Ερντογάν-Τουρκία: Προσπαθεί να ξεφύγει από τη θανάσιμη αγκαλιά των ΗΠΑ και πάει να πέσει στα νύχια της ρωσικής αρκούδας!

4/1/17 | 1 | 2 | 831 εμφανίσεις

1327241_525_350_wΑπόστολος Αποστολόπουλος

Αυτό οι μέρες είναι ξεχωριστές γιατί δεν προλαβαίνουμε να καταλάβουμε ποιος πρόδωσε ποιον, γιατί  μένουμε σύξυλοι βλέποντας ο φίλος το πρωί να πουλάει τον φίλο πριν να βραδιάσει, σε ένα    ξέφρενο αλισιβερίσι με τον Ερντογάν πρωταγωνιστή με δικαιολογία ότι «αμύνεται περί πάτρις». Η Τουρκία πράγματι κινδυνεύει με διαμελισμό, πλέον ούτε οι γείτονες την αντέχουν, ούτε οι Μεγάλες Δυνάμεις την ανέχονται, ούτε στο εσωτερικό της Τουρκίας την υποφέρουν οι πολυπληθείς καταπιεσμένες μειονότητες, Κούρδοι, Αλεβίτες και άλλοι. Από τα 70-80 εκ. που καυχώνται οι κυβερνώντες ότι κατοικούν στη χώρα, Τούρκοι δεν είναι ούτε οι μισοί. Η Κεμαλική προπαγάνδα, «ένα κράτος, ένα έθνος» σκόνταψε στον αγώνα του ΡΚΚ και στην εθνική κουρδική αυτοσυνείδηση που αναπτύχθηκε. Στη σύμπλευση του Ερντογάν με το ακραίο Ισλάμ αντιδρούν με τα όπλα οι Σύριοι Αλαουίτες και αφυπνίζονται οι θρησκευτικά συγγενείς τους Αλεβίτες που ζουν στην Τουρκία, γύρω στα 15 εκατομμύρια.

Αν οι ξένοι σχεδιάζουν ανατροπή του Ερντογάν θα βρουν φιλικό πληθυσμό στις μειονότητες και στους κεμαλιστές. Τώρα παρά τις απειλές του για αλλαγή των Συνθηκών κλπ, μοιάζει περισσότερο με κυνηγημένο αγρίμι παρά με αυτοκυριαρχημένο ηγέτη. Προσπαθεί να ξεφύγει από τη θανάσιμη αγκαλιά των ΗΠΑ και πάει να πέσει στα νύχια της ρωσικής αρκούδας. Είναι αλήθεια ότι ο Λένιν, από δική του ανάγκη, βοήθησε τον Κεμάλ να στήσει το Κράτος του. Αλλά είναι επίσης αλήθεια ότι η Τουρκία, έκτοτε, είναι ο φράχτης που εμποδίζει τη Ρωσία να βραχεί στη Μεσόγειο. Το ερώτημα είναι: γιατί η Ρωσία να θέλει τώρα μεγάλη και ακέραιη την Τουρκία; Η απλή λογική υπαγορεύει ότι η Ρωσία θα προστατεύσει την Τουρκία τόσο ώστε να την εκθέσει οριστικά στα μάτια των ΗΠΑ, ως αποστάτη. Έτσι ώστε οι ΗΠΑ να προτιμήσουν μια μικρότερη, διαμελισμένη και χωρίς σθεναρή κρατική συνοχή Τουρκία αντί για μια γιγαντιαία χώρα ευεπίφορη σε κάθε είδους ζαβολιές. Δεν φαίνεται να υπάρχει καλή απάντηση στο προηγούμενο ερώτημα για τον Ερντογάν και την Τουρκία. Αν μάλιστα Τραμπ και Πούτιν συνεννοηθούν σε στρατηγική βάση τότε η τύχη του Ερντογάν και της Τουρκίας θα γίνει εξαιρετικά δυσχερής. Στις δυο αυτοκρατορίες, Μόσχας και Ουάσιγκτον, η Οθωμανική περισσεύει. Ούτε θα επιτραπεί κάτι που να συντηρεί την ψευδαίσθηση πως κάποτε θα μπορεί να αναβιώσει το όνειρο της νέο-Οθωμανικής δόξας, πηγή αστάθειας. Λένε ότι η Δύση με πρώτες τις ΗΠΑ και ο καπιταλισμός της Δύσης περνάνε κρίση. Έτσι είναι αλλά ακόμα και έτσι η πτώση τους δεν φαίνεται για αύριο. Αντίθετα οι κυρίαρχες χώρες της Δύσης, οι κυβερνώσες ελίτ, εξακολουθούν να χαράσσουν την πλανητική πολιτική και οπωσδήποτε ορίζουν ακόμα τις τύχες της γειτονιάς τους, τον δυτικό ζωτικό χώρο.
Όσοι βιάζονται, στη Λευκωσία και στην Αθήνα, να «λύσουν» τώρα αμέσως το Κυπριακό παίζουν παιχνίδι εναντίον των ελληνικών συμφερόντων. Στο Κυπριακό, το ζήτημα είναι ότι η Τουρκία δεν πήρε ποτέ την άδεια να εισβάλλει στην Κύπρο για να την κάνει τελικά δική της. Νοικάρης ήταν και είναι η Τουρκία. Το ενοικιοστάσιο τράβηξε λίγο παραπάνω αλλά αν η Τουρκία είχε αποκτήσει δικαίωμα ιδιοκτησίας θα είχε αναγνωριστεί το κατοχικό κράτος διεθνώς. Εκεί σκοντάφτει και η απειλή Ερντογάν ότι θα ενσωματώσει τα κατεχόμενα. Μπορεί να το κάνει και η Ελλάδα δεν μπορεί να αντιδράσει. Αλλά ο Ερντογάν ξέρει ότι θα έχει βάλει άλλη μια πλάκα στον τάφο που του ετοιμάζουν. Αυτό που  θέλει ο «διεθνής παράγων», ΗΠΑ/Βρετανία, είναι να εξουδετερωθεί η κυριαρχία των Ελλήνων/Κυπρίων. Το ζητούμενο είναι αυτοί οι Έλληνες Κύπριοι, ιστορικά συνεχώς  κατακτημένοι, ορθόδοξοι, ατίθασοι, με την ΕΟΚΑ τους αλλά και το δημοψήφισμα για το Ανάν, το ζητούμενο, λέω, είναι να εξουδετερωθούν, να τα παρατήσουν, να εξαγοραστούν, όλα τα γνωστά και αθέμιτα. Πρόθυμοι, «δόξα τω Θεώ», για ξεπουλήματα υπήρχαν και υπάρχουν και χθες και σήμερα, στο Νησί και στην Αθήνα, αγύρτες κάθε ιδεολογίας, πραξικοπηματίες και εκλεγμένοι, καθάρματα, δήθεν πατριώτες, έτοιμοι να πουλήσουν και τη μάνα τους για ένα πορτοφόλι, ένα υπουργείο, ένα μοναστήρι, στην ανάγκη και για τριάντα αργύρια όλα κι όλα. Ο Τσίπρας, λένε, μετά βίας και καθυστερημένα πήρε μυρουδιά ότι στη συνάντηση με τον Ερντογάν αυτός θα είναι το ποντίκι στη φάκα και ψάχνει πως να κάνει πίσω, να γλιτώσει. Ο Κοτζιάς έστησε ωραία το σκηνικό αναλαμβάνοντας στα γρήγορα το ρόλο του πατριώτη και αφήνοντας στον προϊστάμενό του το ρόλο του κακού, του αφελούς.
Κίνητρο δεν είναι μόνο το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο, όπως πολλοί νομίζουν παρασυρμένοι από τη μανία των Δυτικών, τώρα νεοφιλελεύθερων,  όλα ανέκαθεν να τα μεταφράζουν σε χρυσό και ασήμι, ευρώ και δολάρια. Η Εξουσία είναι το κλειδί, αυτή φέρνει τα λεφτά, υποδουλώνει και εξανδραποδίζει. Η Τουρκία είναι πολύ μεγάλη, κατέχει 500 χρόνια τη Μικρά Ασία- βάση του Βυζαντίου- είναι πύλη για πολλά και πολλούς, συμπυκνώθηκαν σε δυο λέξεις την εποχή της παρακμής: Ανατολικό Ζήτημα. Το Βυζάντιο ηττήθηκε από τους Δυτικούς και τους Οθωμανούς αλλά, τελικά, οι Σουλτάνοι θέλησαν μα δεν μπόρεσαν να γίνουν ισάξιοι διάδοχοι των Βυζαντινών αυτοκρατόρων. Πήραν από τη στρατιωτική και διπλωματική βυζαντινή τέχνη μα τους έλλειψε (λόγω Ισλάμ;) ο πολιτισμός. Ο Ερντογάν έχτισε Παλάτι και οι Δυτικοί του απένειμαν τον τίτλο του Σουλτάνου. Όχι οι Δυτικοί ηγέτες αλλά οι γελοιογράφοι.

 infognomon.gr

Category: Διπλωματία

( 1 )

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. 1
    τρυποκάρυδος says:

    Η σύγκρουση των δύο συστημάτων διακυβέρνησης…

    Ενδιαφέρον το άρθρο του κ Αποστολόπουλου αλλά νομίζω πως αυτό που συμβαίνει τα τελευταία χρόνια στην Τουρκία δεν έχει τόσο μεγάλη σχέση με τους ανταγωνισμούς ή τις συγκλίσεις ΗΠΑ – Ρωσίας ή τις μειονότητες της Τουρκίας. Ο κ Αποστολόπουλος γράφει «Η Κεμαλική προπαγάνδα, ένα κράτος, ένα έθνος σκόνταψε στον αγώνα του ΡΚΚ και στην εθνική κουρδική αυτοσυνείδηση που αναπτύχθηκε». Νομίζω πως με δεδομένες τις ένοπλες προσπάθειες επί τρεις δεκαετίες του PKK δεν μπορούμε να προσδοκούμε τη διάλυση της Τουρκίας από τη δράση των Κούρδων. Το PKK μπορεί να αιφνιδιάζει με τα τρομοκρατικά χτυπήματα του, να σκοτώνει δεκάδες, να δημιουργεί προβλήματα στον τουρκικό τουρισμό αλλά να διαλυθεί ένα κράτος από τη δράση του PKK είναι μάλλον δύσκολο…

    Ο κ Αποστολόπουλος επισημαίνει «Αν μάλιστα Τραμπ και Πούτιν συνεννοηθούν σε στρατηγική βάση τότε η τύχη του Ερντογάν και της Τουρκίας θα γίνει εξαιρετικά δυσχερής. Στις δυο αυτοκρατορίες, Μόσχας και Ουάσιγκτον, η Οθωμανική περισσεύει», προσθέτει ο αρθρογράφος πως «οι ΗΠΑ να προτιμήσουν μια μικρότερη, διαμελισμένη και χωρίς σθεναρή κρατική συνοχή Τουρκία αντί για μια γιγαντιαία χώρα ευεπίφορη σε κάθε είδους ζαβολιές». Ο ίδιος ο κ Αποστολόπουλος αναφέρει παραπάνω «είναι επίσης αλήθεια ότι η Τουρκία, έκτοτε, είναι ο φράχτης που εμποδίζει τη Ρωσία να βραχεί στη Μεσόγειο». Ποια είναι η πιθανότητα οι ΗΠΑ να συναινέσουν στην διάλυση της Τουρκίας, που είναι ένα νατοϊκό κράτος, για να διευκολύνουν τη Ρωσία να βραχεί στη Μεσόγειο; Η Τουρκία δεν παραμένει και σήμερα ένας σημαντικός κρίκος του δακτυλίου του Σπάικμαν; Η Τουρκία δεν παραμένει και σήμερα σημαντικό στοιχείο του στρατηγικού σχεδιασμού της υπερδύναμης; Οι ΗΠΑ συνέβαλαν στη διάλυση της Σερβίας καθώς θεωρούσαν τους Σέρβους επιρρεπείς στη Ρωσική επιρροή, που δεν ήθελαν την ένταξη τους στο ΝΑΤΟ, εάν αρχίσουν να διαλύουν και χώρες της συμμαχίας, πως θα βλέπουν τα μικρότερα μέλη του ΝΑΤΟ τις ΗΠΑ; Ως παιδί άκουγα θεωρίες για τη διάλυση της Τουρκίας και ενθουσιαζόμουν, τώρα μάλλον τις απόψεις αυτές τις θεωρώ περισσότερο ευσεβείς πόθους… Πάλι με χρόνια με καιρούς δικά μας θα είναι κτλ κτλ

    Η επίθεση στο κλαμπ του Βοσπόρου Reina είναι προϊόν της σύγκρουσης των δύο συστημάτων διακυβέρνησης, που λαμβάνει χώρα στην Τουρκία για το μέλλον του μουσουλμανικού κόσμου, για το μέλλον 1,6 δισεκατομμυρίων ανθρώπων. Οι ΗΠΑ θέλησαν η τουρκική δημοκρατία να αποτελέσει πρότυπο διακυβέρνησης ανάμεσα στα μουσουλμανικά κράτη. Οι ΗΠΑ οραματίστηκαν την εξαγωγή του πολιτικοοικονομικού συστήματος του κεμαλισμού ως δυτικόστροφου τρόπου διακυβέρνησης ενός μουσουλμανικού κράτους, με κοσμικά χαρακτηριστικά και στον υπόλοιπο μουσουλμανικό κόσμο, εξέλιξη που θα επέτρεπε την αύξηση της αμερικανικής επιρροής στον κόσμο του Ισλάμ. Το όραμα αυτό δεν το ενστερνίστηκαν όλοι κατά ανάγκη στον αραβικό κόσμο, όπως για παράδειγμα ο οίκος των Σαούντ. Μία δημοκρατική μετεξέλιξη του μουσουλμανικού κόσμου θα μπορούσε να συμβεί χωρίς να αυτοαναιρεθεί; Όταν έθεσαν το θέμα του σταδιακού εκδημοκρατισμού στους Σαουδάραβες εκείνοι έκαναν αναφορά στην περεστρόικα και στα αποτελέσματα της.

    Η Σαουδική Αραβία χρηματοδότησε την προεκλογική εκστρατεία του κ Ερντογάν αλλά και την τουρκική οικονομία μετά την άνοδο του στην εξουσία με δισεκατομμύρια δολάρια, για να αποτρέψουν το αμερικανικό σχέδιο, που έθετε σε κίνδυνο τις μοναρχίες του κόλπου αλλά και την ιστορική διαδρομή των χωρών αυτών μέσα στο χρόνο και την πολιτισμική συνέχεια τους. Με τα δισεκατομμύρια πετροδόλαρα της Σαουδικής Αραβίας πραγματοποιήθηκαν σημαντικά κατασκευαστικά έργα στην Τουρκία στο χώρο των δημόσιων υποδομών, που μείωσαν την ανεργία, βελτίωσαν την ποιότητα ζωής των Τούρκων πολιτών και κατέστησαν ανέφικτη την άνοδο των κεμαλιστών στην εξουσία. Αυτή τη στιγμή φαίνεται πως στην κόντρα Ηνωμένων Πολιτειών -Σαουδικής Αραβίας για το μέλλον του ισλαμικού κόσμου, τα πετροδόλαρα (για όσο θα υπάρχουν) θα καθορίζουν τις εξελίξεις. Στην Τουρκία στα πλαίσια της σύγκρουσης των δύο συστημάτων διακυβέρνησης, προστίθεται στην τρομοκρατία του PKK και η τρομοκρατία του ριζοσπαστικού Ισλάμ εναντίων του κεμαλικού τρόπου ζωής. Το διακύβευμα της σύγκρουσης αυτής είναι μεγάλο και αναμένεται να καθορίσει το μέλλον του κόσμου. Τα δικά μας συμφέροντα σε έναν σύνθετο κόσμο με ποια πλευρά βρίσκονται; υπάρχει εύκολη απάντηση;

    • 1.1
      Κάτι σαν Έλλην says:

      Πέστα.

      Βλέπουν μπολλοί διαμελισμό της Τουρκίας τώρα τελευταία, λες και μιλάμε για την Καλαμαριά ένα πράμα. 2ο στρατός στο ΝΑΤΟ είναι αν δεν κάνω λάθος.

Back to Top

Leave a Reply

 

Το σχόλιο της ημέρας

    13/11/19 | (2 σχόλια)
    ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΙΑΝΝΑΡΑΣ 10.11.2019 : 21:06 "Καθημερινή" Ανερμήνευτη, σωστό αίνιγμα, η παθητικότητά μας των σημερινών Ελληνώνυμων για όσα συμβαίνουν στη χώρα μας, στο (ακόμα ή περίπου) κοινό μας σπίτι. Θυμίζω: Επίσημη «Ανεξάρτητη Αρχή» ανακοινώνει ότι «μεγάλη μερίδα» παιδιών (δεν λέει αριθμό ούτε ποσοστό) ...

Διαφήμιση

Ροή Ειδήσεων




Εφημερίδες


Φωτογραφία της ημέρας