Η Ευρώπη των “πολλαπλών ταχυτήτων” και η Ελλάδα

20/3/17 | 2 σχόλια | 5 απαντήσεις | 468 εμφανίσεις

του Δημήτρη Μακροδημόπουλου.

Η πρόσφατη συνάντηση των τεσσάρων ηγετών των ισχυρότερων οικονομικά κρατών της Ευρώπης (Γαλλίας, Γερμανίας, Ισπανίας, Ιταλίας) στις Βερσαλλίες με αντικείμενο το μέλλον της Ευρώπης, δηλαδή τον μετασχηματισμό της Ε.Ε. στην Ευρώπη των πολλαπλών ταχυτήτων ή των ομόκεντρων κύκλων ή ακόμη και της ευέλικτης Ευρώπης αλά καρτ, συζήτηση που ανανεώθηκε στην τελευταία Σύνοδο κορυφής στις Βρυξέλλες, αποτελεί ουσιαστικά ανάθεμα προς το πνεύμα της ιδρυτικής Συνθήκης της Ρώμης που πρόκειται να εορτασθεί για τα 60χρονά της. Διότι η Συνθήκη της Ρώμης προσδοκούσε μελλοντικά την ενιαία Ευρώπη και όχι τον πολυκερματισμό της. Επιτρέψτε μου μάλιστα να θεωρήσω ότι όλα αυτά τα σχέδια για την Ευρώπη των πολλαπλών ταχυτήτων κ.ο.κ. μυρίζoυν πολύ έντονα ναφθαλίνη. Διότι ανασύρθηκαν μετά από 23ετία περίπου, όταν το θέμα αυτό είχε τεθεί για πρώτη φορά αμέσως μετά τη Συνθήκη του Μάαστριχτ στην Ευρώπη των “12”, δηλαδή την περίοδο της μέγιστης δυνατής συναίνεσης και σύγκλισης όσον αφορά το οικονομικό και βιοτικό επίπεδο των κρατών – μελών, και επανέρχεται σήμερα εν μέσω αμφισβητήσεων και τεράστιων ανισοτήτων μεταξύ των “27”. Τότε, το 1994 το CDU, το κόμμα του Χέλμουτ Κολ και της Άγκελας Μέρκελ, είχε παρουσιάσει το κείμενο “Σκέψεις για την Ευρωπαϊκή Πολιτική” για το μέλλον της Ευρώπης των πολλαπλών ταχυτήτων, θέση με την οποία είχε συμφωνήσει και η Γαλλία με μικρές διαφοροποιήσεις, ενώ ο τότε Βρετανός πρωθυπουργός Τζον Μέιτζορ είχε αντιτάξει την ελευθερία κάθε κράτους μέλους να επιλέγει εκείνους τους τομείς της κοινοτικής πολιτικής στους οποίους επιθυμεί και δύναται να συμμετάσχει. Όμως είναι εντελώς διαφορετικό να εφαρμόζεις ένα σχέδιο για 12 ή 15 μέλη και διαφορετικό για 27. Αυτό σημαίνει ότι έχουν διαφοροποιηθεί οι στοχεύσεις.

Γιατί αμέσως μετά τη Συνθήκη του Μάαστριχτ είχε προταχθεί από τη Βόννη η συζήτηση για το μέλλον της Ευρώπης με τον μετασχηματισμό της σε ομάδες διαφορετικών ταχυτήτων, σκληρού πυρήνα κ.ο.κ.; Σήμερα μετά τόσα χρόνια το κίνητρο είναι προφανές: Διότι η διευρυμένη Ευρώπη των πολλαπλών ταχυτήτων που υιοθετούσε το κείμενο του CDU αποτελούσε τη θεσμική λύση για την ένταξη στην Ε.Ε. ασθενέστερων οικονομικά χωρών που δεν πληρούσαν τα κριτήρια της Συνθήκης του Μάαστριχτ. Προετοίμαζε δηλαδή την ένταξη των χωρών του Βίζεγκραντ και της Βαλτικής που ανήκαν ιστορικά στη σφαίρα της γερμανικής επιρροής και με την είσοδό τους θα ανέτρεπαν υπέρ της Βόννης τους συσχετισμούς και τις ισορροπίες εντός της Ε.Ε.. αποκλείοντας την εμβάθυνση και την ολοκλήρωσή της, ικανοποιώντας και τα σχέδια της Ουάσινγκτον που ενθάρρυνε αυτές τις εξελίξεις. Έτσι οδηγηθήκαμε στη δημιουργία της Γερμανικής Ευρώπης αλλά χάθηκε το όραμα της ολοκλήρωσης. Το αποτέλεσμα; Θυμάται σήμερα κανείς ποιά χώρα προεδρεύει της ΕΕ; Όλα ξεκινούν από το Βερολίνο και καταλήγουν εκεί. Είναι ολοφάνερο πλέον ότι η αναθέρμανση της συζήτησης μετά 23ετία, θα αποτελέσει εκ νέου για το Βερολίνο τη θεσμική λύση για την ένταξη στην Ε.Ε. και των Δυτικών Βαλκανίων, της Ουκρανίας, της Γεωργίας, κ.α. στην κατώτερη ταχύτητα, διότι ποτέ δεν θα μπορέσουν να ανταποκριθούν, στοιχειωδώς έστω, στα κριτήρια της ένταξής τους, γεγονός που θα αποτελέσει την ταφόπλακα κάθε προοπτικής ολοκλήρωσης. Ίσως μάλιστα εκεί αποσκοπούν, προκειμένου να αντιμετωπιστεί η συρρίκνωση της ευρωπαϊκής επιρροής και η οικονομική της υποχώρηση στο παγκόσμιο γίγνεσθαι: Να αναπαραγάγουν εντός των ορίων της Ε.Ε. το παγκόσμιο όλον του καπιταλισμού, να συνυπάρχουν δηλαδή ο Πρώτος και ο Τρίτος Κόσμος, τόσο η μητρόπολη όσο και οι αποικίες, τόσο εξελιγμένες όσο και πολύ καθυστερημένες περιοχές. Μια πρώτη ταχύτητα, ένας πυρήνας λίγων ισχυρών κρατών και μετά διαβαθμισμένες “ταχύτητες” που θα καταλήγουν στην Αλβανία, στην ΠΓΔΜ στο Κόσσοβο κ.α.. Για να εσωτερικευθούν έτσι εντός της Ε.Ε. οι άνισες ανταλλαγές μεταξύ ισχυρών και αδύναμων, με την προμήθεια φθηνών πρώτων υλών και φθηνής εργασίας από τους αδύναμους και προσφορά ακριβών προϊόντων από τους ισχυρούς, όπως διεξάγονταν στο παρελθόν μεταξύ των ισχυρών της Ευρώπης και των αποικιών τους στον Τρίτο Κόσμο.

Ποια θα είναι η θέση της Ελλάδας στην Ευρώπη των πολλαπλών ταχυτήτων; Η αλήθεια είναι ότι άλλο ήταν το κύρος της ως μέλους της Ευρώπης των 10 κρατών μελών ή των 12 ή των 15 και εντελώς διαφορετικό στην Ευρώπη των 27. Μάλιστα μέχρι το 2004 η Ελλάδα ήταν το μοναδικό κράτος μέλος της ΕΕ στα Βαλκάνια. Όταν εντάχθηκε στις δομές της ΕΟΚ μπορεί να ήταν ουραγός μεταξύ δέκα αναπτυγμένων κρατών, όμως σήμερα είναι ουραγός στην Ευρωζώνη, παρότι συμμετέχουν πολλά αδύναμα κράτη (Βαλτικές χώρες, Σλοβακία, Σλοβενία κ.α.) και μεταξύ των ουραγών στην Ε.Ε. των “27”. Δεν είναι ολοφάνερη η αποδυνάμωση της διαπραγματευτικής της θέσης σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο; Δεύτερον, είναι ολοφάνερο ότι τα 19 μέλη της Ευρωζώνης δεν θα συμπεριλαμβάνονται όλα στον πυρήνα, αλλά θα κατανεμηθούν στις “ταχύτητες” ανάλογα με τη δυναμικότητά τους. Δηλαδή ο μεγαλύτερος “κίνδυνος” που διατρέχει η χώρα μας είναι να βρεθεί εκτός ευρώ ως το πλέον προβληματικό μέλος της Ευρωζώνης, με άλλα λόγια να γίνει πραγματικότητα το Grexit.  Τρίτον, η πτυχή της αναδόμησης της Ε.Ε. στην οποία θα πρέπει να επικεντρωθεί η πολιτική ηγεσία του τόπου, διότι μπορεί να αποκομίσει σημαντικά οφέλη για την ασφάλεια της χώρας και την οικονομία της αξιοποιώντας τη γεωπολιτική της υπεροχή έναντι όλων των εταίρων, είναι η Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας (ΚΕΠΠΑ). Διότι μέσω της ΚΕΠΠΑ μπορεί αφενός να μειώσει σημαντικά το κόστος των εξοπλιστικών δαπανών και αφετέρου να διασφαλίσει εγγυήσεις για τα σύνορά της.

Μακροδημόπουλος Δημήτρης

Αλεξ/πολη – κιν. 6947-771412

18-3-2017

 

Category: Προτεινόμενα άρθρα

( 2 σχόλια )

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. 1
    Σ Α Ν says:

    Θα αρκεσθω στις δυο τελευταιες προτασεις σας απο τελεια σε τελεια, με τις οποιες επιβεβαιωνετε ,επιτελους, και εσεις το εθνωφελες πεισμα του επιμονου βορειοελλαδιτη πολιτικου , του αειμνηστου Καραμανλη, να ”μας βαλει ”, για λογους καθαρα εθνικης αφαλειας της Χωρας στην τοτε ΕΟΚ ,με το ΒΕΤΟ μας, οταν αλλοι την αποκαλουσαν , ” ΕΟΚ και ΝΑΤΟ , το ιδιο συνδικατο” και υποσχονταν δημοψηφισμα για εξοδο μας, οπως τωρα οι δραχμιστες, για εξοδο μας απο την ΟΝΕ. Και δεν σας κρυβω, πως εκτιμησα ιδιαιτερα την μεταστροφη σας σε ευρωπαιστη , με αποδοχη της Συνθηκης του Μααστριχτ , που καθιερωσε απο τοτε την ελευθερη οικονομια σε ολα τα κρατη της Ευρωπαικης Ενωσεως , αιτια, για την οποιαν διαχωριστηκε ο Συνασπισμος της Αριστερας απο τοτε (1992) σε Συριζα και ΚΚΕ . Και επειδη εχω την αισθηση οτι, αυξανονται στην Ελλαδα μας μετα απ’αυτην την εξελιξη οι ευρωπαιστες,- που μεχρι τωρα ηταν αντιευρωπαιστες και ευρωσκεπτικιστες- , ο στοχος της Πατριδος θα επιτυχει οταν μεταστραφουν και οι τελευταιοι δυσπιστοι και πεισθουν οσο γινεται περιοσσοτεροι , οτι μονο με ελευθερη οικονομια και ευρωπαικο κρατος αυξανεται η πιττα , που θα μοιρασθει πρωτα στους ανημπορους και αναπηρους -και στην συνεχεια σε ολους τους Ελληνες- και οτι εκτος της Ευρωπαικης Ενωσεως, -που εφετος θα μας στειλει καπου 20.000.000 τουριστες -, θα ”μας φαει η μαρμαγκα”, οπως λεει και ο λαος και στα λαικα τραγουδια του.

    • 1.1
      Μακροδημόπουλος Δημήτρης says:

      Αγαπητέ ΣΑΝ σαφώς και είναι το ίδιο συνδικάτο. Το ΝΑΤΟ μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ, ως ευρωατλαντικός “αμυντικός’ οργανισμός δεν είχε λόγο ύπαρξης. Παρέμεινε όμως και αυξησε τα μέλη του ως στρατιωτικός οργανισμός που θα στήριζε στρατιωτικά τις επεκτατικές επιδιώξεις της Δύσης στο κενό που δημιουργήθηκε μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ. Όσον αφορά την ΕΕ ο επεκτατικός της χαρακτήρας είναι το χαρακτηριστικό της. Αυτό ήταν πασιφανές μετά τη Συνθήκη του Μάαστριχτ. Προτίμησε την επέκταση παρά την εμβάθυνση. Και τώρα εκεί αποβλ’έπει. Κάποτε θα πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι η ύπαρξη της ΕΣΣΔ, υπαγόρευε στη Δύση, στα πλαίσια του ανταγωνισμού των δύο συστημάτων, διαφορετική πολιτική, στο εσωτερικό των κρατών αλλά και εντός της ΕΟΚ, τότε. Σήμερα βλέπετε εσείς καμιά δυνατότητα βέτο;Όσον αφορά τον τουρισμό αυτός δεν αναπτυχθηκε διότι βελτιώσαμε τις υποδομές, γίναμε φθηνότεροι ή προσφέρουμε καλύτερες υπηρεσίες. Αυξήθηκε δραστικά διότι η γειτονιά μας μεταβλήθηκε εξ αιτίας της Δύσης σε κρανίου τόπο και κερδίσαμε ένα σοβαρό μερίδιο των τουριστών. Λιβύη, Αίγυπτος, Συρία, Λίβανος,τρομοκρατικές επιθέσεις στην Τουρκία. Ξέρετε καθε πότε μου έρχεται στο νου μου ο “εθνάρχης’; Όταν παρατηρώ το χάλι των πόλεών μας, τη γύμνια της υπαίθρου και την αστυφιλία που έπνιξε τις πόλεις.

    • 1.2
      Μακροδημόπουλος Δημήτρης says:

      Ασφαλώς και είναι το ίδιο συνδικάτο αγαπητέ ΣΑΝ. Μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ το ΝΑΤΟ δεν είχε λόγο ύπαρξης αλλά όχι μόνον δεν διαλύθηκε αλλά αύξησε τα μέλη του και αξιοποιείται ως στρατιωτικός μηχανισμός επιβολής των συμφερόντων της Δύσης στο έδαφος της διαλυθείσης ΕΣΣΔ και εκεί όπου η επιρροή της Μόσχς΄ήταν αναμφισβήτητη. θα πρέπει να γίνει κάποτε αντιληπτό ότι η ύπαρξη της ΕΣΣΔ υπαγόρευε στη Δύση, στα πλαίσια του ανταγωνισμού των δύο συστημάτων, την πολιτική της εντός των κρατών αλλά και σε ευρωπαικό επίπεδο. Σήμερα υπάρχει δυνατότητα βέτο από ένα κράτος μέλος της ΕΕ; Όσον αφορά τον τουρισμό αυτός αυξήθηκε επειδή η γειτονιά μας μεταβλήθηκε σε κρανίου τόπο: Λιβύη, Αίγυπτος, Συρία, Λίβανος, τρομοκρατικές ενέργειες στην Τουρκία. Δεν βελτιώσαμε τις υπηρεσίες μας, ούτε τις υποδομές μας στον τουρισμό.Η τεράστια ευθύνη για όλα αυτά βαρύνει τη Δύση. Να χαιρόμαστε για όλα αυτά επειδή αυξάνεται ο τουρισμός μας; Αυτή είναι η δεξιά πολιτική αντίληψη.

      • 1.2.1
        Μακροδημόπουλος Δημήτρης says:

        Επανέλαβα την απάντηση διότι είχα την εντύπωση ότι η πρώτη απάντηση είχε χαθεί διότι δεν είχε αναρτηθεί.

        • 1.2.1.1
          Σ Α Ν says:

          Αντι αλλης απαντησεως θα παραθεσω αυτολεξει τις τελευταιες δυο προτασεις του κειμενου του αρθρου σας , για τους φιλους αναγνωστες των ΑΝΙΧΝΕΥΣΕΩΝ , οποιοι και ηλικιαν εχοντες -περαν των αλλων- θα εξαγαγουν τα συμπερασματα τους . Γραφετε, λοιπον.” Τριτον, η πτυχη της αναδομησης της Ε.Ε , στην οποιαν θα πρεπει να επιδοθει η πολιτικη ηγεσια του τοπου ,διοτι μπορει να αποκομισει σημαντικα οφελη ,για την ασφαλεια της χωρας και την οικονομια της, αξιοποιωντας την γεωπολιτικη της υπεροχη εναντι ολων των εταιρων , ειναι η Κοινη Εξωτερικη Πολιτικη και Πολιτικη Ασφαλειας (Κ.Ε.Π.Π.Α). Διοτι μονον μεσω της (Κ.Ε.Π.Π.Α), μπορει αφ’ενος να μειωσει σημαντικα το κοστος των εξοπλιστικων δαπανων και αφ’ετερου να εξασφαλισει εγγυησεις για τα συνορα της”. Με αυτες τις ξεκαθαρα φιλοευρωπαικες σκεψεις σας ,αγαπητε κ. Μακροδημοπουλε, θα σας προτεινα -αν μπορουσα- ως συμβουλο για ευρωπαικα θεματα στον επι θυραις πρωθυπουργο κ. Κυριακο Μητσοτακη , ως ομοφρονα του, παρ’οτι ,καθως ευθαρσως δηλωνετε , ουδεποτε υπηρξατε Νεοδημοκρατης, ως μοινιμως αντικαραμανλικος. Ελπιζω να μη σας εξωθησα στην καταγραφη του αντικαραμανλισμου σας, επειδη στο σχολιο μου προσεθεσα την τοπικη του προελευση ” βορειοελλαδιτης”-απο την Πρωτη-πρωην Κιουπκιοι- Σερρων, διοτι ως Αλεξανδροπολιτης-ακριτας βορειοελλαδιτης- θα επρεπε να αισθανθειτε διπλα υπερηφανος για τον συντοπιτη σας Καραμανλη, εκτος αν γεννηθηκατε εκτος Βορειου Ελλαδος, οποτε εστε συγχωρεμενος. Θερμες ευχες για καλη εβδομαδα.

          • Μακροδημόπουλος Δημήτρης says:

            Γεννήθηκα στις Σέρρες και μάλιστα υπήρξα συμμαθητής ανηψιού του από αδελφή. Εξαιρετική η αδελφή καθώς και ο ανηψιός. Αλλά εδώ μιλάμε για πολιτική. Αφού ανήκουμε στην ΕΕ και οι ηγέτες της φιλοδοξούν να προχωρήσουν στην ΚΕΠΠΑ, στο μόνο όφελος στο οποίο μπορούμε να προσδοκούμε είναι να μας ληστεύουν λιγότερο με τα εξοπλιστικά οι προμηθευτές μας Γάλλοι και Γερμανοί. Γιατί θέλουν να προωθήσουν την ΚΕΠΠΑ; Για να επιστρατεύουν τους λαούς της περιφερειακής Ευρώπης για τους σκοπούς τους. Εξ άλλου είμαστε στο ΝΑΤΟ. Γιαποιό λόγο είμαστε και δαπανούμε κάθε χρόνο το 2% του ΑΕΠ; Για μένα προσωπικά η μόνη λύση από αυτή τη γάγραινα είναι η Αθήνα και η Άγκυρα να δουν με ρεαλισμό το κοινό συμφέρον των δύο λαών πέρα απο τις εκλογικές σκοπιμότητες. Χθες στην εκπομπή Focus άκουσα ότι σύμφωνα με τον κ. Δερτιλή, με στοιχεία στο πρόσφατο βιβλίο του το ένα τρίτο του χρέους οφείλεται στα εξοπλιστικά. Πού θα πάει αυτή η ιστορία. Προσωπικά δεν έχω εμπιστοσύνη στους δήθεν συμμάχους αφού η μεγαλύτερη καταστοφή του έθνους (Μικρασιατική) οφείλεται σε αυτούς όπως και η πολιτική μας οπισθοδρόμηση με τη δικτατορία. Εσείς που εμφανίζεστε ως φιλοευρωπαίος πώς ανέχεστε όποιος φέρει το όνομα Μητσοτάκης να γίνεται λόγω ονόματος πρωθυπουργός, υπουργός, περιφερειάρχης κοκ. Πώς το ανέχεστε αυτο; Σε ποιόν αιώνα ζούμε; Στον πολιτικό μεσαίωνα; Συμβαίνει αυτό πουθενά αλλού στην Ευρώπη;

  2. 2
    Σ Α Ν says:

    Ανανηψατε στην τελευταια απαντηση σας απο τις προηγουμενες -και αυτο ειναι θετικο-, αλλα τωρα μετα τον αντικαραμανλισμο σας -τον εχουν και τον εκδηλωνουν αυτον οι Σερραιοι, ΔΥΣΤΥΧΩΣ – δηλωσατε και αντιμητσοτακικος- ολοι οι Ανδρεοπαπανδρεικοι θεωρουν τον υπεργηρο Κων/νο Μητσοτακη ”εφιαλτη” της αυτοαποκαλουμενης Δημοκρατικης Παραταξης απο τον Ιουλιο του 1965- , πλην στην Δαημοκρατια, κατα την οποιαν εκλεγονται απο τον λαο οι πρωθυπουργοι, οι βουλευτες και οι αρχοντες της Τοπικης Αυτοδιοικησης η καταγγελλομενη απο εσας και απο πολλους αλλους οικογενειοκρατια ειναι ΙΔΕΟΛΗΨΙΑ και φενακη. Ο Δημοκρατικες Πολιτειες , φιλε, με ελευθερες εκλογες ανα 4ετια ,η, 5ετια δεν ανεχονται τους διορισμενους και τους κληρονομικω δικαιω αρχοντες . Αποδεχονται ομως -χωρις την δικη μας ιδεοληψια -=ολους τους εκλεγμενους, ασχετως αν ειναι απογονοι -ιδιαιτερα καλων εκλεγμενων αρχοντων τους. Οπως Μπους και Κλιντον στις ΗΠΑ και Παπανδρεου και Καραμανλης στην πατριδα μας και γιατι οχι και Μητσοτακης ;;; Το αντιθετο ειναι πολιτικος ρατσισμος. Οσον αφορα στην Τοπικη Αυτοδιοικηση-εκει- ”σοι παει το βασιλειο”. Παντως με λυπησε η αναφορα σας στον Περιφερειαρχη κ. Κωστα Μπακογιαννη , τον εγγονο του Κων/νου Μητσοτακη και γιο του θυματος της 17 Νοεμβρη αειμνηστου Παυλου Μπακογιαννη, που ηταν η επιτομη του δημοκρατη πολιτικου ,αναφορα σας, που αποδεικνυει μια καφενειακη ευτελεια, αδικαιολογητη για εσας και πολλους σπουδαιοφανεις , κυριως αφυπηρετησαντες απο σπουδαιες θεσεις στο Δημοσιο , που μονο κακο δεν ειδαν ουτε απο τους Καραμανληδες, ουτε απο τους Μητσοτακηδες, οι αχαριστοι. Συγγνωμη για την αντιδικια, αλλα εσεις ”ηρξασθε χειρων αδικων”. Καληνυχτα.

Back to Top

Leave a Reply

Το σχόλιο της ημέρας

    21/10/17 | (0 σχόλια)
    Ανδρέας Πετρουλάκης21 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2017 protagon.gr Οι παλιοί ήσαν ευγενείς, διαβασμένοι και το κυριότερο αδιαπραγμάτευτα πασιφιστές. Η σύγχρονη εκδοχή των αντιεξουσιαστών, η εκδοχή της βίας, του μηδενισμού, της πυρπόλησης κάθε κοινωνικού αγώνα έχει πολύ περισσότερο ομοιότητα με τον γηπεδικό χουλιγκανισμό ...

Ροή ειδήσεων




Καιρός