Η αριστερή απάντηση στο «Μακεδονικό»

20/2/18 | 6 σχόλια | 0 απαντήσεις | 1,470 εμφανίσεις

ΣΗΜΕΙΩΣΗ “ΑΝΙΧΝΕΥΣΕΩΝ”: Η σύνταξη του ιστολογίου διαφωνεί, πλήρως, με το δημοσιευόμενο άρθρο. Το παρουσιάζουμε, για να αντιληφθεί ο αναγνώστης πως σκέπτεται ένα τμήμα του Συριζα που προέρχεται απο τον πρωταρχικό πυρήνα του.
 Η Αριστερά μπορεί να απαντήσει στους μύθους των εθνικιστών περί ανύπαρκτης μακεδονικής εθνότητας και μειονότητας, στην προγονοπληξία που αναμασάει τα παραμύθια περί αιώνιας ελληνικότητας της Μακεδονίας.

Τα εθνικιστικά συλλαλητήρια για το όνομα της Μακεδονίας αποτελούν επιθετική κίνηση της Ακροδεξιάς και της Δεξιάς, που επιδιώκουν να αποκτήσουν ρυθμιστικό ρόλο στις εξελίξεις. Ο στόχος τους είναι να ανακόψουν την αριστερόστροφη πορεία της ριζοσπαστικοποίησης του κόσμου στην Ελλάδα, η οποία ξεδιπλώθηκε ορμητικά με την αντίσταση στα Μνημόνια.

Η Αριστερά, εκατό χρόνια από την ίδρυση του ΣΕΚΕ, διαθέτει πλούσια παράδοση διεθνισμού, αντιπολεμικής και αντιστασιακής δράσης, πολύτιμη για την προσέγγιση του ζητήματος στις μέρες μας.

Η λύση του Ανατολικού Ζητήματος, ποιοι θα επικρατούσαν μετά την κατάρρευση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, ενέπλεκε τόσο τις άρχουσες τάξεις των νεαρών βαλκανικών κρατών όσο και τις μεγάλες δυνάμεις που ανταγωνίζονταν λυσσαλέα για τον έλεγχο των νέων κρατών, των σιδηροδρομικών γραμμών, των ροών των τραπεζικών κεφαλαίων και των δανείων.

Την περίοδο 1912-22, η Αριστερά συγκροτήθηκε στο καμίνι των Βαλκανικών Πολέμων και της Μικρασιατικής εκστρατείας του ελληνικού καπιταλισμού. Τα σύνορα χαράχτηκαν με την δύναμη των στρατών των Μεγάλων Δυνάμεων αλλά και των αρχουσών τάξεων της Ελλάδας, της Σερβίας και της Βουλγαρίας, αδιαφορώντας για τις μειονότητες που βρέθηκαν εγκλωβισμένες στα νέα αιματοβαμμένα εθνικά σύνορα.

Το ΣΕΚΕ γεννήθηκε από οργανώσεις και κινήσεις που πρωτοστάτησαν στο αντιπολεμικό κίνημα και την καταδίκη των ιμπεριαλιστικών φιλοδοξιών της ελληνικής άρχουσας τάξης, η οποία έστειλε τους φαντάρους να γίνουν κρέας για τα κανόνια στον βωμό των φιλοδοξιών της για άπλωμα της κυριαρχίας της και ανάδειξης της ως του πιο ισχυρού παίκτη για λογαριασμό των μεγάλων δυνάμεων.

Το κίνημα των Μακεδόνων ήταν υπαρκτό. Προσδοκούσε την απελευθέρωση από τον ζυγό της Οθωμανικής αυτοκρατορίας στο πλαίσιο μιας Βαλκανικής Ομοσπονδίας. Το κίνημα αυτό συγκρότησε, το 1893, την ΕΜΕΟ, την Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση, η οποία οργάνωσε την αντίσταση των κολίγων στους τσιφλικάδες. Έφτασε στην εξέγερση του Ίλιντεν το 1903, η οποία κατεστάλη. Το 1909 συγκροτεί το Εθνικό Ομοσπονδιακό Κόμμα και εκλέγει βουλευτή τον Βλαχώφ, ο οποίος συνεργάστηκε με τη Φεντερασιόν. Ο Παντελής Πουλιόπουλος, ο ιστορικός ηγέτης του νεαρού τότε ΚΚΕ, αντιμετώπισε διώξεις για τη θέση του κόμματος υπέρ της ύπαρξης των Μακεδόνων.

Η Αριστερά δεν μπορεί, επίσης, να ξεχνάει τον ρόλο των Μακεδόνων στην Αντίσταση.

Συγκρότησαν, το 1944, το SNOF, το Σλαβομακεδονικό Απελευθερωτικό Μέτωπο, οργάνωση μέσα στο ΕΑΜ. Υπήρχαν τάγματα, το 2/28 στη περιοχή της Φλώρινας και της Καστοριάς, στη περιοχή της Έδεσσας – Αριδαίας, στο Καϊμακτσαλάν. Δεκατέσσερις χιλιάδες ήταν οι μαχητές που βρέθηκαν στο ΔΣΕ για να αντιμετωπίσουν τις άγριες διώξεις του μετεμφυλιακού κράτους, με τις εξορίες και την αφαίρεση της ιθαγένειας χιλιάδων.

Με αυτήν την ιστορική προσέγγιση η Αριστερά μπορεί να απαντήσει στους μύθους των εθνικιστών περί ανύπαρκτης μακεδονικής εθνότητας και μειονότητας, στην προγονοπληξία που αναμασάει τα παραμύθια περί αιώνιας ελληνικότητας της Μακεδονίας και έρχεται σήμερα να συγκαλύψει τα συμφέροντα των Ελλήνων καπιταλιστών, τις επιθετικές διεκδικήσεις για να διεισδύουν στην περιοχή και να ελέγχουν τα γειτονικά κράτη, φτάνοντας ακόμη και να παριστάνουν τους νονούς για το όνομα της Μακεδονίας.

Αυτό είναι το νόημα των βέτο στην είσοδο στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε., ώστε οι επιλογές του γειτονικού κράτους να έχουν αναγκαστικά την έγκριση της Αθήνας. Αυτά κατοχύρωσε η πολιτική των κυβερνήσεων Μητσοτάκη αρχικά και Παπανδρέου στη συνέχεια, στην ταραγμένη περίοδο της κατάρρευσης της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας. Την ίδια περίοδο, οι ελληνικές τράπεζες και οι επιχειρήσεις αποκτούσαν ηγεμονικό ρόλο στο γειτονικό κράτος. Πίσω από τις διαπραγματεύσεις για το όνομα είχαμε εισβολή ελληνικών κεφαλαίων στα Σκόπια. Τώρα ζούμε τη συνέχεια αυτών των πολιτικών. Σήμερα, οι Έλληνες τραπεζίτες επιδιώκουν να διασώσουν «τα ασημικά» τους στα Τίρανα, το Βουκουρέστι, το Βελιγράδι, τη Σόφια και τα Σκόπια με την ένταξη των δυτικών Βαλκανίων στην Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ.

Οι εθνικιστές της Δεξιάς βρίσκουν έδαφος, ανοίγοντας την πόρτα στην Ακροδεξιά, ακόμη και την απομονωμένη, υπόδικη νεοναζιστική Χρυσή Αυγή, πάνω σε αυτές τις επιλογές του ελληνικού καπιταλισμού στα Βαλκάνια, που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛΛ. συνεχίζει. Ο μεν υπουργός Άμυνας Καμμένος διακηρύσσει ανοιχτά ότι ξεπερνάει σε αδιαλλαξία τους διοργανωτές των εθνικιστικών συλλαλητηρίων, ο δε πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας υποστηρίζει ότι προωθεί «ηγετικό ρόλο της Ελλάδας στα Βαλκάνια» με τρόπο αντίστοιχο όπως ο Καραμανλής το 2008.

Οι εσωτερικές διαμάχες της άρχουσας τάξης είναι υπαρκτές. Μια μερίδα ελπίζει ότι με μεγαλύτερες πιέσεις θα τα πάρει όλα και μια άλλη ότι ένας συμβιβασμός σήμερα θα κεφαλαιοποιήσει τα κέρδη από τις πιέσεις και τα βέτο που ασκήθηκαν. Αυτές είναι επιλογές που στηρίζονται και οι δύο σε μεγαλύτερη εμπλοκή του ελληνικού καπιταλισμού στις επεμβάσεις των ιμπεριαλιστών υπό την ηγεμονία Τραμπ, από το Βαλκάνια μέχρι τη Μέση Ανατολή. Καμιά από τις δυο δεν είναι αριστερή πολιτική.

Η εργατική τάξη δεν έχει να κερδίσει τίποτα από τη συνέχιση των εκβιασμών σε βάρος της Δημοκρατίας της Μακεδονίας. Οι απαιτήσεις για αλλαγή ονόματος και συντάγματος οδηγούν σε νέο γύρο ανταγωνισμών που απειλούν να φτάσουν σε πολεμικές εμπλοκές μέσα στο σημερινό ασταθές περιβάλλον της κρίσης του καπιταλισμού.

Η Αριστερά, με την υποστήριξη του δικαιώματος της αυτοδιάθεσης της Μακεδονίας, μπορεί να απλώσει το χέρι στους εργάτες των Βαλκανίων για κοινή δράση ενάντια στους καπιταλιστές, την Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ.

Χρειάζεται να πιάσουμε το νήμα των αντιπολεμικών αγώνων του 1999, τότε που το εργατικό κίνημα στην Ελλάδα αντιτάχθηκε στην επέμβαση του ΝΑΤΟ και κέρδισε τη συμπάθεια όλων των εργατών της περιοχής. Στην Ελλάδα, έχουμε πλούσια εμπειρία αγώνων ενάντια στους εκβιασμούς της Ε.Ε. με τα Μνημόνια. Είναι τραγικό να στέκεται η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ στο πλευρό της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ για να υποχρεωθεί η κυβέρνηση των Σκοπίων να υπογράψει «μνημόνια» για το όνομα της χώρας της.

Είναι ώρα να προβάλουμε τη διεθνιστική αλληλεγγύη των εργατών ενάντια στα συμφέροντα των καπιταλιστών, που δεν διστάζουν να παίζουν το χαρτί του εθνικισμού, πλάι σε αυτό του ρατσισμού, και να λειτουργούν σαν θερμοκήπιο για την Ακροδεξιά και τους φασίστες. Λέμε όχι στα εθνικιστικά συλλαλητήρια και συνεχίζουμε. Η διεθνής κινητοποίηση κατά του ρατσισμού και του φασισμού στις 17 Μαρτίου θα είναι το επόμενο βήμα για να μην αφήσουμε τους νεοναζί να πάρουν αέρα από την εθνικιστική υστερία.

* Συντονιστής ΚΕΕΡΦΑ

http://www.avgi.gr/article/10811/8705260/e-aristere-apantese-sto-makedoniko-

Category: Προτεινόμενα άρθρα

( 6 σχόλια )

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. 1
    Α.Β. says:

    Ένας βλάκας τροτσκιστής είναι.

    Μειοψηφικός και περιθωριακός….

  2. 2
    .- says:

    Το πρόβλημα είναι ότι υπάρχουν χιλιάδες σαν κι αυτόν. Πάει πακέτο από πατέρα σε παιδί η εγκεφαλική μαλάκυνση της αριστεράς στο Ελλαδιστάν.

  3. 3
    διερχόμενος says:

    Σάν δέν είναι τού βαλτού,
    είναι τού μαλάκα

    -τά ξεκούραστα συμπεράσματα, λέω

  4. 4
    .- says:

    Όποιος έχει τη μύγα, λένε….

  5. 5
    Α.Β. says:

    Το παλιό ανέκδοτο στην Αριστερά ήταν ότι οι τροτσκιστές για να πολλαπλασιαστούν αναγκάζονταν να παντρευτούν μεταξύ τους 🙂

    Τους πολιτικούς τους προγόνους τους κατακρεούργησε η ΟΠΛΑ την περίοδο της Κατοχής (αφού πρώτα οι Πόντιοι κούτβηδες τους πέταξαν έξω από το ΚΚΕ από το 1925 και μετά…)

  6. 6
    Δημήτρης Πατσογιάννης says:

    O Κωνσταντίνου δεν ήταν ποτέ στο ΣΥΡΙΖΑ Είναι στο ΣΕΚ που είναι ιδρυτικό τμήμα του ΝΑΡ.
    Είναι γεγονός όμως ότι τέτοιες απόψεις είναι διάχυτες στο χώρο του στενού ΣΥΡΙΖΑ, της ΛΑΕ και άλλων οργανώσεων της Αριστεράς και λόγω των απόψεων αυτών, δεν κατέβηκαν στο μεγάλο συλλαλητήριο που έγινε και στράφηκαν κατά του Μίκη & του Κασιμάτη. Όσο τα περί ΟΠΛΑ που ακούγονται αυτά είναι αστεία.
    Ας είμαστε λίγο σοβαροί. Όπως και στο θέμα της θράκης που και με ευθύνη των μεταψυχροπολεμικών ελληνικών κυβερνήσεων, που για να μην χαρίσουν τους Σλαβόφωνους Πομάκους στους κομμουνιστές Βούλγαρους άφησαν το Τουρκικό προξενείο να τους αλώσει, έτσι και οι ίδιες κυβερνήσεις στρουθοκαμήλιζαν στο Τίτο για την ομόσπονδη λαική δημοκρατία της Μακεδονίας και έκαναν συναντήσεις μαζί του όπως ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Το ήθελαν βλέπεις οι Αμερικάνοι.
    Επίσης ο Κωνσταντίνου ξεχνά, σκοπίμως προφανώς, να αναφέρει ότι ο ΕΛΑΣ ( ο Τσίμας ο λεγόμενος Σαμαρινιώτης συγκεκριμένα) με εντολή της ΠΕΑΕΑ το 1944 είχε συγκρουσθεί με τον Τέμπο, τον εκπρόσωπο του Τίτο στην περιοχή των Σκοπίων, για την εθνικιστική πολιτική που ακολουθούσε στο θέμα του Μακεδονικού, η ΠΕΑΕΑ δεχόταν την ύπαρξη σλαβομακεδονίτικης, όχι μακεδονικής, μειονότητας εντός των ορίων της ελληνικής επικράτειας και όταν τα τάγματα του ΣΝΟΦ που είχαν αναγκασθεί να ενταχθούν στον ΕΛΑΣ, προσπάθησαν να αυτονομηθούν από αυτόν διαλύθηκαν μετά από ένοπλες συγκρούσεις και εκδιώχθηκαν στα σημερινά Σκόπια.
    Αυτά για να μην ξεχνιόμαστε. Όσο δε για τις βλακείες του Ζαχαριάδη ο ελληνικός λαός τις πλήρωσε όπως και την αγγλόδουλη πολιτική της ελληνικής άρχουσας τάξης που οι περισσότεροι από αυτούς με εξάιρεση τον Κανελλόπουλο άργησαν χαρακτηριστικά να κατέβουν στην άνεση της ΜέσηςΑνατολής & ερωτοτροπούσαν με τους Γερμανούς κατακτητές.
    Έχουν περάσει εβδομήντα έτη από τότε. Ας βλέπουμε όλοι μας τα πράγματα με ψυχρό μάτι για το συμφέρον της χώρας μας και όχι για το συμφέρον άλλων.

Back to Top

Leave a Reply

Το σχόλιο της ημέρας

    23/9/18 | (1 σχόλια)
    του Παντελή Σαββίδη. "Μακεδονία της Κυριακής" Στις 11 Σεπτεμβρίου ανακοινώθηκε η συγκρότηση της μικτής Επιτροπής Ελλάδας- πΓΔΜ η οποία, σύμφωνα με το άρθρο 8 της Συμφωνίας των Πρεσπών , θα έχει την ευθύνη συζήτησης και αναθεώρησης σχολικών εγχειριδίων ή ...

Ροή ειδήσεων




Καιρός