Με πόσα σκάνδαλα τύπου Novartis μπαίνει μια χώρα σε μνημόνια (και εξαθλιώνεται);

21/2/18 | 1 σχόλια | 1 απαντήσεις | 1,255 εμφανίσεις

Κλεάνθης Γρίβας  21-02-2018

Το πρόβλημα δεν είναι το Φαρμακο-βιομηχανικό Καρτέλ αυτό καθαυτό. Από καταβολής οργανωμένου εγκλήματος, όλα τα Καρτέλ χρησιμοποιούν την ίδια μεθοδολογία και έχουν τον ίδιο σκοπό. Από το Καρτέλ Μεντεγίν και το Καρτέλ Κάλι μέχρι το Φαρμακο-βιομηχανικό Καρτέλ. Όλα διατείνονται ότι έχουν δήθεν «σωτηριολογικούς» στόχους πίσω από τους οποίους καλύπτουν τον ένα, μοναδικό και ανομολόγητο πραγματικό στόχο τους: Την ακόρεστη πείνα τους για μεγιστοποίηση της κερδοφορίας τους, με κάθε «νόμιμο» και παράνομο μέσο.

Το πρόβλημα είναι ο εσμός των εξαχρειωμένων και εξαγορασμένων «χρήσιμων ηλίθιων-αλητών» που λειτουργούν ως «ευπειθείς δούλοι» του Φαρμακο-βιομηχανικού Καρτέλ και κάνουν δυνατή την πραγμάτωση αυτού του πάγιου στόχου του:

 (1) Μια στρατιά από άπληστους και ανενδοίαστους κρατικούς, κομματικούς και κυβερνητικούς αξιωματούχους, που λειτουργούν με βάση το «ποιος δίνει τα περισσότερα.

 (2) Ένας στρατός από «ληστές με τις άσπρες μπλούζες» (Αντώνης Καρακούσης, Το Βήμα, 25/04/2009) που βρίσκονται στο payroll του Καρτέλ, πρόθυμοι να κάνουν οποιαδήποτε δουλειά έναντι εξαγοράς.

 (3) Ένα σύγχρονο ρεμπέτ-ασκέρι της παραπληροφόρησης από (κατά κανόνα, ημι-αναλφάβητους) που υποδύονται τους «δημοσιογράφους» (καθότι, «στην Ελλάδα είσαι ό,τι δηλώσεις», Τσαρούχης) οι οποίοι δρουν:

(α) είτε μέσα από «σοβαροφανή» Μέσα Μαζικής «Ενημέρωσης»,

(β) είτε μέσα από θνησιγενείς Ιστοσελίδες Μαζικής Αποβλάκωσης που χρησιμοποιούνται ως «γραφεία τύπου» ή/και ξεπλύματος χρήματος,

(γ) είτε μέσα από απίθανες συντεχνιακές «ιατρικές εταιρείες» παντός καιρού και παντός συμπτώματος που λειτουργούν ως «εταιρείες έρευνας αγοράς και όχι ως εταιρείας έρευνας νοσημάτων» οι οποίες πολλαπλασιάζονται με εντυπωσιακή ταχύτητα. (Δρ. Χρήστος Ντέλλος, Καρδιολογική Άποψη, 19/05/2015)

 http://www.ntellos.gr/index.php/arthra/iatriki-ekpaideusi/iatrikes-etaireies-ereunas-nosimaton-h-ereunas-agoras-ti-kanei-o-eof  και στο www.grivas.info ]

(4) Ένα μπουλούκι των ποικιλώνυμων «εταιρειών δημοσίων σχέσεων» που αναλαμβάνουν έναντι αδρής αμοιβής τη διοργάνωση δήθεν «επιστημονικών» συνεδρίων για την προβολή των προϊόντων της έκφανσης του Φαρμακο-βιομηχανικού Καρτέλ που μισθώνει τις υπηρεσίες τους.

Κλεάνθης Γρίβας

 ΙΑΤΡΟ-ΦΑΡΜΑΚΟ-ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΟ ΚΑΡΤΕΛ

«Το ατέλειωτο πάρτι της Υγείας»

«Το Βήμα» στις 25/04/2009 και 03/05/2009

 Πώς λειτουργούσε το δομημένο παραοικονομικό σύστημα

γιατρών και φαρμακευτικών εταιρειών

(διαβάστε ολόκληρα τα άρθρα που παρατίθενται πιο κάτω – και αγανακτήστε)

Αντώνης Καρακούσης, «Το ατέλειωτο πάρτι της Υγείας» (Το Βήμα, 03/05/2009)

Αντώνης Καρακούσης, «Οι ληστές με τις άσπρες μπλούζες» (Το Βήμα, 25/04/2009)

Το ατέλειωτο πάρτι που πραγματοποιήθηκε στην Υγεία τα προηγούμενα χρόνια και μέρος του οποίου αποκαλύπτεται σήμερα με την υπόθεση Novartis, είχε περιγραφεί αναλυτικά από «Το Βήμα», ήδη από το μακρινό 2009. Συγκεκριμένα,

  • Στις 3 Μαϊου 2009 σε άρθρο του Αντώνη Καρακούση με τίτλο «Το ατέλειωτο πάρτι της Υγείας» περιγραφόταν πώς το δομημένο παραοικονομικό σύστημα γιατρών και φαρμακευτικών εταιρειών κλόνισε συθέμελα τα ασφαλιστικά Ταμεία με κατασπατάληση πόρων με αντάλλαγμα ταξίδια, δώρα και ποσοστά για φάρμακα και ιατρικά υλικά.

Σύμφωνα με το άρθρο που επικαλείται επίσημα στοιχεία, οι δαπάνες Υγείας το 2004 προσέγγιζαν το ποσό των 16,4 δις ευρώ. Το 2007 είχαν εκτοξευθεί σε 22,6 δις ευρώ, χωρίς όμως να υπάρχει βεβαιότητα για την ακρίβεια των αριθμών.

Σύμφωνα με την τότε έκθεση του ΟΟΣΑ οι δαπάνες Υγείας, βάσει των στοιχείων του 2005, έφθαναν το 10,1% του ΑΕΠ και ήταν υπερδιπλάσιες των δαπανών της Εθνικής Αμυνας.

  1. Το ατέλειωτο πάρτι της Υγείας

Αντώνης Καρακούσης, Το Βήμα, 03/05/2009

Πώς το δομημένο παραοικονομικό σύστημα γιατρών και φαρμακευτικών εταιρειών κλονίζει την υγεία των ασφαλιστικών ταμείων

Κατασπατάληση πόρων με αντάλλαγμα ταξίδια, δώρα και ποσοστά

για τα φάρμακα και τα ιατρικά υλικά

«ΤΟ ΠΑΡΤΙ τελείωσε» ανήγγειλε πομπωδώς τον περασμένο Οκτώβριο ο έγκυρος βρετανικός «Εconomist», θέλοντας να δείξει την ένταση της διεθνούς οικονομικής κρίσης.

Ενα όμως αντιστέκεται, επιμένοντας σε τρελούς ρυθμούς: το πάρτι του τομέα της Υγείας στην Ελλάδα δεν έχει τέλος, δεν το πιάνει η κρίση της διεθνούς οικονομίας, ούτε η βύθιση της ελληνικής. Συνεχίζεται, ξοδεύοντας περισσότερα από ποτέ. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, οι δαπάνες υγείας το 2004 προσέγγιζαν το ποσό των 16,4 δισ. ευρώ. Το 2007 είχαν εκτοξευθεί σε 22,6 δισ. ευρώ, χωρίς όμως να υπάρχει βεβαιότητα για την ακρίβεια των αριθμών.

Σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση του ΟΟΣΑ, βάση τα στοιχεία του 2005, οι δαπάνες υγείας, έφθαναν το 10,1% του ΑΕΠ και ήταν υπερδιπλάσιες των δαπανών για την εθνική άμυνα.

Από τα 22,6 δισ. ευρώ των συνολικών δαπανών υγείας, τα 7,7 δισ. ευρώ το 2007 ξοδεύονταν για φάρμακα. Η συνολική φαρμακευτική δαπάνη, δημόσια και ιδιωτική, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων (ΕΟΦ), δείχνει να αυξάνεται τα τελευταία χρόνια με τρελούς ρυθμούς. Το 2000 μόλις ξεπερνούσε τα 2,5 δισ. Ευρώ, το 2004 ανήλθε σε 5 δισ. ευρώ και φέτος θα ξεπεράσει τα 9,1 δισ. ευρώ, σύμφωνα με νεότερες εκτιμήσεις.

Ο πίνακας που δημοσιεύεται παραπλεύρως αποτυπώνει ακριβώς την ταχύτητα με την οποία αυξάνονται κατ΄ έτος οι δαπάνες για φάρμακα. Η φαρμακευτική δαπάνη σχεδόν διπλασιάστηκε σε πέντε χρόνια και τετραπλασιάστηκε στη δεκαετία. Πρόκειται προφανώς για μη ανεκτή κατάσταση, ειδικά σε τούτες τις συνθήκες δημοσιονομικής και χρηματοδοτικής κρίσης του κράτους.

Ο τομέας της υγείας μοιάζει με χαίνουσα πληγή, η οποία κλονίζει τα ασφαλιστικά ταμεία και υπονομεύει κάθε προσπάθεια ελέγχου των δημοσίων οικονομικών. Χωρίς επέμβαση, χωρίς μέτρα ελέγχου των δαπανών της υγείας, κάθε δημοσιονομική προσαρμογή, όσο έντονη κι αν είναι, δεν θα αποδώσει. Οποιες οικονομίες και αν εξασφαλισθούν από αλλού, θα χάνονται στον πίθο των Δαναΐδων της υγείας, που χάσκει από παντού, προσφέροντας υπεραποδόσεις στις φαρμακευτικές εταιρείες και μαύρα παραοικονομικά εισοδήματα στους γιατρούς.

Ακριβά φάρμακα, περιττές εξετάσεις

Το μυστικό της συνεχώς διευρυνόμενης σχέσης μεταξύ γιατρών, φαρμακευτικών εταιρειών και προμηθευτών βρίσκεται στη λεγόμενη κατευθυνόμενη συνταγογράφηση με σκοπό την προώθηση και κατανάλωση πανάκριβων φαρμάκων και κρίσιμων ιατρικών υλικών. Τεράστιες ποσότητες ακριβών και δυνητικά επικίνδυνων φαρμάκων συνταγογραφούνται αφειδώς, ασθενείς οδηγούνται μαζικά σε περιττές εξετάσεις και σε επιβαρυντικές χειρουργικές επεμβάσεις, με μόνο σκοπό την αύξηση της κατανάλωσης υλικών της σύγχρονης ιατρικής βιομηχανίας.

Η «φάμπρικα» είναι παλαιά. Κυριαρχούσε από χρόνια στη ζώνη του ΙΚΑ και σε εκείνη των Κέντρων Υγείας της υπαίθρου. Τα τελευταία χρόνια έγινε καθεστώς στις μεγάλες νοσοκομειακές μονάδες, όπου χρησιμοποιούνται πανάκριβα φάρμακα και ακόμη ακριβότερα ιατρικά υλικά. Η υπερανάπτυξη και η διάχυσή της στηρίζεται στο καθεστώς προμηθειών και ιδιαιτέρως στη δυνατότητα που προσφέρει η νομοθεσία στο ιατρικό προσωπικό να αντιμετωπίζει το κάθε υλικό και το κάθε φάρμακο ως μοναδικό.

Η αρχή έγινε με τα ορθοπαιδικά υλικά, που χρησιμοποιούνται στις αρθροπλαστικές επεμβάσεις, στις αλλαγές γονάτων, ισχίων και κεφαλών που δένουν τα οστά των ποδιών με εκείνα της λεκάνης. Υπό το βάρος πιέσεων των γιατρών, με την επίκληση του επείγοντος και της ιδιαιτερότητας συγκεκριμένων γναθοχειρουργικών και ορθοπαιδικών ιατρικών πράξεων, ο νομοθέτης δέχθηκε το 2001 ότι «για πρόσθετα ιατρικά υλικά, μη συγκρίσιμα μεταξύ τους, τα νοσοκομεία δύνανται να τα προμηθεύονται χωρίς διαγωνισμό». Σχεδόν αυτομάτως ακολούθησε η έκδοση εγκυκλίου που περιελάμβανε μακρύ κατάλογο ορθοπαιδικών υλικών, τα οποία μπορούσαν να παραγγέλλουν απευθείας οι γιατροί χωρίς διαγωνισμό.

Συνταγογράφηση κατά το δοκούν

Οπως λέγεται χαρακτηριστικά από προμηθευτές και επιχειρηματίες του χώρου της Υγείας, κάθε βίδα τριών χιλιοστών που χρησιμοποιείται σε ορθοπαιδικές επεμβάσεις αντιμετωπίστηκε ως μοναδική και ξεχωριστή για κάθε ασθενή και η προμήθειά της ανατέθηκε στον θεράποντα χειρουργό. Για πολλούς, εκείνος ο πρώτος κατάλογος μοναδικών υλικών αποτέλεσε την Κερκόπορτα. Εκτοτε, και ειδικά μετά το 2004, στα χρόνια της Νέο-Δημοκρατικής διακυβέρνησης, ο κατάλογος των «μοναδικών» υλικών διευρύνθηκε και αντιμετωπίστηκαν με τον ίδιον τρόπο συγκεκριμένα καρδιολογικά υλικά (όπως βηματοδότες, στεντ και άλλα), τα υλικά αιμοδιάλυσης, τα φίλτρα αιμοκάθαρσης, τα χημειοθεραπευτικά φάρμακα, τα εξειδικευμένα αντιβιοτικά τρίτης γενιάς και πλήθος άλλων. Για όλα αυτά πλέον οι γιατροί έχουν τη διακριτική ευχέρεια να συνταγογραφούν φάρμακα κατά το δοκούν και να παραγγέλλουν υλικά της αρεσκείας τους ή καλύτερα ανάλογα με τις αντιπαροχές των φαρμακευτικών εταιρειών και των προμηθευτών.

Τα ποσοστά που λαμβάνουν οι γιατροί έναντι των παραγγελιών φαρμάκων και υλικών ποικίλλουν κατά περίπτωση. Για τα φάρμακα εισπράττουν κοντά στο 15% της αξίας τους και για τα υλικά ως και 25%.

Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι τα τελευταία τρία-τέσσερα χρόνια οι χειρουργοί ορθοπαιδικοί γιατροί αντιμετωπίζονται από την κοινωνία ως άλλοι εθνικοί ευεργέτες. Δεν παίρνουν χρήματα από τους ασθενείς για τις επεμβάσεις ή καλύτερα δεν χρειάζεται να πάρουν. Από μια αθροπλαστική επέμβαση γονάτου που κοστίζει στο ασφαλιστικό ταμείο κοντά στις 10.000 ευρώ, έχουν εξασφαλισμένα μόνο από τους προμηθευτές υλικών κοντά στα 2.000 με 3.000 ευρώ.

Περισσότερες ευκαιρίες έχουν οι καρδιοχειρουργοί. Από την τοποθέτηση ενός ισχυρού βηματοδότη που στην ελληνική αγορά κοστίζει σχεδόν 30.000 ευρώ λαμβάνουν από την προμηθεύτρια εταιρεία το 25%, περίπου 6.000-7.000 ευρώ. Γι΄ αυτό παρατηρείται το φαινόμενο να τοποθετούνται βηματοδότες σωρηδόν, ακόμη και σε ασθενείς που βρίσκονται μια ώρα πριν από το τέλος. «Οι ασθενείς πεθαίνουν και οι βηματοδότες δουλεύουν στα νεκροταφεία», λένε με διάθεση μαύρου χιούμορ οι νεότεροι γιατροί.

Μικρές εταιρείες με μεγάλα τιμολόγια

Φάρμακα και συνταγή στα χέρια φαρμακοποιού. Η φαρμακευτική δαπάνη σχεδόν διπλασιάστηκε σε 5 χρόνια και τετραπλασιάστηκε στη δεκαετία

Η οικοδόμηση του ιατρικού παραοικονομικού συστήματος δεν μπορούσε να γίνει απευθείας με τους φαρμακευτικούς πολυεθνικούς κολοσσούς. Οι περισσότερες από τις μεγάλες πολυεθνικές φαρμακευτικές εταιρείες υπόκεινται σε αυστηρούς λογιστικούς κανόνες, ελέγχονται από ειδικούς οργανισμούς, υποβάλλονται σε ειδικά καθεστώτα ελέγχου, είναι υποχρεωμένες να εξηγούν παράνομες δαπάνες, δεν έχουν δηλαδή την ευελιξία να κινηθούν ελεύθερα στο ιδιότυπο ελληνικό περιβάλλον. Όποιες πολυεθνικές φαρμακευτικές εταιρείες επιχείρησαν ευθεία εμπλοκή στις προμήθειες των εγχώριων νοσοκομείων δυσκολεύτηκαν, οι θυγατρικές τους κλονίστηκαν και οι ίδιες αντιμετώπισαν ποινές για παροχές παράνομες, ανεξήγητες και ξένες προς τα περισσότερα ιατρικά συστήματα του σύγχρονου κόσμου.

Η λύση δόθηκε με το χτίσιμο μικρών εταιρειών αντιπροσώπων, οι οποίες δεν αγοράζουν φάρμακα και υλικά απευθείας από τις πολυεθνικές. Συνήθως χρησιμοποιούνται ενδιάμεσες εταιρείες στην Κύπρο. Τα φάρμακα και τα υλικά αγοράζονται στη Μεγαλόνησο από διαμεσολαβούσες εταιρείες και μεταπωλούνται υπερτιμολογημένες στις εγκατεστημένες στην Ελλάδα εταιρείες των ιατρικών αντιπροσώπων. Η υπερτιμολόγηση εξασφαλίζει και τα διαμοιραζόμενα πολλά έσοδα στο πλήθος των εμπλεκομένων γιατρών.

Δεν είναι τυχαίο ότι τα περισσότερα κρίσιμα φάρμακα και υλικά, που αποτελούν και το αντικείμενο της συναλλαγής, φθάνουν στη χώρα μας σε τιμές πολλαπλάσιες. Αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι οι φθηνοί βηματοδότες κοστίζουν 2.000 ευρώ στην Κύπρο και τα ασφαλιστικά ταμεία στη χώρα μας τους πληρώνουν 10.000-12.000 ευρώ. Οι ισχυροί και ακριβοί βηματοδότες στην Κύπρο κοστίζουν περίπου 10.000 ευρώ και στην Ελλάδα κοστολογούνται 30.000 ευρώ.

Κατά καιρούς έχουν δει το φως της δημοσιότητας αναλυτικοί κατάλογοι των υπερτιμολογημένων φαρμάκων και υλικών, αλλά ουδέποτε κατέστη δυνατός ο έλεγχός τους.

Τα προηγούμενα χρόνια ο πρώην γενικός γραμματέας του υπουργείου Υγείας και νυν γενικός διευθυντής του ΣΔΟΕ κ. Πασχάλης Μπουχώρης επιχείρησε να προσεγγίσει τον κύκλο της υπερτιμολόγησης. Η προσπάθειά του προσέκρουσε στον ευρύτατο κύκλο των διασυνδεδεμένων συμφερόντων, τον έφερε σε σύγκρουση με τον τότε υπουργό Υγείας κ. Νικήτα Κακλαμάνη και τελικώς σε παραίτηση όταν ανέλαβε ο κ. Δ. Αβραμόπουλος.

Οι γνωρίζοντες λένε ότι είχε ενημερώσει νωρίς τους υπευθύνους και ακόμη πως σχετικά σημειώματα είχαν φθάσει και στο πρωθυπουργικό γραφείο, χωρίς όμως ποτέ να υπάρξουν ουσιαστικές πρωτοβουλίες. Οι τελευταίες ενέργειες του κ. Αβραμόπουλου για την ομαδοποίηση των προμηθειών έχουν κενά και επιπλέον δεν αντιμετωπίζουν το ειδικό καθεστώς που δίδει στους γιατρούς το προνόμιο της κατευθυνόμενης συνταγογράφησης.

Σπατάλες και υπόγειες συναλλαγές

Στην παρούσα συγκυρία της οικονομικής κρίσης και της δημοσιονομικής καχεξίας το πρωτοφανές και διασυνδεδεμένο ιατρικό- φαρμακευτικό παραοικονομικό κύκλωμα λαμβάνει κολοσσιαία οικονομική διάσταση. Επεκτεινόμενο μάλιστα στον ιδιωτικό τομέα της υγείας, όπου καταφεύγουν πολλοί ασφαλισμένοι, το κόστος γίνεται απροσμέτρητο και άμεσα καταβλητέο.

Οι υπερδαπάνες της υγείας και το υφιστάμενο καθεστώς υπερχρηματοδότησης δεν έχουν θέση στις σημερινές οικονομικές συνθήκες, καθώς εξελίσσονται σε ένα από τα σοβαρότερα και πιο επείγοντα προβλήματα της χώρας. Η υπόγεια και επαίσχυντη συναλλαγή των επαγγελματιών της υγείας με τις φαρμακευτικές εταιρείες, «τα δομημένα της υγείας» όπως τα λένε οι έχοντες εμπειρίες από τον χρηματοπιστωτικό τομέα, είναι μια από τις κύριες αιτίες της οικονομικής κατάρρευσης των ασφαλιστικών ταμείων και του Εθνικού Συστήματος Υγείας.

Η ορθολογική διάθεση των πολύτιμων πόρων, που κατασπαταλώνται κάθε χρόνο προς χάριν των πολυεθνικών εταιρειών, των εδώ αντιπροσώπων και των εξαχρειωμένων γιατρών, θα μπορούσε σε λίγα χρόνια όχι μόνο να αναμορφώσει τις σημερινές άθλιες υπηρεσίες δημόσιας υγείας, αλλά και να αποτελέσει σημαντικό συντελεστή για την αντιμετώπιση του μείζονος προβλήματος της κοινωνικής ασφάλισης. Μόνο που στην παρούσα κατάσταση η επικράτηση του ορθολογισμού απαιτεί επαναστατικές πράξεις και συγκρούσεις με τις πολλές, κρυφές και φανερές εκφράσεις του πρώτου σε μέγεθος και σημασία παραοικονομικού συστήματος της ελληνικής οικονομίας.

Λας Βέγκας, Κλιματιστικά, Laptop και… Τάφοι (!)

ΤΗΝ ΩΡΑ που διαβάζετε αυτές τις γραμμές μερικές εκατοντάδες έλληνες γιατροί, φαρμακοποιοί, ακόμη και νοσηλευτές που κατέχουν θέσεις-κλειδιά σε μεγάλα νοσοκομεία της χώρας, ταξιδεύουν οικογενειακώς προς τα νησιά Τόγκο ή το Λας Βέγκας, απολαμβάνουν τις διακοπές τους σε πολυτελείς ορεινούς ξενώνες της Γερμανίας και της Αυστρίας, καταλύουν σε πανάκριβα ξενοδοχεία της Νοτιοανατολικής Ασίας και άλλοι ανανεώνουν δωρεάν την επίπλωση των γραφείων τους ή παραλαμβάνουν νέα σύγχρονα και αθόρυβα κλιματιστικά, ολοκαίνουργα laptop και ένας Θεός ξέρει τι άλλο.

Ας είναι καλά οι «γενναιόδωρες» φαρμακευτικές εταιρείες και οι ακόμη πιο «γενναιόδωροι» ιατρικοί αντιπρόσωποί τους, οι οποίοι μέρα μεσημέρι, φόρα παρτίδα που λέει ο λαός, εισβάλλουν στην κυριολεξία στις πανεπιστημιακές κλινικές των νοσοκομείων και διαπραγματεύονται την πραμάτειά τους με τους διευθυντές και τους γιατρούς έναντι πλήθους χορηγιών και παροχών σε χρήμα και είδος, που ξεπερνά κάθε φαντασία. Είναι κοινό μυστικό πια στα νοσοκομεία.

Οποίος γιατρός θέλει να ταξιδέψει στο εξωτερικό ή να εξασφαλίσει μια θέση σε ένα διεθνές συνέδριο δεν έχει παρά να απευθυνθεί σε έναν από τους πολλούς αντιπροσώπους φαρμακευτικών εταιρειών. Και αυτές είναι ίσως οι αθωότερες των συναλλαγών. Υπάρχουν πιο σύνθετες, που οδηγούν σε απευθείας καταβολές σημαντικών ποσών και ακριβών δώρων. Είναι τέτοια η εξαχρείωση που ορισμένοι γιατροί ζητούν τα απίθανα. Λέγεται (όχι με τη μορφή ανεκδότου) ότι γιατρός πανεπιστημιακής κλινικής, από εκείνους που μπορούν να εντάξουν νέα φάρμακα στο σύστημα υγείας, απαίτησε από ιατρικό αντιπρόσωπο οικογενειακό τάφο στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.(!!!)

 Πόλεμος για ένα σκεύασμα

 Εκεί που φαίνεται ότι γίνεται πανικός κατευθυνόμενης συνταγογράφησης είναι στις ογκολογικές κλινικές και στις αιματολογικές που αντιμετωπίζουν ασθενείς με λευχαιμία.

Οι συγκρούσεις στην Αιματολογική Κλινική του Λαϊκού Νοσοκομείου έχουν γίνει δημόσιο θέαμα και προκάλεσαν την επέμβαση των επιθεωρητών Υγείας, χωρίς όμως ιδιαίτερο αποτέλεσμα.

Μόλις τις προηγούμενες ημέρες ξέσπασε πόλεμος μεταξύ των γιατρών για τη συνταγογράφηση φαρμάκου μεγάλης πολυεθνικής εταιρείας. Όπως προκύπτει από επίσημα δημόσια έγγραφα του νοσοκομείου:

Στις 7 Απριλίου 2009, εκδόθηκε οδηγία που όριζε ότι το συγκεκριμένο φάρμακο επιτρέπεται να συνταγογραφείται μόνο για ρευματοειδείς αρθρίτιδες και για οζώδη λεμφώματα σταδίου 3 και 4, επειδή είναι πανάκριβο (κοστίζουν 1.377,66 ευρώ τα 500 mg) και υπήρξε διαμαρτυρία για υπερσυνταγογράφηση από τους ελεγκτές των ασφαλιστικών ταμείων.

Στις 13 Απριλίου 2009, εκδόθηκε νέα διαταγή της διεύθυνσης του νοσοκομείου που ανέστειλε την ισχύ της προηγουμένης, επειδή «υπήρξαν ενστάσεις από γιατρούς του νοσοκομείου».

 Το θέμα εκκρεμεί, αλλά η σύγκρουση σοβεί και η όλη υπόθεση ανατέθηκε προς εξέταση στον διευθυντή της Ιατρικής Υπηρεσίας και στο Επιστημονικό Συμβούλιο του νοσοκομείου.

Οι γνωρίζοντες επιμένουν ότι στις ογκολογικές κλινικές προσφέρονται αφειδώς πανάκριβα χημειοθεραπευτικά σχήματα ακόμη και σε ασθενείς που εμφανώς δεν αντέχουν, ούτε έχουν καμία τύχη, μόνο και μόνο επειδή τα κέρδη για τις φαρμακευτικές εταιρείες είναι μεγάλα και οι παροχές προς τους γιατρούς και τις πανεπιστημιακές κλινικές σημαντικές, πέρα από κάθε πρόβλεψη και εκτίμηση.

Αριστερά, η οδηγία του Λαϊκού Νοσοκομείου για την περιορισμένη συνταγογράφηση φαρμάκου και, δεξιά, η απόφαση που την αναστέλλει σε διάστημα ολίγων ημερών 

2.

Όλα τα άρθρα του συντάκτη σε RSS

Οι ληστές με τις άσπρες μπλούζες

Αντώνης Καρακούσης,

Το Βήμα, 25/04/2009

http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=265202

Oμάδα γιατρών και νοσηλευτών, κοντά στα 10 άτομα, συνομιλούσε προ ημερών περί ανέμων και υδάτων στον διάδρομο πανεπιστημιακής κλινικής μεγάλου νοσοκομείου των Αθηνών.

Την ευδιάθετη παρέα διέκοψε ο ήχος ενός κινητού. Ο γιατρός είδε τον αριθμό, απάντησε και άρχισε να συνομιλεί χωρίς να απομακρυνθεί από την παρέα. Σχεδόν αυτόματα μάλιστα ύψωσε τον τόνο της φωνής του και άρχισε να «λούζει» τον συνομιλητή του με διάφορα κοσμητικά. Απορημένοι οι περισσότεροι έστρεψαν θέλοντας και μη την προσοχή τους στον οργισμένο γιατρό. «Εμείς τηρήσαμε στο ακέραιο όσα συμφωνήσαμε, αλλά εσείς παραβιάσατε τη συμφωνία, κόψατε τα εισιτήρια της όπερας, δεν προβλέψατε δείπνο στο Αμστερνταμ και η ημερήσια αποζημίωση ήταν λειψή», φώναζε απτόητος εκείνος, επιμένοντας σε υψηλούς τόνους «να μην ξανασυμβεί αυτό».

Ουδείς εξεπλάγη από την ομήγυρη και όλοι κατάλαβαν περί τίνος επρόκειτο. Ο γιατρός έλυνε τις διαφορές του με κάποιο αντιπρόσωπο φαρμακευτικής εταιρείας. Και αντικείμενο της διαφοράς ήταν οι παροχές σε είδος έναντι της κατευθυνόμενης συνταγογράφησης, στην οποία συμμετέχουν ανερυθρίαστα οι περισσότεροι γιατροί μας.

 Το πρόβλημα είναι παλαιό και αρχικώς καταγραφόταν ως πρόβλημα των γιατρών του ΙΚΑ. Με τα χρόνια επεκτάθηκε και τώρα δείχνει να έχει λάβει χαρακτηριστικά οργανωμένης παρέμβασης σε ολόκληρο το σύστημα Υγείας. Η δομή του είναι πυραμοειδής. Ξεκινά από τις πανεπιστημιακές κλινικές, οι οποίες δίνουν τη γραμμή για τα νέα και ακριβά φάρμακα, και επεκτείνεται στις κατώτερες βαθμίδες, κατατρώγοντας ως άλλη ενδημική νόσος τα σωθικά του παραπαίοντος Εθνικού Συστήματος Υγείας.

Οι δημόσιες δαπάνες Υγείας, με την ευθύνη και των γιατρών, εξελίσσονται τα τελευταία χρόνια με τρελούς ρυθμούς, μοναδικούς στον κόσμο. Έχουν πλέον ξεπεράσει εκείνες της εθνικής άμυνας και αποτελούν μία από τις μεγαλύτερες πηγές τροφοδότησης των ελλειμμάτων και του δημόσιου χρέους. Ενδεδυμένη μάλιστα τον κοινωνικό μανδύα, η διαχείριση του τομέα της Υγείας έχει γίνει ασύδοτη και είναι απολύτως εξαρτημένη από πλήθος συμφερόντων, εγχώριων και πολυεθνικών. Μόλις χθες η κυβέρνηση, έναντι της υποτιθέμενης μεταβολής του καθεστώτος των προμηθειών, έσπευσε να νομιμοποιήσει αμφισβητούμενες προμήθειες και να αποδεχθεί νέα χρέη άγνωστου ύψους. Ειδικά στις παρούσες συνθήκες δημοσιονομικής καχεξίας η αφαίμαξη των πόρων της Υγείας συνιστά απαράδεκτη κατάσταση.

Αγγίζει τα όρια του οργανωμένου εγκλήματος και επί της ουσίας η συνδυασμένη δράση δεν διαφέρει σε τίποτε από εκείνη των κοινών ληστών. Με τη διαφορά ότι στην προκειμένη περίπτωση, οι ληστές φορούν κοστούμια και αθώες άσπρες μπλούζες.

 

 

 

Category: Προτεινόμενα άρθρα

( 1 σχόλια )

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. 1
    .- says:

    Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια.

    Το σκάνδαλο Novartis είναι κυρίως σκάνδαλο των ΓΙΑΤΡΩΝ και δευτερευόντως όσων περιφέρονται γύρω απ’ αυτούς. Εταιρείες που δραστηριοποιούνται στο χώρο της υγείας, ιατρικούς επισκέπτες, μεσαία διοικητικά στελέχη επιτροπών στο βρωμο-δημόσιο, καθηγητές, διοργανωτές συνεδρίων, media κλπ.

    Ειδικά για το τελευταίο, κάνει μπαμ για ποιο λόγο οι δημοσιογράφοι πετάνε την μπαλίτσα στην εξέδρα και ταΐζουν κάργα σανό την αγράμματη ελληναρία. Πολλοί από τους συναδέλφους τους εμπλέκονται με τον άλφα ή βήτα τρόπο στη μίζα, δεδομένου ότι οι φαρμακευτικές εταιρείες, αποτελούν σημαντικούς διαφημιστικούς πελάτες των αφεντικών τους.

    Όσο για το πολιτικό σκέλος της υπόθεσης, η φαρμακευτική δαπάνη άρχισε να πέφτει κατακόρυφα από το 2010 και μετά (δείτε σχετικό γράφημα στο Internet). Ποιοι κυβερνούσαν τότε; Οι εναγόμενοι;

    Ελπίζω Βενιζέλος, Άδωνις κλπ να τους γαμήσει τα πρέκια.

    • 1.1
      ΣΑΝ says:

      Με λιγο καυτερο πιπερι για τις δυο απο τις τρεις τελευταιες λεξεις σας, συνεχιζω και διερωρωμαι ερωτωντας και τον κ.. αρθρογραφο- γιατι αυτην την εμπεριστατωμενη μελετη του δεν την δημοσιευσε προ της συζητησεως του θεματος προχθες στην Βουλη ,με αναρτηση της στον ιστοτοπο της Βουλης ,για να την πληροφορηθουν ολοι οι βουλευτες και κυριως οι 154 που προτειναν την ασκηση ποινικης διωξεως εναντιον δυο πρωην πρωθυπουργων και οκτω πρωην υπουργων , με το ετσι θελω;;;. Τυχαιο ,η, για αλλον λογο;;;

Back to Top

Leave a Reply

Το σχόλιο της ημέρας

    7/12/18 | (1 σχόλια)
    Γιώργος Ρωμανός Συγγραφέας, ιστορικός ερευνητής Συγκλονισμένο το πανελλήνιο παρακολουθεί όσα συμβαίνουν με την «Συμφωνία των Πρεσπών». Το περί δικαίου αίσθημα του λαού έχει εκδηλωθεί καταλυτικά εναντίον της «Συμφωνίας» με τα γιγαντιαία συλλαλητήρια. Από την Παρασκευή, 7 Δεκεμβρίου 2018, εκδικάζεται στην ολομέλεια ...

Ροή ειδήσεων




Καιρός


Το σκίτσο της ημέρας