Πόσο επικίνδυνη μπορεί να γίνει η Τουρκία;

13/2/18 | 4 σχόλια | 4 απαντήσεις | 1,157 εμφανίσεις

(Φωτ.: sputniknews.com)

του ΠΑΝΤΕΛΗ ΣΑΒΒΙΔΗ.

Πλοίο της τουρκικής ακτοφυλακής εμβόλισε, χθες το βράδυ, πλοίο της ελληνικής ακτοφυλακής, προκαλώντας του ζημιές. Το περιστατικό κρίνεται άκρως σοβαρό, καθώς, πριν από λίγο ο τούρκος πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε στην τουρκική Εθνοσυνέλευση: «Προειδοποιούμε όσους περνούν τη γραμμή στην Κύπρο και τη θάλασσα του Αιγαίου να μην κάνουν το λάθος βήμα»!

Η δήλωση Ερντογάν έρχεται ως συνέχεια της δήλωσης του Τούρκου αρχηγού ΓΕΕΘΑ το Σάββατο ότι η χώρα του μπορεί να διεξάγει, ταυτόχρονα, πόλεμο σε Συρία και Αιγαίο.

Το σχέδιο αυτό παλαιότερα ήταν γνωστό ως σχέδιο 2,5 πολέμων. Η Τουρκία υπονοούσε πως ετοιμαζόταν να διεξάγει πόλεμο με τη Συρία, την Ελλάδα, και τους Κούρδους στο εσωτερικό. Το πεδίο έχει μεταβληθεί σε ορισμένες παραμέτρους του, και προφανώς με τη μεταβολή των παραμέτρων αυτών προσαρμόστηκαν και τα τουρκικά σχέδια.

Βρίσκεται, λοιπόν, σε εξέλιξη μια τουρκική επιχείρηση στηριγμένη σε ένα σχέδιο το οποίο ετοιμάστηκε χρόνια πριν. Δεν χρειάζεται πολλή σκέψη για να γίνει αντιληπτό πώς θα αντιδράσει η Αθήνα, καθώς η μόνιμη ελληνική επωδός είναι ψυχραιμία.

Εδώ που βρίσκονται τα πράγματα ίσως να μην υπάρχουν πολλά περιθώρια επιλογών. Ο υπουργός Εξωτερικών, για λόγους άγνωστους, άνοιξε όλα τα μέτωπα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής (Σκόπια, Αλβανία, Κύπρος, Τουρκία) και είναι άγνωστο αν η ελληνική διπλωματία μπορεί να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις τους.

Η χώρα βρίσκεται ήδη σε μακρά προεκλογική περίοδο, ανοίγοντας διχαστικά μέτωπα και στο εσωτερικό τα οποία μπορεί να οδηγήσουν σε ακραίες καταστάσεις.

Υπενθυμίζεται ότι όποτε η Τουρκία επεδίωξε επιθετική ενέργεια κατά της Ελλάδας το έκανε σε στιγμές εσωτερικού διχασμού (1974) ή κυβερνητικής αβεβαιότητας (Ίμια). Το έκανε, επίσης, σε στιγμές που είχε τη συναίνεση της διεθνούς κοινότητας. Είναι το μόνο στοιχείο το οποίο δεν διαθέτει αυτήν τη στιγμή, καθόσον τόσο από πλευράς συσχετισμού δυνάμεων όσο και από πλευράς ελληνικής ομοψυχίας οι συνθήκες την ευνοούν. Έχει απομονωθεί όμως διεθνώς, καθώς ο Ερντογάν ήρθε σε ρήξη με όλους –τουλάχιστον τους Δυτικούς– συμμάχους της χώρας του.

Τα ανοιχτά μέτωπα της Τουρκίας στη Συρία, η σύγκρουσή της με τους Κούρδους στο Αφρίν –η οποία προκάλεσε το θάνατο σημαντικού αριθμού Τούρκων στρατιωτών–, οι κακές σχέσεις με τις ΗΠΑ και οι προβληματικές σχέσεις της με τη Ρωσία, παρά τα αντιθέτως διαδιδόμενα, δεν ευνοούν ένα ακόμη μέτωπο στα δυτικά, με την Ελλάδα. Ωστόσο κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τον ασταθή χαρακτήρα του Τούρκου προέδρου, ο οποίος βρίσκεται σε προσωπικά και πολιτικά αδιέξοδα.

Στη Συρία ο Ερντογάν δίνει τη μάχη του μέλλοντός του. Μια νίκη του στη συριακή κόλαση θα του δώσει παράταση ζωής. Μια ήττα του θα τον οδηγήσει στην καταστροφή.

Τα πράγματα δεν είναι καθόλου ευνοϊκά γι αυτόν. Το Γενικό Επιτελείο ανακοίνωσε χθες ότι 31 Τούρκοι σκοτώθηκαν στη Συρία και πολλοί άλλοι τραυματίστηκαν, αλλά η αντιπολίτευση πιστεύει πως οι νεκροί είναι πολλοί περισσότεροι.

Το πιθανότερο είναι η επιχείρηση «Κλάδος Ελαίας» στο Αφρίν να μην εξελιχθεί καλά, και τα φέρετρα στην Τουρκία να πολλαπλασιαστούν. Τότε, μια λαϊκή κατακραυγή και μια στρατιωτική δυσαρέσκεια θα ανάγκαζαν τον Ερντογάν να υποχωρήσει. Μια στρατιωτική ήττα, όμως, στην εθνικιστική Τουρκία δεν γίνεται εύκολα αποδεκτή. Το μέλλον του Ερντογάν προδιαγράφεται δυσοίωνο.

Ενδεχομένως ο Τούρκος πρόεδρος να ελπίζει ότι μια υποχώρηση από τη Συρία μπορεί να εξισορροπηθεί από μια τακτική νίκη επί μιας φοβισμένης Ελλάδας. Και αυτή η νίκη θα μπορούσε να επιτευχθεί με την παγίωση των τουρκικών θέσεων γύρω από τα Ίμια.

Εκεί λοιπόν εστιάζεται το τουρκικό ενδιαφέρον, και εκεί δεν αποκλείεται μια στρατιωτική κλιμάκωση. Περιμένουμε να δούμε τα σχέδια της Αθήνας για την υπεράσπιση της κυριαρχίας επί ελληνικού εδάφους. Εκτός και αν κάτι διαφορετικό έχει συμφωνηθεί τη νύχτα των Ιμίων το οποίο δεν γνωρίζουμε.

Γι’ αυτό θα πρέπει οι πρωταγωνιστές της νύχτας των Ιμίων, οι κ.κ. Σημίτης και Πάγκαλος, να ενημερώσουν τον ελληνικό λαό αν και τι συμφώνησαν.

Και αν δεν το κάνουν οι ίδιοι, το υπουργείο Εξωτερικών να κάνει γνωστό στον ελληνικό λαό τι συμβαίνει με τα Ίμια. Ποιο είναι το σημερινό καθεστώς των Ιμίων. Τι ακριβώς σημαίνει, και αν ισχύει στο διηνεκές το no flags, no ships, no troops.

Για να αποφύγει ο Ερντογάν μια οδυνηρή ήττα στο Αφρίν με πολλούς νεκρούς, έχει συγκροτήσει αντάρτικη ομάδα ισλαμιστών από τα υπολείμματα του Ελεύθερου Συριακού Στρατού (ούτε ελεύθερος ήταν, ούτε συριακός, ούτε στρατός) και διάφορες τρομοκρατικές ομάδες με βασικό πυρήνα την αλ Νούσρα ώστε να πολεμήσουν αυτοί στην πρώτη γραμμή του μετώπου και να ακολουθήσει ο τουρκικός στρατός. Η ομάδα που συγκρότησε είναι η «Μεραρχία Χάμτζα», την οποία χρησιμοποίησε και παλαιότερα στις επιχειρήσεις στο Ιντλίμπ. Είχε εκπαιδευτεί και εξοπλιστεί από τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Τουρκία ως μέρος του συριακού προγράμματος εκπαίδευσης και εξοπλισμού στη Βορειοδυτική Συρία.

Για να καταλάβει κανείς τη σύνθεσή της να σημειώσουμε πως η «Μεραρχία Ιντλίμπ» αποτελείται από πέντε ομάδες του «Ελεύθερου Συριακού Στρατού» που εδρεύουν στην πόλη Μάρε, επαρχία του κυβερνείου του Βόρειου Χαλεπιού, την ταξιαρχία Hamza, την ταξιαρχία Dhi Qar, τη Βόρεια Βροντερή Ταξιαρχία, την Ταξιαρχία Αντίστασης της Μάρε και την Ταξιαρχία Ειδικών Επιχειρήσεων. Όλος ο τζιχαντιστικός ανθός.

Τόσο ο συριακός στρατός και οι Κούρδοι όσο και οι άλλες δυνάμεις που βρίσκονται στη Συρία και το Αφρίν καταγράφουν τους βομβαρδισμούς στους οποίους προβαίνει ο τουρκικός στρατός εναντίον αμάχων, νοσοκομείων και κέντρων παροχής βοήθειας.

Δεν αποκλείεται μετά τις στρατιωτικές εξελίξεις ο Ερντογάν να αντιμετωπίσει και άλλου είδους διεθνείς κατηγορίες.

Ο Τούρκος πρόεδρος προσπαθεί να συντηρήσει και τα ανοικτά διπλωματικά μέτωπα της Ελλάδας στα Βαλκάνια, τόσο με τα Σκόπια όσο και με την Αλβανία, και πιθανώς αυτός να είναι ο λόγος που ο Έλληνας ΥΠΕΞ επιχειρεί αγώνα δρόμου να τα κλείσει. Αλλά η αντιμετώπιση χρόνιων προβλημάτων μέσα σε κλίμα άγχους και νευρικότητας δεν θα οδηγήσει σε λύσεις που θα εκτονώσουν την κατάσταση. Αντιθέτως, θα την περιπλέξουν.

Υπάρχει και μία ακόμη παράμετρος που αφορά στην τουρκική πολιτική: οι τουρκοαμερικανικές σχέσεις. Βρίσκονται στο χειρότερο σημείο τους, με τους Αμερικανούς να καταβάλλουν προσπάθειες να εκθέσουν τον Ερντογάν χωρίς να δημιουργήσουν μακροπρόθεσμη βλάβη στις σχέσεις τους με την Άγκυρα.

Όλα αυτά, σε συνδυασμό με προσωπικά προβλήματα που αντιμετωπίζει, μπορεί να οδηγήσουν τον Ερντογάν να ανοίξει τον ασκό του Αιόλου. Γι’ αυτό χρειάζεται προσοχή.

Πάντως, για να έχουμε και μια εικόνα του προβλήματος Τουρκία, ας μην έχουν την εντύπωση στην Αθήνα πως η έκλειψη του Ερντογάν θα λύσει τα προβλήματα. Η αντιπολίτευση είναι πολύ χειρότερη. Ορισμένες από τις νευρικές κινήσεις του Ερντογάν οφείλονται στην κριτική που του ασκεί η αντιπολίτευση ότι δεν είναι και τόσο σκληρός με την Ελλάδα.

Category: Διπλωματία, Κυριο Θεμα

( 4 σχόλια )

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. 1
    Northern says:

    Η Τουρκία έχει ανοίξει πολλά μέτωπα.Αν λαβωθεί σε κάποιο είναι εξαιρετικά πιθανό να ξεσπάσει σε κάποιο άλλο.

  2. 2
    ΣΑΝ says:

    ”Ο Τουρκος προεδρος προσπαθει να συντηρησει και τα ανοικτα διπλωματικα μετωπα της Ελλαδος στα Βαλκνανια τοσο με τα Σκοπια ,οσο και με την Αλβανια και πιθανως αυτος να ειναι ο λογος που ο Ελληνας ΥΠΕΞ επιχειρει αγωνα δρομου να τα κλεισει”. Προφανεστατα σαυτην την συλλογιστικη -να προλαβουμε την Τουρκια στα Βαλκανια και στην συνεχεια να ασχοληθουμε μονο με αυτην- βασιζεται και η πρεμουρα κλεισιματος οπως-οπως απο τον Ελληνα ΥΠΕΞ και την Ελληνικη κυβερνηση Συριζανελ με την πληρη υποχωρηση απο την Εθνικη θεση του 1992 για το Σκοπιανο και την τροποποιηση της επιτυχημενης Συμφωνιας για την ΑΟΖ με την Αλβανια τον Απριλιο του 2009, που θα αποτελουσε και αριστο ποροηγουμενο για την ΑΟΖ με την Τουρκια στο Αιγαιο, βασει του Διεθνους Δικαιου της Θαλασσης. Φυσικα η Τουρκια , που επιδιωκει την Συμφωνια με τα Σκοπια και τον διχασμο των Ελληνων για το εθνικο αυτο θεμα ,προς ιδιον οφελος, θα συνεχισει να πιεζει περισσοτερο μεχρι να επιτευχθει αυτη η Συμφωνια ,μια και εμεις επιγομεθα να μη χαλασουμε το σχεδιο της για μουσουλμανοποιηση των νοτιων περιφερειων των Βαλκανικων χωρων ανωθεν της Ελλαδος απο Θρακης μεχρι της Αλβανιας.. (ορατε το στρατηγικο βαθος του Νταβουτογλου)

  3. 3
    Κων/νος Α. Καραγιαννίδης says:

    Δύο σύντομες παρατηρήσεις.

    α) Δεν ξέρω για τους δύο πολέμους, αλλά στον μισό (Κούρδοι) οι Τούρκοι δεν κατάφεραν κάτι αξιομνημόνευτο. Το αναφέρω απλώς επειδή “αρχή του νικάν εστί το θαρρείν” και συνήθως οδηγούμαστε σε ήττες έναντι των Τούρκων λόγω φοβικού συνδρόμου (που το καλλιεργούν εντέχνως οι Τούρκοι με ψυχολογικές επιχειρήσεις).

    β) Η στρατηγική (ΑΝ υπάρχει) της βεβιασμένης εξασφάλισης των νώτων (Σκόπια, Αλβανία), προκειμένου να είμαστε αποτελεσματικότεροι έναντι της κύριας απειλής (Τουρκία) μειονεκτεί στο ότι παρουσιαζόμαστε υποχωρητικοί έναντι των δευτερευουσών απειλών, δίδοντας μήνυμα στην Τουρκία ότι θα είμαστε πολύ περισσότερο ευάλωτοι στις δικές της πιέσεις.

    • 3.1
      Χρήστος says:

      Κ Καραγιαννίδη η επίλυση θα είχε ανοίξει τρία μέτωπα, τώρα με το ένα ,αν ολοκληρωθούν τα άλλα, μπορούμε να έχουμε μερικούς βαθμούς ελευθερίας απέναντι στην Τουρκία.
      Σίγουρα ΔΕΝ υπάρχει τουρκική στρατιωτική νίκη στα χρόνια που ζούμε. Κύπρος Κουρδικό Συρία δεν μπόρεσαν να έχουν νίκη στα πεδία των μαχών . Διαχειρίζονται τον διεθνή παράγοντα κατά βούληση.

      • 3.1.1
        Χρήστος says:

        Η μη επίλυση

        • 3.1.1.1
          Κων/νος Α. Καραγιαννίδης says:

          Χαίρετε.

          Η ένστασή μου για την βεβιασμένη απόπειρα επίλυσης των διαφορών με τους από βορρά γείτονες έγκειται στο ότι δεν εκτιμώ ότι υφίστατο ουσιαστική απειλή από την εκκρεμότητά τους.

          Απ’ εναντίας, η επιδίωξή μας για ταχεία επίλυση, θα μας οδηγήσει υποχρεωτικά σε υποχωρήσεις (ίσως και επώδυνες) που θα ήταν δυνατόν να αποφευχθούν σε μία καλύτερα προετοιμασμένη και μακράς προοπτικής προσπάθεια (φυσικά, ο μακροχρόνιος σχεδιασμός είναι ζητούμενο σε ένα κράτος-παρωδία, που οι παράγοντές του προγραμματίζουν το πολύ μέχρι τις επόμενες εκλογές).

          Και οι υποχωρήσεις αυτές έναντι των ασθενεστέρων αντιπάλων μας θα αποθρασύνουν την πολλαπλώς ισχυρότερή τους Τουρκία, προσθέτοντας εν τέλει προβλήματα στο ανατολικό μέτωπο, αντί να διευκολύνουν την κατάσταση.

          Συν τοις άλλοις, επειδή οι διεθνείς σχέσεις είναι πρωτίστως ισχύς και συμφέροντα, ποιός μας εγγυάται ότι τα συμφωνηθέντα δεν θα ανατραπούν εκ των υστέρων, με (παρασκηνιακή) παρέμβαση της Τουρκίας, όπως το 2008-09 στην Αλβανία;

          Επειδή δεν διακρίνω κάποιο ώφελος με το σκεπτικό αυτό, πολύ φοβάμαι, ότι η επίλυση των βαλκανικών μας θεμάτων δεν δρομολογήθηκε στο πλαίσιο δικής μας στρατηγικής (γι’ αυτό χρησιμοποίησα και το “ΑΝ” στο αρχικό μου σχόλιο), αλλά στα πλαίσια εξυπηρέτησης συμφερόντων τρίτων (Γερμανία, ΗΠΑ), με απώτερο σκοπό διεκδίκηση ανταλλαγμάτων στο οικονομικό πεδίο.

          ΥΓ: Σε ένα “failed state” όπως η Ελλάδα, με πλήρη απουσία θεσμών, δεν θα απέκλεια εντελώς τα ιδιοτελή ελατήρια (κομματικές αντιπαραθέσεις) ή τον τυχοδιωκτισμό.

  4. 4
    διερχόμενος says:

    Τί μάς παραγγέλνει ό Οδυσσέας τού αλβανικού Έπους:

    • 4.1
      διερχόμενος says:

      Κάτω απ’ τό χώμα
      μές στά σταυρωμένα χέρια τους
      κρατάνε τής καμπάνας τό σχοινί,
      προσμένουνε τήν ώρα,
      προσμένουν νά σημάνουν τήν ανάσταση!..

      Τούτο τό χώμα είναι δικό τους καί δικό μας
      -Κοινότης ζώντων καί τεθνεώτων τών Ελλήνων η Κοινότης-
      δέν μπορεί κανείς νά μάς τό πάρει.-

Back to Top

Leave a Reply

Το σχόλιο της ημέρας

    15/11/18 | (0 σχόλια)
    της Sarah O’Connor Financial Times/euro2day.gr Ο ανταγωνισμός για την προσέλκυση επενδύσεων δίνει στις μεγάλες εταιρείες υπερβολική ισχύ. Οι απαιτήσεις για φοροαπαλλαγές και η απειλή της μετακίνησης σε χώρες με χαμηλότερο κόστος. Η μόνιμη ανασφάλεια των εργαζομένων. Δημοσιεύθηκε: 14 Νοεμβρίου 2018 ...

Ροή ειδήσεων




Καιρός