Οι αφερέγγυοι Αμερικανοί και οι αφελείς των Αθηνών.

13/10/19 | 4 | 1 | 1,056 εμφανίσεις

του ΠΑΝΤΕΛΗ ΣΑΒΒΙΔΗ

Αν ο Ερντογάν βγει ενισχυμένος από την συριακή επιχείρηση, ο επόμενος σταθμός των προκλήσεών του θα είναι η κυπριακή ΑΟΖ. Δηλαδή, η Κύπρος και η Ελλάδα.

Στην Ελλάδα, ολόκληρο το μεταπολιτευτικό πολιτικό σύστημα ήταν σαθρό. Tο πολιτικό προσωπικό άφησε τη χώρα εκτεθειμένη. Στρατιωτικά, οικονομικά, αλλά και από άποψη ηθικού κοινωνίας και στρατού. Η αποδόμηση έχει οδηγήσει τη χώρα στα άκρα.

Η Ελλάδα, όμως, αντιμετωπίζει υπαρκτή απειλή από την Τουρκία. Και οι πολιτικοί της προστρέχουν ικέτες δεξιά και αριστερά εξευτελίζοντάς την.

Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάικ Πομπέο κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα προσέφερε στην Ελλάδα εγγυήσεις ασφαλείας που άφησαν ικανοποιημένη την πολιτική ηγεσία. Πράγματι, οι εγγυήσεις είναι ενδιαφέρουσες ως προς το περιεχόμενό τους. Το ερώτημα είναι άλλο: ποιος διαβεβαιοί ότι οι προφορικές εγγυήσεις θα τηρηθούν; (Το ερώτημα ισχύει και για τις γραπτές εγγυήσεις.)

Ακόμη και αν ο αμερικανός ΥΠΕΞ θελήσει να τηρήσει το λόγο του, υπάρχει ο πρόεδρος των ΗΠΑ, μια ατυχής, για την υπερδύναμη, περίπτωση, που με ένα τηλεφώνημα του Ερντογάν μπορεί να αλλάξει άποψη, και ό,τι παρείχε ως εγγύηση ο Πομπέο να αποτελέσει παρελθόν.

Η περίπτωση των Κούρδων, στους οποίους οι ΗΠΑ υπόσχονται και εντέλει πωλούν εδώ και 50 χρόνια, πρέπει να αποτελέσει καθοριστικό μάθημα για τους διαμορφωτές της ελληνικής εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής. Το διαχρονικό μάθημα από τις ΗΠΑ είναι ότι δεν μπορεί να τις έχει κανείς εμπιστοσύνη. Ενδεχομένως, για ζητήματα που αφορούν αποκλειστικά και μόνο δικά τους συμφέροντα να δείξουν ενδιαφέρον. Όπως για παράδειγμα η γεώτρηση της EXON στο οικόπεδο 10 της κυπριακής ΑΟΖ. Εκεί, πράγματι, οι Τούρκοι δεν τόλμησαν να κάνουν τίποτε. Αλλά μέχρι εκεί.

Οι ΗΠΑ βρίσκονται σε καθοδική πορεία ως υπερδύναμη. Μπορεί να τοποθετούνται ακόμη στην κορυφή, αλλά δεν είναι πια μόνες. Και να θέλουν, δεν μπορούν να ελέγξουν τις παγκόσμιες εξελίξεις.

Φαντάζομαι τα έχουν αυτά υπόψη τους στην Αθήνα και θα διαμορφώσουν καταλλήλως την πολιτική τους. Όλα τα αυγά όχι σε ένα καλάθι.

Η μόνη ελπίδα για την περιοχή είναι να ηττηθεί ο Ερντογάν στο συριακό μέτωπο. Πολλά θα αλλάξουν. Αλλά κανείς δεν διαμαρτυρήθηκε σοβαρά για την εισβολή.

Το θέμα όμως εστιάζεται, πέραν του Ερντογάν, και στις ΗΠΑ. Ποιο είναι το μέλλον της ανθρωπότητας με έναν πρόεδρο όπως ο Τραμπ;

Ο διακεκριμένος Αμερικανός δημοσιογράφος Τζιμ Χόκλαντ έγραψε στην εφημερίδα The Washington Post πως ο Τραμπ δεν έχει καμιά εξωτερική πολιτική. Και δεν τον ενδιαφέρει καθόλου αν οι κινήσεις του στη Συρία ευνοήσουν τον Άσαντ η τον Πούτιν και καταδικάσουν τους συμμάχους των ΗΠΑ Κούρδους. Ενδιαφέρεται μόνο για την επανεκλογή του. Όλες του οι κινήσεις εκεί αποβλέπουν.

Μια ολόκληρη υπερδύναμη κρέμεται από έναν και μόνο άνθρωπο, και το ερώτημα είναι τι γίνεται αν ο άνθρωπος αυτός παρουσιάζει γενικότερα και ειδικότερα προβλήματα.

Πώς μπορεί να ανατρέπει ισορροπίες που επιτεύχθηκαν με αίμα για να ικανοποιήσει απλώς τα σχέδια επανεκλογής του; Τόσο μετέωρες είναι οι ΗΠΑ σε ό,τι αφορά τον παγκόσμιο ρόλο τους;

Πριν από λίγες ημέρες το Reuters μετέδωσε –όχι τυχαία– μια είδηση σύμφωνα με την οποία ο Αμερικανός στρατηγός John Hyten, υπεύθυνος για το αμερικανικό πυρηνικό οπλοστάσιο, δήλωσε πως θα αντισταθεί στον πρόεδρο Τραμπ αν του ζητήσει κάτι παράνομο. Δήλωση που προσπαθεί να καθησυχάσει κέντρα που φαίνεται να ανησυχούν για τη συμπεριφορά των ΗΠΑ στο διεθνές περιβάλλον.

Ένα ακόμα ζήτημα, που αφορά και την Ελλάδα, έχει να κάνει με την ανασφάλεια που νιώθει ήδη το Ισραήλ.

Όπως έγραψε η Jerusalem Post, μετά την εγκατάλειψη των Κούρδων από την Ουάσινγκτον και τη σιωπή της αμερικανικής κυβέρνησης στα χτυπήματα που δέχθηκε η Σαουδική Αραβία με drone, τα οποία αποδίδονται στο Ιράν, το Ισραήλ αισθάνεται πως θα πρέπει μόνο του να αντιμετωπίσει τους εχθρικούς γείτονές του.

Μια ανάλυση δε του δρ Διεθνών Σχέσεων Γαβριήλ Χαρίτου, ο οποίος είναι ερευνητής στο Ισραήλ, έθεσε ένα ερώτημα ανησυχητικό: κατά πόσο το Ισραήλ, αναζητώντας νέες συμμαχίες ασφαλείας, δεν θα στραφεί και πάλι προς την Άγκυρα, σε περίπτωση που η Τουρκία αναδυθεί σε αναμφισβήτητη περιφερειακή δύναμη;

Οπότε και η τριμερής με Ελλάδα και Κύπρο θα καταστεί μετέωρη ή άνευ σημασίας;

Αν ο Ερντογάν βγει κερδισμένος από την εισβολή, τα πράγματα στην περιοχή θα δυσκολέψουν και θα γείρουν υπέρ του. Αν βγει χαμένος, η πτώση του θα επιταχυνθεί. Ήδη, στο εσωτερικό της Τουρκίας διαμορφώνεται ένα νέο πολιτικό σκηνικό με την πλευρά των ισλαμιστών να εκφράζεται από το τρίο Νταβούτογλου, Γκιουλ, Μπαμπατσάν, και στους κεμαλιστές να αναδύεται το άστρο του δημάρχου Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου. Εξελίξεις που απαιτούν μελέτη και προετοιμασία.

Category: Κυριο Θεμα, Προτεινόμενα άρθρα

( 4 )

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. 1
    Σ.Α.Ν says:

    Ο μεν κ. Τραμπ ,εκτιμησε οτι τον βοηθανε αυτες οι παλιμβουλιες του ,στην προετοιμασια του να επανεκλεγει στις εκλογες του Νοεμβριου 2020 -και γιαυτο θα τις διανθισει και με αλλα ”ηξεις , αφηξεις”-, ο δε κ. Ερντογαν με την μοναδικη εξωσυμβατικη συμμαχο του Ρωσια , καταλαβαν οτι ο κ. Τραμπ ”τωβαλε στο πισω μερος του μυαλου του ”να δημιουργησει συσταδα κουρδικων διοκησεων-κρατιδιων στα συνορα Συριας μεχρι Ιραν για αναχωματα σε μελλοντικες ”μετακινησεις” της κιτρινης φυλης προς την Μεσογειο και τα πετρελαια της.
    Για το Ισραηλ και την Ελλαδα , που ειναι στην Ανατολικη Μεσογειο ,στην οποιαν εχει την ΕΞΟΝ ΜΠΟΜΠΙΛ μαλλον θα φερθει με συνεπεια ,η, αλλοιως θα πολεμησει με Τουρκια και Ρωσια γιαυτην .
    Παντως να την χασει αποκλειεται.
    Η Κυπριακη Δημοκρατια -γιατι αυτη μετραει- ως μελος και της Ευρωπαικης Ενωσεως καλα το παιζει μεχρι τωρα το παιγνιδι και κερδιζει τις εντυπωσεις,γιαυτο και κατι θα σκαρφιστουν οι Αμερικανοι και οι Ευρωπαιοι για την ευνοικωτερη λυση του Κυπριακου στα πλαισια των κεκτημενων του ΟΗΕ και του Ευρωπαικου.
    Φυσικα υπαρχει και ο τυφλοποντικας της Ιστοριασς , που ανατρεπει τους σχεδιασμους και πολιτικες.

  2. 2
    Stratus says:

    “Και οι πολιτικοί της προστρέχουν ικέτες δεξιά και αριστερά εξευτελίζοντάς την.”

    Κύριε Σαββίδη μόνο τώρα μας έχουν εξευτελίσει οι “πολιτικοί” μας! δεν μας έχουν εξευτελίσει από την εποχή που μας παρουσίασαν ως “διεφθαρμένους”, τι αλήθεια μπορεί να περιμένει κανείς από όλο το “πολιτικό” απόστημα που για να έχει λόγο ύπαρξης παράγει πάντα εθνικό διχασμό, και δεν θα διστάζει να ανεβάσει και την Τούρκικη σημαία στην Ακρόπολη έτσι ώστε να έχει λόγο ύπαρξης.
    Πολύ απλοϊκά, ο κάθε λαός είναι άξιος της μοίρας του και έχει τις κυβερνήσεις που του αξίζουν.
    Θέλει Αρετή και Τόλμη η Ελευθερία

    • 2.1
      Σ.Α.Ν says:

      ΘΕΛΕΙ ΚΑΙ ΘΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΚΑΙ ΑΙΔΩ ,ΑΛΛ’ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΧΑΣΑΜΕ ΑΠΟ ΚΑΙΡΟ.

  3. 3
    Επισκέπτης says:

    Κύριε Σαββίδη,

    το Ισραήλ αισθάνεται πως θα πρέπει μόνο του να αντιμετωπίσει τους εχθρικούς γείτονές του”.

    Μαθημένα τα βουνά στα χιόνια. Πώς τούς αντιμετώπιζε (και ήσαν μάλιστα πολλοί και το Ισραήλ δεν ήταν αυτό που είναι σήμερα) από το 1948 μέχρι το 1967; Σήμερα, μονάχα η Συρία και το Ιράν είναι απέναντί του. Ο Αραβικός κόσμος, σύσσωμος κάποτε εναντίον του, έχει αλλάξει στάση προ πολλού. Ακόμη και η αδιάλλακτη Σ. Αραβία.

    “κατά πόσο το Ισραήλ, αναζητώντας νέες συμμαχίες ασφαλείας, δεν θα στραφεί και πάλι προς την Άγκυρα, σε περίπτωση που η Τουρκία αναδυθεί σε αναμφισβήτητη περιφερειακή δύναμη;”

    Mα η Άγκυρα διέκοψε τις σχέσεις της με το Ισραήλ και όχι αντιθέτως. Πώς είναι δυνατόν να στραφεί το Ισραήλ σ’ αυτό το ισλαμικό πια (κακά τα ψέμματα) κράτος, το οποίο υποστηρίζει την Χαμάς και την Χεζμπολάχ και προσπαθεί να έχει άριστες σχέσεις με την Τεχεράνη, που θέλει να “πετάξει” το Ισραήλ στην θάλασσα;

  4. 4
    Επισκέπτης says:

    Είναι επίσης και κάτι άλλο, το οποίο συνηγορεί στο ότι το Ισραήλ δύσκολα θα επιστρέψει στην Τουρκία. Το Ισραήλ είχε πάντα ανάγκη γεωγραφικού βάθους, που μπορεί να τού δώσει η Ελλάδα, αλλά όχι η Τουρκία. Γι αυτό είχε επιδιώξει από ιδρύσεώς του την συνεργασία/συμμαχία με την Ελλάδα και πήγε στην Τουρκία, αφού εμείς τού κλείσαμε την πόρτα.
    Τώρα το έχει αυτό το γεωγραφικό βάθος. Θα το εγκαταλείψει ξανά;

Back to Top

Leave a Reply

 

Το σχόλιο της ημέρας

    20/11/19 | (0 σχόλια)
    JACK SHENKER / THE NEW YORK TIMES 19.11.2019 : 13:38 Οι εθνικές εκλογές στη Βρετανία τον επόμενο μήνα, οι τέταρτες κατά σειράν μέσα στα τελευταία τέσσερα χρόνια, θα είναι μία δύσκολη στιγμή για ένα από τα παλαιότερα δημοκρατικά καθεστώτα του ...

Διαφήμιση

Ροή Ειδήσεων




Εφημερίδες