Άβατο για την Αστυνομία, άσυλο για την “αστυνομία των Εξαρχείων”

12/8/19 | 0 | 0 | 1,357 εμφανίσεις

Άγγελος Συρίγος

2063
Άβατο για την Αστυνομία, άσυλο για την

Όταν μιλάμε για το πανεπιστημιακό άσυλο κάνουμε κάποιες συνήθεις παρανοήσεις.

Παρανόηση πρώτη: Στα πανεπιστήμια υπάρχει “άσυλο ιδεών”.

Είναι εσφαλμένη η αντίληψη ότι στα πανεπιστήμια προστατεύεται γενικώς κάποιο αόριστο “άσυλο ιδεών”. Η ελευθερία της διάδοσης των ιδεών προστατεύεται πλήρως από το Σύνταγμα (άρθρα 14.1 και 25.2 του Συντάγματος) για όλους. Δεν υπάρχει ανάγκη ιδιαίτερης προστασίας εντός του Πανεπιστημίου. Στα πανεπιστήμια όμως προστατεύονται συγκεκριμένα δικαιώματα και συνδέονται άμεσα με τον ακαδημαϊκό χώρο στον οποίο ασκούνται. Τα δικαιώματα αφορούν στη διασφάλιση της ακαδημαϊκής ελευθερίας που εξειδικεύονται σε: ελευθερία διδασκαλίας, ελευθερία έρευνας και ελευθερία επιστήμης. Επομένως, στα πανεπιστήμια, το άσυλο διασφαλίζει την ακαδημαϊκή ελευθερία.

Παρανόηση δεύτερηΤο άσυλο θα παραβιασθεί εάν εισέλθει σε αυτό αστυνομική δύναμη. 

Το άσυλο δεν παραβιάζεται όταν εισέλθουν σε πανεπιστημιακό χώρο αστυνομικοί να διερευνήσουν μία βίαιη επίθεση εις βάρος φοιτητών ή καθηγητών. Το άσυλο έχει ήδη παραβιασθεί με τη βίαιη επίθεση. Το άσυλο παραβιάζεται κάθε φορά που κάποιος παρεμποδίζει την ακαδημαϊκή ελευθερία, κάθε φορά που κάποιος εμποδίζει την ελευθερία της διδασκαλίας, που κλείνει εργαστήρια, που εμποδίζει την επιστήμη. Η είσοδος της αστυνομίας στην προκειμένη περίπτωση αποκαθιστά το άσυλο διότι διασφαλίζει την ακαδημαϊκή ελευθερία.

Παρανόηση τρίτηοι έμποροι ναρκωτικών εκμεταλλεύονται το άσυλο που υπάρχει στα ΑΕΙ 

Το εμπόριο ναρκωτικών και γενικότερα η τέλεση αξιόποινων πράξεων στους χώρους των ΑΕΙ δεν σχετίζεται με το άσυλο, αλλά με το άβατο που υπάρχει στα ΑΕΙ ως προς την είσοδο της αστυνομίας σε αυτά. Γενικότερα, η τέλεση πράξεων του κοινού ποινικού δικαίου εντός των ΑΕΙ, όπως το εμπόριο ναρκωτικών και η αδυναμία προστασίας φοιτητών, καθηγητών και εργαζομένων στα ΑΕΙ, δεν παραβιάζει το άσυλο. Δεν είναι θέμα ακαδημαϊκής ελευθερίας η διακίνηση ναρκωτικών. Αντιθέτως, η τέλεση πράξεων του κοινού ποινικού δικαίου σε συνδυασμό με το άβατο της αστυνομίας θέτει σε κίνδυνο ζωές μέσα στο πανεπιστήμιο.

Με αυτόν τον τρόπο παραβιάζεται το άρθρο 5.2 του Συντάγματος που ορίζει ότι «όλοι όσοι βρίσκονται στην ελληνική επικράτεια απολαμβάνουν την απόλυτη προστασία της ζωής». Μέχρι και την κατάργηση του άβατου, η απόλυτη προστασία ίσχυε για όλους όσους βρίσκονταν στην ελληνική επικράτεια με την εξαίρεση όσων βρίσκονταν ειδικώς στην επικράτεια των ελληνικών πανεπιστημίων.

Παρανόηση τέταρτηΜε το νομοσχέδιο «καταργείται το Άσυλο»

Πρόκειται για μία λεκτική υπεραπλούστευση που υιοθέτησαν τα Μέσα Μαζικής Ενημερώσεως και δυστυχώς ακολούθησε προεκλογικά και η ΝΔ. Η δυνατότητα της αστυνομίας να ασκεί τις αρμοδιότητές της και εντός των πανεπιστημιακών χώρων δεν συνιστά «κατάργηση του ασύλου» αλλά κατάργηση του άβατου της αστυνομίας. Αυτό καταργείται. Αντιθέτως, η άσκηση των αστυνομικών αρμοδιοτήτων κι εντός των πανεπιστημίων σημαίνει δύο πράγματα:

  • προστασία για τους φοιτητές και τους καθηγητές από τα παραβατικά στοιχεία του κοινού ποινικού δικαίου.
  • διασφάλιση της ακαδημαϊκής ελευθερίας από αυτούς που την παραβιάζουν.

Η αστυνομία λειτουργεί εντός του Συντάγματος και των νόμων. Θα κληθεί όταν υπάρχει παραβίαση των νόμων. Ύστερα από μισό αιώνα λειτουργίας του δημοκρατικού πολιτεύματος από κυβερνήσεις που καλύπτουν όλο το πολιτικό φάσμα, είναι παραλογισμός να αντιμετωπίζεις την αστυνομία με όρους μετεμφυλιακούς. Εάν η αστυνομία παραβιάσει τα νομικά όρια των αρμοδιοτήτων της, ελέγχεται. Εκείνοι που δεν ελέγχονται είναι όσοι χρησιμοποιούν το άβατο παραβιάζοντας τους νόμους.

Οι πρυτάνεις των ΜΑΤ

Σχόλιο: οι πρυτάνεις ή δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους ή είναι πρυτάνεις των ΜΑΤ: Πέραν των τεσσάρων παρανοήσεων κυκλοφορεί από τους υπερασπιστές του άβατου η άποψη ότι το πρόβλημα οφείλεται στις πρυτανικές αρχές που δεν κάνουν σωστά τη δουλειά τους. Κατ’ επέκταση, τα προβλήματα μπορούν να αντιμετωπισθούν με το υπάρχον νομοθετικό πλαίσιο. Ισχύει κάτι τέτοιο;

Μία πρώτη απάντηση είναι ότι εάν τόσες δεκαετίες καμία πρυτανική αρχή δεν έχει κάνει σωστά τη δουλειά της, μήπως δεν φταίνε οι πρυτανικές αρχές, αλλά το υπάρχον πλαίσιο; Αντιθέτως, πρυτάνεις που έχουν καλέσει την αστυνομία, όταν παραβιάσθηκε η ακαδημαϊκή ελευθερία στα πανεπιστήμια τους, βαφτίζονται αμέσως “πρυτάνεις των ΜΑΤ” (συνήθως από τα ίδια άτομα που ισχυρίζονται ότι δεν κάνουν σωστά τη δουλειά τους).

Οι “πρυτάνεις των ΜΑΤ” ακολούθως αντιμετωπίζουν ομάδες άγνωστων που εισβάλουν στα γραφεία τους και τους απειλούν ή  τους χτίζουν, βλέπουν τα αυτοκίνητά τους να βανδαλίζονται και σε κάποιες περιπτώσεις λαμβάνουν ακόμη και δέματα με βόμβες. Σε έναν πόλεμο όπου το κράτος, η αστυνομία, απέχει, είναι εύλογο πολλοί από τους πρυτάνεις να σκέφτονται «πού να πάω μόνος μου να μπλέξω με τους αλήτες;». Μόνος μέχρι το τέλος. Είναι προφανές ότι το πρόβλημα δεν είναι οι πρυτανικές αρχές, αλλά το νομοθετικό πλαίσιο που τους εγκαταλείπει εσαεί υπόλογους στην “αστυνομία των Εξαρχείων”.

Πριν 45 χρόνια, επί δικτατορίας, λειτουργούσε το “Σπουδαστικό” της Ασφάλειας. Για τη συντριπτική πλειονότητα του ελληνικού λαού αυτό είναι προϊστορία. Το “Σπουδαστικό” έχει καταργηθεί από το 1974, τη χρονιά δηλαδή που γεννήθηκε ο κ. Τσίπρας. Το πρόβλημα δεν είναι δεξιό ή αριστερό. Στους πανεπιστημιακούς χώρους κινδυνεύουν εξ ίσου αριστεροί και δεξιοί.

Σε έξι αφίσες με φωτογραφίες “επικηρυγμένων” καθηγητών τα τελευταία χρόνια συνυπάρχουν δεξιοί, κεντρώοι και αριστεροί. Ασήμαντες μειονότητες που διέρχονται βίαια μέσα, θέλουν να καθορίζουν τις απόψεις, την έκφραση της γνώμης, τον τρόπο ζωής, την ίδια την ελευθερία μας. Η κατάργηση του άβατου είναι το πρώτο βήμα για να πούμε τα αυτονόητα:

  • Ο χουλιγκανισμός, οι βανδαλισμοί και η αλητεία δεν μπορούν να βαφτίζονται πολιτική δράση.
  • Δεν ζούμε στη χώρα που όλα επιτρέπονται.
  • Δεν δεχόμαστε την παρακμή ως κανονικότητα.

Η κατάργηση του άβατου είναι το πρώτο βήμα για τη διασφάλιση της ακαδημαϊκής ελευθερίας και ουσιαστικά για την αποκατάσταση του πανεπιστημιακού ασύλου.

  • Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του SLpress.gr
  • Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του άρθρου από άλλες ιστοσελίδες χωρίς άδεια του SLpress.gr. Επιτρέπεται η διακίνηση του άρθρου με την προσθήκη ενεργού link.
  • εδώ slpress.gr

Category: Κυριο Θεμα, Προτεινόμενα άρθρα

Leave a Reply

 

Το σχόλιο της ημέρας

    18/1/20 | (3 σχόλια)
    Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου 17 Ιανουαρίου 2020 slpress.gr  Tα όσα γίνονται στην ελληνική εξωτερική και αμυντική πολιτική έχουν προκαλέσει έναν αριθμό από εύλογες απορίες και ανησυχίες. Πιστεύουμε ότι θα ήταν σκόπιμο να τα ξεκαθαρίσει αυτά τα θέματα και η κυβέρνηση και ...

Διαφήμιση

Ροή Ειδήσεων

    19/1/20 | (0 σχόλια)
                          ΓΙΑ ΑΝΑΛΗΘΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ Βάση για να ξεσπάσει ιταλοτουρκικό επεισόδιο αποτέλεσε ένα δημοσίευμα του τουρκικού πρακτορείου ειδήσεων Anadolu για τον αγωγό φυσικού αερίου «EastMed». Συγκεκριμένα, το Anadolu, μετά τις εμπρηστικές δηλώσεις του Ερντογάν για τη Λιβύη και την ανατολική Μεσόγειο, επιχείρησε ...

    18/1/20 | (0 σχόλια)
    ΑΡΘΡΟ ΠΡΙΝ ΤΗ ΔΙΑΣΚΕΨΗ ΒΕΡΟΛΙΝΟΥ Ενα 24ωρο πριν την κρίσιμη Διάσκεψη του Βερολίνου για το μέλλον της Λιβύης, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επιλέγει να στείλει το μήνυμα στους ηγέτες που θα παραβρεθούν. Σε άρθρο του στο Politico, ο Ερτνογάν επιτίθεται ...

    18/1/20 | (1 σχόλια)
    ΑΙΧΜΕΣ ΚΑΤΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΓΙΑ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ Παρασκήνιο από την πτώση της κυβέρνησής του το 2015 και αιχμές για τον ρόλο του τότε πρώην κυβερνητικού του εταίρου Φώτη Κουβέλη, αποκαλύπτει ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς. Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Φιλελεύθερος» ο ...

    18/1/20 | (0 σχόλια)
      Της ΛΙΑΝΑΣ ΜΥΣΤΑΚΙΔΟΥ Η φωτογραφία με τις τέσσερις κυρίες μονοπωλεί το ενδιαφέρον της πολιτικής και κοινωνικής ζωής στην Τουρκία. Οι τέσσερις κυρίες είναι  η Σελβί Κιλιτσντάρογλου (σύζυγος του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης), η Μπασάκ Ντεμιρτάς (σύζυγος του αρχηγού του κουρδικού κόμματος Hadep, Σελαχαττίν Ντεμιρτάς , που κρατείται στις Φυλακές της Αδριανούπολης ), Ντιλέκ Ιμάμογλου (σύζυγος του Δημάρχου του Μητροπολιτικού Δήμου Κωνστνατινούπολης) και η Τζανάν Καφταντζίογλου (σύζυγος του προέδρου της νομαρχιακής επιτροπής Κωνσταντινούπολης  του CHP). Η φωτογραφία τραβήχτηκε στην αίθουσα του Θεάτρου Κεντέρ, όπου οι κυρίες παρακολούθησαν την παράσταση  Devran που είναι μια  διασκευή του ομώνυμου  έργου του Σελαχαττίν Ντεμιρτάς Η Ζουλιντέ Κουράλ και ο Ομερ Σαχίν διάβασαν το έργο, εντυπωσιάστηκαν και αποφάσισαν να το διασκευάσουν σε θεατρικό έργο. Η παράσταση εξόργισε τον σουλτάνο, ο οποίος δήλωσε “Η κορυφή και αντιπροσωπεία της αξιωματικής αντιπολίτευσης παρακολούθησε τη θεατρική διασκευή ενός έργου που έγραψε ένας τρομοκράτης. Ο λαός όταν έρθει η ώρα θα τους δώσει το μάθημα που χρειάζονται”. Ο δημοσιογράφος Χασάν Τζεμάλ (Τ24), αναφερόμενος στο θέμα γράφει: “Δεν μας εκπλήσσει. Όποιος σηκώνει το κεφάλι, όποιος κάνει σοβαρή αντιπολίτευση, όποιος βάζει εμπόδια στο πολιτικό μέλλον του Ερντογάν , χαρακτηρίζεται αμέσως τρομοκράτης ή πραξικοπηματίας ή κατάσκοπος. Δεν βάζει κανείς σκόνη στον Ερντογάν διαφορετικά λειτουργεί η δικαιοσύνη του. Ανοίγουν οι πόρτες των Φυλακών. Με λίγα λόγια μεγαλώνει ο φόβος του, γιατί γνωρίζει ότι όπου υπάρχει δημοκρατία , ελευθερία δεν υπάρχει χώρος για εκείνον. Εφιάλτης για τον Ερντογάν θα ήταν η συμμετοχή της Μεράλ Ακσενέρ και των συζύγων του Νταβούτογλου και του Μπαμπατζάν στην φωτογραφία. Ειιι Ερντογάν , όπως έχασες με 800 ψήφους στην Κωνσταντινούπολη από εκείνους που δεν αποκαλούν τρομοκράτη τον Ντεμιρτάς, έτσι θα υποστείς μεγάλη ήττα  στο σύνολο της Τουρκίας. Δεν μπορείς να σωθείς από αυτό”. Η έγκριτη δημοσιογράφος και συγγραφέας Ογια Μπαϊντάρ γράφει ότι θα επιθυμούσε να δει στην επίμαχη φωτογραφία και την κυρία Εμινέ μαζί με την Ακσενέρ.  Δεν αντιλαμβάνεται τις αντιδράσεις που προκάλεσε η παρουσία των τεσσάρων κυριών στην παράσταση ενός τόσο ανθρώπινου, φιλειρηνικού, δημοκρατικού έργου. Αλλά και ο Τζελάλ Μπασλανγκιτς (Arti Gercek)  υποστηρίζει ότι η κυβέρνηση δεν φοβάται το θεατρικό έργο του Ντεμιρτάς, αλλά τη συσπείρωση των δημοκρατικών δυνάμεων. “Φοβούνται, γράφει, γιατί η φωτογραφία φανερώνει πως οι Κούρδοι που ζητούν δημοκρατία, ειρήνη και ίσα δικαιώματα , δεν είναι μόνοι. Για τον κυβερνητικό συνασπισμό ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι οι Κούρδοι που διεκδικούν ίσα δικαιώματα. Η συνύπαρξη τους με τις άλλες δημοκρατικές δυνάμεις αποτελεί τον πραγματικό εφιάλτη της εξουσίας. Παρά τη φιλολογία τους ότι δεν είμαστε εναντίον των κούρδων αλλά μόνο των τρομοκρατών, ο φόβος και ο τρόμος τους είναι οι Κούρδοι. Αυτό το δείχνουν διαρκώς με τις πράξεις τους.  Για παράδειγμα στο νέο Αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης έχουν τοποθετήσει ένα μηχάνημα που κάνει αυτόματες μεταφράσεις σε 36 γλώσσες και 80 διαλέκτους. Ξέρετε ποια γλώσσα δεν υπάρχει; Φυσικά η κουρδική. Η κυβέρνηση φοβάται τις γυναίκες που διεκδικούν μαζί με τους Κούρδους την ειρήνη, τη δημοκρατία και τα ίσα δικαιώματα”. Όσο κι αν φοβούνται, ό,τι κι αν κάνουν στο τέλος  επικρατεί πάντα η νομοτέλεια….




Εφημερίδες


Φωτογραφία της ημέρας