καμμενος- ως εθνικη θεση την αποφαση του Βουκουρεστιου του 2008 πρωτον, ας την αναφερουν ρητως και συνεχως και δευτερον ας την ακολουθησουν- με Αριστοτελικη-προτεσταντικη λογικη και συνεπεια-, η οποια συνίσταται σε μια σειρα προαπαιτουμενων , οπως αλλαγη του Συντ/τος των Σκοπιων απο αλυτρωτικες κλπ διαταξεις ,αλλαγη των σχολικων εγχειριδιων που αναφερονται στην Αλεξανδρινη περιοδο των Μακεδονων , ”γκρεμισμα” ολου του ”κιτς” , που ανηγειρε ο Γκρουεφσκι , αποφαση για κοινη ονομασια στο εξωτερικο και το εσωτερικο και τελος (το κυριωτερο) αρνηση της Μακεδονικη εθνοτητας και γλωσσας και στη συνεχεια, σε χρονο προσδιορισμενο, Συμφωνια για την ονομασια ,κατι αναλογο δηλαδη που γινεται με τις αξιολογησεις στα τρια Μνημονια απο τους δανειστες μας , που μας αρνουνται συνεχως να δωσουν την μειωση του χρεους και αλλες απαιτησεις μας. Η ανωτερω κυβερνητικη τριας( πρωθυπουργος , ΥΠ.ΕΞ και ΥΠ.ΕΘ.Α) δινοντας εξαρχης το ονομα -χωρις τα προαπαιτουμενα- ακολουθει,η, παραβιαζει την εθνικη θεση του Βουκουρεστιου ;;;. Τελος για το Ιλιντεν (εορτη του προφητου Ηλια του 1903) -που η αριστεροστροφη ερμηνεια ειναι οτι αποτελει κοινωνικη εξεγερση εναντιον των Οθωμανων- ποιοι και πως μπορουν να το κρυψουν , οτι αποσκοπουσε ,ειτε στην δημιουργια ” Ανεξαρτητου Μακεδονικου Κρατους”, ειτε στην προσαρτηση της Μακεδονιας στην Βουλγαρια ;;;. Γιατι ομως επιμενουν να διχαζουν τους Ελληνες και να ”αποτρελαινουν” τους Ελληνες και ξενους ιστορικους , συγχρόνους της ”ντεμεκ” λαικης εξεγερσεως ;;;. Μηπως για να διδαξουν εθνικη συναινεση , ηπια πολιτικα παθη και ηρεμο πολιτικο κλιμα;;;. Τοσο πολυ σφαλλουν οι συνελληνες με αντιθετες αυτων των επισημων αποψεων,η, μηπως ισχυει η αθανατη ρηση ”ου με πεισεις κ’αν με πεισεις”;;;.

Back to Top

Leave a Reply

Το σχόλιο της ημέρας

    20/10/18 | (3 σχόλια)
    ΤΟΥ ΠΑΝΤΕΛΗ ΣΑΒΒΙΔΗ. Μόνο με αγοραίες εκφράσεις μπορεί να αποδοθεί αυτό που συμβαίνει στην κυβέρνηση και αποτελούσε την εξέλιξη του Υπουργικού Συμβουλίου. Μπροστά σε έναν άναυδο πρωθυπουργό, οι υπουργοί Εξωτερικών και Άμυνας αποδόθηκαν σε ένα ξεκατίνιασμα από τα πλέον ...

Ροή ειδήσεων




Καιρός